Thumbnail

17.07.1927

ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΡΓΟΛΙΣ

Μοναδικός σύνδεσμος

https://hdl.handle.net/20.500.14199/4917222

Μεταδεδομένα

ΤΑΞΙΝΟΜΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ

  • ΑΓΡΟΤΙΚΗ_ΑΡΓΟΛΙΣ_1927-07-17_43_1

ΤΙΤΛΟΣ

  • ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΡΓΟΛΙΣ

ΤΙΤΛΟΣ ΕΝΤΥΠΟΥ

  • ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΡΓΟΛΙΣ

ΑΡΙΘΜΟΣ ΦΥΛΛΟΥ

  • 43

ΕΚΔΟΣΗ

  • 1

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ (ΑΠΟ)

  • 17.07.1927

ΤΟΠΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ

  • ΑΡΓΟΣ

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ

  • Μ. ΛΑΜΠΡΟΥ

ΓΛΩΣΣΑ

  • Ελληνικά

ΕΝΟΤΗΤΑ

  • Φύλλα Εφημερίδων - Τεύχη Περιοδικών

ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΩΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

  • ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΡΓΟΛΙΣ ΤΜΕΡΙΣ ΤΟΥ ΣΥΛΑΙΤΟΥ ΤΕΛΡΟΚΤΜΑΤΩΝ ΠΑΡΙΑΣ ΑΡΤΟΥΣ Ἔτος Α' Ἀριθ. 43 Ἐν Ἄργει τῇ 17 Ἰουλίου 1927 Τιμὴ φύλλου δραχ. 1 ΔΕΗ ΕΠΕΤΕ ΔΙΚΑΙΗΜΑ ΑΠΗ ΤΑ ΜΗΕΤΑΛΑ ΡΓΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΡΓΙΗ ΔΙΤΗΜΝΕΩΣ ΤΗΝ ΠΗΟΙΟΝΤΗΝ ΤΗ ΗΣ Κκαθ᾿ ἣν ἐποχὴν ἀφήνετε τὴν Γε- ωργίαν τής Ἑλλάδος νὰ συναγω- νίζεται τὴν γεωργίαν τῆς περιφε- ρείας τοῦ Νείλου, καθ᾿ ἥν ἐπο- χὴν τὰ προϊόντα τῆς Ἑλληνικῆς γῆς, λόγῳ τοῦ συναγωνισμοῦ εἰ- ναι ἀκαταζήτητα, ἡ δὲ τιμή των εὐτελεστάτη μὴ καλύπτουσα ἐνί- στε οὐδὲ τὰ ἔξοδα τοῦ λιπάσμα- θος καὶ τῆς κόπρου, δὲν ἔχετα τὸ Βικαίωμα διοτιμήσεως ἐπὶ τῶν προϊόντων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα δι᾿ οἱονδήποτε λόγον ἀνατιμῶνται. Διότι εἶναι δίκκιον, εἶναι ἀνθρώὼ- πινον, καθ᾿ ἥν στιγμὴν τὸ πλεῖ- στον τῶν προξόντων μας ἐξευτε- λίζεται καὶ πωλεῖται εἰς τιμαὶ μὴ / συμφερούσας, εἶναι δίκκιον ν᾿ ἀ-/ πολαμβάνωμεν καὶ νὰ κκλύπτω- μεν τὸ ἔλλειμμά μας διὰ τῆς ἐ- λευθέρας πωλήσεως Δὲν δύνα- σθε νὰ διατιμάτε π. χ. τὸ πε- πόνι τὸ ἐκλεκτὸν τοῦ Ἄργους καθ᾿ ἣν στιγμὴν τὰ σκόρδα μας, τὰ κρεμμόδικ μας καὶ τὰ λαχα- νικά μαςλόγῳ τοῦ συναγωνισμοῦ εἶναι ἀκαταζήτητα. Οἱ ἁρμόδιοι πρέπει νὰ προσε- ξουν ἐπὶ τοῦ σπουδκίου τούτου ζητήματος διάτι ἡ Γεωργία μας / πνέει τὰ λοίστικ. ΠΠαραλλήλως δὲ ἡ γεωργία ὁ- φείλει ν᾿ ἀντιδράσῃ, νὰ συμπήξῃ συνεταιρισμούς, ἀλλὰ συνεταιρι- ομοὺς τοιούτους ὥστε νὰ ἔχω- σεν εἰς χείρας των πᾶν μέσον δυ- νάμενον νὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ἀ-/ νύψωσιν, εἰς τὴν λογικὴν καὶ δι- καίαν ἀνύψωσιν, τῆς τιμῆς τῶν │ προϊόντων τῆς γής. Η ΔΥΤΙΚΗ ΕΙΣΟΔΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΜΑΣ Εἰς το σημεῖον τοῦ σταυροῦ ἦτο ἄλλοτε στέγη. Δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ πλαισιοῦται ἡ εἴσοδος μὲ οὐρητήρια εἰς ἀθλιεστάτην κατάστασιν, διὰ νὰ προδιαθέτῃ ἀναλόγως τὸν ἐπισκέπτην. (Ἰδιαιτέρα φωτογραφικὴ ὑπηρεσία «Ἀγροτικῆς Ἀργολίδας, τατα ἐερογλυφικὰ τῆς σελήνης. ΠΙΚΤΕΡΙΚΗ ΠΕΡΙΠΑΤΗ Τὸ ἄπειρο εἶναι τόσο ἀχνὸ, τόσο πρᾶο, ΜΕ ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΝ τόσον ὀνειρευτὸ, εἶναι σὰν ὑφασμένο ἀπὸ αἰθέρια μῦρα κρίνων κι᾿ ἀπὸ διάφανα πέ- Ἡ νύχτα ἔχει γίνει ξαφνικὰ φαντασμα- ταλα ὑακίνθων. γορία: Κάτι τι ἀσύλληπτο, ἄϋλο, ἐξιδανί¬ ... Ὅλα εἴταν ἕνα ὄνειρο. Ἀργὰ, μα¬ κευσε τὰ πάντα. Τἀντικείμενα φαντάζουν νάχα ὅταν τὸ φεγγάρι βασιλεψε πλανῶντας μετέωρα μέσα ἀπὸ τὴ διαφάνη ἔκσταση τὰ τελευταῖα ριγηλά του χάδια στὸν ὑγρὸ τῆς ὁμίχλης. Οἱ σκιὲς εἶναι ἤχινα φαντάσ- οὐρανό, ξαναβρήκαμε τὴν πραγματικότητα ματα. Ἡ ἀπαλότατη ρέμβη τῆς σελήνης / Καθὼς τὸ αὐτοκίνητο σκαρφάνωνε τάνη- φωτοπαίζει σιωπηλὲς ραψωδίες πάνω στὰ φορικὰ δρομαλάκια, εἴδαμε τὸ Κιδέρι βυ- νερά. Ὅλα εἶναι παραμῦθι, ἕνα νανουριστὸ θισμένο στοὺς σιωπηλοὺς ἀντίλαλους τῆς παραμῦθι. Κι᾿ αὐτὴ ἡ ἄμαξα ποὺ μᾶς ἔχει γαλήνης, νὰ κοιμάται ὀκνὸ, βάθυμο κι ἀ¬ πάρει καὶ τρέχει τώρα δαιμονισμένα δίπλα │ διάφορο. Καὶ μακαρίσαμε τοὺς ἁπλοϊκοὺς στὴν ἀκροποταμιά, δὲν εἶναι αὐτοκίνητο. ἀνθρόπους, ἔτσι ὅπως τοὺς ὕμνησε ἡ ρω¬ Εἶναι ἕνα ἅρμα ποὺ κἄποιος θρῦλος τὸ μαλέα ποίηση τοῦ Φλωμπὲρ. Ἀσυγκίνητοι τύλιξε στὰ πέπλα του γιὰ νὰ σύρῃ τὴ νο- στὴ γύρω ὀμορφιὰ, χωρὶς τὴ γλυκειὰ ἀγω- σταλγία μας πρὸς τὴ Χίμαιρα: Γιατὶ τί ἄλ- νία νὰ τὴν αἰσθανθοῦν, χωρὶς φαντασιόπλη- λο μπορεῖ νἄναι αὐτὸ τἀλλοτινὸ ἀκρογιάλι / χτα ὄνεῖρα ποὺ θλέουν τὴν ψυχὴ, χωρίς ὅπου βρεθήκαμε ἀπόψε τόσο ἀνεπάντεχα: ! καημοὺς ἀποθαρρυμένης νοσταλγίας, χωρὶς Ἀκοῦστε αὐτὴν τὴν τραγουδιστὴ σιωπὴ │ τὸν πόθο τοῦ πάθους, δίχως πικρὰ αἰσθή- ροῦ κύματος ποὺ σβήνει τὸ ἄρωμά της ! ματα καὶ ὡραῖες φιλοδοξίες, κοιτοῦν ἀνάλ¬ τὴν ἀμμουδιά. Εἶναι ἕνα παραμίλημα λάμ- γητοι τὴ ζωὴ ποὺ διαβαίνει δίπλα τους, ψης, ποὺ τὸ στέλνει ἡ θάλασσα, ποὺ μού- εὐτυχισμένοι μὲ τὸ νὰ μὴν ἔχουν κανένα σκεψε τὴ θλίψη ης μέσα στὸ σύθαμπο φῶς. Ἀκοῦστε αὐτὴ τὴν ἀσίγητη ἁρμονία ποὺ πέφτει σιγαλινὴ καὶ μακρυνὴ σὰν ἀνάμνη- Κι ὅμως ἡ ζωὴ εἶνε ὡραία εἶνε μιὰ πικρὴ ση, ἀπὸ τοὺς κλώνους τῶν πλατάνων. Τὴν │ ὥρα μὲ ἐξαίσιες στιγμές. Μία τέτοια στιγμὴ παίζει ἡ μαβιὰ νύχτα στὴ λύρα της, τὴν ! εἴταν κι αὐτὴ ποὺ ζήσαμε: Ἕνα θριαμβευ. ἔχουν κεντήσει πάνω στοὺς ἤσκιους ταβρό- τικὸ σάλπισμα αὐτοκινήτου, ἕνας ἴλιγγο