ΤΑΞΙΝΟΜΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ

• ΕΒΔΟΜΑΣ_1889-05-20_20_1

ΤΙΤΛΟΣ

• ΕΒΔΟΜΑΣ

ΤΙΤΛΟΣ ΕΝΤΥΠΟΥ

• ΕΒΔΟΜΑΣ

ΑΡΙΘΜΟΣ ΦΥΛΛΟΥ

• 20

ΕΚΔΟΣΗ

• 1

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ (ΑΠΟ)

• 20.05.1889

ΤΟΠΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ

• ΑΘΗΝΑ

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ

• ΙΩΑΝΝΗΣ Μ. ΔΑΜΒΕΡΓΗΣ

ΓΛΩΣΣΑ

• Ελληνικά

ΕΝΟΤΗΤΑ

• Φύλλα Εφημερίδων - Τεύχη Περιοδικών

ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΩΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

• ΠΙΕΡΙΟΔΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑ ΕΤΟΣ ΣΤ. - SΡΙΘ. 20 ΕΝ ΘΑΘΗΝΑΙΣ, ΤΗΙ 20 ΦΚΑΙΟΥ 1889 ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΕΒΔΟΜΑΣ Ε ΟΔΟΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΝΙΟΥ 59. Ἕκαστον φύλλον τιμᾶται λεπτῶν 20. ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΕΤΗΣΙΑΚΑΙ ΠΡΟΠΛΗΡΩΤΕΑ Ἐν Ἑλλάδι . ... Δρ. 10 Ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ Φρ. χρ. 12 ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΒΑΝΝΗΣ Η. ΔΑΗΒΕΡΤΗΣ ΕΚΔΙΔΟΤΑΙ ΕΠΙΒΕΩΡΗΣΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΑΣΑΒΒΑΤΟΝ ΗΠΕΙΡ-ΙΕΧΟΜΠΕΝΑ ἡ Ἑλλὰς καλοῦσα καὶ μὴ δυναμένη νὰ Ἡ Εἰκορτὴ πρώτη Μαΐου ἐν Ἐπτανήσῳ, ὑπὸ Ἰωάννου Μ. Δαμβέργη. ς παλιωα. ιαάνε καί ἀγκήχηριος - στορικὴ ὁμοιότης, ὑπὸ Β. Ψιλάκη (τέλος). Δανιὴλ Οὐδᾶστερ. Φιλελληνικὴ πινακοθήκη, πέλο) ὑπο Γ. Κ. μο οειτη γοσνικος Ἀπλαντικὴ ὄρεξες, διήγημα ἐκ τοῦ Ἀγγλικοῦ, ὑπό Π. Ν. Σταθακοπούλου. Τὸ Ἡμορολόγιον τοῦ ἀρχηγοῦ Κρισζή. Αἱ πρήσνταται μέρα τοῦ Κλατός Αρτεκῆης πίσκεψις τοῦ Ὀδυσσέως. — Οἱ φόθοι τοῦ Ἀν¬ δρούτσου. - Κρυπτογραφήματα. Ποταμάκι, Ρωσικὴ φιλολογία. (Μῦθος Κριλώφ), 5π3 Π. Δ. Ἀξιώτου Ὁ Συνταγματάρχης Ἐβράρδος, μικρὸν μυθι- στόρημα. Jules Sandean (τέλος). Τὸ Ἀνάθεμα. Δαογραφικαὶ σημειώσεις, ὑπὸ πιδήσεις τῆς Ἑβδομάδος. Ἐγγώρια- Ἐξωτε- ρικά - Φιλολογία,-Καλλιτεχνία κ.τ.λ. Ἰδιαίτεβρα Γράμματα. Πία βιβλία. Η ΕΙΚΟΣΤΗ ΠΡΩΤΗ ΜΑΙΟΥ ΕΝ ΕΠΤΑΝΗΣΩΙ — Βλέπετε τὰ λευκὰ ἐκεῖνα σημεῖα / πέραν πρὸς δυσμάς ; εἶνε αἱ ἀγκάλαι τῶν θυγατέρων μου τεινόμεναι πρός με. Ἰδέτε πλησιάζουσιν. Ἔλθετε, ἔλθετε τέλος πάν- των. Ἀκούουσι τὰ κύματα τὴν φωνὴν τῆς μητρὸς, συγκινοῦνται καὶ σπεύδουσιν ἐπὶ μᾶλλον. Οἴμοι ! δὲν εἶνε λοιπὸν αἱ θυγα- τέρες μου αἱ προσφιλεῖς ; Δὲν μὲ ἀκού- ουσι, δὲν μὲ ἀναγνωρίζουσι, δὲν μὲ ἀγαπῶσι / πλέον ; — Αἱ θυγατέρες σου εἶνε ἐκεῖ καὶ σπα- ράσσονται εἰς τὸ ἄκουσμα τῆς φωνῆς σου. Ἀλλὰ βαρεῖαι ἀλύσσεις τὰς κρατοῦσι δεσ- μίας μακράν σου. Αἱ χεῖρές των, ἀφ᾿ οὗ μάτην ἐπάλαισαν ἵνα θραύσωσι τὰς ἀλύσ- σεις, ὑψώθησαν πρὸς τὸν Θεὸν κι᾿ ἀπ᾿αὐτοῦ / ἀναμένουσιν ἤδη τὴν περιπόθητον ἕνωσιν. — Θεέ μου, εἶπε τότε ἡ μήτηρ, ἀναβλέ- ψασα πρὸς τὸν οὐρανόν. Ἐπὶ πολλοὺς μαύρους χρόνους ἤμην δούλη τῆς Ἀνα- τολῆς, καὶ ὅτε ἀνηγέρθην, εὗρον τὰς θυγα- τέρας μου ταύτας δούλας τῆς Δύσεως. Σταυρὸς φυλάσσει τὰ στήθη των, ἀλλὰ δὲν εἶνε ὁ σταυρός τῆς σημαίας μου. Δά- κρυα σπινθηροβολοῦσιν ἐπὶ τῶν ὀμμάτων / τῶν, ἀλλὰ δὲν εἶνε χαρᾶς δάκρυα. Ἡ αὔρα │ μοὶ φέρει τοὺς στεναγμούς των καὶ τὰ κύ- ματα ἐπαναλαμβάνουσιν εἰς τὰς ἀκτάς │ μου τὸ πένθιμον ᾆσμα, ὅπερ ἐπὶ τῶν ἀκτῶν των ἐδιδάχθησαν. Ἀπόδος μοι, ὦ Θεὲ, τὰς θυγατέρας μου. Ἐπὶ τέσσαρας περίπου δεκάδας ἐτῶν ὁ ποιητὴς δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ φαντασθῇ τῆς Ἀγγλίας καὶ ὁ Ἁρμοστὴς κατέρχεται σκηνὴν τραγικωτέραν ἐκείνης, ἣν παρίστα │ τῶν βαθμίδων τοῦ θρόνου, ἵνα ἀποχαιρε¬ ἐναγκαλισθῇ τὰς παρ᾿ αὐτὴν ἱσταμένας τίσῃ τὸν Ἐπτανησιακὸν λαόν ... Οὐδέ- ποτε ἀποχαιρετισμὸς ἐγέντο . .. ἐγκαρδι- ἑπτὰ θυγατέρας της, ἐκείνης, ἣν παρίστα [ώτερος. Τοσοῦτον ἠγάλλοντο οἱ ἀκούον¬ ἡ Ἐπτάνησος, συστρεφομένη ἐναγωνίως τες, ὥστε — ὡς ἔγραψεν ὁ λονδίνειος Χρό¬ ἐντὸς τῶν δεσμῶν της καὶ μὴ δυναμένη │ νος — «ἡ Ἀγγλία κατέστη τὴν ἡμέραν ἐ- νὰ ριφθῇ εἰς τὰς ἀγκάλας τῆς μητρός. [κείνην, κατέστη . . . δημοτική ». Αἱ ἀκταὶ ἀντελάλουν τοὺς γόους τῶν κε- χωρισμένων, καὶ ἡ στενὴ θάλασσα, ἥτις / Ὁ λαὸς ἀνευφημεῖ καὶ μετὰ κακεντρε¬ τὰς ἐχώριζεν, ἦτο μεσότοιχον μεταξὺ φω- χοῦς μειδιάματος οἱ ἀποκεκηρυγμένοι τός, ὅπερ δὲν ἠδύνατο νὰ διαδώσῃ ἡ μέν, προστᾶται ψιθυρίζουσιν: «Εἴθε νὰ μὴ δια¬ καὶ σκότους, ὅπερ ἠδυνάτουν νὰ διασκε- ψευσθῶσιν αἱ ἐλπίδες των. δάσωσιν ἐκεῖναι. Μάτην λαμπρὰ μετέωρα ὡς πύραυλοι ἀνυψοῦντο τῆς Ἐπτανήσου Ὁ ἐφιάλτης διαλύεται καὶ τὰ στήθη οἱ μάρτυρες. Μάτην ἡ Ἐλευθερία τῆς μη- ἀναπνέουσιν εὐκολώτερον. Εἶνε ἡ παρα¬ τρὸς ἐνέπνεε τὰς θυγατέρας. μονὴ τῆς μεγάλης ἡμέρας. Ἰδοὺ ἐπιβιβά¬ Αὗται ἐσπαράσσοντο μόνον εἰς τὸ ἄ¬ [ζεται ὁ Ἀγγλικὸς στρατός. Εἶνε λαὸς κουσμα τῆς γλυκείας μητρικῆς φωνῆς, καὶ οὗτος, καὶ οὐχὶ ἡ ἐπίσημος Ἀγγλία. Καὶ μόνον αἱ χεῖρες τοῦ Θεοῦ εἶχον τὴν δύνα- κράζει συγκεκινημένος ἐπίσης : Ζήτω ἡ μιν νὰ ἀποδώσωσιν εἰς τὴν Ἑλλάδα τὰς ἐ- Ἕνωσις ! Ἀλλὰ τὸ αἷμα δὲν γίνεται νε¬ πτὰ νήσους· εἰς τὰ τέκνα τὴν μητέρα των. ρόν, καὶ ἡ ἐγκάρδιος αὕτη ἐκδήλωσις ἡ Ἀλλ᾿ ὁ θεὸς τῶν Δούλων ἐνίκησε πάν- ἐξερχομένη ἀπὸ στηθῶν εὐγενῶν, οὐδε¬ τοτε καὶ ἀπεδείχθη ἰσχυρότερος τοῦ θεοῦ μίαν εὑρίσκει ἀπήχησιν παρὰ τοῖς Κερ¬ τῶν Τυράννων. Τοῦτο εἶνε τὸ σύμβολόν │ κυραίοις. σου, ὦ ἐλευθέρα μῆτερ τῶν δούλων τέκνων, ( Ἰδοὺ καὶ ἄλλη αἰτία ἀρρήτων συγκι¬ τοῦτο ἔστω τὸ σύμβολόν σας, δοῦλα τέ- νήσεων· προσορμίζεται ἡ Πατρὶς κομί¬ κνα τῆς ἐλευθέρας μητρός. [ζουσα τὸν ἐθνικὸν στρατόν. Τὰ πλήθη Καὶ ἀνέτειλεν ἡ 21 Μαΐου τοῦ 1864. συρρέουσιν εἰς τὰ τείχη χαιρετίζοντα καὶ Τίς θὰ περιγράψῃ τὸν ἐνθουσιασμὸν, ἀντιχαιρετιζόμενα. Οἱ Βρεττανοὶ στρα- ὅστις ἔδιδε πτερὰ καὶ τὴν συγκίνησιν, ἤ- τιῶται αἰσθάνονται καὶ οὗτοι ρῖγος συγ¬ τις συνετάρασσε καὶ ἐξώγκου τὰ στήθη [κινήσεως. Σπεύδουσιν, ἀνέρχονται ἐπὶ τοῦ τῶν Ἰονίων κατὰ τὴν θεόπεμπτον ἐκεί- ἀτμοπλοίου, καταφιλοῦσι τοὺς Ἕλληνας νην ἡμέραν ; στρατιῶτας. Ἤδη ἡ νὺξ πλησιάζει· ἡ τε¬ λευταία νὺξ τῆς δουλείας. Φῶτα καὶ πυρὰ Ἐπισκοπήσωμεν τὰ συμβάντα ἐν τῇ πανταχοῦ διαλύουσι τὴν ἑσπερίαν σκιὰν πρωτευούσῃ τῶν νήσων ἀπὸ τῶν ἐρειπίων εἰς ἑκάστην δ᾿ ἀντήχησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ τοῦ φρουρίου, ὅπερ ὁ προστάτης Τύραννος ὕμνου, ὃν ἡ ἐπὶ τῆς Πατρίδος μουσικὴ ἀ¬ κατηδάφισε πρὶν ἐγκαταλείψῃ εἰς τὴν κυ- νακρούει, φωναὶ εὐτυχίας καὶ εὐλογιῶν ριότητα τῶν δι᾿ ἀγγαρείας ἀνεγειράντων ἐξικνοῦνται μέχρις οὐρανοῦ. αὐτό. Εἶνε αἱ παραμοναὶ ἔτι. Ζητωκραυ- γαὶ μεταδίδουσι πανταχοῦ χαρμόσυνον εἴδησιν. Ἔρχεται, φθάνει ἡ Πάραλος ! Καὶ ἀνέτειλεν ἡ μεγάλη ἡμέρα. Αἰῶνες Ζήτω ἡ Ἕνωσις, ζήτω ὁ Βασιλεύς ! Τί τὴν εἶχον ὀνειροπολήση καὶ γενεαὶ πολ¬ ἔφερεν ἡ Πάραλος ; Ἔφερε τὸν Ζαίμην / λαὶ τὴν ἐπόθησαν διακαῶς. Χάριν ταύ¬ ἀποστελλόμενον νὰ παραλάβῃ τὰς θυγα- της αἷμα ἐπτανησίων ὡς χείμαρρος ἔρρευ¬ τέρας τῆς Ἑλλάδος. Ἡ λέμβος τοῦ Ἀρ- σεν καὶ ἀγχόναι ἐλειτούργησαν καὶ μη¬ μοστοῦ τὸν παραλαμβάνει. Τὰ τηλεβόλα │ τέρες ἐμαυροφόρησαν, καὶ τέκνα κατέστη- βροντοῦσιν, αἱ μουσικαὶ ἀνακρούουσι τὸν σαν ὀρφανά. Χάριν ταύτης καὶ Μοῦσαι Ἑλληνικὸν ὕμνον. Ἀλλ᾿ αἱ ζητωκραυγαὶ ἐκελάδησαν, καὶ ποιηταὶ ἐστέναξαν καὶ τοῦ ἐλευθερουμένου λαοῦ ἀκούονται ἰσχυ- πατέρες κατηράσθησαν τὰ τέκνα των καὶ ρότεραι τοῦ κρότου τῶν τηλεβόλων, γλυ- ἀδελφοὶ ἐμίσησαν τοὺς ἀδελφούς των δύτεραι τῆς ἁρμονίας τῆς μουσικῆς. . Ἀνέτειλεν ἡ ἡμέρα τῆς ἑνώσεως. Χι¬ Ἐν τῷ παλατίῳ τῶν Ἁγίων Μιχαὴλ λιάδες κατέρχονται ἀπὸ τῶν ἀπωτάτων καὶ Γεωργίου, παρόντων τῶν προξένων, κωμῶν, ἵνα ἴδωσι τὴν ἀνύψωσιν τῆς ἐθνι¬ τῶν ἀνωτέρων ἀρχῶν τοῦ Κράτους καὶ κῆς σημαίας. Τὴν Πατρίδα κυκλοῦσι δα¬ τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Ἀ. Βρεττανικῆς / φνοκόσμητοι αἱ λέμβοι τοῦ Μανδουκίου. Τὸ τελευταῖον ἀγγλικὸν τάγμα ἐπιβιβάζεται Μεγαλειότητος, ὁ Ἁρμοστὴς συνυπογρά- φει μετὰ τοῦ Καίμη τὸ πρωτόκολλον τῆς ἐν φρικώδη σιγῇ. Εἶνε ἤδη ἡ 111/, π. μ. παραδόσεως. Ἀμέσως προκηρύσσεται, ὅτι [ μετά τινας ἡμέρας παύει ἤ προστασία / 6 Tänes)