ΤΑΞΙΝΟΜΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ

• ΚΟΣΜΟΣ_1920-12-19_827_1

ΤΙΤΛΟΣ

• ΚΟΣΜΟΣ

ΤΙΤΛΟΣ ΕΝΤΥΠΟΥ

• ΚΟΣΜΟΣ

ΑΡΙΘΜΟΣ ΦΥΛΛΟΥ

• 827

ΕΚΔΟΣΗ

• 1

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ (ΑΠΟ)

• 19.12.1920

ΤΟΠΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ

• ΣΜΥΡΝΗ

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ

• ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ
• ΛΑΣΚΑΡΗΣ
• ΜΑΗΔΩΝΗΣ

ΓΛΩΣΣΑ

• Ελληνικά

ΕΝΟΤΗΤΑ

• Φύλλα Εφημερίδων - Τεύχη Περιοδικών

ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΩΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

• 7 7 5193ις 4φ Αριθ. 827 Σμύρνη Κυριακὴ 6119 Δεκεμβρίου 1920 ΤΗΡΙΑ - ΔΙΕΥΘΥΝΣΥΝ ΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ'ΚΟΣΜΟΣ, ΕΟΑΑΥΑΗ. ΑΠEATHE AΕΑΩARΣ Πάσα ἀπόδειξις πληρωμῆς ἤ ἄλλε ἔγγραφο δίον νὰ νάρουν τὰς ὑπεγραφὰς δέο ἐκ τῶν Διαυληκιωῶν καὶ την οφραγῖδα τῆς Εφημερίδος Σκαπειν φυλίον κιμᾶχαι γρόσια 22 1/2 ΓΡΑΦΗ/ ΚΑΙ ΤΡΠΟΓΡΑΦΗ Ἀθός Κάλωγρκη Ἀριθ ΠΑΤ Ἀθὴς τί αυ. δρομαί καὶ κί 15δακ.ήσαις ΕΔΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΦΗΜΕΡΙΣ πραπληφώνονται ΑΠΌ ΤΟ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΜΩΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΖΗΤΩ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ! 1) ἤ Δις Αργυροπούλου, ἤ κ. Τράπμαν. Ἡ πυκνὴ πάχνη τοῦ Ηπειρωτικοῦ 1 Ὁ Ἄγγλος λοχαγὸς κ. Τράπμαν καὶ/ χειμῶν ἐσκέπαζς τὰ Γράννενα βυθι- /1 ὡμένα ἀκόμα στὴν νάρκη τῶν πρώτων ! Ἔξω τὸ θαμπὸ φῶς τῆς ἡμέρας που / αὐγηνῶν ὡρῶν. ) ἀνατέλλει μελαγχολικὴ καὶ συννεφια- Ἐημέρωνε καὶ σιχὰ σιγὰ ἡ γύρα ! σμένη, μᾶς δείχνει τῆς σκιὲς τῶν δυὸ / βουνυκορφὶς τοῦ Πίνδου, τῆς Ὀλίται. / φρουρῶν ποῦ ἀκίνητοι δέχονται τὴν │ κας ἔρραναν τὴν ἀνταύγεια τῆς χιονι/ ) παγερὴ βροχὴ στὸν μουσκεμμένο μαν. /, σμένης κεφαλῆς τους πάνω στὰ ἀτάρα / τα νερὰ τῆς λίμνης. Οἱ δύο μιναρέδες! Καὶ ἀπὸ τοὺς γύρω δρόμους σκιὲς / τοῦ Κάστρου τοῦ Αλή πασα ἐσχζαν / σιωπηλὲς, δειλές, φυβισμένες, προβάλ- τὴν ὁμίχλη μὲ τῆς μύτες τους ποῦ ἔ- / λουν μὲ βήματα σιγανὸ καὶ ἔρχονται / μοιαζαν σάν λόγχες γιγάντων φρου-/ ) νὰ σταθοῦν ἀπέναντι στὴν ἐξώθυρα. ρῶν ποῦ ἄγρυπνοι φύλαγαν ἀκόμα τὸν ! Εἶνε εὔζωνοι. Ποιὸς τοὺς εἰδοποίησε: / πανίοχυρο Βεζύρη. ) Κανεὶς Ποιός τοὺς εἶπε νἄλθου ; Κα. / Κανένας στοὺς ἔρημους δρόμους τῆς │ νείς. Πλησιαζουν στὸ βασιλικὸ αὐτοκί. ἱστορικῆς πολιτείας Κάπου κάπου το ) νητο ποὺ περιμένει στὴν γωνιὰ ἔτοι- 1. βαρὺ βῆμα τῆς Ελληνιῆς περιπόλου ! 1 μο μὲ δύο πέτσινες βαλίτζες ἐπάνω. ἀντηχοῦσε μονάχα στὰ λιδόστρωτα, Αἴ! ; Ρίχνουν μάτια φοβισμένα ἐπάνω στὰ νε μέρες πρὶν εἶχε συντελεσθῇ ἢ ἀ / ς! παράθυρα μὲ τὰ κλειστὰ παραπετάσμα │ πελευθέρωσι Κήταν ἅλα γύρω μας τα καὶ περιμένουν κι᾿ αὐτοὶ ὅπως κ᾿ σκεπασμένα μὲ τὸν φόβο καὶ τὸν κίν-/ ἐμεῖς, ἀδιάφοροι στὴ βροχὴ καὶ τὸ │ δυνο τῆς μυστικῆς ἐνέδρας, ποῦ μπο- ἱ κρῦο μὲ τὸν πόνο στὴν καρδιά ροῦσε ξηφνικὰ ν᾿ ἀπειλήσῃ τὴν ἡσυχία │ Κἄπου κἄπου ἕνας λυγμὸς ποῦ ἀ- / τῆς πόλεως. κούεται ἀπὸ τὸ ἐπάνω πάτωμα μᾶς │ Σ ἕνα μονάχα σπῆτι, μὰ τὴν ἐπιβήη ἱ κάνει νὰ ριγοῦμε. τικὴ ἐξώπορτα καὶ τοὺς δυὸ σκοποὺς/ 1 Ἀκούονται βήματα. Στὸ ὕψης τῆς ) ποῦ τὸ φυλάγαν, ἔβλεπε κανεὶς μιὰ ἐ ! μαρμάρινης σκάλας τὸ μεγάλο ανάστη ! ξαιρετικὴ κίνησι. [μα τοῦ Κωνσταντίνου διαγράφεται ! Ἦταν τὸ σπῆτι τοῦ Δορισεράτηγου : 1 ἐπιβλητικό. Σκύβομε ὅλοι το κεφάλι │ Διαθόχου. Ἀπὸ τὰ πικνὰ παραπετά./ μπρὸς στὸν πόνο του. Τὰ μεγάλα μά │ σματα τῶν παραθυριῶν τοῦ πρώτου│ τια πλημμυρισμένα στὰ δάκρυα μᾶς │ πατώματος μιὰ φωγεινὴ γραμμὴ ἔδει· 1 κυττάζουν μὲ κάποιο κρυφὸ παράπονο. χνε πῶς μέσα ἐκεῖ ἀγρυπνοῦσαν.. Τὰ χείλη του σφίγγονται γιὰ νὰ μὴν / Ἀξιωματικρὶ τοῦ ἐπιτελείου ἀνέβαι: ἀφήσουν νὰ ξεφύγῃ ὁ λυγμός. Κρατά │ ναν καὶ κατέβαιναν, σιωπηλοί, βουβοί ! ) κάτω ἀπὸ τὴ μασχάλη τὸ πηλίκιό του, 1 κατηγεῖς, σκυμμένοι κάτω ἀπὸ τὴν ψυ / κ᾿ ἔτσι ξεσκούφωτος, ἐπιβλητικός, γι- / λὴ βρυχή, ἕνὰ παγερὸ χιονόνερο, ποὺ ! γανταμένος φιντάζει μπρός μας σἄν │ διαπερνοῦσε τὰ κόκκαλά . [κἄποια ὀπτασία ποῦ ζωντανεύει ξα- Ξημέρωνε ἤ 6η Μαρτίου τοῦ 1913 / Τὰ μεσάνυτα, τὸ θιβερὸ μήνυμα ! Σ Ὁ Βασιλεὺς ἀπέθανε). τῆς συγερᾶς δολοφονίας ποῦ ἔβιψα │ — Ζήτω ὁ Βασιλεύς ! φωνάζει δ᾿ τὴν γῆ τῆς Θεσσαλονίκης μὲ τὸ Βασι / Δούσμανης. Λφὸ αἷμα, εἶχεν ἔλθῃ στὸ τηλεγραφείο. ) Κατεβαίνει μὲ βήματα γοργὰ τὴν Απίστευτο στὴν ἀρχή. Κάπομα χνδρο ! 1) μαρμάρινη σκάλα. Οἱ ἀδελφὲς γονατί ειδὴς ἀσειότης τηλεγραφηκοῦ. Μὴ κα ) ζουν καὶ τοῦ φιλοῦν τὸ χέρι. Γονατι- δῶς ὁ δέκτης ἐπίμονα ἐπανελάμβανε ! ζομε κ᾿ ἐμεῖς, Ἕνα εὐχαριστῶ» βρεμ '. τὴν εἴδησιν καὶ ἡ τενόμικρη κορθλ. / [μένο μὲ δάκρυα ψιθυρίζουν τὰ χείλια λὰ ξετύλιγε τῆς τραγικὲς λεπτομέραιας, ) Του την ὥραν ποῦ τὰ χείλη μας εὐλα- ἡ ἀμφιβολία ἔδωσε τὴν θέσιν της υτὴν / βικὰ φριλοῦν τὸ Βασιλικὸ τὸ χέρι. 1. ἀπελπισία καὶ τὴν ὀδύνη Ειυστκὴ ἤ / Βγαίνει ἔξω. Καὶ μ᾿ ἕνα παλμὸ, μὲ ! θε στὸ τηλεγραφεῖο ὁ ἐκιτελάχηστοῦ σμανης. Καὶ μὰ τὸ θλμβερὸ μήνυμα ! ι) μιὰ ὁρμὴ αὐθόρμητη χωρὶς κανεὶς » [νὰ τοὺς τὸ προστάξῃ οἱ συγκεντρωμέ ! στὸ χέρι δηυθύνθη στὸ Στρατηγείο. [νοι εὔζωνοι γονατίζουν μέσα στὰ νερὰ │ Τὸν εἶδα, ποῦ ἔβγαινε ἀπὸ τὸ τηλε- ι) τοῦ δρόμου. ΤἩ χέρια τους γοργὰ βγά! γραφεῖο βλοουρὸς, ἀνήσυχος, μὲ μιὰ │ ) ζουν τὰ φέσια μὲ τῆς παχιὲς τῆς φοῦν. 1 νευρικὴ τρεμοῦλα ἀπὸ τὴν ἀπάντεχη │ τις. Κ᾿ ἔτσι ἐκεῖ οἱ ἀτρόμητοι πορθη │ εἴδησι. Μὰ ἦταν στρατιώτης. Στριτιώ ! ταὶ τῆς Μανοιλιάσας καὶ τῆς Αετορά: της καὶ ὁ Αλλος, ὁ γυμὸς πού ἀνύπο-/ ) χης συφτοί, μὴ δάκρυα γεμάτα τὰ μά ! πτος ἡσύχαζε πάνω στὸ κρεββάτι τῆς │ ) τιὰ κυττάζουν μὲ ἄφωνη, μὲ ἀπερί! ἐκστρατείας. Καὶ ὁ στρατιώτης — ἐπιτε / ν γραπτη λατρεα τὸν Στρατηλάτη. λάρχης εἶχε καθῆκον νὰ ἀναφέρῃ στὸν / Στέκεται Ἐκαῖνος γιὰ μιὰ στιγμὴ Σεμιπώτη — Ἀικηγὸ τὸ δρᾶμα τῆςθεσ / [στὸ ἀφάνταστο ὅραμα. σαλανίκης. Μέσα στὴν ἐρημία τοῦ Δοματίου. ΙΤΑΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ κάτων ἀπὸ τὸ τρεαουλιαστὸ φῶς τοῦ κε / ρισς, ὁ Λατατράηγνος Διάθχος ἐπῆ ΟΝΤΑΝΟΥΝΤΣΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΦΙΟΥΜΕΙ ρε τὴν εἴδησι μὲ ἕνα λυγμό. Απὸ τὰ │ μεγελα του μάτια μὲ τὴν μυστικόπα· θη ἔκφρασι ποῦ σὲ δένει καὶ σὲ μα-] γεύει, τὰ δάκρυα κυλίστηκαν ἀσυγκράτη ! τα. Δὲν ἦταν ὁ στρατιώτης ποῦ ἔκλα ψε Μὰ ἦταν ἡ ψυχὴ τοῦ ὀρφανεμμέ │ Τὸ ζήτημα τοῦ Φιοῦμε διατρέχει τὴν ! νου παιδιοῦ ποῦ ἐσπαρτάριζε στὴν εἴ / νέαν κρίσιμον περίοδον. Η κοινοβου. / κ λευτικὴ ἐπιτροπή, ἣτις εἶχε μεταβῇ ἐ.) 9 Οἱ διαγγελεῖς ἔφεριν τό μήνυμα ! (γεὶ πρὸς τὸν σκοπὸν νὰ πείσῃ τὸν /ἱ στοὺς πρίγκηπας. Ἕνας ἕνας οἱ βασλι 1 Γαβριὴὲ ντ᾿ Ἀννούτσιο νὰ ὑποταχθῇ │τ κοὶ γόνοι ἔσπευδαν στὴν πρόσκλησι/ εἰς τὰ κελεύσματα τῆς πατρίδος του│ 1 τοῦ καινούργιου Βασιληά Καὶ σὲ λί. . ) καὶ δεχθῇ τὴν Συνθήκην τοῦ Ραπάλ- (Ε γο μέσε στὸ δωμάτω, ἡ βασιλικὴ οἰκο / 1) Λο. ἐπέστρεψεν ἄπρακτος. Αποτελουμέ-/ γένεας ὁλοληση μάκρυα ἀπὸ τὴν σαλη ! 1) νη ἐκ στοιχείων ἄκρως ἐθνικιστικῶν, 1 σὴ ἐθιματυπία, μακρυὰ ἀπὸ τὰ ξένα / 1) ὡς οἱ κ. κ. Φεντερίζὸκ καὶ Βασσάλο, 1 μάτι, ἔβρεχε μὲ τὰ δάκρυά της τὴν │ ἡ εἰρημένη ἐπιτροπὴ προσεπάθησεν, μνήμη τοῦ καλοῦ πατέρα, τοῦ φιλόστορ ! )) ἅμα τῇ ἐπανόδῳ νὰ πείσῃ τὸν κ. Τζιο /ἐ γου παπποῦ, τοῦ ἀγαθοῦ Βασιληὰ ποῦ │ λίτι, ὅπως αὐτός, ἐγκαταλείπων τὴν ἀ│ ἐκύρωνε μὲ τὸ αἷμα του τὴν κατείκτη· 1 διάλλακτον ἀπέναντι τοῦ Ντ᾿ Ἀννούτσιο│ 1 σι τῆς Μακεδονίας .. στάσιν του δεχθῇ μέσην λύσιν. Ο Ἰταλὸς Πρωθυπουργὸς ὑπῆρξεν / ἐντούτοις ἀμετάπειστος. Η μεταξὺ αὐ- │ «Ξημέρωνε! Επάνω στὸ δωμάτιο ! τοῦ καὶ τῆς εἰρημένης ἐπιτροπῆς συ- │Ε στὸ φῶς τοῦ κεριοῦ ποῦ ἄναβε ἀκόμα ! ! νάντησις ὑπῆρξε ταχεῖα, σχεδὸν δραμα ! ὁ Στρατηγὸς Βασιληὰς ἔγραφε καὶ ὑπέ τική, ἀλλ᾿ οὐδὲν ἴσχυσεν ὅπως κάμψῃ ], γραφε βιαστι ἀ μ᾿ἕνα μολύβι τὸ πρῶ ! ) τὸν γηραιὸν Κυβερήτην. τὸ Βασιλικό του Διάταγμα. Δίμα διατα Βραχὺ καὶ λιτὸν τὸ ἐπὶ τῆς συναν- γὴ στὸ στρατὸ γιὰ τὴν προσωρινη ἀλ᾿ τήσεως ταύτης δημοσιευθὲν ἀνακοινω│ λαγὴ τῆς διοικήσεως τοῦ Στρατοῦ Η- θὲν ἀφήνει νὰ νοηθῆ τὸ ἄκαρπον τῆς │ πείρου, γιατὶ Ἐκεῖνος ἔφευγε γιὰ τὴν συνομιλίας ταύτης. Μαζεμμένοι ἐμεῖς οἱ ἄλλοι κάτω στὸ )«Η ἐν Τνοῦμε ἐπανακάμψασα ἐπι προαύλιο περιμένομε τὴν ὥρα ποῦ τροπὴ, λέγει τὸ ἀνακοινωθέν, ὑπέβαι│ θὰ τὸν δοῦμε νὰ κατέβῃ γιὰ νὰ τρύγῃ. λιν εἰς τὸν Πρίεδρον τῆς Κυβερνήσε /» Τρεῖς ἀδελφὲς νοσοκόμες, ἡ κ. Μάτσα, ἴτσα, ας λεπτομερῆ ἔκθεσιν τῆς ἐπισκέψεώς αἱ ) Εἰς ἄλλας παρατηρήσεις τῆς Επιτ.α ) Τὸ μεγάλο καὶ γυμνὸ μέτωπό του ; ΖΗΤΗΜΑΤΑ [τροπῆς ὁ κ. Τζαιλίτι ὡς ἑξῆς ἐξέθη- ραντίζει τὸ χιονόνερο. Μὰ δὲν σκεπά. /τ πε τὰς ἀντιλήψεις τῆς Ιταλικῆς Κυβερ- [ζεται. Ρίχνει τὸ μάτι του, τὸ μάτι μὲ │ ΚΥΡΙΧΚΗ 6 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1) νήσεως ἐπὶ τοῦ ζητήματος τοῦ Φυῦ- τὴν ὀξέχαστη φλόγα ποῦ σὲ κάνει νὰ │1 μέ, κατόπιν τῶν ὑποχρεώσεων, ἃς αὔ-│ δακρύζῃς, ἐπάνω στοὺς εὐζώνους ποῦ │ ) τη ἀνέλαβεν ἐν Ραπάλλῳ. τοῦ δίνουν τὴ στιγμὴ ἐκείνη τὸ πειὸ │1 Σελήνη 9 ἡμερῶν Αἱ νῆσοι Βέλια καὶ Αρμπε δέον νὰ / μεγάλο, τὸ πειὸ τρανὸ δεῖγμα τῆς ἀφο/ Νικολάου τοῦ ἐν καύρσις ἀποδοθοῦν εἰς τὴν Γισυγασλαυίαν ὑπὸ / κς ανν ) τῆς Ιταιλίας, εἰς τὴν ὁποίαν ἐνεπιστεύ- 1 Καὶ ὕστερα βιαστικὰ, χωρὶς νὰ μ. / «Τὸ Νοσοκυμεῖόν μας εἶπερ ποτε ) θη αὐτὸς ἡ Αντάντ. Η Ιταλικὴ Κυ- 1) λήσῃ σὲ κανένα, σᾶν νἄθελε νὰ κρύ-/ Λονύει τὴν χειροτέρα· οἰκονομικὴν βέρνησις φρονεῖ, ὅτι τὰ σύνορα τοῦ / │ ψη ἀπ᾿ ὅλους τοὺς καινούργιους λιγ. /Ε τρίσιν ὑφιστάμενον πᾶσαν στέρησιν Φιοῦμε δὲν εἶναι καὶ τόσον διάφορα / μοὺς ποῦ τ᾿οὔσχιζαν τὰ στήθεια χώ- ) τῶν συνόρων ἄλλων Κρατῶν. Η' Κυ- ΔΙΑ ΤΟ ἀπρίνοσος στον θηκαν στὸ βάθος τοῦ αὐτοκινήτου / ) βέρνησις δὲν ἐννοεῖ νὰ ἐξαναγκάσῃ │ ποῦ τὸν περίμενε καὶ χάθηκε μέσα / ΝΟΣΟΚΟΜΒΙΟΝ κείων ἐέκιρου τὸν Ντ᾿ Ἀννούντσιο νὰ ἐγκαταλείψῃ│ στὴν ὁμίχλη τοῦ δρόμου . . . ΜΑΣ μένων ὡς ἐκ τὸ Φιοῦμε ἀλλ᾿ ἁπλῶς ἐννοεῖ, νὰ ἐπι- . βάλῃ τὴν ἀφαρμογὴν τῆς Συνθήκης │ ) εἶμα τὸ λιος καὶ τὴν φανθρωπῶν Ετσι τὸν εἴδαμε καὶ τὸν προσκυνή- / τοῦ Ραπάλλο. Πρὸς τὸν σκοπὸν δὲ │ [σαμε Βασιληὰ τῶν Ἑλλήνων, τὸν Στρα! [πίντων ἀνεξαιρέτως, ἵνα δυνηθῇ, οὕτω (τοῦτον εὐθὺς ὡς ἡ Γερουσία ἐπικυρώ- ) τηλάτη πορθητὴ τῆς πόλεως τοῦ Αλη │ ) νὰ ὑπερπηδήσῃ τὸν ἐπαπτιλοῦντα ση τὴν Συνθήκην θὰ ἀπαιτήση ὅπως │ τὰ τακτικὰ ἰταλικὰ πολεμικὰ πλοῖα ἐγ /' Δὲν θὰ ξεχάσω ποτὲ τὴν στιγμὴ /1 ημοσιεύομεν ἀνωτέρω τὴν πρώτην καταλείψουν τὸ Φιοῦμε ... αὐτὴ τῆς ζωῆς μου, μοῦ ἐψιθύρισε ! ,) παράγραφὸν μιᾶς ἐκκλήσεως τῆς Εφο¬ Τελευτῶν ὁ κ. Τζιολίτι ἐδήλωσεν, 1 τότε ὁ λοχαγὸς Τράπμαν/ ρείας τοῦ Νοσοκομείου μας πρὸς τὰς ὅτι oὐδὲν modus vivendi εἶναι δυνα Καὶ δὲν τὴν ξεχάσαμε ἀλήθεια. / Συντεχνίας καὶ τὰ Σωματιειά μοας, διὰ τὸν νὰ ἐξευρεθῇ πρὸ τῆς ἐπικυρώσεως │ ) Μέσα στῆς καταιγῖδες ποῦ ξέσπασαν ! νὰ καταδείξωμεν εἰς πόσον ἀπλπισι- τῆς Συνθήκης ὑπὸ τῆς Γερουσίας καὶ / στὰ ἑφτὰ αὐτὰ χρόνια, μέσα στὴν κὴν θέσι· εὑρίσκονται τὰ οίκον μικὰ ὅτι ἡ ἀναγνώρισις τῆς Ιταλικῆς Αντι-/ βοὴ τοῦ παγκόσμίου πολέμου, μέσα! τοῦ και᾿ ἐξυχὴν αὐτοῦ Φλι θρωπικοῦ βασιλείας τοῦ Καρνάμο, ὡς προιμίου /1 1) στὴν γιγάντια σύγκρουσι τῶν Τιτά-)/1 τῆς προσαρτήσεως ταύτης δὲν δύνα- [νων, συχνὰ ἐμπρὸς στὰ μάτια μου, 11 Θὰ ενε ἐντροπὴ νὰ προοθισωμεν ται παρὰ νὰ ἀποτελῇ πρᾶξιν ἀντίθε- ἐπρόβαλε ἡ ἀπέριττη αὐτή, ἡ συγκινή! [περισσότερ. καὶ νὰ παροτρόνωμεν τὰ τον πρὸς τὴν Συνθήκην. [τικὴ, ἡ ἀξέχαστη στιγμὴ τῆς πειὸ σπα] Σωματεῖά μας, νὰ σπεύσουν, νὰ παρά¬ ! Αἱ δηλώσεις οὗται τοῦ κ. Τζιολίτι - ρακτικῆς ἱεροτελεστίας. Γιατί ἦταν ἄλη! σχουν τὴν συνδρομήν τιον εἰς αὐτό. τυγχάνουν τῆς ἐτιδοκιμασίας τῆς με- θινὴ ἱεροτελεστία τὸ χειροφίλημα τοῦ │ [ Εἶνε πλέον ζήτημα φιλοτιμίας καὶ ἀν¬ γαλυτέρας μερίδος τοῦ πολιτικοῦ κό- Στρατηλάτη Βοσιληά. θρωπισμοῦ ἡ ἐνίοχυσις τοῦ Νοσοκο- σμου καὶ τῆς δημοσίας γνώμης τῆς ! Ζωντάνευαν μπροστά μας οἱ θρολ./ μείου μας διὰ πάντα συμπολίτην, δὲν Ἰαλίας, πιστεύετι δὲ ὅτι καὶ ὁ ΝΤ λοι πέντε ὁλόκληρων αἰώνων. Κυλοῦ│ ν) ἀμφιβάλλομεν δὲ ὅτι πάντες θὰ πρά¬ ! Ἀννούντσιν θὰ πεισθῇ νὰ προφέρῃ ἐν ! [σαν στὰ μάτια μας, οἱ ἀγωνίες, οἱ ! [ξουν τὸ καθῆκόν των ἐνισχύοντες τὴν τέλει τὴν μεγάλην λέξιν τοῦ Γαριβάλ/ λαχτᾶρες, τὰ βίσανα μιᾶς ὁλόκληρης│ Ἐφορείαν εἰς τὸν ὑπὲρ αὐτῆς τῆς ὑπάρ. Φυλῆς ποῦ ζοῦσπε μὲ τὴν ἀναμονὴ καίὶ ! ξεως τοῦ ἱροῦ μας ἱδρύματος ἀγῶνά '' καταστα τὴν ἐλπίδα μιᾶς ἀνέλπιστης χαρᾶς. ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΕΜΑ Καὶ ἦταν ἕνα κομμάτι τῆς χαρᾶς│ ' αὐτῆς, ποῦ συμβόλιζε γιὰ μᾶς τὴ στιγ ! ΜΚΗΤΑΙΚΑΙ ΠΤΤΠΗΙΝΟΙ Εὐχαρίστως πληροφορούμεθα παρὰ μὴ ἐκείνη ὁ Κιωνσταντίνος ὁ ΙΒ'. Μιὰ! φίλου ἰατροῦ, σχετικῶς μὲ τὸν ἠλεκιρο ) ὑπόσχεσι πῶς ἡ πραγμάτωσι τοῦ γλυ/ φωτισμὸν τῆς αἰθούσης τοῦ Λαϊκοῦ κύτατου ὀνείρου δὲν ἦταν ἴσως μα! Ἡ ἡττημένη Γερμανία ἐπανεῦρε καὶ πά- / Κέντρου, ὅτι προσεχῶς ἀρ κρυά. Καὶ ὁ Ἑλληνισμὸς τὸν προσκυ), ιν ἑαυτην καὶ πίνοτλος κατέρχεται εἰς ) ΕΥΓΕ χζει ἡ ἐγκατάστασις τοι- τοῦσε, τὸν χαιρετοῦσε τότε, ἐγγυητὴ! β) τὸν ὑπὲρ τὸν ὅλων ἀγῶνα, εἰς ἕνα πόλε- / ούτου προσφερθέντων πλεί 3 τῆς ὑποσχέσεως, μὲ τὴν ἐνδόμυχη πί- μον τρομερώτερον καταστρεπτικώτερον, εἰς ) [στων συμπολιτῶν νὰ καταβάλουν τὰ ἔ 1στη στὰ γραμμένα τῆς Φυλῆς. τὸν ὁποῖον θὰ ἀκρισθοῦν καὶ πάλιν κραυ- / ξοδα. Τὸ πρᾶγμα ὁμολογουμένως εἶνε Τὰ γραμμένα 1 Στοὺς πρόποδας ! ς/ γαὶ ὀλλόντων καὶ ὀλλυμένων. .. │ ἀρκετὰ εὐχάριστον καὶ τιμᾶ τοὺς συμ¬ ἢ ! Σιωπη νά, ἀθόρυία, ὕπουλα, ἀλλ᾿ ἀποφα- /ά τῆς Ακροπόλεως, κάτω ἀπὸ τὴν σκιὰ/ πολίτας ἐκείνους, οἵτινες ἀντιλαμβανό- ) σιστικὰ ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς ἀνακωχῆς ἐκα ): τοῦ Παρθενῶνος, ἢ Φυ ἢ τὸν ξανα - με μυστικήν ἐπατράτωσαν ὅλων τῶν ἐγα / [μενοι τὰ καθήκοντά των πρὸς τὴν πό- μ᾿ φέρνει σήμερα καὶ ἕνας λαὸς ἔξαλλος ! 1 ) τῶν της καὶ νυχθημερὸν παρεσκεύαλε στρα () ) λιν μας ἔσπευσαν νὰ φωτίσουν τὴ ν ἀπὸ ἅγιο ἐνθουσιισμὸ γονατιστὸς τὸν τειὰς, σώματα, μερασχίας, συντάγματα, μοναδικὴν ὅ ισιν τῆς μεταβληθείσης εἰς ) ὑποδέχεται. Τὰ μίτια Του δακρυσμέ- /- τάγματα καὶ λόχους νεύτικων στρατιωτά- / ) πνευματικὴν Σαχάραν πόλεως μας. [να καὶ πάλιν θ᾿ ἀντικρύσουν τήν βου ( κων ὅλων τῶν ὅπλων. 1 βὴ λατρεία ποὺ τὸν περιβάλλει. Στὸ / ) Τὰ περίφημα ἐργοστάσια τῆς Μπέρτας ! ς πέρασμά του τὰ κεφάλια γηρτὰ θὰ ἐ- /. παρεσκεύαζν καθ᾿ ὅλην αὐτὸ τὸ διάστημα ! μαστηριωδῶς κανό μα τόν 7,9 τῶν 10, τῶν │ Ελλην ἀξιοματικὸς λαμβάνων ἀφορ παναλάβουν τὴν ζητωκραυγή 2κ, τῶν 30,.5 τῶν 42 τὰ ἀεροπορικὰ ἔργο / 1] — Ζήτω ὁ Βασιλεύς. μὴν ἐκ τοῦ χρονογραφήματος τῆς ἐφη στάσια ἐπίσης παρεσκεύοζαν δισεκατομμύρια 1 Ας τὸν λυκνίσῃ καὶ πάλι τὸ τραγοῦ │ 3 μερίδος μας τοῦ προτρέποντος τὰς συμ πτητικῶν μηχανημάτων καὶ ἰδοὺ ἡ ἡττημέ (' πολίτιδας πρὸς ἀποστο¬ δι τοῦ ἀθάνατου θρύλλου νη Γερμανία πάνοτλος καὶ πάλιν διὰ τὸν ὑ- Ἀπὸ τὸ βιβλιο τῆς Μοίρας κανεὶς) : λὴν βιβλίων κατὰ τὰς ἑορτάς τῶν Χριστουγέν ποτὲ θνητὸς δὶν ἔσβυσε τίποτα. Καὶ! ) Ἀἱ στρατειαί της, οἱ ἀπὸ τα μολύβδινα / ) γιγαντωμένο, ζοξασμένο, δικαιωμένο ! στρατιωτάκα ἀποτιλούμεναι κατέκλυσαι Κ' 1 νων εἰς τοὺς γενναίους μαχητάς μας τὸν χαιρετοῦμε καὶ πάλι Σύμβολο τοῦ ! μᾶς γράφει, ὅτι ὁμολογεῖ μὲν τὴν χρη ') λόκληρον τὸν κόσμον, τὰ κανονάκια της ἐν 1) - σιμότητα τοῦ βιβλίου εἰς τὸν στρατὸν, ὄνειρου ποῦ φτερουγίζει γύρω μας. στήθησαν εἰς τὰς βιτρίνας ὅλων τῶν κατα-│α στημάτων τῆς ὑφηλίου, οἱ σιδηρόδρομοί της ! — Ζήτω ὁ Βιασιλεύς) ) ἀλλὰ πρὸ ποντὸς προέχει ἡ ἀποστολὴ τα ἀεροπλάγα της, τὸ ἱππικόν της ἔχει κα- Ν. Χ. Αάσκαρης 2 μαλλίνων καλτσῶν εἰς τοὺς μαχητάς [ταπατήσει ὅλα τὰ ξένα ἐδάφη καὶ χωρὶς νὰ │ 2 μας. Τὸ δριμύτατον ψῖχος, αἱ διαρ¬ [χύνεται οὔτε κἄν μία σταγὼν αἵματος, ἀν- / κεῖς χιόνες, μᾶς γράφει, προκαλοῦν ξε¬ τηχοῦν ἀπ᾿ ἄκρου εἰς ἄκρον αἱ κραυγαὶ τῶν / παγιάσματα εἰς τοὺς στρατιώτας μας τραυματιῶν τοῦ νίου αὐτοῦ τρομεροῦ πολέ- │ θὰ ἦτο δὲ εὐχῆς ἔργον, ἄν ἀντὶ παντὸς » ἄλλου δώρου ἀπεστέλλοντο ὅσον τὸ Ἀπὸ τὴν Αγγλίαν ἀκούεται ἡ φωνὴ τοῦ │ ν) δυνατὸν περισσότερα ζεύγη καλτσῶν. κινδύνου, ἀπὸ τὴν Γαλλίαν τὰ ἴδια, ἀπὸ τὴν │ (ΤΟΥ ΜΟΝΙΜΟΥ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΟΥ ΜΑΣ) Ἀπευθυνόμεθα λοιπὸν πρὸς τὰς κυρίας Παλίαν ἡ ἑξῆς κραυγή │ — Προσεχή, κύριο, ὁ πόλεμος ὑπὲρ τῆς │ ) καὶ δεσποινίδας μας πρὸς τοὺς ἐμπό¬ ΡΩΜΗ 27 Νοεμβρίου [ της εἰς Φιοῦμα. ἐλευθερίας τῶν Μακρῶν λαῶν ἐτελέίωτε ἄρ / [ρους μας καὶ πρὸς ὅλους ἐν γένει τοὺς Ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἤ- χίζει ὁ πόλεμος ὑπὲρ τῆς χαρᾶς τῶν μι-/ δυναμένους νὰ ἀποστείλουν τὸ πολύτι κουσε μετὰ μεγάλης προσοχῆς τῆς ἐκ. : κρῶν παίδων, ἂς ἐπιστρατευθῶμεν καὶ ἂς │ ἐντείνωμεν τὰς δυνάμεις μας, ἵνα μὴ εὗρε- / θέσεως καὶ ἐδήλωσεν, ὅτι ὅταν ἡ συν/ ! Θὰ συγκινηθοῦν ἄραγε, ἢ θὰ κω¬ )) θῶμεν εἰς τὸ τέλος ἡμεῖς, οἱ ἡττημένοι. θήκη τοῦ Ρατάλλο ἐπικυρωθῇ ὑπὸ │ φεύσουν καὶ τὴν φυρὰν αὐτὴν, ὅπως Ἡ ἡττημένη Γερμανία ὑψώνει τὴν κεφα /1 1 τῆς Γερουσίας θὰ ἐξείσῃ τὴν κατάστα [πάντοτε ἀφίνοντε, πᾶσαν φροντίδα εἰς λὴν ἀλλὰ τὴν φορὲν αὐτὴν δὲν ἔχει ἕνα πα- 17 [σιν τοῦ Φιοῦμε ἐν σχέσει πράς ὅσα Ε η) ἕνα Σωματεῖον μόνον, τὴν «Αδελφὴν ράφεωνα Καίζως διὰ νὰ τὴν αἱματοκυλίση ἐ ξέθηκεν ἡ Επιτροπή». τοῦ Στρατιώτου» ἥτις κάμνει ὅτι μπο¬ δὲν ἔχει τοὺς Χινδιμβουργ καὶ τοὺς Δούν- Ἐκ τῆς κατηγορηματικῆς ταύτης δη │ : τεντορφ τώρα διὰ νὰ ὁδηγοῦν εἰς σφαγὴν ὡς │ ρει/ 10υμεν. . λώσεως τοῦ κ. Ἰζιολίτι διαλύεται πά │ [ἀρνια τὸν Γερμανικὸν λαον, δὲν ἔχει τοὺς σα ἐλπὶς ἐκείνων, οἵτινες ἐζήτουν ὅπως! Τρομεροὺς Οὐλάνους τοῦ θανάτου, ὅλοι αὐτοί ! Ολοι οἱ ἀπολυόμενοι Κομιτατικοὶ μὴ ἰσχύσουν οἱ ἀφορῶντες τὸ Φιοῦμε ! σήμερον εἶνε μολυβένια ὁμοιώματα διὰ νὰ │ ἐκ Μάλτας σπεύδουν, νὰ μεταβοῦν εἰς ἐνθυμίζουν μίαν εἰδεχθῇ ἐποχήν. ὅροι τῆς Συνθήκης τοῦ Ραπάλλο ἄγκυραν. Ἐκεῖ φαίνεται ὀσφραίνονται 1 ) Πρὸς αὐτοὺς ὁ Πακὸος Πραωθιπουργος ! Τὰ ὑποβρύγια της, οἱ δαίμονες αὐτοὶ τοῦ (6 ἀλέθρου δὲν ἀντιπροσωπεύονται σήμερον, / ΠΩΣ ΝΑ ΜΗ 75 Δρατκος ἐδήλωσεν ἄλλως τε λακωνικώτατα : παρὰ ἀπὸ κομψὰ μελανοδοχεῖα καὶ τὰ ἑξα- / «Εἶναι ἀνάγκη ὅπως ἡ Γερουσία ἐπι-/ ΣΠΕΥΣΟΥΜ πλάρ, ἐκεῖ ποστέλλοντα κεραυνοὺς ἐπί δικαίων καὶ ἀδί │ κυρώσῃ τὴν Συνθήμην τοῦ Ραπάλου των δεπελίν της δ ευθύνονται τώρα ἀπὸ με- / καὶ ὅτι τἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπιμείνῃ! ποποπικος Παπαρίγαις καὶ κένων ὅπος ἡ Συνθήση ἐφαρμοσθῇ ὁλομης / λεύθερα τὸν γῦρόν των εἰς τὰς δοὺς τοῦ /, 3 των τὴν ὀνειρώδη ἀνατολικὴν ζωήν. Ἀνδίνου καὶ τῶν Παρισίων, χωρὶς νὰ τρέ- / Ἐνῷ εἰς τὴν Καν)πολιν τίποτε ἀπ᾿ . Κατά τὴν εἰσμένην συνάνησν/ πουν πρὸς τὰ ὑπόγεια τῆς γρησῦλες καὶ τὰ │ Μα αὐτά. Πῶς νὰ μὴ σπεύσουν λοιπὸν Τζιολίτι κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς │ ( οἱ ἄνθρωποι νὰ ἀπολαύσουν τὰ ἀγαθὰ Ἡ ἡττημένη, Γερμανία νικά καὶ θριαμ- / τινὲς παρετήρησαν, ὅτι ἡ θέσις τοῦ 6ά ! μιᾶς ὡραίας ζωῆς καὶ νὰ μὴ ἀγκυρο¬ Θεύει. Προσοχή, ὁ νέος πάλεμος ἐναντιν 1 [τήματος τοῦ Φιοῦμε θὰ ἦτο διάφορος! τον Κόήμου ἔνα τροκερὸς διῖτα μοῦ τη 1. βολήσουν εἰς τὴν . . . Αγκυραν ; ἂν πρὸ τῆς ὑπογραφῆς τῆς Συνθήκης θὰ ἔχη ὅλον τὸν μικρόκοσμον τῶν Πισπερίγ│ τοῦ Ραπάλλο ἐζητεῖτο ἡ ἐπ᾿ αὐτοῦ │ π κων καὶ ὅταν ἔχῃ αὐτὸν μαζὺ της εἶνε γνώμῃ τοῦ Γαβριὴλ Ντ᾿ Ἀννούντσιο │ Τδυνος θένατοι διά τοὺς μεγάλους. / ΠΕΤΡΟΑ ΧΑΝ Ο.κ. Τζιολίττι ἀπήντησεν εἰς ταῦτα, Προσοχή, χύριοι, συνέλθετε ἀπὸ τὸν ἐν- / ὅτι ἡ ἐπέμβασις τοῦ ποιητοῦ θὰ συ-/ Νουσιασμόν τῆς πρώτης σας νίκης ἵνα μὴ / / ν! εὐρεθῆτι στὸ τέλος οἱ ἡττημένοι. νετέλει ἁπλῶς εἰς τὸ νὰ ναυαγήσουν! ΔΙΑ ΤΑ ΜΑΔΑΙΑ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ/ ΑΡΙΣΤΟΣ αἱ διαπραγματεύσεις. Σμύρνη 5 ΑΡΙΣΤΟΣ Α.Λ.Α.Σ., Η ΠΡΙΓΚΗΠΙΣΣΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ,