ΤΑΞΙΝΟΜΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ

• ΑΓΡΟΤΙΚΗ_ΑΡΓΟΛΙΣ_1927-12-25_61_1

ΤΙΤΛΟΣ

• ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΡΓΟΛΙΣ

ΤΙΤΛΟΣ ΕΝΤΥΠΟΥ

• ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΡΓΟΛΙΣ

ΑΡΙΘΜΟΣ ΦΥΛΛΟΥ

• 61

ΕΚΔΟΣΗ

• 1

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ (ΑΠΟ)

• 25.12.1927

ΤΟΠΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ

• ΑΡΓΟΣ

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ

• Μ. ΛΑΜΠΡΟΥ

ΓΛΩΣΣΑ

• Ελληνικά

ΕΝΟΤΗΤΑ

• Φύλλα Εφημερίδων - Τεύχη Περιοδικών

ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΩΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

• ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΡΤΟΛΙΣ ΤΜΗΜΡΑΙΣ ΤΗΥ ΣΥΛΑΚΙΟΥ ΤΑΡΤΟΚΤΗΜΑΤΙΑΝ ΕΠΑΡΚΙΑΣ ΑΡΤΟΥΣ Ἔτος Β Ἀριθ. 61 Τιμὴ φύλλου δραχ. 1 Ἐν Ἀργει τῇ 25 Δεκεμβρίου 1927 Η ΑΝΑΘΗΝΑΤΙΚΗ ΣΤΗΛΗ ΚΩΥΑΧΟΠΟΔΙΟΥ, ΜΑ. ΑΝΑΟΜΗΡΕΩΟΑΑΠΚΑΙΑ ΤΑ ΑΠΟΚΑΑΥΠΤΗΡΙΑ ΤΗΣ 11 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1927 Ἐξ ἀριστερῶν πρὸς τὰ δεξιά. 1) Ὁ κ. Χρ. Κατσιγιάνης μετὰ τῆς κυρί¬ ος του § Ὁ αἰδ. κ. Μ. Παπακωνσταντίνου. 3) Ὁ Νομάρχης κ. Ἀντ. Βρύτσης. 4) Ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος κ. Ἐπαμ. Λιάκος 5) Ὦ κ. Ἀν. Ἀθανασούλης. 6 Ὁ κ. Γρ. Τσάκωνας Διευθυντὴς Νομαρχίας. 7 Ὁ κ. Παναν. Καρδῆς. Συμβολαιογράφος καὶ 8) Ὁ κ. Ἐμμ. Σακκαδάκης Ἀστυ- νόμος μετὰ τῆς κυρίας του. ΤΟ ΘΕΙΟΝ ΒΡΕΦΟΣ α Ἐξαποστελεῖς τὸ πνεῦμά σου καὶ κτισθή- σονται καὶ ἀνακαινιεῖς τὸ πρόσωπον τῆς γῆς.- Προφητάνας Δαυϊδ. Καὶ ὅτε ἀκόμη ἡ γῆ, ἦτο ἀόρατος / καὶ ἀκατασκεύαστος καὶ σκότος ἐ- φέρεντο ἐπὶ τῆς ἀβύσσου, εἰς τὰ ἀ- πέραντα καὶ ἀνεξιχνίαστα εἰσέτι οὐ- ράνια δώματα, ὑπῆρχεν ὁ μέλλων νὰ σώσῃ τὸ ἀνθρώπινον γένος καὶ ἐρχόμενος ἐπὶ τῆς γῆς, νὰ κηρύξῃ ε᾿ς τὰ πέρατα τῇς οἰκουμένης τὸ Εὐαγγέλιον τῆς ἀγάπης. Πᾶσα φά- ραγξ ἐπληρώθη χαρᾶς, πᾶν ὅρος καὶ δουνὸν ἐταπεινώθη «ἔσονται τὰ σκολιὰ εἰς ὁδοὺς λείας» ἵνα ἄκου- σθῇ τὸ ἐγερτήριον ἀλλὰ ταὐτοχρό- νως καὶ σωτήριον σάλπισμα τῆς ἀ- ναστάσεως τῆς ψυχῆς, ἡ ὁποία πρὸ τῆς ἐμφανίσεως τοῦ Θεοῦ ἐκυλίετο εἰς τὸν βέρβορον τῆς ἁμαρτίας. Καὶ [ ποιῶν χρηστότατα, οὐκ ἔστιν ἕως καθὼς ἱστορεῖ ὁ Γάλλος Λεμαὶτρ / ἑνός..» Καὶ ὡς νὰ μὴ ἤρκουν αἱ τό πεένομες ὅτι ἡ ανοντεν, δλοκλην σαι συμφοραί, αἱ ἔχουσαι πιστὸν σύντροφόν των τὸν στεναγμὸν ἐπέρ¬ εἴς τινα ὑπέρτατον θεόν, θεὸν τῶν χεται ραγδαία ἡ Ρώμη ! Ὑπὸ τὸ αἰσθήσεων καὶ τῆς ἡδονῆς, ἀκολα¬ σκῆπτρον τοῦ ρωμαϊκοῦ καισαρισμοῦ σία δὲ καὶ αἱμομιξία ἐχαληναγώγει διατελεῖ ὅλος ὁ τότε γνωστὸς κό- [τὰ πλήθη... Εἰς μάτην, οἱ, εἰς τὴν σμος, τὸν ὁποῖον τόσον ζωηρῶς πε¬ ἱστυρίαν μείναντες, πολιτισμοί, ἐπι- ριγράφει ὁ ποιητής : δραξεν νὰ σωσν τὸ ἀνθρόπτνον «Ἀπλοῦται νὺξ στυγνή, ἀὴρ διάψυ- ίχρος συρρίζει : τῆς τὰ ἠθικὰ παραγγέλματα, ἑστά- / Πληροῖ τὸν οὐρανόν, βαρὺς τοῦ κε- θη ἀνίκανος ν᾿ ἀναχαιτίσῃ τὸν ἀ- [ραυνοῦ ὁ κρότος μαρτωλὸν κόσμον, τὸν ὑφιστάμε- νον τάς ἀλγηθόνας ἐπί τῆς κλίνης καὶ ἀπειλεῖ τὴν συμφοράν, ἥτις [γυμνὴ βαδίζει, τῆς κοινωνικῆς ὀδύνης καὶ συμφο- κι᾿ ἔχει ἔμπροσθέν της ἄβυσσεν και ρᾶς! [ὄπισθέν της σκότος.... Ὁ Ἰουδαϊκὸς πολιτισμὸς εἶχε / Ἡ τότε κοινωνία, ἐλπίζουσα. κρατήση μόνον τὸ τυπικὸν μέρος. ἔστρεφε τὴν πρῶραν τῶν στοχασμῶν Τί συντέλεσεν εἰς τόσην κατάπτω- της, μήπως ἐν τῇ ἐρεύνῃ της εὕρη σιν, ὥστε μὲ πικρὸν παράπονον νὰ τὸν Σωτῆ α Θεὸν ἐνθυμουμένη τὸν διαλαλήσῃ ὁ Δαυῖο κπάντες ἐξέλι- Δαυῖδ λέγοντα « Εξαποστελεῖς τὸ πνεῦμά σου καὶ κτισθήσονται καὶ ναν, ἅμα ἠχρειώθησαν καὶ οὐκ ἔστι