Thumbnail

07.12.1931

Η ΒΡΑΔΥΝΗ

Μοναδικός σύνδεσμος

https://hdl.handle.net/20.500.14199/2588670

Μεταδεδομένα

ΤΑΞΙΝΟΜΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ

  • Η_ΒΡΑΔΥΝΗ_1931-12-07_2466_1

ΤΙΤΛΟΣ

  • Η ΒΡΑΔΥΝΗ

ΤΙΤΛΟΣ ΕΝΤΥΠΟΥ

  • ΒΡΑΔYΝΗ, H

ΑΡΙΘΜΟΣ ΦΥΛΛΟΥ

  • 2466

ΕΚΔΟΣΗ

  • 1

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ (ΑΠΟ)

  • 07.12.1931

ΤΟΠΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ

  • ΑΘΗΝΑ

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ

  • Δ. Α. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ

ΓΛΩΣΣΑ

  • Ελληνικά

ΕΝΟΤΗΤΑ

  • Φύλλα Εφημερίδων - Τεύχη Περιοδικών

ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΩΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

  • ΔΕΥΤΕΡΑ 3 7 s ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ Ηβορόνηή ΕΤΟΣ Σ ΑΡΙΘΜΟΣ ΦΥΛΛΟΥ 24 6 ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ -ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ Δ.Α.ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ ΜΕΥΟΥΝΤΗΣ ΣΥΝΤΣΕΩΣ & ΜΠΟΡΤΟΛΗΣ / Γραφεία: Σταδίου 28. Τηλέφ. 153 Τυπογραφεῖα: Στοὰ Συγγροῦ (ἔναντι ἀγάλματος Κολοκοτρώνη) ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΛΑΪΚΩΝ ΑΡΧΩΝ Η ΚΙΝΕΖΟ ΙΑΠΩΝΙΚΗΡΗΣΙΣ Η ΑΝΗΛΟΣ ΤΗΣ ΜΑΚΗΣ ΙΤΑ ΠΑΡΑΔΟΞΑ ΕΥΡΗΜΑ- ΙΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Η ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΤΑ ΤΟΥ ΠΙΚΕΡΜΙΟΥ ΚΑΜΟΡΑΣΤΗΣ ΛΕΒΑΔΕΙΑΣ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΚΑ ΜΑΜΟΥΘ ΟΙΜΑΡΤΥΡΕΣ ΑΦΗΓΟΥΝΤΑΙ ΕΙ ΔΗΜΛΑΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΑΝΑΙ ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΝ, Δεκέμβριος — Ἀγ/ Β πά τὴν πιτανμαχίαν τοῦ δαλλαρίαυ /1 Βεθακως, τὸ ἐνδιαφέρον τῆς ἀγ- καὶ τῆς στερλίνας ὁ κόσμος δὲν βλέ- τ πρὸς τὸ παρὸν - παρὰ μό- γλικῆς κυδερνήσεως ὑπὲρ τῶν ἰδιω- να τὸ ἄμεσον ἀποτέλεσμά της: τὸν λενεσωκό πραγματισιό τῆς δευτές ἐξήγητοι λαιβανομένον ὑπ᾿ ἄξων ἐτι ὑπάρχεων περὶ τά 70 δισεκατοι. ρας. Ἡ ἴδια ὅμως ἡ μάχη τοῦ δια/ μάακα ἀγγια κετάλεια, παροτς. πεύγει, γιατὶ διεξάγεται στὰ παρα· τημένα εἰς βραχυπροθέσμους πιστώς / σκήνια μὲ τὴν ἄκαπνη, πυρίτιδα τοῦ χρυσοῦ. Καὶ αὐτὴν ἀκριβῶς προ-/ σεις στὴν Γερμανία, ἡ ἀκινητοποί ας δ αὐτῶν ἐκλόνισε κατὰ μέγα! Ἡ Ἀοελα. ἰδίως προσοιούντας μέρος τήν θέσι τῆς σπερλίνας. Ἐν ! ὅτ δὲν καταλαβκάνοων τί συμβαίνην παλιτά αύτή παλτική το Λονεῖ. ἤ ὅτι δέν δίνουν καμία σημασία. νω ἀποτελεῖ ἀπάγτησι στάς συμφων/ Ἐν τούτους, ἠσθάνθησαν βαθειὰ τήν νίας τοῦ κ. Λαβάλ στήν Βασιγατῶς / ἤτα τῆς στερλίνας. Καί τοὺς 6χέ/ παμι νὰ ἀνασυτάσωνται στὸ πεδίο χα. Ὅπως εἶνε ἐπίσης βέβαχον, ἔτ1 / λκές ἄρχῖς τῆς σκρατηγικῆς νὰ ἀν- στὸν ἀπάντησι αὐτή, ἀλλὰ θά ἔπως / νά πληρώση μέ τό ἴδιο νόμισμα τῆς / σημείων τοῦ μετώπου τῶν ἀντιπά- τέως σύμμαχον, ποὺ τὴν ἐγκατέλει ἡε παρασυρθεῖσα στὴν «παγίδαν τοῦ / Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΙΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΓΑΛΑΣ/ Ἄλλα ὁ ἀντλαλος τῆς μάχης ποῦ Καὶ πρῶτα, ὅσον ἀφορᾷ τὴν Γαλ- λά, ἡ Αγγλάα, ἐπέχθη ἀποσκαῶς τον πετ Ατ. ορος: 425/ στὸ ζήτημα τῶν πολεμικῶν ἐπανορ-1 τήν Ἄπω Ἀνατολή. Ἐκεῖ ἀκούε│ ο-ς κλημα ἐξακολουθεῖ νά κρατῇ ἀμείς, τρὸς τοῦ, προέβη πράγματι εἰς τὴν, ὦτον τὸ ἐνδιαφέρον τῆς κοιφονίας ! δάλλωμαν τον ρο άκως 1οῦ Σ/ . δετα τὰς χειροτέρας ὁ Πουσκούπης / BBE Κατάλασα Λετς τό δέσμρο 2ν Οἱ κατηγορούμενοι, ἐν ὅσῳ προ- χωρεῖ ἡ διαδικασία, φαίνεται ὅτι Γις τη δούλεια αὐτή θα κόμε στ │ 1 χάνουν τό θάρρος των. Εἶνε ὡστόσο / ὅλοι φρεακοξυρισμένοι καί κομμά ) λθκή σι λόγο τοῦ χουσκούκη. ( τατοι εἰς τὴν ἐμφάνισιν, σὰν νὰ θε- / συνεχίζει ὁ μάρτυς, τοῦ ἔκαναν ἐν ταλαιοθητοῦ Εποολνατοως δντα τς Καλαισθήτου εμφανισεώς των ατμό- Ὁ ἀρχηγὸς τῆς Καμόρας Σωτήρ- χαινας, ὑοκραιμὸς ὅπως πάντως ό τακόκκινος, μέ στριμμένο καὶ λου- στραρισμένο μουστάκι. Ἐχολιάζει μά καταρανῆ νωρικό1 τητα τάς Καταθέσεις τῶν μαρτορῶν καὶ δείχνει μέ τὴν ἔκφρασι τῶν μα.1 σόν πος τό μέσος του πρός τρός/ οἱ ὁποῖοι καταβαλλουν κάθε προς) σπάθειαν διά νὰ τὸν ἐνοχοποιή- ο 883 Τὸ κυνῆγι τῆς στερλίνας Ἰτολική γελοιογραφία) αι ὁ βρυχησμὸς τοῦ πληγωμένου / 1 θώσεων τοὺ ἐνδιαφέρει αὐτὴν τὴν! στιγμὴν περισσότερον ἀπὸ κάθε ἄλ Βρετταικοῦ λέοντος.. Ἐκεί δίνει│ ἐ τήν πρώτη μεγάλη μάχη του, μετά │ λο τὴν παλαιὰ σύμμερχο. - Μὲ τὰς πρώτας ἐποσήμους ζηλώσεις τους οἱ ! τὸ Καπερλῶ τῆς στερλένας, ὁ ἀγ λικός ὑπεραλισμός. Μεταφέρων δύο πρόεδροι τῆς νέας εένιτῆς / ναλδ κατὰ τὴν δεξίωσι τοῦ νέου│ πλτικῦ πείο καὶ μεταφερῶν ἀπό/ λόρδου δημάρχου τοῦ Λονδίνου, ἐ/ τὸ Λονδνο, τὸ Παρίσι καὶ τήν Βα- δὲ κ. Μπάλντοσῖν στὴν Βουλὴ τῶν 1 σιγκτῶνα, μεταφερόμεθα στὸ Τόκιο) τῆς ἀρχῆς τῆς προτεραιότητος τῶν │ καὶ τὴν Μαντζουρία, χωρὶς νὰ βγοῦμε ἀπὸ τὸ θέμα μας! Διότι ὅ¬ ἰδιωτικῶν χρεῶν τῆς Γερμανίας ἐπί λα τὰ μεγάλα διεθνῆ ζητήματα εἴς ! τῶν πολεμικῶν ἐπανσοθώσεων, (τὴν ὁποίαν ἀρχὴν ὑποστηρίζει ἡ νερ-/ ὅτι ἄἔθοντο νὰ ἀσχολήθῃ κατείς μέ μανική κυβέρνησις καί καταπολεμά! τὸ ἕνα, παραβλέποντας τὸ ἄλλο. ἡ γαλλική). Κατὰ τὰς πληροφορίας δὲ τῶν ! Βεβαίως δὲν πολεμοῦν αὐτὴ τὴν στιγμή στρατιῶται τοῦ Βασιλέως ἀγγλικῶν ἐφημερίδων, τήν ἀποψν/ Γεωργίου στὴν Μαντζουρία, τὰ δὲ αὐτὴν ὑπεστήριξε καὶ ὁ νέος ὑπουρ- ποεέόαται τῆς Η. Βεντακάς τός τῶν Ἐξωτερικῶν Ττων Σμιον κατα τας σνετικάς συνομιλίας του στὴν Κίνα εἶνε ἀποκλειστικῶς ἐμπο- ρικάν, ὅπως ἔλεγεν ἐσχάτως σ᾿ ἕνα │ μέ τὸν κ. Μπριὰν στὸ Παρίσι, ὅπου ἄρθρο του ὁ τέως ὑπουργὸς τῶν Ἐ- λίου τῆς Κ.Τ.Ε. διά τὴν κινεζοῖ- ξωτερικῶν σὲρ Τσάμπερλαιν. Εας δἱ ἔπιτης τεγρός ὅτι καθ ὅλη τὴν διάρχεια τοῦ ἐμφυλίου κο-/ λένω στήν Κνα ἡ ἀγγλική φοσίρ/ νησις προσεπάθησε νὰ φανῇ αὐδετέ- Τα, σύμφωνα μὲ τὴν ἐπίσημη δή- Ἀπὸ αὔριον ξέων ες αν᾿ ἐποτάσως, τον πράγματα τῆς Κίνας, τὴν ὁποίαν ἔ-/ κμε τὸ 1926. εἰς τὴν Ἀλλὰ μία Μεγάλη Δύναμις ἔχει ! ἔπειρα μέσα καὶ ἀπείσους πρόποως διὰ νὰ διεξαγάγῃ ἕναν πόλεμον χω- '' ΒΡΑΛΥΝΗΝ, ρὶς νὰ φαίνεται ἐπὶ τοῦ πεδίου τῆς (Ἡ συνέχεια εἰς τὴν 5ην σελίδα)) Καταπληκτικαὶ ἀποκαλύψεις ΣΑΤΥΡΙΚΟΣ ΣΤΙΧΟΣ ΛΙΑΚΑΔΑ ΤΟ ΨΩΜΙ Χτὲς ὁποὺ ἦταν ἡ γιορτὴ χ, τέ λιαπτάδα ἤὅταν αὐτή Πόσο φθηνότερα ἀπὸ ὅσο τὸ Επεριας καὶ τοῦ καλαοῦ '' ἀγοράζομεν ἔπρεπε νὰ πωλῆται! Τί παλλὰ πρόληψε περὶ Τῶν Νικολοβαρδάρων Ἡ παταγώδης ἀποτυχία τῆς Ψευτιά ἀπεδείχθη τρομερὴ Κυβερνήσεως εἰς τήν πολιτι Καὶ ὅλοι Προιτάρον Στις ἐξοχές ἐτρέξωνς κὴν τοῦ ἄρτου. Γιά νά τὴν ἀπολάψουν. Μα οἱ Νικολῆθες σπιτι τον. Μεῖναν γιά ενὰ τὸ κάφουνο ! Ο ΛΑΟΙ ΚΛΕΠΤΙΗΙ ΕΘ ΔΝ ΠΟΟ / Κας τό ἀπολεος περ χ. ROS MA NE GP A Ἀπό χρυσαι γεμάς THEPINR Πρύ χρόσωνε ὅπι χαιβεις απωνικὴ διαφορά. Ἐπὶ πλέον ἐὲ Ε- δπ᾿ ἔτσι ἀποδείκτη προδανῶς, Πώς στή γλυκειαν Ἑλλάδας γινε λόγος στὸν ἀγγλικὸ τύπο καὶ ) Παύ αὔρινος τήν σκέπει οὐρανός, Σιαί διαβήματος τοῦ ἐν Βεσολίνῳ / Εἰ τς ποτος ἄχρη τῆς στερὰας, στὴν γερμανικὴ κυβέρνησι, ὅτι ἡ ἀγγλικῆ κυδέργησις διν δά νέπει / Ας θέ νά λείγῃ ἀληθινά τρέψη, μανομερή γεριμαγογαλλικήν συμφωνίαν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῶν ΠΩΛ ΝΟΡ. ἐπανοσθώσεων, ἀποκλειομένου δηλα' ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗΝΙ ΠΩΣΕΣΤΡΑΓΓΑΛΙΣΘΠΟΣΤΑΜΟΥ) ΟΤΑΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΗΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΔΕΝ ΕΙ ΧΕΝ ΕΜΦΑΝΙΣΘΗ ΑΚΟΜΗ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟ ΜΑΚΑΒΡΙΟΝ ΔΕΜΑΠΟΥ πηλούς τοῦ Πικερμίου. Ἄν παρα 9ον ἰπλευταῖον) Πῶς εὑρέθησαν τόσο ὀστᾶ μεγα. / δεχθῶμεν τὴν γνωμην τοῦ Λέγμους ΕΡΡΙΟΘΗ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑΙ. θηρίων συσσωρευμένα εἰς τό ἴδιον φαινομένων ποὺ παρουσιάζονται εἰς Ἴδου τί λέγει σχετικῶς ὁ καθη- τά ὀστά τῶν ὀστείνων φωλιῶν τοῦ ναχάσων καί σήμερον εἰς το Κ. Ταπαλία νὰ συλλέῃ τῶν Κρως ἀπὸ τὸν Ἐλκδχα πρός τ. Κακουργισούκειον Πείρεως ἡ᾿ εἰ γητής τῆς παλαιοντολογίας Ἄμπελ/ Πικερμίου. Προσεῖα, λέγει, περί μᾶς κα τι τῆς Λαμδρας Λεβαδείας διά τον κλέγει ὅδα ἀπό τήν σπώκην τοῦ πατί που τόν ἐπτερίμενεν ὁ Λεμβοῦχος παστροφῆς ἡ ὁποία ἐδανάτωσε χ- «Τα λείψανα τῶν ὀστῶν εἰς τὸ Π-/ λιόδας ἀπ᾿ αὐτά τὰ ζώα. Πυρκαίαι κέρμι εὑρέθησαν πολύ πυκνά πλη / σόν ἀλλήλων πακεταρισμένα ο% τήν στέππην ἐμβάλλουν εἰς φωγὴν τως εἰπεῖ - καὶ ἀποσφηνωμένα Ἐν│ τά ἄγρια ζώα τῆς στέπης τὰ ὁ- γέρατον, ἀπό ἕνα κρανίον γκακέν. ποία αγωγιώντας τρέχουν, κατά με- λημέκον εἰς ἕνα κρανίον ἱπταρίων. χάλας ἀνέλας εἰς τῶς κλητος τῶν εἴε χωμένο μέσα εἰς τό κρανίον / που ἐλπίζουν νά εὕρουν σωτηρίαν. τοῦ ἱππαρίου, ἤ ἕνας σπόνδωλος ἀν. / πλώπης με ἀδώντας ρνοκέρωτος │ Βεβαίως κατὰ τὸν πανικὸν αὐτὸν καὶ κατα τὴν φυγὴν αὐτὴν μέσα εἰς μέ πρσως ἐπταρίου, μέ θραφσματα/ Εθ όντων τοτν σεδοοα δεν δν. πίθηκων, ὅλα ἀτάκτως περιπλεγ- ται καί ἄλλα τινά ζῶα, ἀλλά πάν Ἄἱ φωλεαὶ αὐταὶ τῶν ὀστῶν ἔσχη│ 1 ὑφίστανται καί ἡ ἀγέλη τρέχει. συγ. ματίσθησαν ὡς ἑξῆς: σωλῶν δεικνύει τά δστά αὐτά μεα/ τό αὐτό τίδος το ν. έστον απο τερέροντο μόνον ἀπὸ τὸ περὸ τοῦ ὉὉ πανικῶς ὁ ὁποῖος ἐνίοτε κα- ἔτρεχεν ἐντός τῆς παλαιᾶς κοίτης│ ταλαμβάνει τάς μεγάλας ἀγελας τοῦ Μεγάλου Ρεώματος Κάποιο ἐμ. / καὶ σήμερου γίνεται ἀφορμ) νά Τερος ἔντς μαρμάρου, ἤ κανέν εἰς καταστραφοῦν ἀγέλαι κτηγκῶν με- Είαν μεγάλην, ρίζαν δένδρος Α.ε12/ χύτητα τρέχουν τά φοβηθέντα ζῶα. πηδοῦν ὑπεράνω ἀπὸ βράχους καὶ σταματισμένον πτῶμα ἤ μεγάλον 6- │ Μία ἄποψις τοῦ δικαστηρίος στραγγαλισμόν τοῦ μικροῦ Στά- μου. Ἡ αἴθουσα τῶν συνεδριάσεων παρουσιάζει τὴν ὄμιν ὑπερπληρω- μένης αἰθούσης θεάτρου. Ὁ κο- ὅμος ἔχει καταλάβει ἀπὸ ἐνωρὶς τήν αἴθουσαν. Τό ἐνδιαφέρον εἶνε Αρκούδης, ὁ ὁποῖος ἔκανε ὅτι ἡ- σχολεῖτο μέ τὴν ἀλιείαν διὰ να μὴ / ἐγείρη ὑπονοίας εἰς τούς τυχὸν δι᾿/ Ἔπι τῇ βάσει τῶν καταθέσεων τοῦ │ Κουσκούκη, λέγει ὁ μάρτως, φαίκες / τὸν στραγγαλισμένον μικρὸν στὸν τῶν λεμβων του καί τὸ ἐπέταξεν εἰς │ ὁποῦ ἦτο ἀδύνατον νὰ εὑρεθῇ καὶ τόπιν τὸ πτῶμα. έν τέλει ὁ μάρτος λέγει ὅτι ἀρ./ νότερα προσέλαβε μίαν ὑπηρέτριαν εἰς τήν οἰκίαν του, ὀνόματι Κούλαν! Χρόνη ἡ ὁποία τοῦ εἶπεν ὅτι εἶχεν! σή τῶν μτρῶν Στώμου μενά τήν ἐν/ Ὁδοντοστοιχία «Μακροθηρίου» τοῦ Πικερμίου Εσενοῦν τωυ. ἰς τήν οἰκίων ποῦ ἐκ τῶν κατηγορουμένων Ζαχά / λιθάρια. κρημνίζονται ἀπὸ ὑμηλα στοῦν. ἀπετέλει κάπομων κεἴδοως ἐκ / ρία, τρώγοντα αὐγά. νουν ἐκεῖ μὲ κατατσακισμένα κὸκ. ματοῦσαν ὅλα τὰ ὑπὸ τοῦ ρεύματος / (Συνέχεια εἰς τὴν την σελίδα) μεταφερόμενα κόκκαλα καί τεμά — BEB ἩὉ Ἐρεονητῆς τῆς Ἀτικῆς ΑΕ./ ΑΘΗΝΑΤΚΑ ΒΡΑΔΥΑ αἱ τώρα ἂς προσπαθήσωμεν, ψους ἐξέφερε τὴν γνώμην, ὅτι α.) , Γενικὰ ἡ ἀτμοσφαῖρα τοῦ δικα- ηθούμενοι καὶ ἔχοντες ὡς ὁδηγὸν τὸ βιβλίον τοῦ σοφοῦ καθηγητοῦ αἱ τραπεζαρίαι, οὕτως εἰπεῖν, τῶν μένης Κατά τὸν δάτειτον δίως Η ΝΕΑ ΕΛΛΑΣ Τῆς ΠΑΛΑΤΟΓΜΟΛΟΥΤΩΝ Ν. ΑΤεΕς Ηε μεγάλων ἀρπακτικῶν ζώων παρά / μοτάρχου Πιαπσηλιοῦ, ἡ πολεμική│ ταχείδαι εἰς τήν περιοκήν αὐτήν αὐσακόρευσις τῶν ἀστῶν εἰς αὐτάς διάθεσις τῶν δικηγόρων ἀμφοτέρων! Ὁ ρήτωρ τῆς παρέας εἶχε ὑψώ- τῆς Ἀντικῆς, φανταζόμενοι ὅτι ἐό- τάς θέσεις ἔγινε καθ᾿ ἄν τρότον κας μὲν καὶ εὑρισκόμεθα εἰς τὴν κατω- σει τὴ φωνή του στὴν διαπασῶν, Λλγράφος εἰς σανοδοκτός Προς ἡ Διασώρευσις τῶν Δοπῶν εἰς τος/ τέραν πλειόκαινον ἐποχὴν τῆς γῆς. ἀφοῦ εἶχε κατορθώσει νὰ μεταβάλῃ / Τάσους τῆς Λορικῆς σπου τηγας πηρεί ἀσκαρβαμικταί τόν κ. Βαλ. / τὴν τελευταίαν δηλαδή ἐποχήν τοῦ τή συζήτηση, σέ μονόλογο, πρᾶγμα! νον κατ᾿ ἀνγάλας εά ζάας δα να/ σάματην, ὁ ὁποῖος διά φωνῆς. ποῦ / καινοζωϊκοῦ αἰῶνος τῆς ἱστορίας ποῦν νερὸ καί ἐκεῖ συλλαμβάνον/ μιὰ καὶ οἱ σύντροφοί του ἦσαν ἀπο- ται καὶ τρώγονται ἀπό τά πάραμο / θεῖ νὰ ἀποσπάσῃ ἀπό τὸν μάστιρα/ (Ἡ συνέχεια εἰς τὴν δην σελίδα) παρισμένοι νὰ μὴ τοῦ φέρουν καμ/ νεύοντα ἀρπακτικά. Ἐν τούτοις, λέγει ὁ Ἄμπελ, αὐ/ πατάνα καά έ μάρως Πασαμ Μάν ἀντίρησι. Καί ὁ ρήτωρ, τ%/ λοῦ.. μαρτυρεῖ Σων, στροπεν μα απ το πλείσκον. ΖΑΤΡΑ ΡΑΛΛΗ τρμφεκὰ αὐτὶ εἶχε στηθῆ νὰ τὸν ἀ-/ 88S ἄλλων εἰκῶνα ἀπό ἐκείνην ποὺ δἱ κούσῃ, ἔλεγε περίπου αὐτά: Ὁ κ. Τσουκαλᾶς, βλουρός, νεγ./ ὅσυη αἱ φωλεαὶ ὀστῶν εἰς τοὺς / - Βρέ! Ποῦ ἀκούστηκε, ἕνας! κλιζέ, φοβερός σὲ εἰρωνική διάθε-/ ΤΥΜΟΙΑΤΑΕΑΙΤΑΝΑΤΙΝΙΝΙΗ λαὸς μὲ τέτοιο παρελθόν, μὲ τέτοιαν / τὴν μέν εραστας μεταμάτα τοῦ τσαροῦχι, ἢ σὰν ὁ πολιτισμὸς ὁ ὀλ᾿/ ἱστορία, μὲ τὶς μεγαλύτερες πνευ- ἀκορπίζονται ἀφρειδῶς πρός ὅλους, λανδέζικος νὰ εἶνε τὸ τυρί τους ! πρός τους συνηγόρους τῆς ὑπερα- φαλές. (Οἱ προηγούμενες τῆς 12/ σπσεως πρός τους δικαστας καί Ὄχι! Δὲ θὰ μείνουμε πνευματικὴ! ξεως αὐτῆς τελίτοες δὲν εἶνε τοῦ πρές τοὺς ἐκορκοσίας ἐπαογία τῆς Γαλλίας! Κάντε κι᾿ Εἰς μῶν στιαμήν ὁ κ. Βαλαμά / ἀλλοιῶς λαπόν! Τί ὡπεῖα ποό 8%/ Βρέ, ἂν ἕνας ἄλλος λαὸς εἶχε τήν / κης προκαλεῖ τὸν κ. Τσουκαλᾶν νά ἦταν στ᾿ ἀλήθεια, ἂν τώρα ποὺ πέ / ἱσπορία μας, τίς παραδόσεις μας, 70 │ τόν διακόψῃ. «θὰ εἶνε τιμή μου νά / θανε ὁ Ἔδισον, ἀνακαλύπταμε ἐ πασαλλόν μας, θὰ χαλοῦσε τὸν κ4-/ μέ διακόψη ὁ κ. Τσουκαλᾶς.»│ . Ὁ κ. Τρουκαλᾶς ὅμως δὲν εἶνε / καί όν αλαυποδέύομε τόν κας/ π. Ἐξο ἐν ὁ όπος: Δε κ κάλ. διατεθειμένος φαίνεται νά τοῦ κά-/ α τά πρεῖει σύ δράχω τῶν μεγά/ σμο, σάν μιὰ φορά, ἤ ἄν βρίσκαμε ! τῶν παραδώσεων καί τοῦ μεγαλῶν τοῦ μειδιάσῃ ἐπιχαρίτως τό Ματκάν : Νεαλληγικός πολτα παραλθόντος, ἀλλά θά τράβαγε! BES ποταί δὲ θὰ καμάρωνε δά γ / σμότί Νεσελληνικά ἰξανικαί Ὑπο/ Δν ἔνος ὅκωνς μόνον, ἡ κελτὰς Ὁ δυστυχισμένος μικρούλης, τοῦ ὀ- στηρίζετε τίς ἑλληγικές ἰδέες! Ἀ- / φτικο σκεπάρνι γιὰ προγονικὲς εὐ-/ ἀγωγὴ ποὺ δὲν χώνεύει τὴν ὑπερα- ποίου τὸν στραγγαλισμὸν ἐθέτουν οἱ μάρτυρες εἰς τὸ δικαστήριον. καὶ δὲ θὰ ἀναπαυότανε ἀπάνω, στά│ Ἀκοῦς παντοῦ. Καὶ λέγονται αὐτὰ ! δὲν μπορεῖ νὰ ἀνεχθῇ τὴν... ὑπερά- τύπωσι καὶ προσεπάθησε νὰ τὸν ἀ τὰ πράγματα σοβαρά! Σὰ νὰ μὴν! Οἱ συνήγοροι τῆς ὑπερασπίσεως │ το. Μαλπάδη καὶ στὸν κλέδο τῆς ναγκάσῃ, νά εξληγηθη, τούτο δικως ξέροωμε ὅτι οἱ ἑλληνικές Ιδέες καὶ/ διαιροῦνται εἰς σφίρματο καὶ εἰς μή τὰ ἑλληνικὰ πραϊόντα εἰσάγονται ! ἑλιᾶς τοῦ Θεμιστοκλῆ καὶ δὲ θὰ νά τοῦ ἀποσπάσῃ διαφωτιστικωτέ- κοιμάτανε, ἔχαντας κάτω ἀπό το/ μέ καλό μάτι τίς δεύτερες. Καθέ! Ὡστόρο εἤμαστε Ἑλληνες: Να./ Ἐν συνεχείᾳ ὁ μάρτυς ἀναφέρει ἐρώτησιν τῶν νέρον δικηγώρων ο./ μῶροι καί τοῦ Πάλλη. (Ἐδά πο ) βρέ, καὶ τὸ καυχόμαστε. Αδιάφο/ ὑπό ποίας συνθήκας ἐγένετο ἡ ἀ-/ Τ. λέκε, μαχάρι νά εἶχε τή δεστας ρο ἄν ἡ νίκη τοῦ Μασαθώνος, πού! ἅματα οἴκτιυ. Πολλές φορές μάλι 59), εὐτ θα ἐπούναζε, ἐπάκω Εἰς τὴν νῆσον τῶν ἐκτί ἔχυσαν οἱ πρόγονοί μας τὸ αἴ │ στα δὲν ἀρκοῦνται μόνον σ᾿ αὐτό. τῶν ἀνθέων, εἰς τὴν γαλήνην τῆς πο- Πετοῦν διαφόρους ἀπόντους» ἤ δι./ ιά πος γιά τή λευτεριά μες, ἤγνε/ Ἀπαθδοῦς Προχώρας ἐτελεύτησε τὴν ζω Σοφοκλῆῇ καὶ τοῦ Εὐραπίδη. Ξέρετε, ) ακόπτουν μέ μίαν ἄσχετον ἐρώτησιν/ δρέ, τί δάχανε ἕνας ἄλλος λαός, ἄν / διά νὰ κάνουν τοὺς νέους νά τά χά- καί ἀπό τά κάνκκαλά τους, πρό τέ / Κόρη μὲ ἀρτίαν μόρφωσιν, μὲ ἀφί Τς εἶχε ὅλα αὗτα: δάκαγε, ὅε. / Τό ἐπακολούθημα εἶνε ἀρκετά │ τς Ἡιάες. Μέκαιγε καὶ τὸν Ἔ 3ο Μετάλωεν ἐν περῳ τοῦ κλι. σα. Μιά σορά ἡ Ἐκλάδτα, ἡ αἰός κωμικόν. Ἐκεῖνοι ὅμως πού ζημιῶ-/ Θσον. πεοσφαλλοντου τας αρίστος τόν μκρο καὶ τὸν Πέλλη, καὶ τὸν Αἱ. κα Ἑλλάδα εἶνε δική ματί Ναχα-/ νουν πάντοτε, εἶνε, δυστυχῶς, οἱ κα ἑλληνικῶν οἰπογενειῶν καὶ διεπλάσθη χαί (Ἐδῶ ὁ ρήτως γελᾷ μόνος│ σχύλο καὶ τὸ Σοφοκλῆ καὶ τὸν Εὐ- )κόμοιροι οἱ νέοι, οἱ ὁποῖοι ὅμως ἐκ/ (μὲ τὴν ἰδανικοτέραν πνευματικὴν το 2υ). Μοαρέ, ποιά Ἐλλάδα εἶνε δι᾿᾿ σεπίδη καὶ τὸν Ἀριστρφάνη, Δᾶχα-/ δικοῦνται ἐξαντλοῦντες μὲ τὰς ἐρω-/ σήν, κατασπάσα εἶτα ἀνταξία σίζυγος κή μας: Εἶνε δική μας ὅσο δέ ἐγαί- / τήσεις των τους μάρτυρας κα. Τ. Τς ΕΡΣ ΔΑΝτοΟ δ καὶ πρ. ἐλές τοῦ Θεμστολῆ. ἡ ἀρχαία Ἑλλάδα ἤται ἐαί ποῦ τὴν ὥραν. Καὶ αὐτὸ εἶνε μία ἄρκε-/ θά γαράμιτε τὸν Παρθετῶνα καὶ ἀά ! Ἀλλ᾿ ἐπέπροπο τὴν ἠθικήν της αὐ- τά ἱκανοποιητικὴ ἐκδίκησις. κύτταζε. θὰ πάσχιζε καὶ θ᾿ ἀγωνι-/ τὴν ἀπὸ πάσης ἀπόψεως ὑπερογὴν νὰ Ποσος ταίς Δρατ ὁ ΑΝΑΣ- ναντε γιὰ τὴν Τθάκη ποῦ λέγε πῶς ζότανε νὰ ξαναγράψῃ τὴν Ἰλιάδα. / 8SS τοῦ πατρός τῆς, πρωθυμουργοῦ τῆς νὰ ξαναφιάξῃ τίς τραγωδίες, νὰ ξα- ! ἦταν στὸν Περσικὸ κόλπο ! Ὁ μάρτυς τῆς κατηγορίας ἑνων / Ἐοιίῶν Γεωνρίου δυνάτης ν ἐν Ὁ ἄνθρωπος ἐπήγαινε νὰ σκά- κρατώχης α Πατολμοῦ ατοστκς ἐς δρότατας. Ἔκωσεα ἀπαθέρα αἰς Χποσον τή δατεας τοῦ Ματήρος ση. Καὶ στὸ τέλος ἔκανε τὴν ἀκό-/ Ὁ Ναπολέων Λουκᾶς τον άλον ὅπ. σοταηνα: ἐ. Κασακον, ὅτου καύτοι καί τέ ἐκάρως καί ν δενατ ατον ' λένον τι παρικῆς δερουσίας κέ ουθη πρόταση: ἐαφάνασίν του τόν μακρον Στάμου│ ναγνώρισις τοῦ Ἀρκούδη ἀπὸ τὸν Γιὰ νὰ γλυτώσουμε - εἶπε - ἀπὸ . Ὁ ρήτωρ σταμάτησε μιά στιγμή / Κουσκουχην καὶ πῶς ἐνήργησαν αἱ! εἰς τό σπίτι τοῦ κατηγορουμένου ! τὴν ἀναπάτοση αὐτὴ τὴν Ἑλλάδα/ σεκαθένας ὑπὸ τῆς εἰκατηρᾶς ἑπα- γιὰ νὰ πάρη τὴν ἀναπνοή του καὶ ἀρχαὶ διὰ τὴν ἀνακάλυψιν τοῦ πτώ- Ζαχαρία τρώγοντα αὐγό καί νά κατάξοωμε τί νὰ γώνουμε, / χωρὶς νὰ βρέξῃ τὴ γλῶσσα του μέ ! ) ναστάσεως τοῦ 192. ματος τοῦ μικροῦ Στάμου. Φοβερὲς τέλος πάντων αὐτὲς ἡ ὁ. παστάγω νὰ τῆς ἀλλάξημε ἀκόλα [λέγο νερό, ἐξανάρνισε: Εἰς τὴν Κέφκυραν κατέστη ἡ λα- Ἀκολουθως λέγει ὅτι ἡ συνάντη-/ πηρέτριες. Πάλι καλά, ἀφοῦ σέν! καὶ τ᾿ ὄνομα. Μακριὰ ἀπὸ τὰ γνω- τρεία καὶ τὸ ἀγλάϊσμα τῆς κοινωνίας, σις Ἀρκούδη καὶ Κουσκούκη ἦταν ! — Εἶνε καὶ μερικοὶ ποὺ σοῦ με-᾿ καθώρισε στόν κύριό της ἄν τό αὐ-/ πατοιαιίῶστο διμέσωσς ἐφάνητε ὅτι οἱ ! ειλάκθρωπος καὶ φίλος πιστὸς τῶν στά Ἑλλάδα, Γραγκία, Γωμιασώνη,! γὸ εἶχε καὶ ἀλατοπίπερα λᾶνε γιὰ νεσελληνικὸ πολιτισμό. δο αὗτοί ἐγνωρίζοντο μεταξό τῶν ! Δημοκρατία τοῦ Ποντενέρο! Πῶς │ Σπστυχρώντων, κατέκτησας πάντων τήν ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΙ λόγμα! Ἄφιστε τά λόγια καὶ βάλλ- πρὸ πολλοῦ. κὴν νώσον, ἀπέκυψεν εἰς τὸ μοιραῖον. πλώση νιά μπρός! Πάσει τὸ ἀπό- Κανένας δὲν τοῦ ἀπάντησε. Οἱ ! ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕΩΣ ΠΟΥ ΕΡΡΙΦΘΗ ΤΟ ΠΤΩΜΑ Ἕλληνες ἀκροαταί εἶχαν ἀποχοι/ σχσι λοιπὸν ὅτι δὲν ὑπάρχει κανε- νον τῶν δἰκείων τις διὰ τὴν ἀπόλει- Τὴν 1θην π. μ. ἐπαναλαμβάνετι Ἐρωτώμενος εἶτα ὑπὸ τοῦ κ. Προ/ νὰς εἴδους νεσελληνικὸς πολιτισμὸς │ αν μιᾶς τόσον πολυτίμου συζύγου καὶ συνεδρίασις. να ὁ μόνος ἔξυπνος γιὰ νὰ ὑπο Καλεῖται ὁ μάρτυς ΧΡ. ΠΑΠΑΙ ἀπευθύνει πρὸς αὐτοὺς τὰ θερμά της ἔδρου ὁ μόρτυς λέγει ὅτι ὁ Νον / γηθῇ οὔτε ἐκ τοῦ μηδενός! Σάν ὁ ! ΔΙΟν, ἐναμστάρχης, ὁ ὁποῖος λέγει│ συλλλιπητήρια μα τοῦ μικροῦ Στάμου, κατέβηκε ! ὁ ὅτι διαταχθείς παρά τοῦ μοιράρχου / ΝΙΚΟΣ ΛΑΤΔΗΣ