IDENTIFIER

• ΕΜΠΡΟΣ_1922-12-16_9403_1

TITLE

• ΕΜΠΡΟΣ

JOURNAL

• ΕΜΠΡΟΣ

ISSUE

• 9403

EDITION

• 1

DATE FROM

• 16.12.1922

PUBLISHED AT

• ΑΘΗΝΑ

PUBLISHER

• Δ. ΟΙΚ. ΚΑΛΑΠΟΘΑΚΗΣ

LANGUAGE

• Greek

SECTION

• Φύλλα Εφημερίδων - Τεύχη Περιοδικών

FIRST PAGE TEXT

• ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΠΡΟΓΛΗΡΩΤΕΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΙΕΓΕΧΩΙΑ Ο / ΕΜΑΜΕΩΝΟΣ » 110 ΗΜΑΜΗΝΟΣ » 90/ ΕΠΡΑΝΑΣΑΝΟΣ » 50│ d 3Ο ΤΡΙΜΜΗΝΟΣ » 80 ΕΜΠΡΟΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ: Δ. ΟΙΚ. ΚΑΛΑΠΟΘΑΚΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΓΡΑΦΕΙΑ: ΟΔΟΣ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ » ΕΤΟΣΩ7ΟΝ ΑΡΙΘΗΟΣ 9403 Ἕκαστων φύλλον λεπτὰ 50 6 ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ: ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΙΕ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1922 ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΙΝ τῶν διαφόρων καμμάτων. Εἰς τὸν │ 1 Ὑπό σινων ἐφημερίδων ἀναγράς 7 )τρόπον ἰδέως τῆς συστάσεως τῶν 1 ρεται χθὰς ἡ εἴδησις ὅτι ματαξθ 1 τωπικῶν ἐπιτροπῶν θὰ ἀπητεῖτα ἡ ] τῶν ἀγχανιξωμένων διά τὴν ΣΥνκΕΝ μεγαλειτέρα πρυτοχῆ, καὶ τοῦτο ! Εσαμόωφωσιν κρατεῖ ἡ σκέψες πιρ μ ἀμταρτισμοῦ Πιὰ τὰς προσεχαῖς ἐς Ε ἔνθρωποι ὑατερόδουλοι, ἴδια ἐπι-/ διώκαντες ἡ κυμματικὰ κφέλη καξ / κενικῆς ἀναγαννήσεωςν, εἰς μᾶς 3 Συχάμενοι ἄὕτω νά ἀκθέσων ἤ χερ / νὰ μετάσχουν ὅλα τὰ ὑγεᾶ στοεχεῖά (Β ἀναικοτήτως παλιτικῆς ΕΝεκληχς ὑπ᾿ ὧν, ὡρμῶνται οἱ δημιουργοί μ αὐτων πάντες οἱ παλατογημιματικος τῆς ἀναμορφωτικῆς κενήσεως. . παλιχευόμενον ή τά αποσπήπατε / σάσεων στηρέξουν τὰς πρωσπαθεί-) δαμμένεας ἐν παλαιροωματισμῶ. Ὁαθίων ἀροωσία καὶ ἀκ. δάνακτς 1 ας των οἱ ἀρχηγαὶ τῶν νέων πωλκ.) πικῶν ἀντιλήψεων. Δύνανται ἀπὸ / νὰ ὑεωρηθῇ ἡ σκέψας αὕτη ἐν ταῖς ) πῦθε νὰ εἶναι δάβαισε ὅτι θὰ τό- παραδοαι: σπγικάς, κα ἀς κόρης / Χουν τῆς ὑπαστηρέξεως τῆς μανίς : σειε παδιωνώτησας τοῦ εληνικοῦ. σ᾿ ἀποκμουσι τῶν ἐξωπεοικῶν ἐκρ ! θρῶν καὶ ἡ διάσωσις τῆς Ἑρλάνης τῆς ἐξελέξεως τῶν πολητικῶν Ε0. Ἐ. Νενπαμευωύση τά πάντινς μηνρα / Κώσεων, ἔχει πρὸ πολλοῦ ἐκφράς) ὅτι ἀπρωκαλύπτεως τὴν ἀγανάκτη ἤ Ἐπί τῶν προσεχῶν Δουλευτικῶν ἐκ 6 Κιμόν. πάλιν ἐν πούσμις τάν εἰκ ὅμοῦ ὁλοκλήρου καὶ τῶν μεθόδων συνατῶν ἤ νά χένῃ μετ᾿ εὐχαριατής / Ἐς Ἑλληνικὸς λαῦς, εἴμεθα πε-- πρωσμένηι περὶ ποστου στῶν ἔκπε δ 352. Ἡ διοθεηθή σέ προθόμως άγνην ὑποδείξεων διὰ τὰς πονατ. ἤ παρ᾿ ἀμεένης εἰς κεριῖσας τοῦ το.. / Κετε ἐκλανάς. ΚΕυλατικῶς Μόμάκος / τα καί ποσωτικά κάρματα. Ἐν. Δεντασεν τον τόπου 6π0/3 τῶν τελευταίων ἐκ τοῦ παλατηκομ- Πατιωμηῦ παθημάτων του, ὁ λαὴς │ τῆς συλτικῆς ἐξκαρτώσεως κένον / Ος ἀναβειχθή ἀπολύτως ἔκλακτα/ δά τῆς πλάσκου, Σπακαρόξετως 4/ 3 κῶς κατὰ τὰς προσεχεῖε ἀκλογάς. / Τσλάμων τοῦ παλαιονομεπτίρου ἤ Τά πρσπάθεια συνεπῶς διΑ. τον/ Ταχωμεν. Εαδακωματκς. Τα : ) ἀσμῶν κεθνακῆς ἀναγεννήσειων 5ὰν / ἐπιχελικῶς μῶν καὶ ὁ ὀντβάκεας 1 ) τῶν ἀπὸ τοῦ λαμῶ ἀποτριπὴν τῶν ἤ Λαικός. ὑπὸ υανδήπωτε μηρφήν καί κνδόνων, οὕς θλ συνεπήγετη ἡ ἐκ 1 δυχ. Δέν ἐνκριῦμεν δεακίως 74% τῶν καλπῶν ἀνάθειξις καί πάλιν/ Σ. πίν. ἐ τῶν ὡς ἄνω τδειλικῆς 1 κῶς καταδικσθέντης ἀπό τήν 1α5 / Κην συνείδησιν. Ππρέπει κυρίως │ ὡν. ἀποτελιμῶν στμιχεῖα γενικῶς ἐ 3 )νὰ ἀποβλέπῃ εἰς ἐκλογὴν τῶν ἀρέ. 1 πράγραμμα, ὅπερ πρέπες ἀπαρας / ἐππαθείαε. καὶ τοῦσω ἕνα μὴ ἀντία / φάσους κατά τύς πληρειμῆς 8χο./ Σηφθή ὁ. Καὸς ὅπι καὶ τἱ νεύς σωχὴ Σ.διμήτως καὶ οἱ ὀρμιείς καῦ / αν. Δποθευ τιᾶς ὁπατου ἐκεπρεύς ρογασμῶς, τἱ ἀνάρας αἱ μή χυαρες. 1 καί πάλεν μετηκατεσιμένως ὁ πατ/ / Κατοπομματικής κύσιμος, Ἔπομης Σ. ἐν Δμα. ἐκός. τὰν εδμανο 1 νὰ ἐκπηθήσῃ εἰς τὴν πηλιτικὴν πα- ΕΝ. Σαμλπτερων, οἱ δυνάμανοι κα Δ Λαίαπραν, συνεχίζων τῶν ἐσωτερι- Εργοσίνου, καί τό συμάλων, αἴς Ἐσἰς τὴν μνῆμην μας ἐπανέρχων ΤΤΑΔΑΝ. Τά πλειακο μα. σαν οἱ ὑπάρωχαι λάστος, μά παὺς ὤ / Συνημωνίας Ἀαθ. ὑπάρχου, ἐπό / ποτους ἡ Ἐπανάστασις ἐχαιρέτιας │ τήν Ἀθηναῖναν λαίνες ΑΥΑνα τ. πέρματα τῆς κατας κὰ ἠθέλωμεν νὰ ἐξεάρωμεν Ἐποπιετικῆς φανλκκροπίας, αἱ ἄν / πρότωτά ἐντελής ἀχρωμάτιστα. ὀρωσίας τηί Συναλλιγῆς καὶ τῆς εἶχε θηλώσει τότε εἰς τὸ «' Εμ. / Σαχείνας, έπτνκες κού δικνόήπος 1 Καμιακήν Πσωλωγέων καί ἀν 24. Εἶναι ἀρκατά ἀδοκήλου καὶ Πε᾿ αὐτή / ὅς προοπαθήσωμεν νὰ ἐξαύρωμεν / ΣΔΜῶν ΩΜΕΡΟΝ.ΠΘΑΝΟΝ ΗΕΣ ΕΝ) πρόσωπα ὄχι παρό πολὺ χρώσματό / ἐπιδιωκομένην ἐξυγίανσιν τοῦ τω- Ἐούς λάγους αὐτούς, οἴτινες ἀ / Ἐκαὶ κατὰ τοῦ κινδύνου αὐτοῦ. πατελυῦντες τό σασικὸν πρόγοκμ- 1 κπόνωυ ποσκροῦ καθ᾿ ἡμᾶς. ἀ- μα τῆς Ἐπαναστάσεως, ἀπεσέλε-│ ( πειδόνως μά τελικήν Εεχδοας./ 5π. συγχμώνως καὶ τὰ δεμέλνιν τῆς Χωμια τήν κῶραν. θέλωμεν νά ἐπι- / ἐποτογίας πης. ἀφείλουν νά δέσων δραρωμεν τῶν πρωσιχῶν ἐκείνων. ὡς ἀδίωμα τῶν ἐνερχειῶν καὶ ανέτ σεῶν των καὶ αἱ ἐπιδιώκηνστς νῶν) εφαλῆς ἐν σχηματισμοῦ τῶν οὐκ./ τήν ἐπικράτησιν νέων πολιτικῶν / δυναμῶν τῆς ἐθνικῆς ἀναγεννή- (1 Ἡπ μέλλουσα ἀντιπροσωπεία ποῦ / Ἦς ἀποφόγουν τὰ πρόσωπα σὰ │ Ἐν πριώσατς τήν συγκάντρωκάν Κεαλευκῶς. Δπιλος ἀπού παιτῶς Παυαρῶς ἀνεξαρνήκων παρακῶν . ρίπωυ παλαιοκοιμμητικοῦ. ἀναίατ │ Ἐ᾿ Ἀθήαις έν καὶ ἐν ατς ἀποφα / Ἐτι αἴματα χελιάδιων θυμάτων τῆς │ πάσις. καὶ νά πραέκον ἀκολασθως πολιτικῆς ἐξαχρειώσεως, ἐξ ἧς εἰς ἐπιλογὴν μέταξὸ τῶν ἀπαδῶν 1 (καὶ προῆλθεν ἡ ἐθνικηκαταστροφή. Ὁ νέος ὑπουργὰς τῶν «οἰκονωμικῶν ραιᾶ δὲν εὑρίσκεται ἕνα αὐγὸ οὔτε εἰς τὸν (7 οἴκον μεγαλεμπόρου ὑῶν. Ἕνας τείτον 1 πρὸ ἡμερῶν κατέήγυγε εἰς κλινικήν, ὅλως │ προμηθειθῇ αὐγὼ διὰ τὸ ἀσθενοῦν τέκνων 11 που. Γνωρίζω δὲ κύριον, ὁ ὁποίος περια-/3 δεύει τρεῖς φορὰς τὴν ἑδδομάδα εἰς τὰ Σ ) χωριὰ μὲ τὸ αὐτοκίνητον διὰ νὰ προμη │ Ξ ὑευθῇ ὀλίγα αὐγά. Λαπανᾷ πεντακασιας ! Πραχμὰς ὑανάχα εἰς μπεγάριαν διὰ θέκα! Αὐγά στρουδοκαμύλου νὰ ἐπρομηθεύετο. / θὰ τὰ ἐπλήρωνε εὐθηνότερα. Οἱ ἀδηρῖ ται εἶχαν κπίση μεγαλοπρεπῆ κρήνην χω- κόν μας ἀδδηριτισμόν, ὅταν βλέπει τις εἰς ! τὴν πόλιν μας ἐκτεθεμένους εἰς τὰς βιτοί/ αὐγου, τὸ ὁποῖν λίπει καὶ ἀπή μέγαρα ) Καθὼς πᾶμε τὸ πάθημα τοῦ Μήδα θὰ ἐν παναληφθῇ εἰς τὰς Ἀθήνας. Βαθύπλουτοι ! ) θνητοί ὅ,τι καὶ ἂν ἐγίου θὰ γίνεται χρυ ! φάγουν, οὔτε νὰ πιοῦν. Αθές εἴδα τὴν αὐτ/ ) γριλοῦ μου μὲ μεταξωτὴν φούσταν εἰς │ αὐτοκίνητον. Εἶχε πωλήσῃ καὶ τὸ τελεύ παῖον τῆς αὐτὸ καὶ ἐπήγαινε εἰς τὸν κι- ΤΑΣΟΥΧΟΡΟΣ ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΕΙΑΤΑ [κτότερα ἐδέσματα. Ζητεῖ τὸ ἐλάχιστον ΕΝΤΤΠΟΧΕΙΣ ΤΗΣ ΜΠΕΤΩΣ διὰ νὰ συγκρατηθῇ εἰς τὴν ζωήν, ἕνα! κροκὼν αὐγοῦ. Τὸ νῆμα αὐτὴ, τὸ ὁποῖον Α. Γ ΙΑ τίνει νὰ κοπῇ, διότι ἐξηφανίσθη τὸ αὐ Καλὰ τὰ ἄλα, νὰ χαθῇ ὅμως καὶ τὸ) ) γύ. Κλινικαί, νοσοκομεῖα, φιλανθρωπικὰ │1 αὐγό. Ἐστω, ὅτι ἐξηφανίσθη καὶ ἡ κτ / ἱδρύματα, τὸ θηρεύουν ὅσον οὔτε αἱ πρό (3 ) χεῖροι κυνηγοὶ τῆς σιταρήθρες. Ἰατρὸς (7 νήχει εἰς τὰς Ἀθήνας λαλιαι κοκόρην ! μοῦ ἐλεέγε προχθέε, ὅτι ἄν ἐπείγῃ τι περία ἀπτιποῦν ἀπὺ ὑπόγεια καὶ παρράτσας. Τό ! ) σάπερον ὑλῶν εἶνε ἡ ἄμεθος λήψις μέτρων (2 αὐγὸ νὰ χαθῇ; Τί διάβολο, ὅλος ὁ χόσμος ! ξ) πρὸς ἐφοδιασιὸν τῶν Ἀθηνῶν καὶ τοῦ 1 ὅν τρήγει σοκαλάτων μὲ αὐγό. Ποῦ & Πειραιῶς μὲ αὐγά. Ὅλα τὰ ἄλλα μποροῦν (π πήγῃ. εἰς τὴν Ἀμευιήὴν ὅπως καὶ τὸ τα. 1/ νὰ ἀνακατασταθοῦν κατ᾿ ἐκῖνον ἢ τὸν ἡ αι᾿ ν τοῦτας ἱσαῖσα ἡ ἐξαφάνσις, μοὴ ὁ βαγοῦ μᾶς πληροφόνει πρὶ τῆς συδας 1 χωμεν τὸ ἀλῖπον αὐγὸ διὰ τὸν ἀσθενή Τ σπως τῶν εἰς μίαν μεγάλην πόὸν Εν 1 Πλίον τῶν τριάκοντα χιλιάδων κατοϊκων ἢ δρωτοι, πού ἐετείουν δι᾿ αὐτό. 2% / τῶν δίω πόλεῶν ἔχρυν ἀπαραίτητον ἀνάγ. ην ποὐλάχαστον δύο αὐγῶν τὴν ἡμέραν. / πρὸς του χαρίζουν καὶ τὴν τράπεζαν ἀρ./ χρισιώποι τῶν παλαιῶν καλὸν ἡμερῶν / Ἤκουσα θνητὸν νὰ λέγῃ μὲ στεναγμὸν ! ) τῶν 60000 αὐγῶν εἰδικῶς δι᾿ ἀσθενεῖς καὶ δι᾿ ἀναρρωνύοντας, ἡ ἰατρικὴ εἶνε ἀ / . Ἂς εἶχα ἕνα αὐγὸ καὶ ἂς μοῦ ἔβγας / Καὶ ποῦ θὰ εὑρεθοῦν ἄ0θρ0 αὐγά, 1 Ὁ παλιὸς ἐκεῖνος βασιλεὺς ἐζήτησε γιατρέ, μόνον διὰ τοὺς ἀσθενεῖς, ὅταν τρῦ 1 ἕνα ἵπον ἀντὶ τοῦ βασιλείου του, ἀλλά / λσιος Ἀριθῶς ὐμῶν δὲν μπορεῖ νὰ στ. τὸν ἀφιαλμόν του δὲν τὸν προσέφερε. Ὅ — Δὲν ξίσω, λὰ τὸ γεγονς εἶν, ὅτι ταν ὁ συνάνθρωπος μοῦ ἐξήγησε, ὅτι τρέ / πρίπει νὰ εὑρεθοῦν, ἄλλως ἡ ὑγείᾳ τόσου !1 φεται ἀποκλειστικῶς μέ ἀὐγά, διά λ0 : πολλοῦ ὑποφέροντος κόσμου θὰ κλονισθῇ σίας τοῦ ὀμθαλμοῦ του. Φεῦὶ πῶς νὰ τοῦ │- φανῇ καντὶς χρήσιμος; Εἰς τοὺς ἀγρούς ! ) Καὶ σκέπτεται κανείς, ὅτι μία χώρα 2 τὸ πολὺ νὰ εὕρῃ αὐτὰ χελήνας, ὄχι ὄρν / πλέει εἰς διπεκατομμύρια κολοσσιαίων πελ 1 ὅας πλέον. Ἂν ζητήσετε αὐγὰ εἰς χωρί./ ριουσιῶν, ἀλλά ἕνᾳ πτηνστροφεῖον θεν ἀ. / μαρο άα. 1ο προν τρν 0 / Ὦ Αὐγά; Μπά! Χθὲς τὰ ἐμάζευσαν αἱ ! 1) Ἀριθῆ ἕνα εἰς τὸ Δαφνύ, δὲν ἐπρόφθασε │ ὅμως νὰ λειτουργήσω καὶ κατέρρευσε. Τὰ ἡ Θίποι τὰ μαζεύριν πάντοτε χθές, διὰ / Δμόμαση δραχμὰς ἐφθασε τὸ αὐγὸ καὶ κάκ τ νὰ μὴν ὑπάρχῃ κανὲν σήμερα. Οἱ ὀρνιθῶ ! γες τῶν χωρίων ὑφίστανται ἀληθῆ ράτια 1 ! νεὶς ἐπιχειρηματίας δὲν σκέπεται τὸ πτη. Δ ἀπὸ τοὺς αὐχουλάδες. Καὶ μέ αὐτοκίνη 1 νοτροφείον. Ὅλαι συλλογιζόμεθα τὸ χρη. 1 τον τὰ ἀπάγουν ἀκόμη, διὰ νὰ τά μετάα ! ματιστήριων. Καὶ μὲ χρυσάφι νὰ ἐταγίξα. ! φέρουν ταχύτερα εἰς τὴν πόλιν. Οὔτε ἤ πλέον ἀραχνασμένη ἀντίκα εἰς τί παλαιο ἡ διατήρησις ὀρνιθώνων. Δύο πάλεις, τῶν ! παλεῖα δὲν ζητεῖται σήμερα τόσον, ὅπως │ 1 2) ὁποίων ὁ πληθυσμὸς τείνει νὰ φθάσῃ τὸ μ ἑκατομμύριον, ἀναμένουν ὑπάρκειαν αὐγῶν ( 1 τὰ αὐγά. Εἶδα κομψὴν κυρίαν νὰ φιλῇ τὰ ! ριανὰ χέρια γερόστισας τῶν Ἐπάνω Ας / 1 ) τῆς κυρᾶς Μήτρμνας εἰς τὰ περίχωρα μα μὴν ἐκπλαγῶμεν. Διὰ τοῦ αὐγοῦ ἐκδηδου 1 Εἰς τὸ τέλος αἱ ὄονιθες τῆς κυρᾶς πρῶκ) τι ται τὸ ἔνστικτον τῆς αὐτοσυντηρήσεως πρῇ ἀσθενοῦς. Δι᾿ αὐτὸν ὑλες ἡ λιγανοδάς! τρίγνονται ὑπὸ τὴν ἀλεπην ἤ τήν κλειπι/ ρίνα περιπταί. Ἀδιαφορεῖ πρὸς τὰ ἐκλε 1η 1 κοττν καὶ εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ τὸν Πit: 1Ἡλ 1νὰ θέλῃ νὰ ἐπστρέψῃ εἰς ἐκεῖνον. Ἀλλὰ τὸ @ ρείας, ἐξαφανισθὲν ἔκτοτε. ἩΠᾶνε ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους ποῦ ἐπλωμ. π τὸ πάτλον ἀνος σίου πο ήν ποκμά / τσαν μὲ ἕνα βάλς, ὅπως ὁ Κοεμὲ μὲ τὸ πρ. Τει, τὸ Σύμπαν μὲ τὴν κοσμογονίαν του 6μ /6 ) μφημόν του εὔταν ἡ ἀγάπη πεθαίνεις, καὶ οή ξακαγράφων πλίον τίστε καλίτετων ἀκ- πνία εἰς ἐκείνην μικρογραφήματα δι᾿ εὐχα │ ἐ λόγια ἢ γοτθικοὺς ναούς, κατὰ τὰς περιστίά ἀ σας. Δὲν ἱπάρχει διὰ τὴν ποῆσιν ἀναχεμε / . Ἐξίπατε κθὲς μα γονὰ πρώσεις καρ μν ἐρ ἔχων τς Κκατοιοῦ το. . [νκύτης καὶ ὑποκιμενκώτης, καὶ εἶναι σχο/ κοιτή, οὐκστρώσοω, ἐκατέλου. Ττ. πωρς ἑαιμοίζει τὰ σταχετα αὐτά, καὶ δία νὰ σαά / χίον, χάριν τῆς ἔψης τῶν ἄλων, ἔμ κ- δκον νά τοὺς μεταφέρῃ ὅλους ἀπὸ τὴν πα- σκεθάζῃ, συκνὰ φορεῖ εἰς τὸ πρόσωπον τῆς 0 ἑνὸς τὴν προσωκίλα τοῦ ἄλλου. «Η κανή γωνιὰν ἐκείνην εἰς ἄλλο μέρος τῆς πελιας. Προφητείας, ἡ «ΤΠμρκάνη», τὰ «Θεα Δ8 / - ι᾿ δαὰ πάρα τον δύο ξίνων ἐμταιρον ραν, ἡ «λωής, τὰ «Πάθη», καὶ ἐπίνω ἐέ / ὅμ «Ὁ Θάνατος τοῦ Ἀσχαίου Θεοῦ εἰς τοὺς ! ε) ἂς τὸν Κλωσν φέρων μίαν ἐραιόρα νο ) γρατῶν μὲ κωνοδοθιων τά Κλη- ἀτίζρως Ρωθμοὺς αὐτοὺς τοὺς παητικῆς/ Πιωτένωσεν νὰ γαράμσῃ τὸ κρύταν ἀμη. [πόσον ! δυναμώνουν τὴν γνύμην μου, τῆς μαρικαρίνους στήλας τῶν δύο τάτικα. Αὐτὰ ἢ Φρουροῦνται ἢ καταστρίφονται, Ἀα Η ΤΝΕΥΜΑΤΙΚΗ . Κρος Μασιντῆ ἀὐς τα κ τος 1 ) κοράτων εἰς τὸν πάφον τοῦ Λένουμαν, μετς. ΤΠΟΓΗΝΗΜΗ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΑΝΙΚΗΣ λφὶς γράμμασι γραμμένον) δὲν γράφει . λτερα εἰς τὰς ἐγημερίδας πρά τῆς ΤΩΝ. Κ- φους ; Ἀφήσατε ἥσυχον τὸν ἄπνον πον α. Κύριε Αευθυντά, ον τῆς ἐποτήης, ἐρας Μονντη '.ΕΤ. Ης πλαγότιλον τὸ «Ἐμτρὸς» τονζει ὅπ/ Μ.π. εηκαιρίᾳ τῆς χθεσικῆς πωρτῆς 93 ἡ Ἀνωτάτη Ἐμπορικὴ Σχολὴ λειτουργεῖ, καὶ ναι ἐπήκαρον νά κοσῇ ἰς τί παραλείς ὁ τὰ τὰς πληροφορίας του, κακῶς καὶ σίμπε Ἐλετικος Πρετερῶς τὸν πλαιῶν καρο φαίνει ὅτι πρέπει νὰ καταργηθῇ. Τὸ συμπιτιαί! σμα τοῦτο ἐν τούτας δὲν θὰ ὑπεβάλεπω τὴμ / ) λέξῃ εἰς τό νὰ διασάη Σαίξπηρ. ἄν ἀπεδακνύετο ὅτι ἡ Σχολὴ δὲν δύναται ν │ . Ης γέτμαν μεγαλοφίαν ζήτησεν ὁ. γκούφιαν ὁ ἐξόυστος τοῦ κ. ΚΗνα κα. τας Ἀνξαρτήτως ὅμως τῆς καλῆς ἢ κακῆς Δει/ ποιογίας νὰ ἠθίνατο, ΟΙΟΣ ΚΛΙ ΤΟ ΠΡΟ/ Ρ ' Ἐφθάσαμεν εἰς τὴν σωτηρίαν ἡμέρων ΕΛΕΠΕΙ Ο ΙΔΡΥΣΑΣ ΤΗΝ ΣΧΟΛΗΝ Ν.) ) Ὁ Δειβάσου καὶ ἀκόση, διν ἀροσον . χῶς, εἰς ἄλλη πόλιν καὶ δὴ τὴν Θεοσων 1 ) παλοῦκα τὰ ὁποῖα ἀφήρτασαν μάγα μέρως κ) τοῦ βασιλικοῦ κήπου ἀπό τό καινόν. 'ὉΠότε, ἀρά νε, θὰ φύγουνη, Ἰσας 5 μοφωθῆ ὑπὸ τῆς Ἑλλάδος εἰς μενὰ πνερ.1 δ') ταν ἔλθων ἡ νέες λαθάσες τοῦ φίλου μεν [κτιμῶν μένερον, ἀλλ᾿ ὅπως εἴτε κάσοις 1ο / ) Χαῦ Λεκοῦ, παραγγελείωα προ δούτκοῦ, τὴν ἐκάμαων δεάτερον Πετρα. ν θ᾿ ἔτο ! φεῖω περιπὴ ἡ Τδρυσις δεωτέρου κλασσκοῦ! πανταστημίον, ἔπρεπε νὰ εἶχεν ἱδρυθῇ ἐν αὐ/ ΑΠΟ ΤΗ ΕΞΠ ΠΟΡΗΑ δαφόρους ἀνωπάτας σχολὰς ἠμερικήν, ἐα/ σαλογικὴ, γεωργικὴν κιτλ. κτλ., ἃς μοχαίως) ΠΕΤΑΠΕΤΗΔΙ ΑΜΕΤΡΑΞΑΙ (καὶ τυχαίως ὅλως ἵδρυσαν τὰ διάφαρα ὑποκρί / νεῖτα ὑπὸ τοῦ 1913 καὶ ἐντεῦθεν. Τὸ ἀνθρώπνον πνεῦμα εἶνε μένας θανμα 1Πάντως ἐλτίνει πρακτικοῦ πακεποστημίου 2) τοποιὸς καὶ τὸ Συνέδριον τῶν Νυχικῶν Β.Α εἶνα ἀκατανόητον πῶς τὸ ὑποργεῶν τῆς 5) ευνῶν τῆς Κοπνάγης ὁπῆρει τῆς ἐπι Δρμη νη Ἐθνικῆς Οἰκονομας ἰδούσαν πρὸ ἰλαχίστων ἐπιβεβαίωσις τοῦ ὅτι μέγας ἀμίθμος καταπλή ') ἐτῶν ἀνωτάτην ἐμπορὴν σχωλὴν καὶ ἀντιλη χῶν μας σπό συνήκας τίσα λεκτβογτος το. δι σκάτμων εἶναι νὰ λετορογήσῃ ατὴ ἐν ! στς ἀποκλείεται πᾶς ἐνδεχόμενος δάλος. Α. μεγάλῃ ἐπαρχιακῇ πόλει, κατάληξεν ἐν τελεί εἶνε πολὺ δύσκολον νὰ γνωσθῇ ἔξω τάφς νὰ τὴν ἰδρύσῃ ἐν Ἀθήναις, συντελίραν 3ὐ ροῦ ἐλέγχου ποῦ φθάνει ἡ ἐληθία καὶ κα. τῃ εἰς τὴν Τρακεφαλὰν τῆς πρωτευσίσης ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΦΙΝΑΣ ἀρχίζει ἡ ταχυδακτυλουγής, ἔὅλοι τἱ κεμ.- κιά τὸν μαρασμὸν τῶν ἐπαρκῶν.. σπήμωντι ἠπατήησεν καὶ αἱ ἐπικιταρή, 1. Ὁπωσδήποτε τώρα πυρίως ποῦ ἐχάθη ἤ διὰ νὰ μὴ δυσφημήσουν τὸν ἔνοχον, ὁμιλούμ, Σμέρνη ἐπιβάλλεται νὰ τονωθῇ πνευματικῶς │ ) περὶ αἀσυναισθήτων δόλωνης, ἡ Βασσαλούψη, μέντρον κατ᾿ ἐξοχὴν κατάλ. Τ νὰ σοῦ φέρῃ στὴν ποδιά της τ᾿ ἄγριο τοῦ . Πρὸ τεπαράκοντα ἐτῶν πρευματιστῆ, σα Σμὸν δ᾿ ἀνωτάτην ἐμπαρμὴν σχωλήν, ἤης ! κάίιστα πρέκτε νά. Ιροθῇ ἐκτ, ἔστυ καὶ ἀν / ) ὀνόματι Μπονιὰ ἰσχυρίζετα ὅτι ἐφωντοηράφη — Διὼν ὕνο μυς τὴν εἴδα τὴν ξαψὴ καὶ τῇ ἐνόύματα, τὰ ὁποία ἐγητεῖτα παρ. ΑΟΑ. διατηρηθῇ ἡ τῶν Ἀθηνῶν πολύται μοστας ὁ ἔγα ονάλοη, )νὰ καλέσῃ. Ἡ ἐπιτυχία του ὑπηρος Κατόπ. Ὅπως θὲ εὐδικιμήσῃ τὸ νέον ἵδρυμα, π./ 7 νι καττώντας τὴν κόκκιν κροδέλλα μης, ση ὥστε ἐγκατίστησεν ἐμπορικῶν κατάστηκν ΑΓ στείω ὅπι δέον νὰ εἰσαχθῇ τὸ πίστημα τῶν ὁ ) χωσε τὴν ποδιὰ στὰ μάτια της καὶ σφούγγυ│ )τὸ βουλεβάρτον τῆς Μονμάρτρης καὶ ἐκὰ κῆ. Ἀγλικῶν καὶ Ἀμεικανκῶν πανεπστημίων, (3 ἐς τά δάαρια τούτρχαν νερίν ἄοσι πράγκων αἱ χῆραι ἐπετύγχανον τὴν φαρ. ) Ἔπεο ἔχει ἀκόμη πλέον τὸν τόπον του πρωκεί ! 2 ) Καὶ ἰδοὺ ἡ τραγικὴ ἀγωνία τῆς ζωῆς, με ἡ) τογραφίαν τοῦ εὐζύγου των, τά πέκνα τὴς 6) μένου περὶ ἀνωτάτης σχολῆς. Πρέπει δηλαδὴ) - ὰ) ὅλην τὴν προφητικὴν τηλεσθησίαν τοῦ κακοῦ 1 Πραπαοάνας τοῦ ἐπομκνός ἐπαρστα τα. εἰς τὰ πράγματα ἐδῶ καὶ εἰς τὰ πρόσωπα 2 ) καστον νὰ χίνωνται δεκτὰ καὶ μαθηταὶ ἐσῶς ὁ ) εἴτε κατδικύλες εἶναι εἴτε βασιλοποῦλες (01) κ) ὁ εὕπιστος διαδάτης τὴν φωτογραφίαν κας. ) πτοικοί. Ἡ σχωλὴ τῶν Εὐκλπδῶν, αἱ ἐν τῇ ἡ ἢ μεγάλου ἀνδρος τοῦ ὁποίου ἐπεθύμεν τήν Α.κ. ') διάφορον ἢ ἕνα καὶ τὸ αὐτὸ διὰ τὸν προπην 1 ) νήσῳ Χάλκη ἀνώπεραι σχολαὶ δεικνύουν ὅπὴ κ ) Σαμέτων προτεσίην, Ο. Μακάο. ο ἐπολάμη ἱ τὴν ἡλαρόθητα κετρη, καὶ ) γητὴς τῶν Καλῶν Τεχνῶν, ἐπελήφθη τῆς Δ. ) τὸ πτερωτὸν καὶ τὴν ἱερότητα, τὴν ὁποίαν ὁ│ ἤ ὅπο ἐκτὸς τῶν ἄλλων ἔχει καὶ τὰ ἑξῆς 6ο0 │ ') νακαλύψεως τοῦ ἀπορρήτου τῶν καθημεριτῶν γράνας· τὸν ὑπὸ τὸ ὄνοια τοῦ Πλάτωνος πε 3 ) Πλεωνεκτήματα: 1αν) Οἱ απουδισταὶ βονάζον ') οἰσωθέντα εἰς ἡμᾶς διάλογον τοῦ «Ἕονος / 1 ) τούτων θαυμάτων καὶ ἀφοῦ τὸ ἀνακάλασμον. ) τα προισσότερον, 2ον) Δαπανοῦν πολὺ ὁλο ἐ ) ἔκαμε πειτμά πειράματα καὶ ἐπικει κήν ἄν. ) γώτερα. Τὸ δεύτερον δὲ τοῦτο εἰς τοὺς ση/ 2) σματα τοῦ ποητοῦ. Ξεφωλίξω καὶ διασάρων │ 7 ') σγγελικὴν ἀρχήν νά ἐπέμβῃ. Ἐγένετε κ ) Μερινοὺς καιροὺς εἶναι σπουδαιότατον. ἐτὸ ἀρθῶστο ἄλογδ. Σήν ἀ ) ! ἀρχὰς μακρὰ καὶ ἐχέμοθος ἔρτυνα, ἐπτίτς ὁν- ) Πρὸς τούτος δ᾿ ὅμως πρέπει καὶ ἡ Κν / γορὰ τοῦ Σαπάτου τὸ ἄλογα ποῦ εἴταν κὰ/ νάκεισις καὶ ἀνακαλύφθησαν εἰς τὸν Μἰκρό Φέρησις νὰ φροντίσῃ ὅπως τἱ καθήγητα δα / πούδμα μιλοῦσαν κάτος ἀπ᾿ τὴ λεῦκα χὰ τὴ ὁ τοῦ Μπονιὲ συλλογὴ ἀνδρεικέλων, τὰ ὁποῖα σφορῶν καίτων διαγωνασκῶ ἤ τολύχσων 4) ξρὴ τος. Κι᾿ ἕνα κόκινο ἄλογο, κουρασμέ 1 ') ἐτοποθετοῦντο καταλλήλως πρὸ τοῦ φωτοιρο. ) οικοῦ φακοῦ καί ἔπαῖον φόλον πρεγόνωκικα )ν, μὲ τὸ κεφάλι χαμηλά, τοὺς δηνῶταν τὰ Μ σημῶυ, ἐκλεγμάνης τό τῆς Σιγκλίου ) δαωμάσια τῶν ταξεδιῶν τωυ. — Κάμπους & / ) Μπονιὰ παρεπέμφθη ἐνώπιὸν τοῦ πλημμανοῦ. ) Ὅρτως ὁ κλρώς λόνος δι᾿ ἂν δὲν ἐπέτυχαν ! ) πέραντοως στὸ λωπίου ἐδιάθηκε, δασωμένες / Ε ') δικείου καί κατεδικάσθη εἰς δύο ἐτῶν σωας. ) α ἐν ταῖς ἐπαρχίαις ὑιπορκαὶ καὶ ἄλλαι ἀ - [ρεματὲς μὲ χελαιδιατὸ νερὸ τὸ ξεκούρασαν 4 ) κιαν καὶ εἰς δθὰ φράγκων πρόστμων. ΚΑλδθη ) ψώτεραι σχολαὶ εἶναι ὅτι αἱ θέσεις τῶν κα Σ Σὲ παρθένα χιόνα βεοιστήχαν τὰ πετοαλά) τἡ ἐπολώεν εἰν ὅτ, παρὰ τῆς ὁμαίο. θηγητῶν διενεμήθησαν αὐθαιρέτως ὡς κόλυ του — ἀπὸ θύλλες μαστιγώθηκέ — σέ λαμ 1 ίας εἰς τὰς ὁποίας φορέδη,μερκαὶ ἀπόμαν δα εἰς διαφύρους εὐνοσυμένους, ἀποκλειωμέ │ ρ) ναν πεπεισμένοι ὅτι αἱ ἐμφανίσεις ἦσαν πρεγ. [νων ἐνίοτε σιστηματικῶς τῶν ἀριοθίων. Τ) Χγῶν ἀρχοντικῶν κομίθηκε ὕπνο βαθύ. Γά │ ν β) ματικαὶ καὶ ἡ ὁμοιότης (τελεία Ἀπιωμετν. ής ποράσων τα πρνειν ὅτα πολῆ αρ ἐχενδον τοῦ σκανδώλου ἀπετέλισιν ἀπὸ τῆς/ β) κὸς ἀνώτερος τοῦ πυροβολικοῦ προσιλῶν, ὁ. ) γιὰ τῆς πολιπεῖς ποῦ τὸν χαιρετοῦσαν ἀπο│ 8 ') πεστήριξιν εντάνως, ὅτι ὁ κατηγορομενή- Σχωλὴ Κασκώρας, ὅου πρωκεμένου ἐπὶ τοῦ) «ΠΕΖΟΙ ΡΥΘΜΟΙ» ) Ππακρυὰ μὲ τοὺς θύλους των καὶ μὲ τὰ καμ / Σ ) κακῶς κατηγόρησεν ἑκυτὸν καὶ δει τὸ μόνον πρώην καθεστῶτος νὰ δωρισθοῦν οὐχὶ ΕΝΑΣ/2 [παναριά των. - Παράξενο! τοῦ εἶπαν. Ἔποι) 34 ΑΛΜΑ ΤΡΕΙΣ καθνηκαί παινκο δικαο 1 1) πρστυ κὰ πρακολάσυο δοκόματος τάπος 2 ) του σφάλια ἦτο ὅτι ἀπηρνήθη τὰ πνεδματά. ) τὰ ὁποία ηὐδόκησαν νὰ τὸν ὑποβοηθήσοων, ἀπκλείσθη ὁ μόνος ἐν Κερκύαᾳ ποινικολόγος, ε) δέξες ; — Εἶν᾿ ἀληθεία, εἴπε τ᾿ ἄλογο, πῶς ; ἄ ') Βραδύτερον καταλιπῶν τὴν Γαλλίαν δὰ ν% ὅστις συνέπασε νὰ εἶναι καὶ εἰς τῶν διαπρέ│ ) σ᾿ ὅλη μῶς τὴ ζωὴ μὲ δεμένα τὰ μάτα γά ἐ α) ἐπαναλάβῃ τὸ ἐπάγγελμά του εἰς τό Βέλγον - πεστέρων πανκολόγων τῆς Ἑλλάδος, Χρημα│ στι κατακατημῶς. Νὰ ὁ θῶς ἤξεοα ) ὁ Μπονεὲ ἐδήλωσεν ὅτι πραγματικῶς εὐχὲ ὡ- ἴσας ὑσηνητής, μέλος τῆς ἐιτροηῆς τοῦ) τειωρήσῃ τὸν ἄνθρωπο ποῦ μὲ σκλάδωσε - περβάλῃ τὴν ἀλήθειαν ὁμολογῶν ἐπυκον ἐνα. Ποιναοῦ Κώδηκος κτλ. χον καὶ ὅτι καὶ μὲν εἶχε μεταχειρισθῆ ἐνώςι Ο ΕΙΔΙΚΟΣ 1) Καὶ ἰδὺ τὸ μυστήριον τῆς καλλιτεγικῆς ! δόλον ἀλλ᾿ ὅτι τὸ τοιοῦτον ἐγίνετο ὅταν ἡ Δημυργίας καὶ ἰδωὺ ὁ ποιητὴς εἰς τὴν σὐ/. ὡς μεσάζοντος δύναμίς του τὸν ἐγκατέλιπα νηθεστέραν του στάσιν, εἶναι ὁ μόρτυς τῆς│ ΠΕΝΝΙΕΣ καὶ οἱ πελάται ἀνέμενον. Δὲν εἶχε τὸν ἤ- ) ζωῆς καὶ ἥρως τῆς φαντασίας. Κατσικάκια! ) σωϊσμὸν νὰ ποὺς ἀποπέμψῃ μὲ κενὰς τὰς χεῖι- καὶ παληάλογα τοῦ μαγκανοπηγαδου, ἡ φώνη! ) τοῦ πλανοδίου υρολογου καὶ μὰα Σριφονία! Εἰς τὴν Λάρισα ἔπεσε μισὸ μέτρο χόνι) ) τοῦ Μιrπobeν, ὅλα σθlα εἶναι ἐnῷ κάτm ) à ') Ἐγράφησαν τόμοι περὶ ποῦ ἐν τῇ στμῇ καὶ ἔχουν 16 ὑπὸ τὸ μηδέν. Τὸ χιόνι ἐκρυσ / 6) καὶ τὸ σπουργίαι καὶ ὁ beri, banara ba νa) n τά ἐπταπτη ἀσοατα ἐπιδόκακα, σομ. Ἡ μακαρία Ἀτηκὴ δὲν ἀκοίει τίποτε! ε) βέρτου οὐδὲν μέχρι τοῦ Δίξου, κατεβλήθη τῆς θ᾿ πρὸς καὰ τοῦ πεξοῦ λόγου, ὁσάκις ἀρένετα 2 α) ἀπὸ τὰ ἀνωτέρω καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ ἔχῃ ἄ/ () σα προσπάθεια πρὸς ἀνακάλυψιν καὶ καταγή ί') ν᾿ ἀπαστήση εἰς τὴν φωσικὴν κλῶσσάν του ! 19 ) γιῖν. Οὔτε ὁ Ὑμητὸς φορεῖ κάπαν οὔτε ὁ│ 6) γελίαν εὐφυῶν τίνων τεχνασμάτων. Θεῦμα εἶνε ὅτι σώζονται ἀκόμη, ποιαῦτα ἢ ὅτι ἐφεύς- δ') λώνει καὶ τὰ κάνε νὰ κελασῦν μὲ τὴν δρωσι ! Σ' Κατὰ τὴν τελευταίαν δεκαετίαν τὸ Ἐλ/ Σηνικὸν Μελόδραμα εἰσέπραξεν ἐν ὅλῳ τρά ς) κάτων ἡ ὑψουσία εἶναι τοῦ ἀνθρώπος ὁμὰς Μi μίσυ ἑκατομιύρια δραχμῶν. 1) ί, λμινάζει μέσα μας. Οf alfen Pobuon eiς! '' Τὸ πασὸν τοῦτο κατηγαλώθη εἰς σα/ ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΗ 4) τὰς μετοημένας ἑκατὸν σελίδως των δατρξ )ν γητὸν τῶν καλλιτεχνῶν καὶ εἰς ναύλους σιδὴ Πκος ἦνε εἰς τὴν ὑποχήν μας ὁ Γάλλος οδράκων καὶ ἀτμοπλοίων. Ὁ Λαυράκας, / χοιν μένα μέσος τῆς πολυχόρδου μορονῆς μαθητὴς, τοῦ ὁποίου ἡ ἐπιτυχία εἶνε ἐξησφὰ ἐκωτηθεὶς τί ἐκέρδισεν αὐτός, ἀπήντημε ὁ) κλίμακος τῆς πρητικῆς τέχνης. Ἀπὸ τοῦ Ἀ / Ε ) λισμένη ἀπέναντι τῶν συναδέλφων του ; Εἶνε ) πολόνου μεταφέρονται εἰς τὴν Προσευχὴν καὶ 21 ὁ δυνατὸς εἰς τὰ γράμματα ἢ ὁ φίλαῦλος ς '' Βαρδαρότης βαρβαροτήτων. Τὰ πεζα / ) ἀπὸ τὸν λαμογελῶντα ρεμβασμὸν πρὸ τῆς μά / 0) δρόμια εἶναι γεμάτα αλοῦδες παρτοκαλλῶν. 5 ) ίνης ἀνατιλῆς εἰς τὸ νεκρικὸν τρωπάρ. Ὁ 8 ἡ εὐκαμψία καὶ ἡ ρώμη τῶν μνῶν προσμῶν. ) Λνλασὴ παγίδες δανάτος. σὲ γαλουρακ / 2 )ται πολὺ περισσότερον τοῦ πνεύματος καὶ κα) ἔγραψεν & Γαυρυμίδης εἰς παρωκοὺς περὰ - ) αὐτωῶς πόυ εἶναι ὡς νὰ προσφέρωνται εἰς ἕνα) ἡ ) αἱ ἀθλητικαὶ νἶκαι τίθενται ὑπεράνω τῶν 1) στάσεις). Ἡμεῖς ἁπλῶς ἀναμένωεν τὴν α / - τάφον, προσδίδει θρησκευτικὸν σκμήρυς. Ἡi │ α σχολικῶν δαρνῶν, Οὕτω τοὐλάχιστον συμβαί. ) στναμαν πόλεων εἰς τὰς Ἀθήνας, πρὸς τὸν ἀδελφὸν στοργὴ κυριαρχούσα εἰς) Δ νει εἰς τὴν Γαλλίαν, ἀφότου ἡ ἄσκησις τῶν τὴ γὴν ἐλληνὴν νυχὴν καθς αὰς τ δαι1 '' Αἱ χυρία Μαρίκα Φωκᾶ καὶ Καληκ/ ) ἀλητικῶν παιδῶν διεδόθη εἰς τάς κοινωνή. 6 κάς τάξεις, εἰς τὰς ὁποίας ἦτο ἄλλοτε ἀγνωμ- παυταμέσιν εἰς τὴν μεχάλην συναφίαν ἀπέρ χαι τὲ πάθος πρὸς τὴν γριάκα, σφοπζε στός. Εἰς τὴν Ἀγγλίαν ὅπου ἀπό μεκροῦ ἡ γκαλαία τῶν σχολίων γαρίζει τὸ κματῆ- ) ουθιούς». Ὁ πόνος τοῦ νεκροῦ ἀδελφοῦ προς / ) ἡ αὐτὴ κυρία. Ἡ κυρία Μαρίκα Φωκα Καλ./ ἔρωτα τοῦ φοὐτμπῶλ καὶ τῶν λοιπῶν ἄθλη- σεύχεται, γονανίζει, δακρυχέει, ἐνειρεύεται 9 ΤἩ μικρὰ αὐτὴ ἀηδὸν τῆς φολεᾶς Φω. τικῶν παιδιῶν, ὅπου τὸ πνεῦμα ἐκρίνετο καὶ παραδείσους, ἐπολύσσται εἰς λιταντίας, τας] πανὴς ὡς τελώνης, καλλικέλαδος. Εἰς τὴν ! α) τώτερον τῆς μακῆς ρώμης, ᾿ρφίσταται μετα- κά, τὴν πρὰν νασταλγῶν πρὺ πολοῦ 4/ φωνὴν τοῦ γυρολόγου τῶν Ἀθηνῶν ἀκοιε 1 στροχὴ πολὺ σαφὴς ὑπὲρ τοῦ εὐδοκιμοῦντος ναλμοὸς ἐπλησιαστικοὺς καὶ βλέπει βίταιν / 4 ') φανσθῇ μετὰ τὸν γάμον της εἰς ἀθηναικὴν│ εἰς τὰ γράματα. ( τνὶς καιπήλας. Εἰς τὰ χρήματα τῆς Αὐπως α α) ἀναγινώσκει τὴν ἱστωρίαν τῶν κρηφῶν μας) Ἡ Γλυκεῖα καὶ θλιβερὰ μαθὶ ἀφύπυσις. Η ΟΣΜΗ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ πόνων. Ἡ σκύψις ὅμον καὶ ἡ ὁτάς πρακδί/1 ) οό κλ, τοῦ ἀκοῦ τὸ Κανόσων κα μ ) μων ἔτωσιν εἰς τὴν πυησιν αὐτὴν, ἡ δκα Ἑκάστη πόλις ἔχει τὴν ἰδιαιτέραν αὐτῆς. δαμὴν, ἡ ὁπία τὴν ἐνθυμίζει εἰς τὸν ἐπισκεπ, ἔντασιν τῆς ἀείζει. Ἡ πρήσις, γνυμώτατα! ) Χθη ἕνα καὶ μόνον βράδυ ποῦ δεκασίνε ε│ 9 ) φθέντα αὐτήν. Δι᾿ ὅλας τὰς πάλεις, ἐλλαίμω αὶ τῶν ἀπὸ τὴν δακήσιραν τῆς Μοισνηῆς Ἐνα. Ινέ σᾶς! ἐγεννήθη ἀπὸ ἕνα στεναγμῶν καὶ φαίνεται ὡς 1 νῶ ἶνον, ἡ ὀσμὴ δὲν εἶνε ἡ τῇς Γκρὰς, ἴπου ἐμη Εἶναι τὸ βιβλίον, τὸ τελευταῖον φιλοδώρη (1 τὸ ὅπωῖον, κὐθανώτατα, κλέίει, ἂν εἰς αστή προσθέσωμεν καὶ τὴν «Ἔρσην τοῦ Δροσίηυ / ) Ἡ λαγοτεχνικὴ παραγωγὴ τῆς χωριᾶς. εἰΕ Γ Ἐφὶ Πυθμοῦ. Τοὺς ἐγέννησεν εἰς τωὸς γάλη 2 ) Τίοως, καὶ μὲ ὅλην των τὴν ἀπὸ τὰ βάσιμια ! ) τῆς ἀρῆς συνκίήσων εἰς τῆς χωληνῶς 8 ν) πτὴς τῶν, ὁ Χαχιρίας Παπαντωνῶυς, Οἱ συν / ἐ μοὶ αὐτοὶ δὲν εἶναι οὔτε χαρωμενοί, οὔτε λυ-/ κ 1) Πήτεροι, ὅσην καὶ ἂν φαίνωνι ἐμπινύσημενα 1 ἀπὸ τὸν πόνον, ὅσον καὶ ἄν τὸν δυεολογοῶν! ! ) Τὰ τρόπους, τοὺς ὁπαθος θὰ ἐτήκθεν, ἐδῶ│ ὁ τ᾿ ἐκτη τὸ ἀσμά τῶν Χατρπησμῶν τῆς Λέγας 1 )λης Ξαρακοστῆς καὶ τὰ μέτρα Ρωμανοῦ τοῦ 1 ς) μαλωδοῦ. Δὲν εἶναι, ἀφοῦ ἐξιπνοῦν εἰς ἡμᾶς 3 ἀφαίνητὰ τῶν, τὸ ἰδκάτιρον ἐκείο ἴ0ος) 2 ) εἴσος λορικῆς, ἂς τὴν εἴπω, καθάρσεως, τῆς κ ) ἐπίας τὸ μδστήρων κατέχι ἡ Ποήρις, Π Πκήησις αὐτή κλάτι, καὶ σὲ θαρώνει. Νο/ [ρεύτι, καὶ σὲ κάμνει νὰ μελαγχωλῇς. Σωυπής! ) φυαμόν τῆς εἶναι νὰ σοῦ κιῇ πότε τὴν ἐκ / [πληξιν μταὶ πῶς κ᾿ ἐγὼ δὲν τὸ ἐσολλογί / [σθηκα πρὶν τὸ ἔκτακτον τοῦτο Φέλγητρον τῶν 1 πραγμάτων ποὺ περινοῦσα ἀπ᾿ ἐμπρός των καά) θ ) τὰ ἔνόμξα τόσον συνηδισμένα καὶ κοινάθ, 0 πότε τὴν ἔκστασιν. (Ἀπαονήσκομεν καὶ ἀνά /τ 5) Κῶμαν (ἄλλον᾿ ἔγανα) εἰς τοὺς παραδείους τ τῆς Τίχνης). Ξεφυλλίω καὶ δαδίζω: εἴ) ! Μάακω ἡ Μοσκούλα ξύπνησε μὲ τὸν αὐγιριόν. Ὁ πετεινὴς καημᾶται ἀκάμα στὴν ἰλμά, τῆς ! Επε ἡ μάννα της, στὸν Gδρανὸ ἀκόμα Beaxet! τῶν ἄστρων τὸ μελίσσι, κ᾿ εἶσαι ξυπνὴ ἀπὸ Ἡ Μάσκω ἡ Μασκούλα πηγαίνει χι᾿ ἀκουμ — Γιατὶ τὰ σκουλαρίκα τοῦ λαιμοῦ σου τρέ- / 4 μουνε τόσο, ρυτῇ ἡ μάννα της, γιατὶ μοῦ με / λάξεις ἀνήσοχα, Μώσκω Μσκιλα - Στὸν ὑπίν των ἔθλεπα, μάνα μαννοῦλα! μου, πῶς ἦρθε ξένος ἄνθρωπος τοῦ μὲ κύτ│ ταξεν ἄγρια πολὺ κ᾿ ἰστιδα μοῦ φέρεσε στή) - Μύσκω Μακουλὰ πρόμενε νὰ δύσῃ ! ἐ ἥλος καὶ θάρθ᾿ ἡ ξανθὴ κοπέλλα τῆς κυρᾶς!1