Thumbnail

05.12.1914

ΑΣΤΗΡ

Μοναδικός σύνδεσμος

https://hdl.handle.net/20.500.14199/5224753

Μεταδεδομένα

ΤΑΞΙΝΟΜΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ

  • ΑΣΤΗΡ_1914-12-05_310_1

ΤΙΤΛΟΣ

  • ΑΣΤΗΡ

ΤΙΤΛΟΣ ΕΝΤΥΠΟΥ

  • ΑΣΤΗΡ

ΑΡΙΘΜΟΣ ΦΥΛΛΟΥ

  • 310

ΕΚΔΟΣΗ

  • 1

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ (ΑΠΟ)

  • 05.12.1914

ΤΟΠΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ

  • ΑΘΗΝΑ

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ

  • ΝΙΚΟΛΑΟΣ Ι. ΜΠΟΥΛΑΧΑΝΗΣ

ΓΛΩΣΣΑ

  • Ελληνικά

ΕΝΟΤΗΤΑ

  • Φύλλα Εφημερίδων - Τεύχη Περιοδικών

ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΩΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

  • ΓΑΦΕΙΑ ΚΑΙ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΑ ΙΔΡΥΤΗΣ -ΙΔΙΟΚΗΤΗΣ ΗΝΟΙΛΟΣ Ι ΜΠΟΥΛΑΥΑΜΗ ΟΔΟΣ ΠΑΙΠΕΑΡΗΓΟΠΟΥΛΟΥ : ΦΡΟΙ ΣΥΝΔΡΟΜΩΝ Χειρόγραφα δημοσιευόμενα ἢ μὴ δὲν ἐπιστρέφονται Ἀριθμὸς Τηλεγώνου 609 Πᾶσα ἀποστολὴ χρημάτων δέον ν᾿ ἀπευθύνεται πρὸς τὴν ἰδιοκτήτην κ. Ν. Μποιλαχάνην. Ἐπαρχιῶν Ἀθηνῶν — Πειραιῶς Ἐτησία δραχ 20.- Ἐτησία δραχ. 18.- Ἑξάμηνος = 10- Ἑξάμηνος » Τρίμηος » 480. Ἐξωτερικοῦ Μηναία » 150 Ἐτησία δραχ. 36- Ἑξάμηνος » 18.- Τιμὴ φύλλ ου λεπτὰ Μ. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΘΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΕΤΟΣ ΣΤ' ΑΡΙΘ. ΦΥΛΛ, 154 ΑΘΗΝΑΙ. Παρασκευὴ Ε Δεκεμβρίου 191Α ΠΕΡΙΟΛΟΣ Γ' -ΑΡΙΘ. ΦΥΛΛΟΥ 310 .ΑΣΤΗΡ' ΕΞ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΑΘΗΝΑΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ ΕΝΕΙ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΣΞΟΤΕΡΟΥΣ ΣΥΝΔΡΟΜΑΤ [ καὶ μάλιστα Ἕλλην, ἀποφασίζει νὰ γράψῃ ! Η ΤΟΥΡΚΙΑ ὀκτὸ σελίδας χάριν ἀστειότητος ; Ἄλλως │ τι ἡ ἐποσιλὴ εἶναι γρμμένη μὰ τόσον εἰ ΚΑΙ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΚΗΔΕΜΟΝΕΣ ΤΗΣ σον πρόσφορος διὰ τὰς ἐρωτικὰς ἀπελπι- Ὁ ἐπιστέλλων φαίνεται ὅτι εἶναι πολὺ νέος ! καὶ ἀγαπᾷ σοθαρῶς διὰ πρώτην φορὰν εἰς ) τὴν ζωήν του, μὲ ὅλα τὰ ἰδανικὰ περὶ τοῦ / ιἰοιίου ἔρωτος καὶ μὲ ὅδην τὴν πίσιν πρὸς Καὶ μοῦ δηγεῖται ἐν ἐκτάσει τὴν στρίαν ποτε δὲν εἶναι ἀνιαρώτερον, παρὰ ν᾿ ἀκούῃ / ἡ [κανεὶς τὴν ἱστορίαν ἑνὸς ξένου ἔρωτος ἀπὸ / τὰ χείλη τοῦ ἐρωτευμένου. Δὲν θέλω νὰ λυ-/ πήσω τὸν συμπαθῆ ἐπιστολογράφον μου καὶ ) τὸν διαθεβαιῶ, ὅτι ἐδιάθασα τὴν ἰστοσίαν / του μὲ ἀρκεῖον ἐνδιαφέρον καὶ πολλὴν σιγ. / Ὅταν ἕνας ἄνθρωπος μᾶς δηγεῖται πῶς │ ἠγάπησε μίαν κόρην, τὴν πρώτην φορὸν │ καὶ πῶς ἀφυπνιζόμενος τὴν νύκτα ἀπὸ ἕνα │ [κτίποις τῆς καρδίας του νὰ τὸν παρακαλου / δον εἰς τὸ κότο, κί αἰθανόμενος τὸ στό [μα του πιρόν, ὡς νὰ παπαίζῃ διαρκῶς κα- / Ὅλα αὐτὰ τὰ ἔπαθεν ὁ ἐπιστολογράφως │ Μλέσα εἰς τὸ ὄγειρον αὐτὸ τῆς εὐτυχίας / μρός μου Ἐν ἐν όλεας μὲ τὰ δια ο0 πράρῃ μὲ τὸν νευρικώτερων πρόπον, πρὸς ! Ὁ ἐν Σόφιᾳ ἀνταποκριτὴς μιᾶς , - παράγοντες, συχνὰ ἀσύνθετοι,, Ἐταλικῆς ἐφημερίδος, ἀποκαλύν │α συχνὰ ἀντιφατικοῖ, κἄπυτε παρά- πτει ἀληθῶς περιεργότατα πράγ. ματα ὡς πρὸς τὴν σημερενήν ἐν τοιοῦτοι δεαφεύγουν τὴν ἀντέλη- ψιν τῶν ἀρχόντων. Τοὺς ἀσταθς τοῦ ἔρωτός του, μίαν ἱστορίαν, ὅπως κάθε ! ἐνδιαφέρει τὸν ἑλληνικὸν λαόν. μήτωυς αὐτοὺς παράγοντας πρέ- ΤὉ Ἐβαχὺς δημασιγράφης χμ- ἄλλη. Κἄπιος συγγραφεὺς, λέγει, ὅτι τί- [πωσιν. Πρέπει να καμβάνῃ τις / πὸν ἐσχυρέζεται ὅτι ἤρχεσεν ἤθη ὑπ᾿ ἄνει τὴν ὕπαρξιν τῶν θρη- ἄψεμος κἄπως ἀντίπρασις ἐναντων │ σκευτικῶν φανατισμῶν, τὸ φυλε- τῆς Γερμανίας, ἥτις ὤθησε τὴν τικὴν μῖσος καὶ τὸν τρωμερὸν ἐκεῖ. καύλην πρὸς τὴν σημερινὴν ἄκρως │ νῶν θεσμώτην, τὴν Ἀθθννη Κκ. ρυνακένθυνον περιπέτειαν. Δὲν εἰς [κίνησιν. Καὶ πῶς ὄχι ; Ἐεἶναι δύσκυλον διὰ τὴν τουρκε- τὴν παρέλευσιν τοῦ χρόνωυ νὰ κα- κὴν διανωητικώτητα νὰ κάμῃ δεά- τῦ τὴν εἶει πόσον σέρει δ᾿ κατῆν, τῆς σαν εἰς τὸν πόλεμον διὰ νὰ ὀπήν Εκιαούρησων. κἀαί εἶναι φόβος. ρετήσουν ὄχι ἰδικά των, ἀλλὰ ξέ- μήπως τυχὸν εἰς τὰ ὄμματα τοῦ │ «Ὦ Λιμὰν φὸν Σάνδερς ἐπίεξε ! Περιμανής φανῇ Κκιαούρης. τς αολλῆς εἰς τοῆς δολάατ ἴήη. 16 τὴν ΠΠόλην, ὅπως ἀπωμακρύνῃ τὴν / Ἐλμάδρ πασσᾶν ἐκ Κεωνσταντινου ρεται εἶνε συβαραὶ καὶ ἡ Γερμα- νέα εἶνε σήμερον ἡ μάνη χρημα- πως ἀναλάβῃ τὴν δερέκησιν τοῦ στρατοῦ τῆς Ἀριενίας. Κκαὶ μῶ- [νίνον, πρέπει νὰ μὴ ἀγαπήσωμεν ποτὲ εἰς Γερμανοὲ θὰ θελήσωυν νὰ βάλουν ! λες ἀναχωρήσαντος τοῦ Ἐμβὲρ. τὴν ζωήν μας, διὰ νὰ μὴ τὸν εὐσπλαγχνε / κέφε ἐπί τῶν ὁθωμανικῶν μέκωνη. κεκῶν. Ἀπελαθέντων τῶν ἀγωτέ. σῶν, κυβερνήτης ποῦ Γκαῖμπενη Ι ἀπέβη ἀληθῆς ὑπουργὸς τῶν νσυ- γλων. Γεώσων τοῦ Δημωσέου μου καὶ μοῦ τὰ διηγεῖται ὡς πράγματα ἐ τακῶν, ἔγεινε καί ηύτης ἡ ἀλή- χρέους, τὰς θέσεις των κατέλαν δνα δὲν συνέθησαν ἕως τώρα. Ἂς δώκωμεν ! θὴς ἀρχηγὺς τοῦ Ἀθωμανικοῦ 5ιν Γερμαναὶ καπεσεαλέστη. Ἐδς στρατοῦ. Ἐῆξ ἄλλου ἡ ἄφεξις τοῦ πειθῆ ἡ Αὐτικρατωρική Ἀθω- τὸν λόγον εἰς τὸν ἴδιον διά νὰ μᾶς τὰ διη- / Εκύλος θὰ ἐνιαχύσῃ ἐπὶ μᾶλλων μανικὴ Τράπεζα εἶνε τάρυμα οὗ / τὴν Γερμανικὴν ἐπερροήν. σιαστικῶς Γαλλικόν, γένεται λό- Ὀφείλομεν νὰ ξεκαθαρίσωμεν τος περὶ μετατρωπῆς τῆς «Ντοθ. τας Μαπάγω εές «Κὐποκραπιρι- «Οἱ Γερμανοὶ εἶπαν πρὸ τρι- μάτια τὴν κόρην αὐτὴν, ἡ ὁποία χθὲς ἀ κὴν Τράπεζαν». Ἰδοὺ ἀκώμη ἔ- μήνου κατ᾿ ἐπανάληψιν εἰς τοὺς νας λόγας διὰ ν᾿ αὐξήσῃ ἡ ἄυοπος / κόμη ἔκλαιεν εἰς τὰ στήθη μου, νὰ φλερ- / 1 στία μεταξὺ Γερμανῶν καὶ Τούρ / καμνε φουσες Βουλειές τιθεμένη │ ἕνα νέον τὸν ὁποῖον ἔἕως χθὲς δὲν ἐγνώρίει παρὰ τὸ πλευρὸν τῆς Γερμανίας. Κκαὶ ἐρωτάταιε Πποία θὰ ἦτον / θὰ ἤμου, κανὸς νὰ φωνεύσω τὸν συκρφάν. ἡ μεσῖς τῶν πραγμάτων ἄν ἄξα- κητος. Διότε οἱ ἀντίπαλοί της εἶναι ὑπαινιγμὸν διὰ τὴν πάστιν της. Ἡ ζωή μου / ἀπναχολημένης ἀλλοῦ καὶ δὲν θὰ ἀπὸ τὴν ἡμέραν αὐτὴν μοῦ ἔγνε μισητή. τῶ σημερινὴν ἐν Κωνσταντινουπό │ ἠμποροῦσαν ν᾿ ἀντιμετωπίσωυν ἔ. / Φοβεραὶ εἰκόνες μὲ καταδιώκουν ἡμέραν καὶ / Χει καθεστώς, τὴν Γ ερμανικήν │ κηθεμονέαν καὶ τὴν κυπέρνησιν Διάτε ἡ Γερμανικὴ διπλωματία ἐ. ποεῖται νὰ δύθῃ εἰς τὰς ἰώίας αὐτὸς ε. -Τζεμὰλ κ᾿ ἔφερνεν ἐπί τῆς ἀρ-/ σαν πρωσπάθεταν πρὸς ἀνασυγκρά. κῆς ἄλλην κυβέρνησιν: τησιν τοῦ Βαλκανικοῦ Συνδέ- .Ἐρωτᾶται ἀκόμη: Ἡ μετ᾿ ὁς λέγων ἐνίσχυσις τοῦ Γεωσσικοῦ │ Ἐν᾿ τούτοις συνέθησαν ἄλλα │ κὰτι παραπάνω. στάλου τοῦ Εὐξείνου καὶ ἡ ἐπας / πράγματα. Δηλαδή: νειλημμένῃ διείσθυσις εἰς τὰ / Κκαθ᾿ ἣν στιγμὴν ἡ Τουρκέα εἰ- αρκῶς νὰ ἐναγκαλίζωνται ἐμπρός μου, ν᾿ ἀνταλλάσσυν κριφάβλέμματα καὶ μοτικάς δρυχέων δὲν εἶνε πράγματα, πρό πτετο τρωμακτικωτέρα ἡ Γεωσσική Πύνανται νὰ γεννήσων πανικὼν ἐπίθεσις ἐναντίων τῶν Περμανῶν τοὺς ὠθεῖ ἀκόμη νὰ κάμνουν ἐμπρός μου / μεταξὺ τοῦ Τουρκικοῦ ὕχλου: πράγματα ποῦ μὲ καθιστοῦν τρελλὸν ἀπὸ Οὐδεὶς δύναται νὰ προβλέψῃ ρον : Οἱ Γώσοι ἐφάνησαν ἕποιμοι / ἀσφαλῶς τὰ συμβησώμενα.: ἈλΝ ὅπως ἀντιμετωπίσουν πᾶσαν τουρ- ξένε περινήν ὅτι ἡ, Ἐνωρκία πέν / κατὴν προσπάθειαν κατὰ τοῦΚαὺ- ( νάσου. Ἀκόμη ἡ πεπιίθησις τῶν │ εἰς ἣν εὑρέσκεται σήμεραν κατά-/ τὸς καὶ νὰ μὴ βλέπω σπέον τίποτε, τίποτε, στασύν. Κκαὶ ἔσως πριτοῦ ἐπέλ. πεν θὰ ἐκυριάρχουν τῆς Ντκύρης θῃ κεραυνυβόλος τις ἐπίθεσις τοῦ θαλάσσης, ἀπεθείχθη πεπλανημές. Ἀγγλογαλλικοῦ στήλου κατά / νη. Τέλης αὐταὶ αἱ Επούλγαραι αἱ τῶν Ακρπανεκλίων, νὰ ἴδωμεν ἐ │ Δὲν ἠμπορῶ, ἄγνωστέ μου φίλε, νὰ σοῦ ! πίθεσιν κατὰ τῶν ὠθησάντων τὴν εἰς τὴν Αὐστρέαν ἠρχισᾶν νὰ Βε-/ Ἐουρκίαν εἰς τὸν ὑλέθρτων αὐτὴν πόλαιμν. Ἐξέγερασιν ετὸς Ενοχ. / μοῦ ἐπατρσπε νὰ σοῦ δώσω καμίαν πρήγα ὅλα τὰ γεγονάτα αὐτὰ πρὸ κικοῦ φανατισμοῦ κατὰ τῆς σημε- ρίαν. Τὰ πράγματα συμβαίνουν εἰς τὸν κό-/ παντὸς Δὲ ἡ πρακύψασα σέκονωμεν / φινῆς κυβερνήσεως καὶ κατὰ τῶν σμον, ὅπως τὰ περιγράφεις. Καὶ ἂν αὔριον ! κὴ κρίσις ἤρχεσαν νὰ δημεουργοῦν κηδεμόνων τῆς κυδερνήσεως σαύ θεραπευθῇς ἀπὸ τὴν ἀσθένειάν σου αὐτὴν, ἡ / σάπυιαν δυοπιστίαν πρός τούς Περ ! ὑποτροπὴ δὲν θ᾿ ἀργήσῃ νὰ ἔλθῃ. Καὶ ἤ ! της. Ἐὰς ἀναμείνωμεν. μανούς. Τὸ Τουρκογερμανικὸν ! εἰσύλλων θὰ καταλήξῃ εἰς πραγῳ / ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ Πίαν: Δὲν γνωρίζωμεν. Ἀλλ᾿ ἤ │ Ταυρκία εἶναι ὁ τόπης τῶν ἐκ / Η ΣΥΜΒΟΥΛΗ των διὰ καμμαν, θὰ σὲ συνεβούλευα νὰ ζή- / ἐκεῖ ὕπου σήμερων ὑφίσταται φαι. τημενικὴ ἁρμωνία, ἀόρτων νὰ Vε / πάρξη ἡ διχόνοια καὶ ἡ ἔρις. Τίς Κάθε ἄλλο ἠμποροῦσά νὰ ὑποθέσω, πας / ρὰ ὅτι ἄνθρωπος σκεπτόμενος νὰ αὐτοκτο- δωπενής ἀπεκοτήσεως ἐ. Περδδ. νήσῃ θὰ μοῦ ἐξητοῦσε ποτὲ τὴν γνώμην / κέα Πὲν θὰ ἐξεγαρθωῦν αὔριων πα- μου ἂν πρέπῃ νὰ τὸ πράξῃ ἢ ὄχι. Καὶ β. / λατάταυρκως ὁμοῦ καὶ γεάτουρκοι, δαν ἐπιστολὴν ποῦ ἔλαθα ποτὲ εἰς τὴν ζηήν │ γυναῖκες. Κὰὶ ἀντὶ νὰ σύρῃς εἰς αὐτὸν τὸν │ ὅτι μέα ἐπανάστασις δὲν θὰ μετα- βάλῃ ἄρθην τὴν ὄψεν τῶν πραγμά- κόσμον μίαν ζωὴν γεμάτην ἀπὸ βάσανα καὶ μου. Ἐὰν ἡ ἐπιστολὴ δὲν ἀπετελεῖτο ἀπὸ 6 / Πικνογραμμέας, σελίδας, ἀποκλειούσας τὴν μία, ὅραν ἀρχήτερα Σὲ συμβουλείω &. / Εἰς τὴν Ὑουρκίαν ὑπάρχουν λοψύχως ν᾿ αὐτοκτονήσῃς. παίξῃ μαζί μου, θὰ ἀπέθετα ὅτ᾿ πρόκειταί 1 περὶ ἁπλῆς φάρσας. Ἀλλὰ ποῖος ἀστεῖος, ! Συσδτάκριτοι χέλιος μυστηριώσεις ! = [ ρους — νὰ εἶναι ὀλίγοι ἅραγε ; — ΑΤΤΙΚΑΓ ΗΜΕΡΑΙ )στικὴ, ποῦ δὲν ἐχρειαζόταν παρὰ ἕνα χερο- /1 οἱ ὁποῖος ὁλονὲν αὐξάνονται. Τὸ δύναμο ἄνθρωπο γιὰ νὰ τὸ τρομπάρῃ. κακὼν ἐξαπλοῦται ἐπικινδύνως. Τώρα τὰ πράμματα ἄλλαξαν. Ὁ για / = ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΜΑΣ Μεαὶ ὅμως οὐδεμίαν ἀπέναντε αὐ- πρὸς πρέπει νὰ κάμῃ λεπτομερῆ κατ᾿ οἴ │ 1 τοῦ σλέπωμεν μέχρι τῆς στεγιλῆς κον ἔρευμαν τοῦ σώματος μας γιὰ γά κατ / Εἰς τὴν Θεσαλονίκην ἀνεψύη ἕν στουν. ( ε τὰ κντὰ γορέματα τὰ καρίοια δεῖς/ τὴν ὁποίαν καθήκων καὶ συμφέρων δαῖον κοινωνικὸν ζήτημα. Τὸ ζήτημα τοῦ χγουν τῆς γάμπες τους σ᾿ ὅλωι τὸν κόσμο │ Κπινωνία καὶ Κράτης, μπολιάσματος τῶν κοριτσιῶν. Ἰδοὺ τὶ μοῦ │ Μίσ᾿ στὸ δρόμω, ἑπομένως δὲν βλέπει κα- Ἀδυὸ στάδιων μαρίμνης διὰ τὰς κεὶς τὸν λόγων γιατὶ νὰ ντρέπωνται νὰ τῆς ! «Προχθὲς ἔτυχε νὰ συναιτήσω μερικοὺς ἀργανώσεις, διὰ τοὺς συνεταιριν δείξων καί στοῖς γατροῦς, ἔστω καὶ νὰ │ σμοὺς. Βιά τὰ σωματεῖα - κοῦ δυ- ἔκιδθσι δέ δολνόν ἐπίδοσοη. Ἐφωώάχαη, τὴς ξεσκεπάσουν γιά ὑπόλιμομα. Μὲ τὰ │ στυχῶς ἕως πώρα μόνων εἰς ἀπερ- ἐδλαστημοῦσαν κ᾿ἐναδυνό μάλιστα ἐκανανλός │ γίας καὶ κενὰ ψηφέσματα μᾶς ἄ- μὴν ἦτε οὐδὲν κριπτὸν, ὅ οὐ μὴ φανερὸν │ χο περὶ σιλλαλητηρίου. Ἐνόμισα πῶς ὑγώ │ θηκε ξαφνικὰ τὸ ψαμὶ δυὸ δραχμὲς τὴν / πράσεως διὰ τὴν κ. ὑπουργὴν τῆς ΤΡΙΣΤΑΝ ΤΡΙΣΤΑΝ ) δκᾶ ἢ πῶς οἱ δασκάλοι παρήγγειλαν ᾿στὴς / Ἐθνικῆς Αθἰκονωμίας καὶ πρὸς πα- καθήσιες νὰ ἑτοιμάσωυ νέες ὁμοιόμουμες │ ρὲ αὐτὴν κυινωνιυλόγους, τῶν ὁ ΑΠΟ ΟΛΟΝ σιολὲς καὶ καπέλια. Ἐκιφαλιβαιναὶ ὅς / νον ἐπικένθυνα κενὰ βασμάνια ἐ- κως συχνὰ τὰς λέξεις καρμιὰ, ρεξιλίνια, ΤΟΝΚΟΣΜΟΝ ντροπέζυ καὶ κἄτι ἄλλες, ποῦ μ᾿ ἔκανων ! φράντισε νὰ ματαφυτεύσῃ εἰς τὴν νὰ ἐνοήσω πᾶς ἐπρόκειτο γιὰ πολὺ σος │ Ἂς κινηθοῦν, ἂς μελετήσουν, — Μία ἀνάμνησις τοῦ Νυθέλλι. - Τί δὐαβαίει, παρακαλῶ; — ἐρώτης ἃς ἐργασθοῦν, ἃς θράσουν. Ἀλ. Ἐρωτηθείς, ὁποία ὑπῆρξεν ἡ μεγαλειτέ / σα δειλστδειλὰ, γιατ᾿ εἶχα τὸν φόδο μίς / λως ὡς ὡμολωγήσωων, καὶ παῦτα καὶ ἐκεῖνης, ὅτε καὶ ἂν μᾶς λαί¬ πως ἡ πέγια μου, ἢ κανενὸς ἄλλου συγα / Ἐρμέτε Νοδέλλι, ὁ διάτημος Ἰταλός ἤθοῦ / δέλφου, εἶχε, χωρὶς νὰ θέλῃ, σκανδαλίσει ! ψουν δὲν ἔχωμεν νὰ χάσωμεν πὸ- Ποσε -- Ἐπαίζα εἰς τὸ Βουκουρέστον πρό τι- / και ἤσο κειτήσες σονενδς πονον νήκ. πη. / ΜΜΠ. νὴ ἕιας, γροινοκαπῶν μὲ θυμὸ τὸν ἀέρα. Ἕνα βράβυ ἔδιδα τὸν «Βασιλέα Λήρι. Ἀπὸ / ΕΡΩΤΟΤΡΟΠΑΙ —Ἀκοῖς ἐκεὶ κατάστωσις. τὸ βασιλικὸν θεωρεῖον παρίστατο μὲ τὰς κυ- Δὲν γνωρίζομεν πόθεν ἀντλεῖ τὰς ρίας τῆς τιμῆς ἡ βασίλισσ Κάρμεν Σύλδα. — Τί ἔγεινε; Μπολιάσαν τὰ κορίτσια / ἱ Τὴν ἔλεπον παρακολουθοῦσαν μὲ ἔκτακτον │ πληροφορίας της καλὴ πρωϊνὴ συνά- καὶ συξάνον ἐνδιμγέρον τὸ ὁράκα. Δὲν ἔχανε ! γί τός ἔκωω κ δελφος ἐν σχέσει μὲ τὴν Σερβίαν. Ἡ- σι σλλοθήν. Μῖντς ἦτο δοδικόπη καί — Τὰ μπολιάσαν ἀπὸ ὁλογιὰ. Σερδία, λέγει, ἐνδέχεται νὰ κλείσῃ ἡμίσεία καὶ ἐγὼ εὑριχόμην εἰς τὴν σκηνὴν / — Αἴ, καὶ τὸ βρίσκειε κακό; εἰρήνην ξεχωριστὴν μὲ τὴν Αὐστρίαν τῆς τρέλλας — τὴν βλέπω νὰ ἐγείρεται ὁρι / — Δὲν δρίκουμε κακό τὸ ὑπόλιμομα, ( δία καὶ σφίγγουσα τὴν κεφαλὴν μὲ κινήσεις │ κατόπιν τῶν ἐρωτοτροπιῶν τῆς Ρωσ- παρὰ τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖον θέλουν νὰ ἀπελτιστικός, νὰ φεύγη ἐστευσμένως. Τί νά / σίας πρὸς τὴν Βουλγαρίαν. μίες ὅτι εἶχεσυμές: Τὴν ἑπέραν ἐκείνην — Ὄχι γὸν τρόπο, τὸν τόπο πές. 1 !Ἀλλ᾿ εἶναι δυνατὸν ἡ Σερδία νὰ — Ντρέπεται κανεὶς καὶ νὰ τὸν προ- κλείσῃ εἰρήνην δίχως ὁ τρομερὸς πό- τῆς λμίας της καὶ εἰς τὰς ἕδεκα ὁ Βα- / σιλεὺς Κάρυλος καὶ ἡ Αὐλὴ ἔμελλον νὰ μετ ! λεμος ὃν ἀπὸ μηνῶν διεξάγει νὰ τῆς Μισοῦσαν ὅλοι μαζὶ καὶ δὲν μποροῦσα ! ) ταδοῦν ἐν σώματι παρ᾿ αὐτῇ ὅπως τὴν εὐχην ( παράσχῃ κανένα ὠφέλημα, σαν νὰ ἐγκήσω τῶς κἄτοκος σχολικῶς Ὡς πρὸς τὰς ἐρωτοτροπίας τῆς τπόλσα εἶχε λησμονήσει ὅλα αὐτὰ καὶ ὁ Βα- / κιατρὸς εἶπον ὅτι δὲν πιάνει τὸ μπόλι, ὅ / Ρωσσίας πρὸς τὴν Βουλγαρίαν, ἡμεῖς ; σιλεὺς ἀνέλαγεν ἐπὶ μίαν κεὶ μπειαν ἀν / δὲν δυνάμεθα νὰ ἔχωμεν τοιαύτην τί ἡ πρόοδος, εἰς τὸ ζήτημα τοῦ μπολιά- / ἐχριστησιν νὰ παρασωμισρηθῶ ἐν πλήρει / σματος, ἔχει παραιτηθή πρὸ πολλοῦ ἀπὸ θεάτρῳ διὰ χειρὸς αὐτοῦ τοῦ Βασιλέως διὰ / 1ὸ χέρι καὶ ηὗρε ἄλλα μέρη, πεὰ κατάλ-! Τὴν Ρωσσίαν καὶ τὴν Βουλγαρίαν [ληλὰ γιὰ τὴ καλλιέργειαν τοῦ μπολιάσμα- / μὴν ποῦτο ἱδρύθη διὰ τὴν βασίλασσα Κάρκον / χωρίζουν ἄθυσσοι ψυχρότητος. Σύλδα, ὅταν μὲ πολλὴν αὐταπάρνησιν περιέ │ — Ἔσιε ποῦ πρέπει νὰ τὰ μπολιάζουν; / δαλψε τοὺς τραυματίας κατὰ τὸν Ρωδσον- ΚΑΛΑΙΤΕΧΝΙΚΑ .- Τὸ ποῦ μὴν τὸ μελετᾷς, γιατ᾿ εἶνε │ Εἰς τὸ φουαγιὲ τοῦ Βασιλικοῦ Θεάτρου Ὣς Στὰ πόθια; ἐδόθη χθὲς τὸ βράδυ ἡ ὑπὲρ τοῦ Ἐθνικοῦ ΕΠΙΚΑΙΡΑ — Στὰ πόδια, μάλιστα. Τὰ πόδια ὅ-/ Οἰκοπροχείου συναυλία τοῦ πιρνίσια κ. κως εἶνε τὸ μισὸ σῶμα τοῦ ἀνθρώπου καὶ τάγνιδος τοῦ ἁσματος δεσποινίδος Βεροῆς — Δὲν προδιαρίζει ἀκριβῶς τὸ μέρος / ΑΛΛΩΣ ΑΣ ΟΜΟΛΟΓΗΣΟΥΝ Τὸ ἀκροατήριον ἀπετελεῖτο ἀπό τὴν π. — Ὄχι, ἀφίνει τὸ στάδιον ἐλεύθερον. κοινωνίαν, οἱ δὲ δυνάμενοι νὰ κρίνουν κ Φαίνεται ὅτι διωτικῶς περνοῦ- δεδαίωναν ὅτι ὁ κ. Εὐστρατίου ἀπέθωσε — Μά, νὰ σᾶς πῶ, κύριο. — ἐτόλησα / μεν ἐπηχὴν περιασύτερων Νύσκο- νὰ παρατηρήσω — κ᾿ ἐγὼ τὸ ὁρίσκω ἄνος /, μὲ ἀπανίαν δεξιστεχνίαν τὴν ψυχὴν καὶ λον παρ᾿ ὅσων καὶ ἡμεῖς οἱ ἴδιοι ἀν- / τὰς συγβέρεις τοῦ ἐκλεκτοῦ προγράμματος. πον νὰ μπολιάζωνται τὰ κορίτοια στὰ χέ- τελαμβανώμεθα. Αἱ δύο τοὐλᾶχι- Παρευρίσκοντο ἡ Α. Μ. ὁ Βασιλεὺς καὶ ρια, διότι, ὅταν μεγαλώσουν, δὲν θὰ μπο-/ ἡ Βασιλίσα καὶ ἡ Πριγκήπισα Ἑλένη. δίθουν ἐνδεικτικώπατον μέτρων │ σούα, θἄμουν εἰς τὰ μπράτσα μιαδίο τῆς καταστάσεως τῶν πραγμάτων │ ΝΑ ΜΑΣ ΤΡΕΛΛΑΝΟΥΝ σηραγίδες᾿ σὰν τὰ ζῶα, ποὔχουν περάσει / ἀπ᾿ αὐτῆς τῆς ἀπώψεως. Ὁ παρακολουθήσας τὰς πολεμικὰς εἰδή- — Τὸν κακό σου τὸν καιρὸ κ᾿ ἐσένη- χθὲς πινάξει- ἐν πάσῃ κυριολεξίᾳ / σεις τὰς ἀναφεραμένας εἰς βασιλείς, στρα- πετάχθηκαν ὅλοι καὶ μοῦ εἶπαν ἐν χορῷ. —τὰ μυαλά του εἰς τὴν ἀέρα μὲ τηγοὺς, διπλωμάτας ἀπὸ πετραμήνου, θὰ ἐ- — Καὶ κᾶς κάνεις τὴ χάρι νὰ ξεκοιμαίε / ἕνα φυσέκι Συναμίτεδος· εἰς τὰς ξεπλάγη μὲ τὴν εὐρετικότητα τῶν ξένων δη σαι, γιατὶ ἐσὺ παιδιὰ δὲν ἔχεις καὶ δὲν │ Ἀθήνας χθὲς ἄλλως σταματᾷ δεὰ / εὐπακτοδοῦντα τὸν τὸν Μπέλειχο, τὸν πορός ξέρεις την, ἀνγορασία κας κ το βυθέρων μέχρις αὐτῆς τάς οἰχ / τὴν τῆς Ἀμβέρνας, τὴν ἄλλη, τὴν ΓΚκλις. νὰ ἐξπουμιτογῶ διά ν᾿ ἀποβίρω περιπτάν κάς. Ἀπὸ τὴν στήλην ὅμως αὐτὴν ἐδῶ │ ἀπὸ φτώχειαν, ἀπὸ πεῖναν ἴσως. ἐκοτώνοιν τὸν Κράμπριτ, παραμεθαύριον κα μοῦ φαίνεται πῶς μπορῶ νὰ πῷ κ᾿ ἐγὼ ! ροσάζουν τὸν Κάζειρ ἐτημοθάνατων, τῶν τὴν γνώμη μου, χωρὶς νὰ τρέχω κανένα │ ὁ ι ο λω ἐς. Διότι μάνον ἤ ἀ- Βασιλέα Ἀλβέρτον δαρειὰ πληγωμένον. 2 κίνδινο, πρὶν τὴν διαθάσουν τοὐλάχιστον ( σκάτη ἀπελπτσα τοῦ κενοῦ στημά- Ὡρισμένως οἱ α.κ. ξένοι συνάδελφοί μας χου ἠμπορεῖ νὰ ἐμπνεύσῃ τόσην / ἀπεφάσισαν νὰ μᾶς τρελλάνουν. Λοιπὸν, ἐν πρώτοις, δὲν ὁρίσκω καθό. Καὶ ἴσως τὸ κατορθώσουν. μεᾶς πανεμένης ζωῆς. λου δικαιολογημένον τὸν θόριβον καὶ τὴν /- ἀνησυχίαν τῶν γονέων. Μιὰ φορὰ κ᾿ εἴα ! Ἡ γενική Οἰκωνωμικὴ Συσχέ- καιρὸ κάποια θεία μοῦ᾿ ἐπέθαιε, γιατὶ δὲν │ Ο ΜΠΕΡΞΩΝ ρεια, ἡ δημεουργουμένη ἀπὸ τὴν Ὁ φιλοραφς Μπέρξων, ὁ λάτημος υχ. ἐνθοῦσε ν᾿ ἀρήσῃ νὰ τὴν στηθοσκοπήσῃ / ἔλλειψιν ἐμγασιῶν, ἀπὸ τὴν εἰσ- γραφεῖς τῆς Δημιοιρήγκῆς ἐξαλέξως, καί τοῦ Γελιος, τῶν ὁπόρω μετάτασις δη. ἐγενῆται ἐτῶν. Τὸ οτῆνος της νὰ ἦταη παύτης περίσειαν ἐργατικῶν χεια τοῦ πολέμου προτοῦσαν διαρκῶς│ Καὶ ὅμως οὔτε τὴν καταντιά τῆς ἐκείη │ Ἀκαθημίαν τῶν Ἠθικῶν Ἐπιστημῶν ἐπ ὑπερτέμησιν τῶν εἰδῶν τῆς πρών/ τοῦ σημερινοῦ πολέμου Ἡ Πρωσσία, εἶπεν ὁ Μπέρξων, ἐξεμι¬ τίωησε νὰ πελάση. Ἀλλά μιὰ γυρὰ κ᾿ ἐ- /- της ἀνάγκης, ἤ ἐκ τῶν αἰτέων πού- ἐποιση ὑπι τῶν Ελαλῶν τῆς Ν. νω παιρὸ οἱ γατροὶ δὲν εἶχαν ἀνάγκη νὰ │ - πων, εἰκηνωμικὴ Συσχέρεια, ἤπες │ Γερμανία ὑπὸ τῆς Πρωσσίας. Ἐκ τῆς ἑνώ μᾶς κάναυν σωματικὰς ἐρείνας γιά ν᾿ ἀ- / σειὸς τοῦ μυλιταρισμοῦ καὶ τοῦ βιομηχαν- ιακαλύπασιν τῆς ἀμφώσιες. Τῆς ἐθεράς- λὸν κώσμων ποῦ ἕως τώμα Πὲν τὴν / ὑμοῦ κατεσκευάσθη μηχανη τρομερὰ, ἡ ὁ - Ἡ ποία ἔμελλε νὰ συντρίψῃ τοὺς ἄλλους λαούς. τραγικότητα δι᾿ ἄλλους ὀλεγωπές ! καὶ ἕνα σερβιστάλι, οἄν ἀντλία πυροθε- ! νύκτα, τὴν βλέπω διαρκῶς εἰς τὰς ἀγκάλας │ ἑνὸς τρίτου, καὶ ἡ φαντασία μου προθυμῶ / νοῶ ἴσως ὅτι αὐτὰ τοῦ φαντάζομαι δὲν θὰ γίουν ποτὲ καὶ ὅτι ἡ ἀγάπη της μοῦ ἀνήκει ! περισσότεον παρὰ εἰς τὸν τρίτον αὐτόν. Καὶ ὅμως ἡ φαντασία μου τοὺς βάζει δις │ τῶν πόνων μου. Πῶς θέλετε ν᾿ ἀποφύγω τῇ / μαρτύριον αὐτό ;Δν μοῦμέει ἄλλο τοῦ / πὸς παρὰ νὰ κλείσω τὰ μάτια μου διὰ πὰν. τὴν σωτηρίαν μου. Ἂν εἶσθε καλὸς θὰ μοῦ ! ἀρνηθῶ τὴν ἐνθάρρυνσιν αὐτήν. Θὰ ἤθελα │ τραγική σου ἱστορία θὰ ἐπαναληφθῇ Ἐὰν ἤσουν καμωμένος ἀπὸ τὸ ὕφασμα / τες ν λνων, ἱ ὁπῖοι ἐγαποῦ, παράς γιναῖκας μαζὶ καὶ δὲν χάνουν τὸν ὕπνον / συς διὰ νὰ δαμάσῃς τὰς γυναῖκας, αἱ ὁποῖα / δαμάζονται μόνον ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοὶ δὲν χάνουν τὸν ὕπιον τοὺς ἀπὸ τὸν ἔρωτα. Ἀλλὰ σὺ εἶσαι εὐαίσθητος. Ἕνας / περιπαθὴς ἐραστής. Ἡ μσῖρα σου εἶναι νὰ σὲ προδώουν αἱ / )ἀπογοητεύσεις, καλλίτερα νὰ τὴν πετάξῃς │ ΠΑΥΛΟΣ ΝΙΡΒΑΝΑΣ φασεν ὅλα διὰ τὴν ἀναχώρησίν της, πού τῆς │ Ἔγραψε μίαν σύντονον ἐπιστολὴν, ζητοῦ │ 37 ΑΠΟ Τ' ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΙΚΟΣΝ. ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ Ε3 / Ἡ Μιρέττα, μόνη εἰς τὸ κατάστημα, ἐτοί ! ΜΙΧΧΗΛ ΜΟΡΦΥ ἐφαίνετο δραπέτευσις. Η ΜΙΡΕΤΤΑ σα, εἰς ὀλίγας γραμμὰς, συγγνώμην ἀπὸ ἐκεί ριτετειῶπες αἰσθηματικὸν μυθιστόμημα) γαπητοὺς σωτήραξν, διὰ τὴν λύπην πού τοὺς │ ἔκαυνε. Τοὺς ηυχαρίζει μὲ ὅλην της τὴν ἐν │ γῆν καί ἐιλείωαε μὲ τὴν ἐπεῖδα ὅτι ὅτως: είαν ἡμέραν θὰ τοὺς ἐπανέβλεπε πάλιν. 7 ταχέως, ἔκρυψεν εἰς τὸ στῆθος τῆς μία· φω │ = βλέμμα πόνου εἰς ὅλα γύρω, ἐξερράγη εἰς ποῦ μ᾿ ἀγατήσατε τόσον . . . Χαῖρε, καλὴ ! ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟΝ ΕΦΑΑΝΑ ΕΝΟΣ ΑΓΓΕΛΑΙΗ ξύ των οἱ καλοὶ ἄνθρωποι στενοχωρημένοι, τογραφίαν τῆς Μαγδαληνῆς καὶ ρίπτοισα ἐν │ (Συνέχεια ἐκ τοῦ χθεσινοῦ) Ἐννοεῖται ὅτι ἡ Μαγδαληνὴ καὶ ὁ Ἰάκω μὴ γνωρίζοστες εἰς τί ν᾿ ἀποδώσουν τὴν ἀπό ἕος οὔτε ἐσιλλογίσθησαν ποτὲ τὸ βάρος της. Ἡ Μρέτα ἐν τρότοις ἐτοιμάζετο νὰ ἐγ- Ἀπεναντίας ἐπέμεναν νὰ ἀπέχῃ ἡ ἀγαπημένη Χαίρετε . . . ἐφιθρισε. Χαίρετε σεῖς / των Μαρία ἀπὸ κάθε ἐργασίαν κουραστικήν. ὁποία εἶχε γίνει καὶ δική της. Ἀλλ᾿ ἐσυλλο γλιχειά μου θείσα Μενί . .. Ἦτο ἡ χαρά των, ἡ ὑπερηφάνεια καὶ ἡ ζεῖο τὸν χωρισμὸν μὲ θανάσιμον ἀπαραγ- Κατέδη καὶ ἐπροχώρησε πρὸς τὴν ἔξοδον / 1 μὸν ψυχῆς καὶ δὲν κατώρθωνε νὰ φθάσῃ εἰς / [οφογγίζουσα τὰ δάκρυά της. Ἀλλὰ παρὰ τὰς θωπείας των, ἡ Μιρέτα ὅσις κόάαχεν ἀπὸ ἡλέρας εἰς ἡμέραη │ ἡ, σχορισμένης ὁ ἀόχτως Λοικιανὸς δέ Β2Σ / ἐφαίνετο κατακυριειμένη ἀπὸ ἀθεράπευτον με / Ἂν ἡ Μαγβαληνή καὶ ὁ Ἰάλωδος ἐμάνθα / δὲν εἰσήρχετο τὴν ἰδίαν ἐκείνην στιγμή. [νον ποία ἦτο ἡ κόρη τοῦ Ντόρμουα ἐκεῖκος, / Τό μεδίαμά της εἶχε τόσην θλῖψον ποῦ ἔ Τοὺς ἐπεσνέπτετο, σχεδὸν, καθ᾿ ἑκάστην │ ἐν ὑτῶν ἐποπτεύνηι τὸν ὑὁπίον ἐπωρίων δάκρυα, διὰ νὰ ζητήσῃ εἰδήσεις τοῦ «πληγωμένου │ Ἐπὶ πλέον, ἐφαίνετο τώρα ἀπορεύγουσα │ [κατὰ δάθος ἔνωχον . . . . . . αὶ . . ἔπρετε Ἔμενε μία στιγμὴν σνομιλῶν μὲ τὴν │ τὰς θωπείας τῆς καλῆς της θείτσαυ. δος άρας ὁ Ἀρμῶς ἤτ εἰς τρ . Μόλις δὲ ὁ Ἰάκωβος ἐπέστρεφε τὸ βράδυ/ Μαγδοληνὴν καὶ ἔφευγε κατόπιν, εὐτυχής. εκορείον καὶ ἡ Μαπάαλν ἢ ἔχωυ ἐξίνει διότι εἶχεν ἰδῇ μιὰ ματιὰ τὴν Μιρέταν. Πος ἀπεσύρετο εἰς τὸ καμαράκι τῆς. λὺ σπανίως τῆς ἀπηθυνε τὸν λόγον. Ἀλλὰ ! Τί ἔχει λοιπὸν τ παιδί . . . ἔλεγον μετα / ὁι ) νο καὶ τὴν βλέπω κάθε ἡμέραν εἰς τὸ κατά [τὴν φορὰν αὐτὴν τὴν εἴδε τόσον ὠχρὰν, τός │ ) λοφροὺς παιδικρὺς λιγμούς. Ὁ Λουκιανὸς ἢ │ σχας. Καὶ ἔμεπον μαῦ πτ μαν τερὸν τὴν σον καταβεβλημένην, μὲ τὰ μάτια τῆς κόκ- │ - ) τη καταταραγμένος. Θὰ ἤθελε νὰ τῆς πιάση │ γίνα ὑπὸ τὰ δάκρια, ὥστε δὲν ἐκρατγθή εδομάδα . .. Πηγαίνετε στὴν μητέρα μου. .. τὰ χέρια, νὰ πέσῃ στὰ γόνατα, νὰ κλαύσῃ /4 -Κλαῖτε, ἐσπωνὶς Μαρίας .. . εἴπε ζω Ὑποσχεθῆτε τοι . . . Ὤ, πόσον θὰ μ᾿ εὐχαρί ) μαζύ της . ... Λόγοι ἀπείρου πρυφερότητος ἄ │ κρῶς. Τί ἔχετε . . . Μήπως ἠμπορῶ νὰ σᾶς / ν :) νήρχοντο εἰς τὰ χείλη του, ἀλλὰ τοὺς κατέ φανῶ χρήσιμος . ». Ὤ, θὰ ἤλουν τόσον εὐ ! Ἐκοτάχθησαν. Ὅλη ἡ τμιότης των, ς ) ὅλον τὸ βαθὺ καὶ ἀνομολόγητον αἴσθημά των τυχῆς . .. Ἀλλὰ ἐτομάζεσθε βλέπω νὰ ἐξέλ !—Ἀλλὰ ποῦ θὰ καταφύγετε ; . . . Ὤ, τᾶς / ! ο m . με α νὸ σά σρτέσω, ι —- Ὁ λοπόν καὶ . . . θὰ πάω, κύριε Λομ —Φεύγω . ἐψιθύρισεν ἡ Μιρέττα μὲ ἄ / ὡς ἀδελφός . . . . Ἔχετε συγγενεῖς εἰς τοὺς Ἐκεῖνος ὑπεχλίθη ἀργὰ καὶ ἐξῆλθε μὲ τὴν θεύγετ ; . . . Φεύγετε διὰ νὰ μὴν ἐπι- / ὁποίρις νὰ βασίζεσθες . καρδίαν του πάλλουσαν ἀπὸ εὐτυχίαν, μὲ ἀ Ἐχαμήλωσε τὴν κεφαλήν της ἐκμηδενι- κτινοβολοῦντα ἀπὸ εὐδαιμονίαν μάτια. Ἔκαμε μίαν καταφατικὴν κίνησιν τῆς κε / Ἡ Μιρέττα τώρα ἔμενεν ἀκίνητος εἰς τὴν σαλῆς μὴ ἔχουσα τὴν ἔὔναμιν νὰ ὑπαντήσῃ. — Δὲν ἔχω κανένα στὸν κόσμον . . . θέσν της, μὴ πολιῶσα νὰ φύχῃ. Ἡ κατά- Καὶ διατί λοιπὸν, Ὕψιστε Θεέί; . . . Δὲν .-Σέζομαι τό μαστικόν στς ὀεηπίνις / στασις εἶχε μεταβληθῇ ἀποτόμως. Δὲν ἐπρό- εἶσθε πλέον ἀγαπημένη μὲ τὸν κ, καὶ τὴν κ./ χρις ἐγκάτων. Ἀλλὰ δι᾿ ὄνιμα τοῦ Θεοῦ, / ἀγνωστον. Καὶ αὐτό, τὸ νὰ φόγῃ ἀπὸ αίαν — Μ᾿ ἐκείνως ; . . . Τὸς γενναίος καὶ ἁ ἀποκριθῆτε μου· γνωρίζετε ποῦ πηγαίνετε ἐ / διστυχίαν διὰ νὰ τρέξῃ εἰς μίαν χαρὰν, τῆς τωπιυμένους προστάτας τῆς δυστυχίας μου / ὁβοειν οῖον πυιοσίον Χύριτον, μίαν ) ἐ ἐκαίνετο προδοτικόν. Ἀλλ᾿ ὄχι ἦτο ἀδύνατον τὴν λύπην ποῦ θὰ τοὺς προξενήσω . . χειρονομίαν ποῦ ἐξεξήλωνε τὴν τρίκην της / τῆς Μαγδοληνῆς καὶ τὸ ἀγαθὸν ἐλέμα τοῦ Ὤ, μὴ ζητήσετε νὰ μ᾿ ἐννήσετε. . . .. . [νος, ὡς ὑπὸ αἰρνηδία· ἔμπνευσιν ἐξηχολού. ( μαι σον δατηρῆς, αὶ με πρέπει τὰ Μὲ μίαν ἀποφασιστικὴν κίνησιν ἤνιξε τὴν- μέίοτς ον μάτον νὰ θὲ ἐποβασν —Ἀνυύσατε. . . . Ἡ μητέρα μου σᾶς ἔχει ! 1 )Συγγνώμην, θείτσα Μενίέ. . . . Χαῖρει : Ὑποφέρω, τὸ βλέπετε, περισότερν παρ᾿ 5 │ ) ἰξῆ . , ἐνημαθης . . . Τῆς ἔχει γένει ἀπρ ς ὰ ) Χαίρετε διὰ παντός . . . . (ερο ρ ἀνοιωησις . . . Εἶμαι δέάνος ὅτι θὰ σᾶς δγα / βόγω . . . Ὦ ναί . . . . Εμαι πλὺ ὅστος ! [πήη. .. Ἐλᾶτε στὴν μητέρα μου . . . Ἐγώ (Ἀκολουθεῖ) ! Ἔπεσεν εἰς ἕνα κάθισμα καὶ ἔκλαιες μὲ ἐ 1 δὲν κατοικῶ μαζύ της — προσέθεσε. Πηγαί ! Ἀλλ᾿ ἐσταράτησιν αἰξογδίως, συγκεχυμέ !