ΤΑΞΙΝΟΜΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ

• ΑΓΡΟΤΙΚΗ_ΑΡΓΟΛΙΣ_1928-11-04_104_1

ΤΙΤΛΟΣ

• ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΡΓΟΛΙΣ

ΤΙΤΛΟΣ ΕΝΤΥΠΟΥ

• ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΡΓΟΛΙΣ

ΑΡΙΘΜΟΣ ΦΥΛΛΟΥ

• 104

ΕΚΔΟΣΗ

• 1

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ (ΑΠΟ)

• 04.11.1928

ΤΟΠΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ

• ΑΡΓΟΣ

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ

• Ι. Α. ΨΩΜΑΔΑΚΗΣ

ΓΛΩΣΣΑ

• Ελληνικά

ΕΝΟΤΗΤΑ

• Φύλλα Εφημερίδων - Τεύχη Περιοδικών

ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΩΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

• Α Αρθεων Ακ. Ε- ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΡΓΟΛΙΣ Γ' ΑΤΦΗΝΕΡΙ ΤΗΝ ΤΥΛΛΕΤΟΥ ΤΕΑΡΙΟΚΤΗΜΑΤΙΗΝ ΕΠΑΡΠΗΣ ΑΡΙΟΝΚ / Α1 ΕΤΟΣ Γ' ΑΡΙΘ. 104 ΙΗ ΦΗΣΤΗ Υ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Ι.Α. ΨΩΜΑΔΑΚΗΣ Ι% ΔΡΑΧΜΗ 1 ΑΡΓΟΣ-ΚΥΡΙΑΚΗ 4 ΠΟΙΜΑΡΙΟΤ 1928 ΙΙ ΕΗ ΠΥΠΙΑ ΕΗΙΜΑΙΤΗΗΕ ΤΗΣ ΔΙΑ ΤΩΝ ΚΟΥ ΝΟΜΑΡΧΗΝ ΜΗ ΔΙΚΑΙΗ ΑΞΙΩΣΙΣ ' ΦΕΙΔΙΟΗΡΑΝΙ ΔΗ ΚΛΙΗΣΤΗΑ- Κατόπιν τοῦ Νόμου περὶ Κυρια¬ ΤΗΗΙ ΑΜΜΗΤΡΟΙ ΤΙΗΙΡΗΣ κῆς ἀργίας, τὰ διάφορα καταστήμα- τα τῶν πόλεων τῶν ἐχουσῶν τὸν ἀ- (συνέχεια ἐκ τοῦ προηγουμένου) παιτούμενον πληθυσμὸν ὑποχρεοῦν- ται νὰ ἀνοίγουν κατὰ τὰς Κύρια τὰς Ἐν ὀλίγοις· Ἡ ἐπανάστασις αὐτὴ ἦτο ἔρ-/ τὴν 10 π.μ. ὥραν. Τὸ τοιοῦτον ἐφηρ¬ [γον καὶ σκὴς σωτηρίας ἀπελπισμένων συ- μόσθη καὶ ἐφαρμόζεται καὶ εἰς τὴν νωμοτῶν στραπωτικῦ. Τὸ πᾶν ἦτο Βαδέλ / πόλιν μας. Καὶ ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς ἤ μᾶλλον μία κακότεχνος θεατρικὴ παρά- τοῦ Νόμου οὐδὲν ζήτημα καὶ οὐδε / στασς, ἧς τὰ ἔξοδα ἐπλήρωσαν οἱ Ναυπλι μία διαμαρτυρία θὰ ἐγενᾶτο ἐὰν καὶ εἰς. Οἱ ἐπαναστάται οὐδὲν ἄξιον λόγου / τὸ 3)λεπτὰ τῆς ὥρας ἀπέχον Ναύ- κατώρθωσαν, οὐδεμίαν νίκην ἐκέρδησαν. πλιον ἤνοιγε τὴν ἰδίαν ὥραν. Ἀλλὰ Παντοῦ ἐνικήθησαν. Ἐπὶ τέλους ἐλαφυ- εἰς τὰ καταστήματα τοῦ Ναυπλίου ραγώγησαν τοὺς Ναυτλιεῖς καὶ ὤχοντο ἀ / ἐπετράπη, λόγω τῆς ἐβδοιαδιαίας [πίοντες, πλουσίως χαρτζιλικωμένοι καὶ ἀ- ἀγορᾶ, νὰ ἀναίγουν τὴν θην π. μ. φέντες τὴν πόλιν καὶ τὰ φρούρια εἰς τὸ ἔ- ὥραν. Τοῦτο, καὶ πολὺ δικαίως, ἑξή- λεος τοῦ θεοῦ. γειρε τὸν ἐμπορικὸν καὶ γεωργικὸν Ἐκαιτίους 51 σημειώσεως ἄξιον εἶναι, ὅ- / κόσμον τῆς πόλεώς μας του ὁποίου τ ὁθαυμαζόμενος ὡς πρωτεργάτης τῆς Ναυ- τὰ συμφέροντα σποιδαιότατα παρα¬ πλιατῆ; Ἐταιαστάσεως, ὁπολοχαγός Δη-/ βλάπτονται. Τὰ ἐπαγγελματικὰ σω- μητράκης 9 Γρῖας, ὁ ἥρως τοῦ προφή- ματεῖα, ἐν τῇ προασπίσει τῶν συμ- τον Ἠλιοῦ, τὸ πρωτόκολλον τῆς εἰς τὴν / φερόντων τῶν μελῶν των ἀπευθέν ἀλλοδατὴν ἀναχωρήσεως τῶν μὴ ἀμνηστευ- / θησαν πρὸς τὴν Δημοτικὴν ἀρχὴν θέντων ὑτεσημείωσιν, ὅτι, «ἐγκαταλειφθεῖς │ καὶ πρὸς τὸν κ. Νομάρχην. Τὸ Δη- παρὰ πάντων τῶν συναδέλφων του, κατα- μονικὸν Συμβούλιον συνελθὸν παι- Μκάζτι ἑκοτὸν εἰς κεφυγίαν καὶ αἰσχυνό. ψηφειανεγνώρισε τὸ δίκαιον τῶν ἐμ μενος τοῦ λοιτοῦ ν᾿ ἀποκκλῆται Ἕλλην, πόρον τῆς πόλεώς μας καὶ ἔκαμε τὰς ἀπὸ τοῦδε παραιτεῖται τῆς Ἑλληνικῆς Ἐ-/ θεούσας ἐνεργείας παρὰ τῷ κ. Νο θκικότητος». μάρχη. Ὁ κ. Νομάρχης, εἴμεθα βέ¬ Ὀφείλομεν ὅμης νὰ προσθέσωμεν, ὅτι οἱ ! βαισι, ὅτι αὐμενῶς θὰ ἐξετάσῃ τὰ περίφηιοι αὐτοὶ ἐταιαστᾶται κατώρθωσαν / δίκαια αἰτήματα τῶν ἐμπόρων τῆς κᾶτ. Τοῦτο δὲ ἦτο νὰ διαφύγυπ τὰς κα- πόλεως Ἄργους ὅταν λάθη ὑπ᾿ ὄψει ταδώξεις καὶ στρατοδικεῖα καὶ εἱρκτάς, αἴ- του ὅτι αἱ ἀγοραὶ καὶ τῶν δύο τού. [πνες τοὺς ἀνέμενον ὡς συνωμότας καὶ δια- των πύλεων ἐργάζονται μὲ τὰ ἴδια σωθῶσν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, ἀφ᾿ ἐτέρου δὲ │ περίπου χωρία τῶν ἐπαρχιῶν Ἄρ- νὰ διαρημισθῶσιν, ὡς σωτῆρες τοῦ Ἔθνους. νους- Ναυπλίου καὶ δὲν ἐπιτρέπε. Κατὰ δὲ τὰ ἄλλαἀπέτυχον οἰκτρῶς. Ἀλλ᾿ ται δι᾿ οὐδένα λόγον τὰ τονοῦται ἡ ἀφοῦ, οὐδὲν κατώρθωσαν αὐτοὶ μὲ τόσον / ἀγορὰ Ναυπλίου, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ │ τακτικὸν στρατὸν καὶ τὸν ἐτικουρικὸν τῶν προστρέξουν οἱ χωρικοὶ τῶν χωρίων ἐθελοντῶν καὶ τῶν ἀπελευθέρων τῶν φυλα- τῆς Ἑπαργίας ἐφ᾿ ὅσον τὰ καταστή [κῶν, μὲ ἄφθονα ἐφόδια τοῦ πολέμου καὶ μαθα τοῦ Νουπλίου ἀναίγουν μίαν τὰ ἰσχυρὰ φρούρια καὶ ὑπὸ τόσας συνθή- ὥραν ἐνωρίτερον δίδοντα οὕτω και- [κας, τὶ ἠδύνατο νὰ κάμῃ δι᾿αὐτοὺς ὁ στρά- / ρὸν εἰς τοὺς χωρικοὺς δι᾿ ὅλας τὰς τηγὸς Τσύκρης; προμηθείας των, εἰς βάρος τῆς ἀγο¬ Εἶναι βλάσφημος κακολογία νά χαρα- ρᾶς τῆς πόλεως Ἄργους. Ἔχομεν κτηρίζουν αὐτὸν, ὡς προδότην τῆς ἐπανα- τὴν πεποίθησιν ὅτι ὁ κ. Νομάρχης στάσεως. Ὅτι δὲ δὲν ἦτο τοιοῦτος ἀποδει- ἐν πνεύματι δικαιοσύνης ἐξετάζων κνύεται ἐπισήμως ἐκ τοῦ Β. Διατάγματος τὸ ζητήματα θὰ ἐνεργήσῃ δεόντως τῆς ἀμνηστείας, ἐν τῇ ὁποίῳ τρῶτος ἐξη- ὥστε νὰ ἐπιτραπῇ καὶ εἰς τὰ κατα¬ ρέθη αὐτῆς ὁ Τσώκρης καὶ ὑπέστη καὶ αὐ- στήματα τοῦ Ἄργους τὸ ἄνοιμα κατὰ ) τὸς τὴν ἐξορίαν ἀγογγύστως. τὰς Κυριακὰς τὴν 9π.μ. ὥραν. Ἂν οἱ ἐπαναστᾶται ἐξώθησαν τὸν ὄχλον / ΑΟΤΙΜΠΟΜΝΙΟΑΠΜΝΤΗς τοῦ Ναυπλίου νὰ συρίξῃ καὶ χλευάσῃ τὸν γηραιόν στρατηγὸν καὶ ἄν τὸν ἐκράτησαν ΤΑΣ ΣΦΡΑΓΙΔΑΣΣΑΣ ἐν ταῖς φυλακαῖς διαρκούσῃς τῆς ἐπαναστά- ΕΗ ΨΩΜΑΔΑΚΗ Β ΣΑ Ε σεως καὶ αὐτὰ ὁ Τσώκρης ὑπέμτινεν καρτε- ρικῶς. Ἔλαβε δὲ κατότιν περιφανῇ ἱκανο- ΠΟΤΙΑΜΗΣ 1 ποίησιν παρ᾿ αὐτῶν τῶν ἰδίων ἐπαναστα¬ τῶν καὶ ὁλοκλήρον τοῦ Ναυπλιακοῦ λαοῦ. οἵτινες, ἐπανελθόντα ἐκ τῆς ἐξορίας εἰς Ναύπλιον ὑπεδέχθησαν πανδήμως ἐν τῇ προκυμαίᾳ τιμητικώτατα καὶ ἐν ζητωκραυ¬ γαῖς, καὶ προίπεμψαν αὐτὸν μέχρι Προνοί¬ [ας. Ἐκεῖθεν ἐτανῆλθεν εἰς Ἄργος, ἐπευ¬ φημούντων χιλιάδων πολιτῶν, οἵτινες εἶχον κατέλθῃ εἰς τὴν ὁδὸν ἐκ τῶν χωρίων τοῦ Ἀργολικοῦ πεδίου. Ἡ ὑποδοχὴ δὲ αὕτη ὑπὴρξεν ἀποθέωσς τοῦ στρατηγοῦ καὶ ἀ¬ ναγνώρισις τῶν ἐκδουλεύσεων αὐτοῦ πρὸς τὴν ἐπανάστασιν, περιφανὴς δὲ ἀποδοκιμα σία τῶν σκηνῶν τοῦ Φεβρουκρίου. Δὲν κακίζομεν τὸν κ. Λαμτρυνίδην. Καὶ ἄλλος πρὸ αὐτοῦ, ἀνώνυμος Ναυπλιεύς. πρὸ 50 ἐτῶν ἔγραψε τὰ κατὰ τὴν ἐπανά¬ [στασιν αὐτὴν ὑπὸ τὰς αὐτὰς περίπου ἰδέας (καὶ κρίσεις. Τοιαῦται ἦσαν αἱ ἰδέαι καὶ παραδόσεις τῶν Ναυπλιέων τοῦ 1862 καὶ [περὶ αὐτῶν ἰδίως γράφομεν. Προσθέτομεν μάλιστα εἰς τὰ ἄνω ἐκτεθέν τα, ὅτι ἡ ἀθωότης τοῦ στρατηγοῦ Τσί¬ κρῃ εἶνε κατάδηλος. Οὐμόνον δὲν ὑπεσχέ. θη, οὔτε ἠδύνατο νὰ φρουρήσῃ τὴν πόλι. τοῦ Ἄργους καὶ τὰ στενὰ τῶν Δερβενακ- [ων ἀπένατι τοῦ Β. στρατοῦ, οὔτε νὰ στρα¬ τολογήσῃ καὶ ἐξοπλίσῃ ἀνάλογον στρατὸν ἐθελοντῶν, ἀλλὰ τοῦτο ἦτο τόσον ἀδύνατον, ὥστε καὶ ἂν ὑποτεθῇ, ὅτι ἦτο ποτὲ εὐκι¬ λον νὰ τὸ ὑποσχεθῇ, οὐδεὶς ἔπρεπε νὰ τὸ [πιστεύση, οὔτε φρονοῦμεν, ὅτι τὸ ἐπ στω- σαν οἱ ἐπαναστάται τοῦ Ναυπλίου, ὧν τι- νες ἦσαν ἀνώτεροι στρατιωτικοί ὅσον καὶ ἄν ἦσαν ἄπειροι τῆς πολεμικῆς τέχνης Συ νετῶς ἡ κατὰ τοῦ Τσώκρη μῆνς τῶν ἐ¬ παναστατῶν εἶχεν ἀναντιρρήτως ἄλλον κρύ¬ φιον λόγοιν. Ὁ στρατηγὸς Τσώκρης μολαταῦτα δὲν ἐμνησικάκησε κατὰ των Ναυπλιέων, δυστυ¬- χῶ, δὲ οὔτε ἀπελογήθη ἐν ὅσῳ ἔζη καὶ τὰ μυστικὰ τῶν σκηνῶν τοῦ Φεδρουαρίου 1862 παρέλαβε μεθ᾿ατοῦ εἰς τὸν τάφον. Ἔδει¬ ξεν ὑπερηφάνειαν, ἐκτὸς ἂν ἐθεώρησεν εὕ- γλωττον ἀπολογίαν του τὴν τιμητικωτάτην καὶ πομπάδη ὑποδοχήν, ἥν τώκαμαν οἱ Ναυπλιεῖς κατὰ τὴν ἐκ τῆς ἐξοχίας ἐπάνο- δόν του. Ἀλλ᾿ ἡ Ἱστορία ὤφειλε πρὸς αὐτὸν δι¬ καοσύνην, ἐλέγχουσα τοὺς θρύλους καὶ τὰς ἀδεστότους παραδόσεις. Ἡ Ναυπλιακὴ μά¬ [λιστα Ἱστορία, ἥτις μόνον τὸν Τσώκρην ἐ¬ δυσφήμησεν, ἦτο δίκκιον καὶ ἐπρεπε νὰ βασανίσῃ πλειότερον τὰ γεγονότα ἐκεῖνα καὶ μὴ διασύρῃ τὴν μνήμην τοῦ γηραιοῦ ἀγωνιστοῦ διὰ νὰ μὴ λεχθῇ καὶ περὶ τού- [ του τὸ τοῦ Γάλλου ποιητοῦ. «Ἀπέθανεν ἤδη, ἄφετε ἐν εἰρήνῃ τὴν κόνιν αὐτοῦ. Ἀναξίως συκοφαντισθεὶς κα Ι ὑδρισθείς, ὁ γεναῖος ἐκεῖνος οὐδαμῶς ἠξίω