ΤΑΞΙΝΟΜΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ

• ΑΡΓΟΛΙΣ_1889-03-11_431_1

ΤΙΤΛΟΣ

• ΑΡΓΟΛΙΣ

ΤΙΤΛΟΣ ΕΝΤΥΠΟΥ

• ΑΡΓΟΛΙΣ

ΑΡΙΘΜΟΣ ΦΥΛΛΟΥ

• 431

ΕΚΔΟΣΗ

• 1

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ (ΑΠΟ)

• 11.03.1889

ΤΟΠΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ

• ΝΑΥΠΛΙΟ

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ

• ΣΩΤΗΡΙΟΣ Ε. ΒΙΓΓΑΣ

ΓΛΩΣΣΑ

• Ελληνικά

ΕΝΟΤΗΤΑ

• Φύλλα Εφημερίδων - Τεύχη Περιοδικών

ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΩΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

• Ἔτος ΚΔ. Ναύπλιον 11 Μαρτίου 1889 Ἀριθ 494 ΑΡΓΘΜΗΣ « Σταγόνας ὕύατος πέτρας κοιλαίνουσιν » 491 Πᾶσα πληρωμὴ πρὸς τὴν «Ἀργολῖδα , καταβλητέα ἐν Ναυπλίῳ. 1φο ΑΤΑΦΟΡΑ Ἀφίκετο ἡ ὑπὸ τὸν ναύαρχον κ. Κριεζῆν ναυ¬ τικὴ μοίρα. Τὴν Πέμπτην ἐξῆλθον οἱ ναῦται εἰς τὸ Πολύγωνον καὶ ἐξετέλεσαν γυμνάσια ᾿πεζικοῦ, ἐ¬ πανῆλθον δὲ συνοδευόμενοι ὑπὸ τῆς μουσικῆς τῆς φρουρᾶς. — Τὸ θρησκευτικὸν αἴσθημα ἐν τῷ τόπῳ μας περιέστη εἰς δεινὴν χαλάρωσιν, ἰδίως ὡς πρὸς τὰ καθήκοντα τῆς ἐξωτερικῆς λατρείας, τόσον, ὥστε νομίζει τις, ὅτι ἔλειψαν σχεδὸν οἱ χριστιανοὶ καὶ οἱ ναοὶ δὲν πληροῦνται, ὡς ἄλλοτε, φιλοθρήσκων. Νομίζομεν, ὅτι ἡ κατάστασις αὕτη δέον νὰ ἐφελκύ¬ σηται τὴν προσοχὴν καὶ μέριμναν τοῦ Σ. ἀρχιεπι¬ σκόπου καὶ τῶν οἰκογενειαρχῶν, οἵτινες δὲν πρέπει νὰ λησμονῶσιν, ὅτι ἡ θρησκευτικὴ ἀγωγὴ τῶν τέ¬ κνων των εἶνε ἡ ἀσφαλεστέρα βάσις οὐ μόνον τῆς κοινωνικῆς, ἀλλὰ καὶ τῆς οἰκογενειακῆς εὐημερίας. — Τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀναδιοργανώσεως τοῦ Ἀρ. Πάγου, ὡς πρὸς τὴν αὔξησιν τῶν μισθῶν τῶν Ἀρεοπαγητῶν, εἶνε ἐνγένει καλὸν καὶ ὡρίμασε πλέον ἡ ἰδέα τῆς αὐξήσεως τοῦ μισθοῦ τῶν δικα¬ στικῶν ὑπαλλήλων. Δέον ὅμως ἡ ἰδέα αὐτῆς ἐν τῇ ἐκτελέσει της νὰ εὐρυνθῇ καὶ ληφθῇ πρόνοια καὶ διὰ τοὺς ἐφέτας καὶ πρωτοδίκας τοῦ κράτους, ὧν ὁ μισθὸς δέον ν᾿ αὐξηθῇ ἀναλόγως, διότι ἀφ᾿ ἧς ἑκα¬ νονίσθη παρῆλθεν ἥμισυς αἰὼν καὶ αἱ ἀνάγκαι τοῦ βίου ἤλλαξαν καὶ κατέστησαν βαρύτεραι, σκληρῶς δ᾿ ἐπαισθηταὶ εἰς τοὺς δικαστ. ὑπαλλήλους, οἵτι¬ νες ὀφείλουν καὶ δικαιοῦται νὰ ζῶσιν ἀξιοπρεπῶς βέβαια. Ἀπέναντι πολλῶν ἄλλων τοιούτου εἴδους μεταρρυθμίσεων τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἡ αὔξησις τοῦ μισθοῦ τῶν δικαστ. ὑπαλλήλων δὲν δύναται νὰ ᾖνε πλέον σοβαρὸν οἰκονομικὸν ζήτημα. Ταῦτα δὲ λέγοντες δὲν ἐννοῦμεν, ὅτι μόνον ἡ αὔξησις τοῦ μισθοῦ θ᾿ ἀναμορφώσῃ τὸν δικαστ. κλάδον, διότι καὶ πολλῶν ἄλλων ἔστι χρεία, ἀλλὰ περὶ τῶν ἄλ- λων τούτων ὑπάρχει καιρὸς. — Ἀσμένως παρατηροῦμεν, ὅτι ἡ ἐπαναλαβοῦσα τὴν ἔκδοσίν της ἀρχαία καὶ ἔγκριτος Ἀθηναικὴ ἐφημερὶς «Καιροὶ » ὑπὸ τὴν διεύθυνσιν τοῦ δε¬ ξιωτάτου συντάκτου αὐτῆς κ. Πέτρου Κανελλίδου βαίνει κάλλιστα. Πανταχοῦ ἀναγινώσκεται μετ᾿ ἐν¬ διαφέροντος καὶ ἐκτιμᾶται καὶ διὰ τὴν ἐμβρίθειαν αὐτῆς καὶ διὰ τὴν γλαφυρότητα, μεθ᾿ ἧς γρά¬ φεται. — Εὐτύπωσιν ἔκαμε μία εἴδησις, ἣν ἀνέγνωμεν εἰς τὴν Ν. «Ἐφημερέδα ». Κατ᾿ αὐτὴν ὑποβάλ- λεται εἰς τὴν Βουλὴν τὸ νομοσχέδιον, δι᾿ οὗ λαμ¬ βάνεται πρόνοια περὶ τῆς ἀπονεμηθησομένης συντά- ξεως εἰς τὸν ἐν Κίπόλει πρεσβευτὴν τῆς Ἑλλάδος κ. Α. Κουντουριώτην ἐν περιπτώσει ἀποχωρήσεως αὐτοῦ ἐκ τῆς ὑπηρεσίας. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἀ- πονέμεται αὐτῷ, ἐκτὸς τῆς συντάξεως, εἰς ἣν κα¬ τὰ Νόμον δικαιοῦται, καὶ πρύσθετος τοιαύτη ἐκ δρ. 500 ! Ἐπεθυμοῦμεν καὶ γνωρίζωμεν ποίας τά- χα ἐξαιρέτους ἐκδουλεύσεις προσήνεγκεν εἰς τὸ Ἔθνος ὁ κ. Κουντουριώτης διὰ νὰ ᾖνε ἄξιος τοι- αύτης ἐκτάκτου προικοδοσίας. Ἡ ἐπιθεώρησις τῆς διπλωματικῆς ἱστορίας τῶν Ἑλληνοτουρκικῶν σχέ- σεων δὲν πιστεύομεν, ὅτι παρέχει τῷ εὐνοουμένω ἤδη πρεσβευτῇ ζηλευτοὺς τίτλους. Ἀλλὰ τί τρέ¬ χει λοιπόν ; — Ὁ φίλος διευθυντὴς καὶ ἀρχισυντάκτης τῆς « Ν. Ἐφημερίδος» κ. Ἰω. Καμπούρογλος ἐτι- μήθη διὰ τοῦ ἀργυροῦ σταυροῦ τῶν ἱπποτῶν τοῦ βασ. τάγματος τοῦ Σωτῆρος διὰ τὸν πρὸς τὰ γράμ¬ ματα καὶ τὴν δημοσιογραφίαν εὐδόκιμον αὐτοῦ ζῆ- λον. Ἀληθῶς ὁ κ. Καμπούρογλος πρὸ πολλοῦ ἤ¬ τον ἄξιος τοῦ παρασήμου τούτου, διότι ἐπὶ 16 ἤδη ἔτη, ὡς λόγιος καὶ δημοσιογράφος, μεγάλως ὑπη¬ ρέτησε καὶ τὴν φιλολογίαν μας καὶ τὸν τύπον. Ἐ¬ κτὸς πολλῶν δοκίμων φιλολογικῶν ἔργων του, εἰς αὐτὸν ὀφείλεται ἡ καθημερινὴ ἐν Ἑλλάδι ἔκδοσις ἐφημερίδος, ἣν ἵδρυσε διὰ τῆς Ἐφημερίδος καὶ ὕστερον ἐκράτυνε διὰ τῆς Ν. Ἐφημερίδος· τῷ συγχαίρομεν. — Ἡ ἑταιρία τοῦ σιδηροδρόμου Πελοποννήσου προέβη εἰς μέτρον, ὅζον ταρτουφισμοῦ. Ἀπηγό- ρευσεν αὐστηρῶς τὴν διὰ τοῦ σιδηροδρόμου ἀπο¬ στολὴν ἀτελῶν ἐπιστολῶν, ἔστω καὶ πρὸς αὐτοὺς τοὺς κατὰ τόπους καὶ σταθμοὺς ὑπαλλήλους της ! Τὸ μέτρον τοῦτο εἶναι σχεδὸν γελοῖον, ἀφοῦ ὁ σι¬