ΤΑΞΙΝΟΜΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ

• ΕΜΠΡΟΣ_1916-05-15_7032_1

ΤΙΤΛΟΣ

• ΕΜΠΡΟΣ

ΤΙΤΛΟΣ ΕΝΤΥΠΟΥ

• ΕΜΠΡΟΣ

ΑΡΙΘΜΟΣ ΦΥΛΛΟΥ

• 7032

ΕΚΔΟΣΗ

• 1

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ (ΑΠΟ)

• 15.05.1916

ΤΟΠΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ

• ΑΘΗΝΑ

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ

• Δ. ΟΙΚ. ΚΑΛΑΠΟΘΑΚΗΣ

ΓΛΩΣΣΑ

• Ελληνικά

ΕΝΟΤΗΤΑ

• Φύλλα Εφημερίδων - Τεύχη Περιοδικών

ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΩΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

• ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΠΡΟΠΛΗΡΩΤΕΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΚΓΗΣΙΑ Δρ. 18 ΕΤΗΣΙΑ ΗΞΑΜΗΝΟΣ ΕΒΑΜΗΝΟΣ ΤΡΙΜΗΝΟΣ ΤΡΑΜΗΝΟΣ τῆς ἠμοδκπάλος αἱ ὁμωσως ἀπλαες . . ΗΣΙΑ.. Δραχ.18 - ΕΞΑΜΜΗΝΟΣ... Δαχ. ΣΥΝΔΡΟΜΑΙ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΕΤΗΣΙ. Δουλάνι 8. - ΕΞΑΜΗΝΟΣ 4 - ΤΡΙΜΗΠΝΟΣ 2,50 ΔΙ' ΑΓΓΕΛΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΤΡΙΕΑΣ ΙΔΙΑΙΕΡΑΙ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΕΜΠΡΟΣ (8ab ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ Δ. ΟΙΚ. ΚΑΛΑΠΟΘΑΚΗΣ ΤΙΜΗ ΕΚΑΣΤΟΥ ΦΥΛΛΟΥ ΛΕΠΤΑ Α ΣΤΟΣ 2ΟΝ ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΟΜΩ Ι ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΗΛΕΘΩΝΟΥ 199 1 ΓΡΑΦΕΙΑ: ΟΑΟΣ ΣΟΜΟΚΑΞΟΥΣ ΑΝΙΘΜΟΣΣ Ι ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΚΥΘΙΑΝ ΕΝ.ΑΜΟΥ Δ. ΕΤΟΣ 2ΟΟ ΑΡΙΘΜΟΣ 7032 ΤΦΕΝΑΜΑΣΙΤΠΕΤΜΠΤΕΤΟΥΠΑΜΝΚΩΝΝΤΑΠΟΝ ΗΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΗΣ ΕΥΘΕΡΝΗΣΕΩΣ ΜΑΤΝΚΑΤΑΛΗΨΗΝΤΟΥ ΦΡΟΥΡΙΟΥ ΡΟΥΠΕΑ Α ΠΦΙΤΕΙΝ ΤΟΙ ΠΑΛΔΗ ΚΑΙΗ ΑΜΥΝΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ς τὸν δρόμων τῆς ὑποχωρήσεως. Ἡκ συνέλευσις ἥτις συνῆλθε Ἀλλ᾿ οὐδεὶς ἐπάσης εἶνε διατά-/ πρωχθὲς εἰς Ἰωάννινα καὶ ὑπέ-│ / θειμένος ν᾿ ἀνεχθῇ ὅπως οἱ Ἀ./ γραψε πρωτόκολλον ὅπως ἀπο │ 0 ) γεαι Ξαράντα καὶ τὰ Ἰωάννινα/ Χρονσθῇ διὰ Πλανηπειρωτικῆς│ καταστοῦν δεαρκάς ὁριμητήριων/ συμβοηθείας πᾶσα ἀπόπτιρη ἐγ./ αὐτῶν, καθὼς ἡ Φεσσαλωνίκη! καταστάσεως τῶν Ἐταλῶν εἰστὴν / / τῶν Ἀγγλο- Γάλλων. │ Ἰάπαιρων, παρέσχεν ἀπόβατξιν│ Οἱ τελευταῖοι οὗτος δύνανται │ ὄχε μόναν τοῦ πατρεωπισμοῦ/ ) νὰ λέγουν Θεκαίως, τὸ ἐπανα/ της, ἀλλὰ καὶ τῆς φρωνήσεως μὲ │ Λαμβάνουν ἄλλως τε καὶ αἱ κο / τὴν ὁποέαν ὀφείλει νὰ ὑιαχειρ. (1 / Θερνήσεις των, ὅτι τούς ἐκάλε-/ σθῇ τὰ ζήτημα. Ἡ κυθέρνησις 1 [σεν ἡ Ἑλλάς. Ἀλλ᾿ οἱ Ἐτκ./ τῆς Ἑλλάδως εἶνε γνωστόν διά / Καί δὲν εἶνε εἰς θέσιν νὰ ἐπιθεί-/ τίνας λόγους δὲν θύναται νὰ ἐ- / │ ἔουν τοιαύτην πρόσκλησιν. Ἐ-/ ξέλθῳ τοῦ κύκλου τῶν ἐνεργει.│ 1 ) ποχωροῦντες δὲ ἐκ τοῦ ἐδάφους │ ὧν τὰς ὁποίας ἐχάραξε μέχρε│ ) Τὰ ὁποῖον κατεῖχον καὶ εἰσερχό- / τοῦθε ἀπέναντα τοῦ ἐνδεχομάνου / )μενοι εἰς τὴν Ἕππαιρον διὰ νὰ ταύτων. Πᾶσα ὑποχώρησις τῶν σωθοῦν, ἐὰν κατὰ τὸ δέκαιον τοῦ / Ἐταλῶν διά τοῦ ἐδάφους τῆς │ πολέμου δὲν ὑπωχρεωθοῦν νὰ Ππωρείου Ἐπείρου, θά τήν εὐρή παραθώσουν τὰ ὅπλα των. τοῦς │ ἐλάχιστα πράθυμον εἰς συμβιδς- / Λάχιστον δὲν πρέπει νὰ τὰ κα-/ σμόν. Ἀλλ᾿ ἡ γανικὴ ἄμονα ἀ-/ τατήσουν εἰς τοὺς Ἐπειρώνας│ νήμει εἰς τὸν ἐγχώριον πληθο. ἐπικένθυνα, ἐγκαθεσνάμενος αἰς! σμῶν, εἰς τήν πολετείαν ἐν γένει │ χώραν ἐπί τῆς ὁποίας ἐξεδήλως/ τῆς Πεωρείου Ἐπτείρου, ἤπις 80-/ ) σαν μέχρι τοῦθε ἀπρωκαλύσταος/ ναται ν᾿ ἀναλάβῃ τὴν πρωτούον. ὀλέψεις. Οἱ Ἄγγλο Γάλλας / λίαν τῆς ἀντιστάσεως. ἀφοῦ δὲν/ ) εἶνε Δέσαιον ὅτι λήγοντος τοῦ πο/ ἀνεγνωρίσθη ἀκόμη ὅτι ἀποτε- │ λάμου θ᾿ ἀποχωρήσουν τῆς Μσ / λεῖ τμῆμα τοῦ ἐλευθέρου Ἐλ./ κεδωνίας. Οὔτε ἠρνήθησαν αἱ│ ληγικοῦ βασιλείου. ││ κυθερνήσεις των νὰ παράσχουν ά συνελθῶντες εἰς Ἰωάννινα / πρυχθᾶς ἀπαφάσισαν κατὰ πρῶ- σεν, παρὰ τὴν ἀρχικὴν μετὰ τῆς ! τάν τὴν συγκρότησιν συλλαλητη. ρέων εἰς ὅλας τὰς πόλεις τῆς │ Ἑλλάδος συμφωνίαν ἤτις ἑκα / Ἐπείρωυ. Ἀλλά πρό πάσης Ε./ νόνεσεν ἐπέσνης τὸ ζήτημα τοῦτο. αἱί Ἐσαλοί ὅμως Συσπόλως 6' / ναργείας, πρέπει ν᾿ ἀνασυστή- Ἀπεχώρουν τῆς Ἐπείρου τὴν σουν τὰς στρατιωτικάς των ὑρ-/ ὁποίαν θὰ ἀθεώρωυν ὡς παρηγο-/ γανώσεις καὶ νὰ παρασκευάσωυν! σίαν διὰ τὴν ἀπώλειαν τῆς Α' στρατὸν αὐτοτελῇ δυνάμενων ν᾿ δανίας, οἰαθήπονε δὲ καὶ ἂν ἦτα! ἀντιταχθῇ εἰς πᾶσαν εἰσβολὴν/ αὔριον ἡ τύχη τοῦ πολέμου, οὗ εἶτε τῶν καταδιωκωμένων, εἴτε │ τῶν καταθιωκάντων, ἄνευ ἀσφα. / Σεἰς θὰ ἦτο πρόθυμος νὰ τοὺς ! λοῦς ἀγγυήσεως, ὅτι ἀντὸς ὡρα / Οἱ κάτοικοι τῆς Ἐππεέρου ἀ. σμένης πρωθεσμέας θὰ ἐγκασκ. Λείψωυν τὴν Ἰκπαιρῶν. Τὸ Εὐχ./ ) ναλαβόντας οὕτω ἀποφασιστικῶς │ τὴν ἰδίαν ἄμυναν, πράττουν ἀπέ / φος σχηματίζει στενωπούς. χα-/ Καέρως ἐκείνω ἄπερ μεθαύριον: ράῆρας καὶ ἀπρασίτους θεόποως. ) θὰ ἦτο ἴσως πολὺ ἀργά. ἩἩ δ4│ ἀπὸ τῶν ὁποίων καὶ αἱ μᾶλλων/ ἀλεγάριθμος ὡμάθες δύναντας │ ταχύτης αὕτη τῆς ἐναργείας κακ/ διοτᾷ δεθαίαν τήν ἐπιτυχέαν τοῦ / ν᾿ ἀμφισβητήσωυν μετ᾿ ἐπιτυχέ. ας τὴν Βιάβασιν, εἰς στρατὸν μά. / σκοποῦ των. Ἀπέναντι τῶν καν-/ λίατα ὅστις θὰ ἤρχατο καταθτω.- Θύνων οἵτινες παραστοσχέζουν τὴν! χόμενος κατὰ πόδας ἀπὸ ἐχθρὺν/ Ἑλλάδα σανταχόθεν, οὐδεμία! Δπαμτέρων Δυνάμεων. Οὐδεὶς ἄλλη ἀπομένει ὁδός, εἰμὴ μόνον/ θέλει νὰ καταστήσῃ τὴν θέσιν τῶν ἐκείνη τὴν ὁποίαν μᾶς Βαικνύει! Ἰναλῶν σήμερων ἐν Ἀλθανίᾳ τόσον δυσχερῆ, ἢ νὰ ποῖς κλείσῃ! 1 ἡ δραστηριότης καὶ ἡ τόλμη. ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ ἄσις τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν. Ὑπάρχει ἐκ- κλησιαστικὸς κανὼν ἐπιβάλλων εἰς τοὺς │ κληρικούς μας νὰ φοροῦν διηνεκῶς τό ΤΟ ΡΑΣΟΝ ράσον καὶ τὸ καλυμαῦκι; Ἐπιτρέπεται ν᾿ ἀμφιβάλλῃ κανεὶς περὶ τούτου ὅταν γνων/, ρἴχῃ ὅτι οἱ χωρισοὶ ἱρεῖς φωροῦν ἔξω τῆς / Ἤκουσα νὰ λέγουν πρὸς ἕνα κληρωὼὸν / Ἐκλησίας τὸ ἔνθυμα τῶν ἄλλων χωρικῶν, /1 συσανύλαν ἡ βράκα. Ὡς μόνον θ4 δ% 1 - Τώρα μὲ τὴ ζέστη πῶς τὰ ὑποφέρα! ἀκρτκὸν τῆς Περωσύνης ἔχουν τὴν μαν/ τε, εὐλογημένοι, αὐτὰ τὰ ροῖχα, αὐτὸ τὸ / ) κρὰν τῶν κόμην καὶ ἐπ᾿ αὐτῆς καλογηρέ /9 καλιμαῦκι μάλιστα ! τὸν σκοῦφον. Οἱ κληρικοὶ τῶν πόλιων δ4 1 Καὶ ὁ κληρικὸς στενάξας : ἠδύναντο νὰ τοὺς μιμηθοῦν χωρὶς νὰ │ 1 — Ἐμεῖς τὸ ξέρομε, εἶπε. Ὅλο τὸ κα/ προσκρούσουν εἰς τοὺς κανύνας ἢ καὶ τὰ 1 λοκαῖρι ψηνόμεθα σὰν κολασμένοι, ἀλλὰ/ 1) ἔθιμα τῆς ἐκολησίας, ἄλλως οἱ χωρικοὶ /1 τί νὰ κάμωμεν; Εἴμεθα, βλέπεις, ὑποχρε-/ πατάδες εὑρίσκονται ἔξω τῶν κανόνων ἐνδύμεαι ἄπως ἐνθύοντας '│ — Οὔτε ψύλος στὸν κόρφο σας δὲν! Ἀλλ πῶον ἔνδυμα νὰ φοροῦν αἱ κλη / ἤθιλα νόμαι. Φαντάζημαι τί Νεστοκόπημα ! καὶ τῶν πλεων: Ἕνὰ σμῶν καὶ οὐ │ καὶ κακὸ θὰ σᾶς δίδουν αὐτὰ τὰ ἐνδύμα. δαρῶν παλτικὸν ἔνδυμα ἀνάλογον πρὸς │ τα. Ἰδίως αὐτὸ τὸ καλυμαῖκι μοῦ δώει │ τό πρατεσταντικόν, δηλαδή ρεδιγκόταν │ 1 ἴδη καὶ μόνο νὰ φαντασθῶ ἔτι τἄχω / καὶ σκοῦφον ἢ καὶ σκάδιον μαῦρον, ἀφοῦ │ τὸ σκόδον, τὸ ὁπόον παιρῦν σήμερν / -Συηθία. ἐπωφέρμεν, ἀλλὰ μὲ τν / οἱ καθολικοὶ καὶ διαμαρτυρήμενοι ἱερεῖς ! καρόν τὸ συνηθοῦμε κι᾿ αὐτό. ἀρχικῶς καὶ μέχρι τῶν χρόνων τῆς ἀλώ/ Ἐγὼ ὑποθέτω ὅτι δὲν θὰ τὸ συνη 1 σεως, νομίζω, ἦτο κάλυμμα τοῦ Ἑλληνικοῦ │ Φοῦσα ποτέ. Μπορεῖ κανεὶς νὰ συνηθίσῃ ! 1 τὸ Λυκαθητὸ στὸ κεφάλι του ; Πῶς προῆλθε τὸ καλυμαῦκι καὶ πῶς! 1— Μὰ δὲν εἶνε καὶ ὅσον φαντάζεοθ- / ὑποκατέστησε τὸ σκιάδιον δὲν εἶνε ἐξηχοί! δαρύ. Δὲν εἶνε βαρύτερο ἀπὸ ἕνα ψηλο / Θωμένον· πιθανώτερον δὲ φαίνεται ὅτι │ κατέλλα. Τόσοι δὲ πολῖται φοροῦν καὶ τὸ / ἔχει κάποιαν σχέσιν μὲ τὴν δουλείαν, ἀ / καλοκαίρι ψηλό, χωρὶς νὰ ἔχουν καμιό! φοῦ ἦλθεν ὁμοῦ μὲ τὴν κατάλισιν τῆς ! Συχρέωσι. Ἀπόδεξις ὅτι δὲν εἶνε ἀν / Ἑλληνκῆς αὐτοκρατορίας ὑπὸ τῶν Τουρ. / πόφορον. Ὅσον γιὰ τὰ ράσα τὸ καλοκαῖ./ κων. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν εἶνε λόγος διὰ νὰ σι φοροῦμε ἐλαφρότεμα. διατηρῆται ὡς ἱερὰ παράδοσις, — Πώνως ὅμως μαῦρα. Ἀρκῖ δὲ αὐ / τὰ τὸ χόσει νὰ νά συμετρώνῃ, ὡς κό Καὶ ἡ μακρὰ κόμη, ἥτις ἐπέχει σήμε! εὡς τήν είτη μς ἰς βίώσως ἀπῆνας ρον θέσιν παραδόσεως ἀπαραβάτου τοῦ │ 1 Κάτατι ἐφόρεσα ἕνα σιαόκι ἀπό ὁλιτανά 1 κλήρου μας δὲν ἔχει καμμίαν σχεσιν μέ │ μῖο λετάτατον καὶ δὲν ἐνδυμεῖμαι καὶ τὰς ἀρχικὰς καὶ οὕτως εἰπεῖν θεμελιώδεις ! Δαρέλρη καὶ σαὶ δαά κοα οωκν. παραδόσεις τῆς Ἐκησίας. Ἐξ ἐναντίας). Μὴ γνωρῖζων τῶν κληρμωῶν, οὔτε τὴν 1 ἴνε ἀντίθετος πρὸς τὰς ἰδέας τῶν ἱδρα πολίτην μὲ τὸν ὁποῖον ὡμίλει δὲν τῶν %. 1 τῶν τῆς θρησκείας. Ὁ ἀπόστολος Παῦ./ ρώτησα, καῖται εἶχα τὴν περίρωκων. 1 λος χαρακτηρίζει γυναικῶδες τὸ σωμῆν εία εἴἰε καὶ πόθεν πράρχεται ἡ ὑποχί α 1 καὶ τὸ ἀταγορεύει ἑπομένως ὄχι μόνον 1 ι τύτερα καθὼς περιοῦσεν ἡ ποιαλία τῶν ὡ- 10 ΕΙΚΟΜΕΣ ΑπΌ ΤΟΜ ΠΟΛΕΜΟΝ Κώτων Τρέχων ἔνθατα, τὸν ἐπίοι σῶν ἀπὸ τὰ παράδερά μας καὶ ὅμως δὲν │ ἡ φάμη τῆ μίαν ἡμέραν, Ἄλλων δακωτίντς, ἀπφορῶν νὰ κωρίσιν ἐπα ὁ ἀμάμους κὰ ! ) ἄλλων πρᾶς μῆνεα, τρία ἔτη, τύκωρες ὁ ἀγόωρος. Ἐπιλίξομε τῆς ἀκόνες μὲ πα-/ άκτι. Εὐαι ὁ Μαρου ήμη τας [ληὴς ἐφημερίδες, ξεστρώσαμε τὰ χαλιὰ, ξε-/ μσκος τῆς σύκως, κλάπτα ὴν ἰπορίων μέ κραιάσαμε τὰ παραπετάσματα, τὸ στόμα τῆς ! ᾿ ἐκαμά τως. Τὸ Βαρὸν θὰ αἱ σνώση 2 Δαιάστρας ποῦ μᾶς ἔναλε τὸ νυχτερινῶν │ εὡσανάν, τὸ γεμίσαμε μὲ σκουπίδια καὶ ἀ- / ΦΟΡΤΟΥΝΙΟ πάνου στὴς παλτρόνες, ποῦ οἱ λογισμοί μας ! ἄκουσαν τὰ μαχρυνὰ παραμύθια, σωράσωμέ ! ΠΡΟΣΩΝΑ ΚΑΙ ΣΩΤΑΝΑΚΑ τὰ σκοκομένα στρωσίδια καὶ ἀπλώσαμε παν. / ΠΑΘΟΣΚΑΙΠΑΧΟΣ τοῦ τὴ σγηλὴ γύμινα καὶ μεθυσμένα ἀπὸ τὸν │ κέρω καὶ τὴν ἀχαριστία λογαράζομε γιὰ τὴν /1 κακοίρια μας ἀγάπη. Ποῦ θὰ τὴν βροῦμε ! Εἰς τὰ εὐμπαιὰ τῦλα πρσωῶ, καὶ Σό κωρά, στό ἀκροσαλάσει, στό βονό. / Ππρακικα αντς ὅτες ἀπακωκας ς μέσα σέ ξίνους τάχους, μέσα εἰς τοὺς ὁ νατα λίν καί τῆς ἀαθακώσης το τος σώσνυς ἔνκιαν μένοι καὶ συλλογίστηκαν ἄν │ κάνον Κενον Σύλος ἧς σταιίνης κτ- Ὄκωπα ποὺ δὲν τοὺς εἴδαμε ποτέ. Κάτου ! πῶς ἔτε κακακωνίς τας νωρικω ἐώ ἕνα δένδρο, κατὰ σ᾿ ἕνα ρώω, ἀπάνου │ πτά πατανετας κα ἔρον έριτα ρ. σ᾿ ἕνα βράχο. Ὅλα γιὰ μιὰ σαγμὴ εἶνε ὡ- / κανακὰ γωρίματα ἀναίνται τοῦ ὅο τς σαία καὶ ὅλα πλέκουν κάτωυς δεσμοὺς ἀπά- / Ἐκάλατα σημειώνοντα. Ἀνάμεσα εἰς κ.ν. τον εἰς τὴν ζήτησιν καὶ εἰς τὴν προσφορὰν, τ3 ἐπικῶδων τῆς Ἑλνῆς Βασαρίκοω, κέ- λά τά μέτα τοῦ μᾶς παυταμασγήσεως μάντα Κενὰ μὰ τῶν σιν τς μοιδας καά δὲν ἔπαψαν νὰ μᾶς χαμογελοῦν δωπαυ. / τος τικῆς Γρνατις κτους τὰ ἀμ. ταὰ καὶ θαλπερὰ ὅταν ὅλα ἔξω ἦσαν τρο- καῦ να θα τά λόκως τος ἐ ιῶν μερὰ καὶ παγερὰ, σκλαδώνουν καὶ ἀφήνων │ Ἐκ. Δπαπούτων κ αομ τα πάντα ἀνακτὸν τὸν δρόμον τῆς μετανοάς. τας τοῦ ον τν βαύα εἰς Εεναικας Ἂς είνε μελαγχολικὰ καὶ ἀνήσεχα τὰ μάτια, κτε δάθοων τοῦ θρόνου. Ἡ Ἐλίη Κὐ- ποῦ μᾶς εἶδαν γιὰ πολὺν καιρὸν μόνους καὶ ! πάίκον ἴλετε τὸ μηχοστῶν ἄνων γινούς περμένιν... . Τό ὑφολάγον τοῦ │ Κίς ἰά τό πρό α κο Κ οα. μαγαρείου καὶ τὸ πρερόώλημα τῶν ξώλων / ὅτι κας αν τε θέσοι αὰ τὰ ὑπρο τῆς ἐστίας θὰ σαλπάσουν τὸ ὡραίον εὁποω ) │ ως το ἀαθάώτο ὁ αμεντως ἀιοδ. καὶ μιὰ ἀγκαλιὰ ζεστὴ καὶ χαμογελοῦσα θὰ / τ, σατακνη κασαώτων ὡς Καμων προμένῃ στὸ κατῶφλι τοῦ σπιτοῦ τοὺς ἀμαμί. / ας εἰς τό καάθον τούτο . πτωο στους, ποῦ μετανόησαν. Ὅλαι θὰ ξαναγυρί- α κατ. τὸ χάθεν ἀπαχ. πραικως Ο.ρδοι υποι Κασάνε δυστώσαι 4 Κνη Μωκ. το κα τὰ τὰ αὐμέ τς εἰ τα τν. ῆς) Ὁ στρατηγὺς ἐξαστολνῶ ἀπισκεπτόμενος τὀμέτωπον τοῦ Περνῶν μια τὸ πονον κατε τος Α Κάνιν. νῶ. ΕΥΤΓΙΑΙΗΑ ΤΗ ΠΕΡΙΣ καλῶν αὶ ἐμετῶν μάνον πτὸν ερων ος ἰς τὸν Δεντας ὁ ἀνοικίη κα κα. ΟΝΟΜΑΤΑΙ Κα ετα τὰ κος δποφεύτι α τος Εῆς κιὰ τὸ ἀποτόν ὄπηρόν της ἀς στνμῶς. Ὁμτε τί γίνετα εἰς τοὺς πλίμος. Τ/ πάσαν ἐπν τῇ λούτα τῆς άνης κά πάρχει ἐκεῖ ἕνας μῦλος, ἕνα ἐράπτοι, ἵνα │ 1) ὑπό τν παράν τῆς δόης, Ἡ Βακαρίσων ἔκλωσαν τά πωθ ἰς ἀ. δάσος, ἕνας πόργας, ἕνας λόφος, ἕνα το- / ) Πες τός σὕλως κά τῆς κωας ν κείον αὐλάκι. Καὶ ἀμέτως τὸ ἁρπάζει 5 1 Κυκλῶν τῶν μεγάλων γεγονότων καὶ τό │ κν τῆς Ἀλίο Μ. παπρὰ παρωμα ταν σπροβολίε ψηλὰ καὶ τὰ κάνει σύμβολον / ) ποῶξ ὡν τὴν ἔχωεν καὶ εἰς τὴ γλῶσσν μᾶς δόξης ἢ μιᾶς καταισχύνης. Ἡ σάλπιγξ ! 6) καρὶ λέγι : Ὁ πόνος σωστώκαι τὸν ἀνειά 1') τὰ παράνει τὴν γνάκα Τὸ ἐξεκτωσν τς τῆς φήμης τὸ διαλαλεῖ αἴφνης εἰς τὰ τέσ- σερα σημεῖα τοῦ ὁρίζοντος καί ἡ γλυρίς/ 6 ) Ματνωκίνης πωναίὰς εἰρίκετα ἰς δίώθη ) ἀπῶωσιν πρὸς τὴν ἐσατρκήν της ἐκάρεων, τῆς ἱστορίας τὸ σκαλίζε μὲ δαθειὰ γράμ 1 Ἡ Βακαρέσκων ἕνε εὔπαρως, ὅπος τὸ διόν ματα εἰς τὸ ἀστραφτερὸν μάρμαρόν της. 6 ) Μάλστα πτράταρη, σοδαιώπνηι μὲ ἐπακι. Πόος ἐγνώριζε τὸ χένι Κατηγώγου περὸ ) μούς λάπαντας ὡς πολυτήεως ἀνθρωκως, νά τῆς Μακεδονικῆς ἐκατρατείας ; Μέλι, αἱ κέτοικοι τῆς Ἐλασσῶνος καὶ τῶν Σερβίων, 16 ) ὄψιν ὑιὰ τὴν χαρὰν καὶ τὴν ἀπόλαιιν. Λε- ἱ καί το Ἀλόμου καί μεκί ζαύμας 12 )νεται περὶ αὐτῆς ὅτι ἐγευμάτιχε ποτὲ εἰς ΗΤα. 2) σοέως μεταξέ πωμον ἐλωκται Πεστακ- ιὰ τῆς Θιαποίας. Μαν πρῶτιν ἰρώήν κ 5 τανείζων ὅλαι Εάχε ήνη σὐλς τῆς ἀλ/ σης αὕτης ὁ ἐκτανῆς κριτὸς Τεσίως κα- 6) αὐτο ἐυνεληρῶς τῶν δαχνικῶν δωάς Ληνικῆς ἱπτορίας. Εἴδε τὸ πρῶτον αἶμα νά 2) σων τῆς μετ᾿ αὐτοῦ συνδαλεγωμένης παηί χόνεται διὰ μίαν ὀψηλὴν ὑπόλιαιν. Εἰι νά ! πενά καθλλα ὁ Κωνσταντνος καὶ νά/ 2) τίας, ἤσχασε νὰ τῆς ὁμλῇ διὰ τὸν μέχον ) δαέίων της ἔκα. Ἡ κας τν πωνων γίνεται ἥρως καί θεῦλος ἀντὸς ὡρῶν. Ἐ / ) νὰ προθῇ ἐς πλατίας παὶ αὐτοῦ ἐτογωου φιλοξένησε τοὺς πρώτους Ὀχήρους τοῦ ) γήσεις. Εὐλόγως, ἡ ὀδινηρὰ ἀνάμνησις τὴν τέου ἑλληνικοῦ ὅπους. Οἱ ποῦχοί που εἰον ! Σποληκτι νέ σπύδων ὑπό τόν λάγων / συνεκίνησε, καὶ μὲ τράμουσαν φωνήν, καὶ μὲ ὑπαθέντας ἐφθαλκῶς, ἐνανρσας, κηρίων περίέργοι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖα σ. / Γάλλοι στρατιῶται στιλθοῦντας τὰ ὑποδήματά των ὑπὸ τὴν Καύ. νέπουσαν τὴν δέξαν εἰς τὰς ἑπτὰ 3%-/ λην τοῦ Ἀλεξάνδρου ἐν Θεσσκ λανίκῃ .Τήν συγμήν ἐκάνηση ἡ σανὴ ἀς ὁ γῶ τως νλε τλαγραφήματος. Τό χόηι Χατῆπρ/ Μ- ἐσπακώτησα τὸ γκαρῶκν πρὸ τῆς α. ) ώγον ! Ενι δνατάν νὰ ὁ λημονὴν/ εἰς τοὺς κηρκοός, ἀλὰ καὶ εἰς τὺς δι0 ἴτας μὲ ἐν ὅσως τῦ σήηνο Γ' ΕΑΚ. 1 ἀγαποῦμε τώρα, ὅπως πρωτήτερα, καὶ δὲν │ Πληρώνωμεν, καθὼς πατοῦμε στὸ κατῶρα, μέ ) Ἐπό τήν ὁ πλμς 50. Ἐκό. Λογ/ Βακαρίσωυ, Μεταξὺ ἑνὸς δαωρέω καὶ ἐνδ. Ἐφαφος πόσως χώσος τοῦ Χρισο/ εὐηνωμοσύτην καὶ μὲ ἀνακούφωση, ὅπως │ ) κένη. Ράκε. Τερ᾿ Δρμές. Λοπόν, 44%/ ἀναστοναγμοῦ μετεδώσασεν εἰς τὸ πότο της ) ) σκαμοῦ αἱ ὁπῖδα Εαρον τῆν καμ │ 3 πρῶτα, ἀλλὰ μὲ δυσφορίαν. Ἀγαποᾶμε λοι. 1, ἀκαδιστάτην μερία ἀπὸ τὸ στράφονιν καά ντα, Βρβὲν Ρίγα, δεάτιως αὐτὰ ὅλα αίχν 4) ἐποδή ὁ πρῶτος παρὴν τοῦ Χρισταν. 1 πὸν τὸ απία μὲ τὸν ἔρωτα παριέργεα καὶ /. τὴν ἱστορίαν των. Ἀλλὰ τό Μορτὸν 7 40/ ) ἐκοῦ ἐσχηματίώθη κατὰ τὸ κλῖσον ἀπέ ! τώρα ποῦ μᾶς ἔδαξεν ὅλα του τὰ δέλγητα ! ) Ἡ ἀνάμνησις τῆς Ἑλένης Βακαρίοωυν 2) 304 ; τὸ δάσος Ὁδρομὸν, τὸ περίφημον 1α./ ) Βάύλως, ἅ πεῖσται τῶν πρώτων Χρισμα 1 τὸ ἀνταμείθομεν μὲ τὴν ἀπδίαν τοῦ κόρου / μοῦ ἐνθύμασεν Ἑλληνίδα ποιήταιαν πρὸ το . / τωμεῖον, ἡ ἐπαυλὴς Τιαμὲν, τὸ ἔκαι, Α/ ) ἀπῶν ἦσαν ἐν χρῷ κεκαρημένοι. Ἀλλ᾿ ἐ )- ) κὰ τρέχομεν κοντὰ σὲ κάοια κανούρα &. σαρακονταετίας ὡμάζουσαν ἐν Ἀθήναις Μαὶ δακοὺρ, Μπετνκοὺρ. Μαλανκούρ, Σανταν./ πόμενον ἤτι νὰ θεωροῦν ἄλοι τὴν κοιράν / ) γάπης. Οὔτε ἕνα μέρων ἔρωτας στορή γά ! σῶσαν τότε ἀποσηήθα τά ποώήκατά της ἀνή 1) κούρ, ὅλα αὐτὰ τὰ ἀνακοὺρ, δηλαδὴ τα/ τῆς κώμης ὡς ἁρμόζουσαν εἰς τοὺς ὁπα Τ στα, τοῦ μετέσλε σἱ γίω κοων & / άμη τῆς ἐκαχός μου, αὰ βράτατα τνς ) λήγοντα εἰς κοὺρ, ὁποῖον δάσανον ἐιὰ τό / δούς ἐκίνοη, ὅσας, ἐλθὼν εἰς τόν κό /1 σκνούμην ἀπὸ τὸ μυστηριῶδες ἄλγος τὸ ὁ ναρο ὅλες τῆς κανίες καὶ τῆς μοχθηρίας τῆς ! : στόμα τῆς φήμης ! Πατός δάβλος ἐγνωριας / σμον. Ἔλαδε μορφήν δούλου». Ἀλλὰ μη /1 ') Τόίον ἐνέπντον οἱ στίχοι της, ὑποδηλωπικον φύσεως; Εἴμαστε ἀχάρσται καὰ δοῦλα τοῦ / ποῦ γῆς καῖτα αὐτὸς ὁ ἐλεινὸς φάσε θέρς/ Κατὶς νὰ μᾶς τὸ λέγον καθαρὰ, κέκοω. )πως καὶ ἡ κουρὰ τῆς χειροτονίας δὲν σή 1 όκου ιά τό σπτι, ποῦ μᾶς ἐγνώραες, κατά ! 1) Καὶ ὅμως ! Ἄ φύρς ντὰ φορζέ ὀν ντιδὴν / ΒΚάδως κατοκρθάσωυ συμαρὰς τῆς Κπωδ. μανι ὅτι διὰ νὰ εἰσέλθῃ τις εἰς τό κε / μᾶς εἶδον ἐλόγυανους ἀπὸ τὴν ἀπόλαια καὶ ), / σοτρέν. Τὸν ἀμῶθμιν ὅλα. Εἴνε παραάς/ ) Ὁπτίων, ἔαπτε πρωτίστως νὰ κόψῃ τὴν ! ) θὰ ἦτο θῦια ἐκείνη. Ἡ ἀποσοδσεία κού τὴν μοναξια, ἄρχασε νὰ μελαγχωλῇ καὶ νὰ - ταμος τοῦ Μεῖς καὶ διέρχεται νοπίως τοῦ│ ἄμην καὶ νὰ παύθῃ τὰ τρέφη Σμην ' ') Δαάρη δαχάει πὸ τῆς συρωνικῆς βα . ἀπουχᾶ. Καὶ ταξοδῶσον ἀξότα ἡ θύρες / χωτίου Μπλανκός. Ὁρίτε τὸ ἀποτέλισμα / σαμέως τῆς Ἑλφίως πωμια. κ' + Ἔπειτα ἴμως, ἐπειδὴ οἱ λαικοὶ ἔτρεφων ! καθὼς τῆς ἀναγαλείσμε σὰν καὶ νὰ ἐντί / Οἱ Ἕλληνες ἐγίναμεν ἰδεώδεις εἰς τὴν / Ἀρεπιως Παπαρωμόσαος ενανώσνως γενικῶς ματρὰν κόμην καὶ ἡ μακρὰ κόμη ! 1 νον τὴν παράκλησιν καὶ σὰν νὰ μᾶς ἀνα- / πὸς τότην ὅταν Παρὸς ὡς ὁ Ἀοικρῶν ἐθεωρεῖτο ὡς ἀπαραίτητος εἰς τὸ ἀνδρι. 1 ) ὁπιζουν τὰ δῶρά τους. Καὶ τὰ παράθυρα ἀ- Τώρα εἶνε ἡ σειρὰ τοῦ δάσους Λὰ Κα / 2) Ἡ παλκή καρδα καν ἐπαρώωσετα. Τς τῶν κάλος, ἱ κληρικοὶ κατεπάτησαν τὴν / νίνονται πλατύτερα τὴν αὐγὴ πρὸς τὸ φῶς │ μέτ. Γνωρίζετε τί σημαίνει λά καγιές. Τό / ) ἀποῶναι καροδῶν σύμως τὰ πρέτα καἱ παράδοσιν χάριν τοῦ λαϊκοῦ συρμοῦ. Καί ! 1) καὶ ἀναρραφοῦν μὲ ἀκατάβλητον ἀγωνίαν τὴν / / ὀρτυκάκι ἡ ὁποία εἰρωνεία ! Εάχε γίνει περι πλντεῶς τοὺς ἀπίας εἰς τὴν τρῆς καν δαλινήν δρωσιὰν καὶ τὸ μεσημέρα σφίγγον / ) ὁ συρμὸς σήμερον παρουσιάζεται ὡς πα./ σημον ἀπὸ κυνήγιον ὀρτυκίων. Ποῦ νὰ φαν], σνέξεαυ, κά ἡ δλαφυρμένη κὰ ὡς σκά τὰ φύλλα των στεγανὰ γιὰ νὰ ἐμποδώσουν ράδοσις καὶ κανών. τασθοῦν οἱ ἀφελεῖς χωρικαὶ τῶν πέριξ ποῖον / ες καὶ ὡς ἄὐλος ἐμφονομένη εἰς τὰς στρ- καὶ τὴν πεὸ μαρὴ καιτακὴ ἡλισαπάνα καὶ / ΔΙΑΒΑΤΗΣ κνήγιν θὰ ἐγίνετα ἐκεῖ μίν ἡμέρν! Ἀλλ᾿ φάς της νάλτρια μοῦ ἔκαμε τὴν τιμὴν καὶ τὴν νύκτα ἀρωματίζονται μὲ τὰ ἀρώματα τοῦ / 1 1) αὐτὸς ὁ χριστιανὸς πάλιν ὁ ὁποῖος ἔχει) ') Τὴν εὐχαρίστησιν νὰ μοῦ ἀποκρθῇ. «Κάρην ΕΦΗΜΕΡΑ τήν ἔπαυλίν του εἰς Τιωμόν ; Ποῦ νά / μακρινοῦ λόγγου καὶ τῆς πειὸ μακρυνῆς θά 2) καὶ Μοῦσαν» τὴν προσεφώνουν καὶ τὴν ἐξώρ᾿ λασσα. Κα αἱ τῦχα εἶνε τώρα παὺ ἀραιδώ Συνταθῇ ὁ ἄνθρωπος πρὸ τιπάρων μηνῶν), ') κθα νὰ μοῦ ἐμπιστευθῇ τὸν πόνον της, νὰ ΤΟ ΣΠΙΙΤΙΙ λενται σὲ φωτόγελα καὶ ἡ σκὲς σὰν χλαρὲς │ ὅτι ὁ κόσμος ἐλόκληρος, τὰ τηλεγραφικὰ / │ 2) μοῦ ἐξοκολογηθῇ τὴν κατατήκουσαν τὴν εὐ- ) Φωτεῖας. Μιὰ γυναίκα, ποῦ τὰ προσέφερεν ! τύματα τῆς Εὐρώπης καί τῆς Ἀμερικῆς, α ἀσθητον καρδίαν της ὀλέμην. Μεγάλη μου ἡ ὅλα εἰς μίαν ὁραίαν ὁνσίαν καὶ ὁ καπὸς, τά ἐπίτημα ἀνακαινωθέντα, αἱ ἐργμετίδες. Τὸ σπίπ ὄρχισε νὰ εἶνε μελαγχολικὸν καὶ ) ἀξίωσις. Δὲν περιέσωσεν ἀπὸ τὸ ποίημά της τοῦ μασχοδωλοῦσιν ἀπὸ εὐγνωμασύνην καὶ θ᾿ ἐπησχολοῦντο μὲ τὴν ἀγροκαντου ἐα ! ) ἀνήσυχον. Ὅταν μᾶς περιεπτύσσετο θερμά / ) ἡ μνήμη μου παρὰ τοὺς στίχους τούτους : στοργὴν καὶ ἀνέδαινεν ὁλόῖσα πρὸς τῆς πη-/ καὶ γαλήνα καὶ ἄκοτε τὸν βαθὺν καὶ ἄνα αὐτὴ θὰ κατήντα ζήτημα ζωῆς ἤ θανάτου│ 2 τ.. Μὴ ἐρωτᾶς. Πρώτησαν πρὸ σοῦ πολλὰ ) κουφαστικὸν ἀνασασμὸν, ποῦ ἀφήναμεν εἰς τὸ / γὲς τῶν μεγάλων δεαμῶν καὶ τώρα τὸν βλ%. / μεταξὺ δύο μεγάλων ἰθνῶν ; κα ἄλαι - Τὸ μωτικόν μου ἄφχετ σνη, έ ατῶφλα καὶ τὸν ἐπαναλαμβάνωμεν εἰς τὸ δων / Ἀστά εἶνε τὰ παρέδοῖα τῆς συντυχίας ! πα νὰ τράμῃ ἀτὸ ἀστασίαν καὶ νὰ μυρίζῃ / πριβάλῃ. — Πνιγόμενος ἐὰν κραυγὰς ἀπελ- ) μάτον, παὼς νὰ τοῦ τὸ ἔλεγε πῶς εἴμεθα │ ἀλ᾿ πάση, νὰ ἠμτακοθα νὰ μάς ἀπθ ν τοῦ πελέμου. Θὰ ζήσουν ἀφά γε ὅλα αὐτά │ ποίας βάλῃ — Θὰ ἐρωτήσῃς διατί;» Καὶ οὕτω τόσον ἀνάκορα καὶ ἄσπατι. Τὸ σπίτι ποῦ / τὰ μάτια της, πῶς μᾶς κυττάζουν α τοῦχοι / τὰ ὀνόματα εἰς τὴν μνήμιν τῶν ἐπερχομέ μόνον σὲ μερικὲς μοναδικὰς στιγμὲς μᾶς ἔδωκε │ νων ; Ἐπρέπεται ν᾿ ἐκσιβάλλωμιν, ἀτ! τοῦ σπτιοῦ. Ἐγάναντα φωτανότεραι σὲ κάθε │ Ὅτε μετ᾿ ὀλίγον ἦλθα εἰς τὰς Ἀθήνας, ἀκριβῆ ἔνοσιν τῆς ὑπάρξεώς μας, δὲν τὸ : συμβῇ ὅ,τι καὶ μὲ τὰ ὀνόματα τῶν ἀν- ὁ ἱ σπιγμὴ τῆς μοναξιᾶς μας καὶ ἐγίνυντο πλα- / 1 πρώτη μου φροντὶς ὑπῆρξε νὰ ἐποκεφθῶ τὴν