ΤΑΞΙΝΟΜΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ

• ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ_1880-05-09_37_1

ΤΙΤΛΟΣ

• ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ

ΤΙΤΛΟΣ ΕΝΤΥΠΟΥ

• ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ

ΑΡΙΘΜΟΣ ΦΥΛΛΟΥ

• 37

ΕΚΔΟΣΗ

• 1

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ (ΑΠΟ)

• 09.05.1880

ΤΟΠΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ

• ΑΘΗΝΑ

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ

• Π. ΠΗΓΑΔΙΩΤΗΣ

ΓΛΩΣΣΑ

• Ελληνικά

ΕΝΟΤΗΤΑ

• Φύλλα Εφημερίδων - Τεύχη Περιοδικών

ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΩΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

• Ἔτος ΙΤ' Ἀθῆναι 9 Μαΐου 1880 Ἀριθ. 2Σ Ἐκδίδοται δὶς τῆς Ἐδδομάδος 1 ἐν Ἑλλάδι συνδρομή εἶνε δρ. 14 καὶ πληρωτέαι ἐνταῦθα. Ἡ ἐν τῷ ἐξωτερικῷ φρ. 20. Ἕκαστος στίχος λεπτά 30. Αι προσορής πος ράφονται μόνον παρὰ τοῦ Διευθυντοῦ Π. Πεγαδιώτη. —Ὁ συνδρομητὴς, ὅταν θέλῃ νὰ παραιτοθῇ, ὀβάλει νὰ ἐπιστρεθῇ τοὁ οο τῆς λήξεως τοῦ ἔτους, ἄλλως ὑποχρεοῦται εἰς τὴν πληρωμὴν τοῦ ἑπομένευ κλπ. [καρδιά μας, εἴμεθα ντελίδες, θηρία, κάλτσαις τοῦ διαβόλου. Τὶ θὰ μᾶς κάμουν δέκα, εἴκοσι χι¬ αἱ λιάδες Ἀλβανῶν καὶ τούρκων λειπο- Ναὶ, ἀλλοῦ βρέχει. Χαμπαράκι δὲν τὤχομε. Ὅ,τι βρέξει, ἂς κατεβάσῃ. Ἐσταυρώσαμε τὰ χέριά μας καὶ περιμένομεν ὅλα οἱ ξένοι νὰ μᾶς τὰ κάμουν. Τὸ πολὺ πολὺ μπορεῖ νὰ κάμωμε ! κἀμμίαν διακοίνωσιν. Καὶ αὐτὴν γιὰ φιγοῦρα, γιὰ τὰ μά- τια, γιὰ ν᾿ ἀκουόμαστε, ὅτι τάχα νὰ ! κἄτι κάμομε. Καὶ πράγματι κατορθώνομε νὰ γι- νώμαστε καταγέλαστοι. Καλὰ νὰ ψέγωμεν καὶ νὰ κατηγο- ρῶμεν ἡμεῖς ἡμᾶς αὐτοὺς, ἀλλὰ νὰ μ μᾶς κατηγορῶσι καὶ οἱ Εὐρωπαῖοι τοῦτο εἶνε πολὺ χονδρό. Καὶ τί μᾶς κατηγοροῦν καὶ τί μᾶς λέγουν ; Καὶ τί δὲν μᾶς λέγουν ; Ὅσα ἔχομεν καὶ ὅσα δὲν ἔχομεν. Καὶ τί ἔχομεν ; Καὶ τί δὲν ἔχομεν. Εἴμεθα ψώρα καὶ τῶν γονέων καὶ ἀπὸ ὅπου καὶ ἂν πιάσῃ κἀνεὶς θὰ λε¬ ρωθῆ. Τόσον εἴμεθα παστρικοί. Μᾶς λέγουν — οἱ Εὐρωπαῖοι — ὅτι εἴμεθα ἐλεεινοὶ, ψοφίμια, ἄνανδροι, τι- ποτένοι, οἵτινες περιμένομεν ὅλα ἐκ τῆς ἐξ ὕψους δυνάμεως — πέσε πήτα νὰ σὲ φᾶμε. Ἀλλὰ ἔλα ποῦ ἡ διαβολεμένη δὲν ) μᾶς πέφτει. Μᾶς λέγουν, σᾶς βοηθοῦμεν, ἀλλὰ)μ κινήσατε καὶ σεῖς λίγο τὰ χέρια σας, ) μὴ κοιμᾶσθε, ἀνοίξατε λίγο τὰ μάτια ) σας. Τοὺς πέρνει ὁ διάβολος τὸν πατέρα, » καὶ τὴ μάννα, καὶ μόνον τὸν Βούλγαρη ἂν ἀπολύσωμε. Ἔπειτα τὸ κάτω κάτω τῆς γρα¬ Ισῆς, ἂν τὰ φέρωμε στὰ στενὰ, μιὰ [κλωτσὰ καὶ ἔξω ἀπὸ τὴν πόρτα. Λέγομε, πάρε, ἀδελφὲ Σουλτάνε, τὰς ἐπαρχίας σου πίσω, δὲν τὰς θέλομεν, δὲν θὰ ἴδωμε χαίρι καὶ προκοπὴ μ᾿ Μὰ τέλος πάντων, τί πρέπει νὰ κά- αὐτάς. ἔμωμε καὶ δὲν τὸ κάμομε ; Ὦχ ἀδελφὲ, σκοτοῦρες δὲν εἴχαμε Τίποτε. καὶ σὲ σκοτοῦρες μπήκαμε. Οἱ Ἀλβανοὶ κινοῦνται. Μᾶς φθάνει τὸ χάλι μας. Αἴ, καὶ τί ; Δὲν πᾶν νὰ βουρβουλί- Δὲν ἐννοοῦμεν, διὰ νὰ πάρωμε δύο ζωνται. [γωνίας τῆς πατρικῆς μας κληρονομίας, Ἀλλ᾿ ἂν αὔριον ἡ Εὐρώπη ξεκαθα- )νὰ χαλάσωμε καὶ αὐτὴ τὴν τρύπα ποῦ ρίζουσα τὰ νέα ὅριά μας, καὶ ἡ Τουρ¬ κία μᾶς τὰ φτειάσῃ ὅπως καὶ εἰς τὸ Ἂς εἶνε καλὰ τὸ μέλλον μας. Μαυροβούνιον, καὶ ἡ Εὐρώπη μᾶς πῇ— Καὶ ἀφοῦ ἔχωμεν μέλλον, τὶ ἄλλο ὁρίστε, κύριοι, λάβετε κατοχὴν τῶν) θέλομεν ; παραχωρηθέντων μερῶν, — τότε τί ποι- Μήπως δὲν μᾶς εἶπε καὶ ὁ Βήκον¬ σφηλὸ νὰ ἔχωμεν ὑπομονήν ; Καὶ ἀκόμη ἂν οἱ Ἀλβανοὶ θρασυν- Αἴ, μὲ τὸ κολάι ὅλα γίνονται. θέντες συναθροισθῶσι παρὰ τὴν Πρέ- Ὅλα διορθώνονται ὡς καὶ τὰ κουμ¬ δεζαν μᾶς ἀπειλήσωσι καὶ δι᾿ εἰσβολῆς : πιὰ τῆς Ἀλέξαινας. Ὅταν ἔλθῃ τὸ πλήρωμα τοῦ χρό- Αἱ δὰ, καὶ δὲν ἔχομεν, θὰ πῆτε, μιὰ νου, τότε καὶ Ἤπειρο καὶ Θεσσαλία ' ρούκτα στρατοῦ νὰ τοὺς ἀντικρούσωμε ν 5. καὶ Μακεδονία καὶ Θράκῃ καὶ Κων¬ Πῶς ὄχι, ἔχομεν 1200 ἄνδρας 6- 4 σταντινούπολις θὰ μᾶς ἔλθουν μιὰ νλους ὅλους, τὸν στρατὸν δηλαδὴ τῆς 2 ἐκπαιδεύσεως, τοὺς ἀμολάρομε ὅλους ) Ἀγάλια ἀγάλια γίνεται ἡ ἀγου- ἐ μονοκοπανιᾶς ἔξω καὶ κάμομε τοὺς ς, κυρίους Ἀλβανοὺς, ποῦ θέλουν νὰ μᾶς β ») Τί ἀνάγκη νὰ πονοκεφαλῶμε ἀπὸ α) κάμουν τὸ παλλικάρι, σκορπιδόχορτο. Ἂ, εἴμεθα παλλικάρια, τὸ λέει ἡ τόρα. Τὶ θὰ κάμωμεν.