ΤΑΞΙΝΟΜΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ

• ΚΥΝΟΥΡΙΑ_1929-11-15_49_1

ΤΙΤΛΟΣ

• ΚΥΝΟΥΡΙΑ

ΤΙΤΛΟΣ ΕΝΤΥΠΟΥ

• ΚΥΝΟΥΡΙΑ

ΑΡΙΘΜΟΣ ΦΥΛΛΟΥ

• 49

ΕΚΔΟΣΗ

• 1

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ (ΑΠΟ)

• 15.11.1929

ΤΟΠΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ

• ΑΘΗΝΑ

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ

• ΓΕΩΡ. Ν. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

ΓΛΩΣΣΑ

• Ελληνικά

ΕΝΟΤΗΤΑ

• Φύλλα Εφημερίδων - Τεύχη Περιοδικών

ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΩΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

• .Ὁ Τόπος μας, ποὺ ἔχει [κι᾿ αὐτὸς τὸ δικαίωμα νὰ προδεύσῃ καὶ νὰ εθημε- [δήσῃ. ἔχει ἐγκαταλειφθῆ [πάσα σὲ μιὰ νάρκη καὶ οἱ ἕνα μαρασμό. Μὲ μοιρο- λατρικὴ καὶ παγερὴ ἀδια- [φορία ζοπις μέσα σ᾿ αὐτὴ τὴν κατάστασι μὴ περιμέ- [γοντες καμμιὰ σωτηρία Καιρὸς εἶναι νὰ ξυπνή- [σωμε νὰ τινάξωμε τὸ λή- θαργο, καὶ νὰ κυττάξωμε τί μπορεῖ νὰ κάμωμε γιὰ τὸν ἐγκαταλελειμένα μας Τόπο Αὐτὸς εἶναι μὲ δυὸ λό- [για καὶ ὁ μοναδικὸς σκο¬ πὸς τῆς ἐκδόσεως τῆς Κυνουρίας». Κυνουσία. ΑΘΗΝΑΙ Παρασκευὴ 15 Νοεμβρίου 1929 Κάθε Κυνουριεὺς ἔχει τὸ / δικαίωμα νὰ γράφῃ γιὰ κάθε ζήτημα πού ἐνδια- φέρει τόν τόπο του. Αἴ στῆλαι τῆς Κυνουρίας, εἰ- ναὶ ἀνοκταὶ εἰς Ὑαντας. Γράφετε ἐλευθέρως τὰς σέψες ας αδικανά σας ΔΕΚΑΠΕΝΘΗΜΕΡΟΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ τὰ παράπονά σας, τὰς ἀ- νάγκας καὶ τὰ νέα τοῦ χω ΟΡΓΑΝΟΝ ΤΩΝ ΕΥΝΟΥΡΙΑΚΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ριοῦ σας. Μέ σαφήνειαν, μ᾿ ἀκρίβειαν, μὲ ἄμερολη- ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ την 1ην καὶ 15ην ἑκάστου μηνός ΓΡΑΦΕΙΑ: ΣΗΜ. Ἀνώνυμοι ἐπιστολαὶ ΕΤΟΣ Γ'. Σπυρ. Τρικούπη 29 ΔΙΑΥΕΙΡΙΣΤΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ: ἡ διατριβαὶ προσωπικοῦ κα- ΑΘΗΝΑΙ ρατῆσος δέν Λαμβανονται ΓΕΩΡ. Ν. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΡΙΘ. ΦΥΛΠΟΥ 49 ΣΩΚΡ. Δ. ΛΕΒΕΝΤΗΣ ΞΜ ΑΠΟΤΑΧΩΡΙΑΜΑΣ Μ= / ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ. - Ὁ μεγαλοπρεπὴς ναὸς τοῦ ἀνατολικοῦ τμήματος τῆς ΑΣΤΡΟΣ. — Τὸ νότιον τμῆμα τῆς κωμοπόλεως. Εἰς τὸ βάθος διακρί¬ νεται τὸ ἱστορικὸν «Καστράκι». πόλεως «Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος». ΕΙΣ ΤΟ ΤΡΙΤΟΝ ΕΤΟΣ ) κομματικῶν ἀνταγωνισμῶν καὶ ὑπόπτων│ γ) Βλάψεων, ἀνεξάρτητος καὶ ἀναπηρέαστως ! 1 σημαίαν τῆς δημοσιογραφικῆς τῆς ἀπε./ κ) στολῆς, μὲ πλήρη ἐπίγνωσιν τοῦ μεγά. Δὲν ἀδέχθη καὶ οὗτε πρόκειται ποτὲ! )νὰ δεχθῇ καὶ δι᾿ οἱανδήπονε αἰτίαν, νά │ τῶν σκοπῶν δι᾿ οὕς ἐξαδάθη, │ τὴν τιμίαν συνδρομήν -τὸ τεοσαρακον. τάδραχμον ἢ τὰ δύο δολλάρια τοῦ ἄνα-│ γνωστικοῦ της κοινοῦ, παλλαίουσα ἕνα σκληρὸν ἀλλὰ τίμιον ἀγῶνα σημαιναί! 4) ὅτι ἡ ἐφημερὶς αὕτη ἐξυπηρετεῖ τά συμ. 5 φέροντα, διαρμηνεύει τοὺς πόθους καὶ ) τὰς ἐπιθυμίας τοῦ κοινοῦ τούτου, ἀντα-/ ) ποκρίνεται εἰς τὰς ἀνάγκας του καὶ ν / ἐνὰ λόγῳ καθοδηγεῖ μίαν συνειδητὴν/ ) Λαϊκὴν μᾶζαν. Καὶ διὰ νὰ δύναται νὰ ! διαφωτίζῃ καὶ καθοδηγῇ τήν μαραν/ ταύτην, σημαίναι ὅτι παριβάλλεται ἀπὸ/ )τὴν διαρκῶς ἀναντουμένην ἐμπιστοῦ- νοντη. ) στημα τῆς ἐκδασεύς της κατόρευαν (1 Ἡ «Κυνουρία» ἤτις, συμπληροῦσα σή │2 ) ἀφωνιζομένη τὸν τήμιον ἀγῶνα, μανράν μερον διετίαν, εἰσέρχεται εἰς τὸ τρίτον 3 ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως της ἔτος, ἐὰν δὲν ἀ- /2 ποτελῇ σημαντικὸν σταθμὸν διὰ τὴν 1 ) νὰ πρατήσῃ ὑψηλὰ καὶ ὑπερήφανα τήν ! καθόλου ἐξέλιξιν καὶ πρόοδον τῆς μι./ κρᾶς μας Ἐπαρχίας, πληροῖ ὅμως μίαν! ἀνάγκην ἐξαιρετικῶς αἰσθητὴν καὶ διὰ λου της καὶ ὡραίου προωρισμοῦ. │ τοῦτο, ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς τῆς ἐμ │ φανίσεώς της, περιεβλήθη ὑπὸ δερμῆς │ καὶ συγκινητικῆς ἀγάπης ἐκ μέρους τοῦ ! ἔλθη εἷς συμβιβασμοὺς μὲ οἱονδήποτε Κυνουριακοῦ Λαοῦ, τοῦ ὁποίου τὰ συμ-/ κάμνουσα τἁβαρίαν τῶν ἀρχῶν καί)1 φέροντα μὲ πᾶσαν ἀμεροληψίαν, ἀνεπη- 1 ρέαστος καὶ ἀνεξάρτητος, μακρὰν παν- τὸς κομματικοῦ ὑπολογισμοῦ, μακρὰν/ ) Διὰ νὰ διατηρηθῇ μία ἐφημερὶς ἐπὶ] πάσεις ἐγυπαθείας, μικροφιλοδοξίας καὶ ἀρκούντως μακρὸν χρονικὸν διάστημα. / ὑλικοῦ συμφέροντος, ἦλθε νὰ ἐξυπηρε- ) ἔστω καὶ εἰκοσιτετράμηνον, μὲ μόνην Μοναδικὸς καὶ εἰλικρινὴς σκοπὸς τῆς) «Κυνουρίας» ἦτο καὶ εἶναι ἡ ἐξυπηράτης /1 σις τοῦ τόπου μας, ἡ ὑπόδειξις τῶν πολ./ λαπλῶν καὶ παντοίων ἀναγκῶν του, Α) ἀναζωογόνησις τοῦ πατριωτικοῦ αἰσθής ( ματες τῶν ἀνὰ τὰ πάρατα τῆς γῆς ἔγκα./ τεαπαρμένων Κυνουριέων, ἡ ἀνασύνδες/ σις τῶν ἠθικῶν καὶ πνευματικῶν δεσμῶν ) τῶν τέκνων τῆς Ἐπαρχίας μας, ἡ ἀνάγ-/ κη, τέλος, ὅπως γνωσθῇ κάπως εὐρύτερον /, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλαδα ὑπάρχει μία Ἐπαρ. / χία, μὲ ἱστορικὰς παραδόσεις, μία ἐπαρ-/ χία πού λέγεται Ε ὐν ο υ ρ 1α καὶ που ) πρέπει νὰ τύχῃ κάποιου μεγαλειτέρου! ἐνδιαφέροντος καὶ θερμοτέρας στοργῆς! ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. │ Αὐτὸς ἦτο καὶ αὐτὸς θὰ εἶναι πάντοτε! ! ὁ σκοπός δι᾿ ὅν ἡ «Κυνουρία» ἐκδίδεται ! Δὲν αἴμεθα ἡμεῖς οἱ ἁρμόδιοι οἱ ὁποῖ οι θά κρίνωμεν τὸ κατὰ τὸ διετὸς τοῦτο διάστημα ἐπιτευχθέν ἔργον τῆς ἐφημε- ρίδος μας διὰ τὴν πραγμάτωσιν τοῦ 6/ ποίου διαξάγομαν σκληρὸν καὶ τραχύτας. ἀγᾶνα. Τοῦτε, θὰ τὸ κρίνῃ ἡ ἀμερβλης / πτος καὶ ἄκάμπτος ἱστωρία │ Πάντως, ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ νομί-! ζωμεν ὅτι ὁ δρόμος τὸν ὁποῖον ἤ ἐφημετ/ ρἰς αὕτη ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ἐχάρα- / ξε διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν τοπικῶν / (Τριθος / μας συμφερόντων, ἀκολουθεῖται μετὰ/ τῆς μεγαλειτέρας προσοχῆς, χωρὶς καμ-/ Ἡ «Κυνουρία, εἰσερχομένη ἀπό σήμε- 1 ρον εἰς τὸ τρίτον ἀπὸ τῆς ἐκδόσεώς της ! ἔτος, αἰσθάνεται τὴν ἱαρὰν ὑποχρέωσν ! δ) λοὺς συνεργάτας της καὶ πολυπληθες Ε συνδρομητάς της, τοὺς συντελεατὰς τῆς │ ἐπιτυχίας της, καὶ διαδηλώσῃ τὴν ἀματά./ Τραπτῶν καί ἄκαμπτον ἀπόφασιν της ! Ὅπως καὶ ἐν τῷ μέλλοντι, μὲ γνώμονα│ 1 τὸ γανικὸν συμφέρον τῆς ἐπαρχίας μας./ ξακολουθήσῃ τὴν εἰλικρινή καὶ τιμίαν / της προαπάθειαν, τὸν συστηματικὸν καὶ 1 )ἀθόρυβον ἀγῶνα της πρὸς ἐπιτυχίαν τῶν ) ὡραῖων ἰδανικῶν τῆς ἀγαπητῆς μας κ./ ΤΑ ΝΕΑ ΚΡΑΞΙΑ ψηθοῦν οἱ μοῦστοι... Ξέρουμε μόνον, ἐκὶ ) ἀνοίγουν τὰ καινούργια κρασιά. Αὐτὸ! Τό δικαίωμα τοῦτο μᾶς τὸ δίδει ἡ θρι-/ αμβευτικὴ ἐπιτυχία τοῦ φύλλου, τοῦ 5-/ Δὲν ξέρουμε ἐὰν ἐφύσηξε τὸ ὡς ἀπα ) ποίου ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀναγνωστῶν ὀγκοῦ- / ται καθ᾿ ἑκάστην κατὰ τρόπον ἁλματι 1 ραίτητον θεωρούμενον βοφηαδάκι γιὰ νὰ β κόν, ἡ ἐμπιατούνη, ἡ ἀκτίμησις καὶ Α) ἀγάπη μεθ᾿ ἧς μᾶς περιβάλλει τὸ ἀνα- 1 Υνματικόν μας κοινὸν ὅπαρ ἀποταλεῖται ὁ ἀπὸ τὴν διανοητικὴν ἄνθησιν τοῦ τός 1 που μας. Ὁ διαρκῶς αὐξανόμενος ἀριθμὸς/ τῶν φίλων τῆς «Συνουρίας εἶναι ὁν ἤ 1 ) μὲ τὰ φτερὰ τῆς φαντασίας, μέχρις ἑνὸς ! Μᾶς ἡ μεγαλαιτέρα ἠδική ἱπανοποίησυς ) ) χωριοῦ τῆς ἐπαρχίας μας, καὶ ἃς εἰσέλ 1 καὶ ἡ πλίον ἔντανος ἀναγνάρσις τοῦ. ταίων καὶ εἰλκρινῶν προώπαστων μαρ/1 )νὰ δοκιμάσωμε κι᾿ ἐμεῖς τὸ φρέσκο 1 διά τήν σημεριῶν, διὰ τὴν πρόδον, οὐτ ) Ἀλλά, πρατοῦ τὸ δοκιμάσωμε καὶ γινη τ κεφάλι μας κατάι, πρτοῦ αἰσθανθον/ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀναγκῶν τῆς με/ μεν τὸν ἔληγον τοῦ χοροπηθοῦνος κα/ κράς μας Ἐπαρχίας. .Τά αἰσθόματα καῦτα, μας ἀίσων 1/ βανιοῦ, προτοῦ νοιώσωμε τὸ στομάμ Ἐνουρίαν Κατά τό Δτος ακ. 314 θέλεις καὶ τὸν κρατᾶς ! .. . Τὸ ὁποῖον ὅμα- ! α ς) ἀποφεύγων καθ᾿ ὅλην τὴν ὑγρὰν διαδρο- ΑΓΕΡΑΣ Αὕτη δὲ θὰ ἰδοῦμε ποτὲ μὲ τὸ φεῖσμα ποῦ 1) ) μὴν τὴν ἐπιφάνειαν τῆς γῆς, ἀναδύεται [κρατάει ὁ γυαλάκιας !...Τὸ ὁποῖον, ρα- / δ μέγας εἰς ὄγκον ἐντὸς τῆς θαλάσσης παρὰ Τεντώνω τὰ φερά μου καὶ μακρτὰ βασάκια ὁ Τσαλδάρης, ραβασάκια ὁ Βε-/- [γοργοπερνῶ τὰ πέλαγα, τὰ δόση· νιζέλος σὰ νὰ εἴμαστε ἀρσακειάδες... Μά. ! Αὐτὸ ἦτο τὸ Δραγοῦνι τοῦ παρελθόν- πατρίδα μου δὲ γνώρισα καμμιὰ ) σούεινε μιὰ μουσίτσα κι᾿ αὐτὸς ὁ κὺρ-1, τος μέχρι πρὸ ὀλίγων ἐτῶν ἕνεκα τῶν ) καὶ πόσο εἶνε στενὴ γιὰ μένα ἡ πλάση! Παναγῆς !... Τὸ ὁποῖον ἔπειτα σοῦ λέει! πενιχρῶν μέσων τῆς συγκοινωνίας, δηλ. ο- Ἰουευ ) ὁ ἄλλος ὅτι δὲν ὑπάρχει κρίσι. Γι᾿ αὐτὸ 1) ἕνα φάσμα ἐρημικόν, ἕνας τόπος ποῦ ) Κάτου ἀπ᾿ τὸν ἄλιο ἀξένσιαστος περνῶ σ) πᾶμε κατὰ Μαβόλου ς. κατὰ τὰς χιονοθυέλλας ἐχρησίμενε πλει¬ κτ᾿ ἀναταράζω τὰ πλατειὰ Λαγκάδια. - Μωρέ, ἄειντε τοῦ Κίτσου ἢ μά, ἢ] στάκις, ὡς δήμιος τῶν διαβατῶν, μία το- / Τῆς νύχτες, κοβαλλάρης, τρηγυρνᾶ μάνα κάθεται, ἄπιντε στὴν ἄκρη στὸ πο- ποθεσία εὐάρεστος μόνον σὺς αἰωνίως ἀγκαλιαστὸς μὲ τὰ πνιχτὰ σκοτάδια. [τάμι καὶ τὸ ποτά, μωρὲ ποτάμι μάλωνε !.. εὔθυμες νερᾶῖϊδες, σταθμὸς ὅμως πρώτων βοηθειῶν μὲ τὸ χάνι του στὸν κάθε που- Ἄ! ἡ κατάστασις πιὰ δὲν ὑπεφέρετο. ) Καὶ σὰν ἀπ᾿ τὰ ταξείδια κουραστῶ, δασμένον διαβάτην, εἰς τὸν ὁποῖον ἕνας Χωρὶς νὰ πιῶ κρασί, τὸ κεφάλι μου εἶχε! δὲ γέρνω σὲ πουπούλινο κρεβάτι μεζὲς γίδας βραστῆς καὶ μιὰ ποτηριὰ ) γίνει κουδοῦνι, μέσα στὸν κυκεῶνα αὐ ! Γορρὰ τραβίων καὶ πάν γιὰ τὰ κρυφεᾶ! ρεταινάτου ἀντικαθίστα ὁλόκληρον ἰατρι- τὸν τῶν συζητήσεων. Δὲν μποροῦσα πιὰ νὰ στοῦ φεγγαριοῦ τὸ φλογισμένο μάτι. Τ τὴν ἐπιστήμην. Πόσον ἀλλάζουν ὅμως ἀνθέξω μέσα στὸ πνιχτὸ ἐκεῖνο περιβά/ Ἄγης Λεβέντης / Τὰ πράγματα ! Μόλις τὸ αὐτοκίνητον ἐζύ¬ λον. Πετάχτηκα στὸ δρόμο καὶ τ᾿ ἀγέρι,/ γωσε στὸ ὁρίζωματοῦ βουνοῦ, τὸ ἕνα χάνι ) καθὼς μοῦ χάϊδεψε τὸ μέτωπο, μ᾿ ἔκανέ! ἔγινε τρία, κοντὰ στὴ γίδα βρίσκομε καὶ ) νὰ συνέλθω καὶ νὰ βγάλω τὸ συμπέρα / κροῦλα, ἄς παρακολουθήσωμεν καὶ ἄς ! [κονσέρβες· ἀλλ᾿ ἐπὶ τέλους, σ᾿ αὐτὴν τὴν ) σμα ὅτι ὁ Κυνουριεὺς ὅταν μὲν εὑρίσκε- περιεργασθῶμεν τὰς διαφόρους παρέας │ κορφή του ἀνεβοκατεβαίνει τὸ αὐτοκίνη- ἶται ἐν πνευματικῇ ἡσυχίᾳ, τηρεῖ μακα-/ τῶν συμπολιτῶν μας. Τὸ θέαμα εἶναι! τον ἀπὸ ἑνὸς ἔτους. Δυὸ ἑταιρεῖες ἐργά- ) σίαν σιωπὴν ἐφ᾿ ὅλων τῶν ζητημάτων. 11 τόσον χαρίεν. Μπορεῖ νὰ διδαχθῶμεν ! [ζονται πυρετωδῶς, γιὰ νὰ φτάσουν τὸν Ὅταν ὅμως πῇ, λύει τὸ ναυτικὸν πρό ὡραῖα πράγματα καὶ νὰ βγάλωμεν πο᾿ δρόμον, καὶ τὶ δρόμον! δέκα ἕως δώδεκα βλημα τῆς Ἑλλάδος, ἐξυμνεῖ ἤ καταβαρα-/ λύπιμα συμπεράσματα../ μέτρα πλᾶτος. Ὁ Μπαριάμης ἀπὸ τὸ ἕνα Βρώνει ὅλους τοὺς πολιτικοὺς τῆς χώρας, 1 Διάβολε ! Ὁ Κυνουριεὺς εἶναι πάντο-1 μέρος, ὁ Ἀργυρόπουλος ἀπὸ τὸ ἄλλο δί- ) δατρίβει εἰς τὴν φιλοσοφίαν τοῦ γάμου, / τε ποβαρὸς καὶ μεγαλοπρεπὴς καὶ δὲ │ νουν καὶ πέρνουν στὴ δουλειά· καλύβες Θίγει ὅλα τὰ κοινωκολογικὰ προβλήματα. ] βγάζει τσιμουδιὰ κατὰ τὰς ὥρας τῆς 1 ) ἀπ᾿ ἐδῶ, καλύβες ἀπ᾿ ἐκεῖ· δύο ἕως τρία ') μαστιγώνει τοὺς ἀλευροβιομηχάνους τοῦ 1 πνευματικῆς του νηνεμίας. Κρατάει πάν-│ αὐτοκάνητα ἀνεβοκατεβαίνουν στὰ διάφο- Πειραιῶς, σχολιάζει τὴν ζωὴν τῶν ξένων 2 τοτε «πισινὴν στὰς γνώμας του. ρα ὑψώματα καὶ μὲ τὶς σειρῆνες τους ) ἡγεμόνων, μεταβάλλεται εἰς καλλικέλα (1 — Δὲν ξέρεις, βρὲ παιδί, πῶς ἔρχονται! διακόπτουν τὴν ἡσυχίαν τοῦ ἀμέριμνου σον ἀηδῶνα, ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν τύχην │ βουνοῦ. Βράχοι στοιχειωμένοι ποὺ τοὺς τῆς Κύπρου, ἀπασχολεῖται γιὰ ὅλα, μὰ │ Μόλις ὅμως τσούξῃ κἄνα δυὸ ποτη-1 βαρύνουν τὰ χρόνια ὁλοκλήρων κόσμων κὰ ὅια τὰ ζητήματα, κ᾿ ἔπειτα ἔρχεσαι ! [σάκια, ἡ γλῶσσα του τρέχει σὰ γάργαρο!1 ποὺ δὲν ἐγνώρισαν ποτὲ στὴν ἐρημιά των σύ, κύριε ἀρθρογρῖφε τῆς «Κυνουρίας»/ ποταμάκι. Κάίνη τὴν ὥρα μπορεῖς νὰ τίποτε ἄλλο, παρὰ τὰ τσιεσιρίσματα τῶν καὶ μᾶς μιλεῖς γιὰ τὸ δρόμο τῆς Μελ- 1 μάθῃς τὰς σκέψεις του, τὰς ἰδέας του, 1 πουλιῶν καὶ τὰ πέλματα τῶν εἰς τὰς πτυ- Ἰγοῦ ! . . . Ὄχ. ἀδερφέ ! Δὲν μ᾿ ἀφίνεις ! ) τὰς γνώμας του, τὰς ἀποφάσεις του. Ἰ τάς των καταφευγόντων φυγαποίνων νῦν, Περίεργοι κι᾿ ἐμεῖς νὰ βυθομετρήσω- ἤ παλαιότερα δὲ καὶ λῃστῶν, βράχοι μγαν¬ ) ὅπως θερμότατα εὐχαριστήσῃ τοὺς κα.-1) Καρακοβουνίτης. μεν τὴν κοινὴν γνώμην γιὰ τὰ φλέγοντα ! τόσωμοι, ὑπερήφανοι, ἐταπεινώθησαν καὶ ) ζητήματα τοῦ τόπου μας, σταθήκαμε στὴν ! ὑπέκυψαν μπρὸς στὴν παραμίνα καὶ τὸ 6/ ἀκροῦλα μας καὶ τεντώσαμε τ᾿ αὐπά μας. / ΤΟ ΔΡΑΓΟΥΝΙ Φουρνέλο ἀκόμη. Κολοσσιαῖοι δὲ ὄγκοι ) Χάριν δὲ τῶν ἀναγνωστῶν μας, ἐκείνων ! σαγμιαίως διασκορπίζονται κατὰ διαφό- Τὸ δρενὸν τοῦτο σύμφυρμα ποικλων! τοὐλάχιστον ποὺ δὲν συχνάζουν εἰς πα/ ρους διευθύνσεις ἀπὸ τὴν φθοραποιὸν λοφοσειρῶν, μέ τοὺς ἀπὸ διαφόρους δι.- ἐ ἐνέργειαν τοῦ δυναμίτου καὶ μὲ τὰ βογ- Τριωτικὰς ταβέρνας, μεταφέρομεν ἐδῶ │1 ευθύνσεις διασταυρουμένους δρόμους, διὰ γ ὰ) γητά τους τὰ γύρω φαράγγια ἀναλαλοῦν τῶν ὁποίων ὁδηγούμεθα πρὸς τὴν Τρ-1 — Καλὰ ἔκανε τὸ πσιδί! Νὰ μοῦ ζήσῃς ! δαιμονωδῶς πλὴν ὅμως ταῦτα κανένα δὲν συγχανοῦν. Ἡ αἰωνία δίψαμας πρὸς ἀ- πολιν, τὴν Τεγέαν, τὸ Καστρί τὸ Ἐλαιὸν Χριστοφιλέα μου... Τὸ σήμερις ἡμέραν. 1) Χώριον, τὰ Δολιανά, τὰ Βέρβαινα, τὸν = ὁ παρᾶς κυβερνάει τὸ σύμπαν. Τὸ παιδὶ! πόκτησιν συγκοινωνίας, ἔκαμε τοὺς πάντας Ἄγον Πέτρων καὶ ἐν γένει εἰς ὅλα τὰ │ δὲν εἶχε παράδες καὶ δὲ μποροῦσε νὰ βο ! ) καὶ τὰ πάντα νὰ μὴ λυποῦνται οὔτε γιὰ μέρη τῆς ὀφαινῆς Κυνουρίας. Τό Δραγοῦ-/ λέψῃ ἀλλοιῶς τὴν περίστασι Σκότωσε.. . τοὺς βράκους οὔτε γιὰ τὰ ὡραῖα δένδρα, )Ἡ μέ τὶς βαθειές ρεματιὰς του, τὰ ἴστο- 1 τὰ ἀμπέλια, ἢ τὰ καταπράσινα περιβό- Τὸ ὁποῖον μηδὲν εἰς τὸ πηλίκιον !. . Αὐτό ! Να ποὺ ἔπεσαν θῦμα τοῦ ὀδικοῦ σηε- (δικὰ χάνια του καὶ τὸ ἀλησμόνητον φλ- 1 ἤτανε ὅλο — Μὴ μοῦ μιλᾶς μὰ μικρὰ καράβα !.. κοῦνι ποῦ ἀρωματίζει μαζὶ μὲ τὸν ὅσω. / διαγράμματος, χιλάδος δὲ χεῦμες Καστρ- πον, τὸ θυμάᾳ καὶ τοὺς σαφράδες τὸ ) τῶν καὶ Δολιαντῶν, μὲ τὸν κασμᾶ ἢ τὸ Μὲ παληόβαρκες δὲ μπωροῦμε νὰ κά-! ε) ἀναπεπταμένον καὶ ξηρὸν περιβάλλον 1 νωμε πόλεμο. Γιὰ νὰ σωθοῦμε, θέλουμε! φτυάρι, μὲ τὸ καροτσάκι ἢ τὴν ἀξίνην, του. Ἀπὸ τὰ παλῃὰ χρόνια ποὺ ἔχρησι │ Βαρέο πυροβολικό. Καὶ βαρέο πυροβο- μὲ τὸ μιστρὶ καὶ τὸ πηλοφόρι ἢ καὶ μὲ μενεν ὡς σκοπιὰ τῆς Ἀρχαίας Φυλακῆς. Πιὰ δὲν ἔχουνε τὰ ἀναποραλωά. Μ τ᾿ αὐτοκίνητα καταπλημωναίζουν ὅλην ι) ἐγκαταλείφθη ἀπὸ τὰ βάθη τῶν αἰώνων, 1 ἐννοεῖς ; Θὰ μᾶς σακατέψῃ ἡ Τουρκία! τὴν ἐρημικὴν ἔκτασιν ἀπὸ τὸ χάνι Ντοῦ- παραδόσεως, ὅτι τοῦ Ἁγίου Δημητρίου ὡς ἕνα βυνὸν ἄσημον, ἕνα βουνὸ ξηρὸν / σου ὡς τὸ Μεσορράη καὶ ἁλματωδῶς ἄν δὲν πάρωμε τὴν σαλαμῖνα ! Μ᾿ ἐντο / ας; Θὰ μᾶς φρανώθῃ στὸ Μρτα κα θα) μὲ πέτρες καὶ βράχους μὲ ἐλάγμιστα δέν- 1 ' διανοίγουν τὸ ἔδαφος πρὸς κατασκευὴν μᾶς κάνῃ σμπαράλια .. Μ ἐννοῖς. ὅρα καὶ ἰδία θάμνους. Ἕνα βουνὸ μὲ τὸν Σ Ἂς ταξιδεύσωμεν λοιπόν, ἔστω καὶ) τῆς Ενικῆς ὁδοῦ ἀπὸ τὴν Τρίπολιν ὡς ) πανάρχονον ὑφῶλλον του, ὅτι ἡ πηγή με- 1 - Σκουδαῖο πρᾶγμα, παιδί μου, ὁ γά/ τὸ Καστὰ βραδύταρον δὲ ἕως τὸ Ἀστφος ) γἀλου πστωμοῦ, ὅστις ἐξηφανίσθη μὲ τὰς (1 Μὲ τὸ ὁποῖον θὰ ἐξωπηρετηθοῦν τόσα μος. Ἅμα βρῆς καλὴ γυναῖα, σώθη 7 συμφώροντα, τύσοι ἀνθρωπος, Δάναδηκω- μαγγανείας τῆς μάρωσας, διότι στὰ δρ. 1 Κλ. Ἅμα ὅμως σοῦ τύχῃ κομμά τ7α- / μηαπὰ νερά του ἔπαξε τὸν γυόν της │ ναμπέια, φασκελοκουκούλωνα Ι. Καλ. / μιάζουν αἰωνίως εἰς τοὺς μέλλοντας χρό- ποῦ ἐκυνηγοῦσε ἐκοῖ ποῦ τὸν θρύλλον / Ππερα νά καταπῇς ἕνα μαγκάλι κάρδου-1 νους τοὺς συντελεστὰς τῆς εὐδαιμονίας αὐτὸν ἐπιτείνει τὸ γεγονός, ὅα πιὸ κά- / να. Ἔχω κι᾿ ἐγὼ τὴ δική μου ἄλο γαρ-/ των παύτης )τω, πρὸς τὸν δρόμον τῆς Μάσαλινας ἀ-/ / Να καί καυγάδος!... Τάρα ἀπό δῶ, γυρώρ Δ. Ἀν. κούεται εὐκρινῶς στὸν καθα διαβάτη ἀπο/ ἀπὸ κεῖ.. Ἄστην νὰ πάῃ νὰ κουραυεται.1 α) μίαν σχισμὴν τοῦ ὁδάφους ἀκμόσως τοῦ! 9 - Διώχτονε, κύριε Βεκζέλο, Διώχτονα │ Ἀπὸ τὸ ὑπουογεῖ π. Τί ἀαβαλο ον' γ' Ἐατακρηανιζομνον Ἀμήφοντος, ὁ ὁποῖος ! Φωμεν εἰς μίαν οἱανδήποτε ταθέρναν γαὶ μας γουργουρῖζον ὡς φασολάδαν βασ. ἰζομένην, ἂς περιορισθῶμεν σὲ μίαν ἀ᾿ ὁ