1664
Αρμενικό Υμνολόγιο (στα Αρμενικά: Σαρακνότς)
pdf1.68 GBepub546.71 KBΜοναδικός σύνδεσμος
https://hdl.handle.net/20.500.14199/131107Μεταδεδομένα
ΤΑΞΙΝΟΜΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
- 263
ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ
- ΜΕΓΑΡΟ ΒΟΥΛΗΣ
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ
- 1664
ΧΡΟΝΟΛΟΓΗΣΗ
- 17ος αιώνας
ΥΛΗ ΓΡΑΦΗΣ
- Περγαμηνή
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ
- 122x87 mm
ΑΡΙΘΜΟΣ ΦΦ / ΣΣ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ
- φ. 390
ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ ΦΥΛΛΩΝ (ΑΡΧΗ - ΤΕΛΟΣ)
- N/A
ΛΕΥΚΑ ΦΥΛΛΑ / ΣΕΛΙΔΕΣ
- N/A
ΑΡΙΘΜΗΣΗ ΤΕΥΧΩΝ
- N/A
ΤΙΤΛΟΣ
- Αρμενικό Υμνολόγιο (στα Αρμενικά: Σαρακνότς)
ΓΛΩΣΣΑ
- hy
ΓΕΝΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΔΙΑΚΟΣΜΗΣΗΣ
- Σύμφωνα με τον Γκεβόργκ Καζαριάν (βλ. Βιβλιογραφία), "Από την άποψη της τέχνης το Υμνολόγιο χαίρει μεγάλης αξίας, καθώς ο αρχικός καλλιγράφος έγραψε το κείμενο που αποτελείται από εκκλησιαστικούς ύμνους και τα λεγόμενα «χαζ» - μεσαιωνικά αρμενικά μουσικά σημεία (τα ανάλογα των βυζαντινών νευμάτων), με μεγάλη λεπτομέρεια, παρότι τα γράμματα και τα χαζ είναι εξαιρετικά μικρά. Εκτός απ’ αυτό, οι μικρογραφίες του Ιερέα Γρηγόρ είναι υπέροχες.Στον κώδικα υπάρχουν δύο ολόκληρες σκηνές, μια εκ των οποίων παριστάνει τον Ευαγγελισμό της Άννας και του Ιωακείμ, η δε άλλη την εις Άδου Κάθοδο, και οι δύο σε διάσταση. μόλις 5 X 7, 5 εκ. Ανάμεσα στα πανέμορφα μαργκινάλια ξεχωρίζουν οι μορφές της Παναγίας, του ποιμένα με τον Άγγελο, Αντωνίου του Μεγάλου, του Προφητάνακτος Δαβίδ, του λιθοβοληθέντος Αγ. Στεφάνου, των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, του προφήτη Ιωνά μέσα στο κήτος, της αποτμηθείσας κάρας του Ιωάννου Βαπτιστή, του Χριστού την ώρα της Ανάληψης και Μεταμόρφωσης, του Γρηγορίου Φωτιστού της Αρμενίας, της Αγ. Ριψιμής, του Αγ. Μεσρώπ κ. α."
ΕΙΔΟΣ ΣΤΑΧΩΣΗΣ
- Σύγχρονη
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
- ΚΑΛΗ
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
- Ν. Κονόμος, Συμπληρωματικός Κατάλογος των χειρογράφων κωδίκων της Βιβλιοθήκης της Βουλής, Αθήνα 1965, σ. 11 / Γκεβόργκ Καζαριάν, «Ένα μαργαριτάρι του Αρτσάχ στη βιβλιοθήκη Βουλής των Ελλήνων», Αρμενικά 109 (2022) 12-13
COPYRIGHT
- Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 (CC BY-NC-ND 4.0)
ΕΝΟΤΗΤΑ
- ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟΙ ΚΩΔΙΚΕΣ
ΑΡΙΘΜΟΣ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟΥ
- 263
ΚΕΙΜΕΝΟ
ΣΕΛΙΔΕΣ
φ. 1-390
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΚΕΙΜΕΝΟΥ
-
ΤΙΤΛΟΣ ΚΕΙΜΕΝΟΥ
Αρμενικό Υμνολόγιο (στα Αρμενικά: Σαρακνότς)
ΑΡΧΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ
-
ΤΕΛΟΣ ΚΕΙΜΕΝΟΥ
-
ΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ
-
ΕΚΔΟΣΗ
-
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
ΘΕΣΗ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΩΝ
φ. 1v
ΕΙΔΟΣ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΩΝ
κτητορικό
ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΩΝ
Τη βιβλιοθήκη ελληνικής Βουλής οι εν Σμύρνη αδελφοί Μισθοί 30 Ιουνίου 1879
ΘΕΣΗ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΩΝ
φ. 390
ΕΙΔΟΣ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΩΝ
βιβλιογραφικό και κτητορικό
ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΩΝ
Κολοφώνας στο τέλος (μετάφραση Γκεβόργκ Καζαριάν, βλ. Βιβλιογραφία): Εν έτει 1113 της χρονολογίας του αρμενικού γένους, ωλοκληρώθη το πνευματοφόρον αυτό Υμνολόγιον, το επονομαζόμενον «Σαρακνότς». Αυτό ήτο γεγραμμένο εν χώρα Βαγαρσαπάτ και το βιβλίον τούτο εζήτει ο καθαρώτατος και ιερώτατος επίσκοπος κυρ Γρηγόρ, έφορος και κηδεμών της αγίας αδελφότητος και της Μονής, - εις ην οικούν Άγγελοι, - της Ερήμου του Γαραμουράτ. Και ότε έφερε εις εμέ, τον ανάξιον και άχρηστον αντιγραφέαν Γρηγόρ, που μόνον κατ’ όνομα ειμί Ιερεύς, και μοι ανέθεσε όπως κοσμήσω αυτό διαφόροις χρώμασιν και χρυσώ, εις μνήμην της ψυχής αυτού, και του πνευματικού αυτού γονέως – του ισαγγέλου μοναχού κυρ Τερούν, όστις μετέστη προς τον Κύριον με θαυμαστόν θάνατον, του πνευματικού αδελφού του κυρ Καραπέτ, όστις ανεπαύθη εν Χριστώ, του αυστηρού ασκητού κυρ Γρηγόρ και του μοναχού Γιεγιά (=Ηλία), όστις συνεχώς υπεράγαν κοπιά δια την αγίαν Έρημο. Αλλ’ ίνα μνημονεύονται και άπαντες οι ηνωμένοι Αδελφοί οίτινες εγκαταβιούν εκεί και πάντοτε εργάζονται με σκληράν άσκησιν δια την αγάπην του Χριστού, εις ους ο Κύριος των κυρίων είθε ανταμείψη με μισθόν αναλόγως των κόπων αυτών εν τη βασιλεία του. Αμήν. Αλλ’ έτι δέομαι όπως μνημονεύητε του Παροντέρ2 Γρηγόρ και της πνευματικής αυτού μητρός – της μετανοούσης Σανδούχτ, μεθ’ όλης της οικογενείας και τους γεννήτορας αυτού, και δι’ όλους αυτούς αιτείτε μακράν ζωήν και άφεσιν αμαρτιών, και ο Κύριος της δόξης είθε αφήση και εις υμάς άπαντα τα παραπτώματα. Αμην. Μετ’ αυτών μνημονεύετε και εμέ - τον πολυαμαρτήμονα Ιερέα Γρηγόρ, επ’ ολίγον εργασάμενον για την διακόσμησιν και διόρθωσιν. Και υμάς ας μνημονεύση Χριστός ο Θεός ημών. Αμήν. Πάτερ (ημών)…». Ακολουθεί ένα σχεδόν σβησμένο άλλο Σημείωμα, όπου διακρίνονται λίγες λέξεις, όπως το όνομα του κυρ Αβανές, καθώς επίσης το έτος του σημειώματος -1167 της αρμενικής χρονολογίας, δηλαδή το σωτήριο έτος 1678.