ΤΑΞΙΝΟΜΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ

• ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ_1887-09-12_34_1

ΤΙΤΛΟΣ

• ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ

ΤΙΤΛΟΣ ΕΝΤΥΠΟΥ

• ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ

ΑΡΙΘΜΟΣ ΦΥΛΛΟΥ

• 34

ΕΚΔΟΣΗ

• 1

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ (ΑΠΟ)

• 12.09.1887

ΤΟΠΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ

• ΑΘΗΝΑ

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ

• Π. Π. ΠΗΓΑΔΙΩΤΗΣ

ΓΛΩΣΣΑ

• Ελληνικά

ΕΝΟΤΗΤΑ

• Φύλλα Εφημερίδων - Τεύχη Περιοδικών

ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΩΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

• ΕΤΟΣ ΙΕ' — ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑ (ΕΚΔΙΔΟΤΑΙ ΑΠΑΞ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ) ΑΘΗΝΑΙ 12 ΣΕΗΤΕΜΒΡΙΟΥ 1887 - ΑΡΙΘ. 31 Π. Π. ΠΗΓΑΔΙΩΤΗΣ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ Ἐν τῷ τυπογραφείῳ Γ. Σ. Σταυριανοῦ ὁδὸς Πατησίων παρὰ τὰ Χαυτεια 30 ΛΕΠΤΑ 30 ΓΕΝΙΚΟΙ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΕΤΗΣΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟΥ «ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ» ΕΚΑΣΤΟΝ ΦΥΛΛΟΝ Ἀλεξανδρείας, καὶ ἐσωτερικοῦ Αἰγύπτου, Α. Διὰ τὴν Ἑλλάδα ἐν γένει Χουλιόπουλος. Τουνεζίου Π. Κουγιουτόπουλος. 25 ΛΕΠΤΑ 25 Αἴγυπτον, Εὐρώπην, Τουρκίαν » 20 Γαλαζίου, Βραῖλας, Κ. Γερογιάννης. Καλκοῦτας Ο ΣΤΙΧΟΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΩΝ Ρωσσίαν, Ρωμανίαν, Σερβίαν » 25 Αθ. Χαρισιάδης. Κων/πόλεως Λ. Γεωργιάδης. ΤΑ ΠΟΙΟ ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΝΕΑ Εἶναι ὅτι τὸ γραφεῖον μας μετεφέρθη εἰς τὸ τυ- πογραφεῖον τοῦ κ. Σταυριανοῦ κείμενον πλησίον τοῦ προαιωνίου ζαχαροπλαστείου κ. Σόλωνος, ὤ- στε ὁ ἐπιθυμῶν νὰ μᾶς εὕρῃ ἂς βαδίση τὴν ὁδὸν Πατησίων, διερχόμενος ἐννοεῖται τῶν Χαυτείων, καὶ ἀμέσως θέλει ἴδῃ τὸ ἐπ᾿ ἀριστερᾷ κείμενον τυ¬ πογραφεῖον εἰς ὃ καὶ τοῦ «Αριστοφάνους» τὸ γραφεῖον. Ἡ δὲ κατοικία μας εἶναι ἐν τῇ πλατείᾳ τῆς Ἐλευθερίας, ἤτοι τοῦ Κουμουνδούρου· εἰς τὴν με- γάλην οἰκίαν τῶν ἀδελφῶν κκ. Παππαπαύλου. Κάθε φρόνιμη Κυρία νεται παράδοξον τοῦτο διότι ἐδῶ εἶναι ἅρπαξε νὰ φᾷς καὶ κλέψε νἄχῃς. ἐκηρύχθη κατ᾿ αὐτῶν καὶ τῆς κάμνει ἀηδία προσκεφάλι φουσκωτόν. Ἐντούτοις τὸ ἔτος τοῦτο θὰ μείνῃ ἱστορικὸν διὰ τὰ πολ- λά του παράδοξα καὶ ἰδοὺ ὁ κ. Παναγιώτης Τζουμπελῆς ἁρπάζει τὴν Μαριγὼ Ρουσέλη ἡ ὁποία δὲν τὸν ἤθελε διὰ Παν᾿ ἡ ᾿μέρες, πᾶν᾿ οἱ χρόνοι, σύζυγον. Ἂς τὸ εὕρῃ ἀπὸ τὸν Θεόν. Νὰ καὶ ὁ Γερμανι- πᾶν᾿ οἱ ἔνδοξοι καιροὶ, κὸς στόλος ὅτι πλέει κατὰ τῆς Βουλγαρίας καὶ ἀπειλεῖ τὴν ποῦ χαρά της ἦτο μόνη Σόφιαν, θὰ εἰσβάλλῃ ἐκ Βάρνης, θὰ διέλθῃ διὰ τῶν Βαλ- προσκεφάλα νὰ φορῇ. κανίων ὀρέων καὶ ἀφοῦ καταβάλλει τὸν Βουλγαρικὸν στό- λον παρὰ τὰ στενὰ τῆς Σίπκας θὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν πρωτεύουσαν τοῦ Φερδινάνδου. Καὶ οἱ ἄνδρες καμαρώνουν ὁποῦ βλέπουν μὲ χαρὰ τῇς Κυρίαις των νὰ βάζουν Μολαταῦτα οἱ Βούλγαροι δὲν κοιμοῦνται· εἶναι ἔξυπνοι κατὰ μέρος τὸν παρᾶ οἱ ἄνθρωποι καὶ ὀχυρώνουσι τὴν πρωτεύουσαν καὶ εἶναι Κατηργήσαμεν τὴν διὰ τῶν ἐφημεριδοπωλῶν πώλησιν φύλλων τοῦ Ἀριστοφάνους καὶ περιορί- σαμεν αὐτὴν εἰς τὰ κεντρικώτεραβιβλιοπωλεῖα κα- πνοπωλεῖα καὶ κουρεῖα. Ἡ τοιαύτη ἀνακαίνισις ἴσως φανῆ εἴς τινας πα- ράδοξος, ἀλλ᾿ ἅμα ἀναλογισθῶσιν οὗτοι ὅτι ἐν Εὐ¬ ρώπῃ οὕτω γίνεται ἡ ἐξόδευσις τῶν ἐφημερίδων, θέλουν ἐπιθυμήσει πάντες τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ τοι¬ ούτου μέσου, ὅπως οὕτω ἴδωμεν τοὺς μικρούς, μὰ μόνον τοὺς μικροὺς, ἐφημεριδοπώλας μὲ μικρούτζι- κα μαγαζάκια ἀνὰ τὰς ὁδοὺς πωλοῦντας τὰς ἐφη- μερίδας καὶ προσποριζομένους τὸν ἄρτον των, ὃν ἄλλοι σήμερον τοὺς τρώγουν. καθ᾿ ὅλα ἕτοιμοι. Ἄνδρες μου δυστυχισμένοι, Ἑκατὸν πεντήκοντα τορπίλλας Γερμανικοῦ συστήματος ὅλο ξεῖδι θὰ σᾶς βγῇ ! ἐτοποθέτησαν εἰς τὰ πέριξ τῆς πρωτευούσης, ἐπειδὴ δὲ ποῖος ξεύρει τί συμβαίνει ὑπάρχει ἀκόμη ἔλλειψις θὰ δανεισθῶσι καὶ ἀπὸ ἡμᾶς μερι¬ κάς. Μὲ τὴν εὐκαιρίαν ταύτην θὰ στείλωμεν εἰς αὐτοὺς ὅ¬ τί θὰ φέρῃ ἡ αὐγή ! λας μας τὰς σκουριασμένας τορπίλλας καὶ τὸν καλλίτερον τορπλλοεκσφενδονιστήν μας τὸν κ. Γεννάδιον τὸν μελίρ- Ἔπαυσαν ᾑ προσκεφάλαις ρητον ρήτορα τῆς πρωτευούσης, περὶ τοῦ ὁποίου ἡ Βουλ- ἄλλη μόδα θὰ φανῆ, γαρικὴ ἐπιτροπὴ ἐσχημάτισε πολὺ καλὴν ἰδέαν, διὰ τὴν ἑτοιμάζετε παράδες τορπιλοεκσφενδονιστικὴν αὐτοῦ ἱκανότητα ἀφ᾿ ἧς ἐποχῆς κι᾿ ἔχετε ὑπομονή. ἤκουσεν αὐτὸν δημηγοροῦντα ἀπὸ τοῦ ἐξώστου τοῦ κ. Δη- ΜΩΡΟΣ λιγιάννη, μολονότι ἔτυχε νὰ εἶναι ἀσθενής, τότε καὶ ἐζή- τησε τὴν ἄδειαν ἀπὸ τὸ κοινὸν νὰ φορέσῃ τὸ καπέλλον του ὁ ἄνθρωπος. Διὰ τὴν προτίμησιν ταύτην τοῦ κ. Γενναδίου δυσηρε¬ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΑ ΑΘΛΑ στήθη πολὺ ὁ ναυτικός μας κ. Κανελόπουλος. ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ ΔΗΜΗΤΣΑΣ ΔΙΑΡΘΛΟΚΑΝΩΕΜΑΤΑ -Κ'ΑΝΕΝΟΜΑΤΟΜΑΤΑ Κυρίας μας. Πρό τινος καιροῦ δὲν βλέπει τις ἐκεῖνα τὰ ἐν εἴδει παρακολίων. Κἄποτε κἄποτε μόνον ξεμουτρίζει καμμία προσκεφαλάτη ἀπὸ ἐκείνας αἱ ὁποῖαι δὲν ἔμαθον Εἶναι ἀναμφίρρηστον πλέον ὅτι ὅποιος θέλει νὰ κλέπτῃ καὶ νὰ ματσουκίζῃ χωρὶς νὰ φοβῆται τὴν φυλακὴν καὶ τὴν κόλασιν πρέπει νὰ τυγχάνῃ τῆς ὑψηλῆς προστασίας ἑνὸς τῶν κ. Ὑπουργῶν. Δὲν τὸ λέγω ἐγώ, τὸ λέγει πᾶς ἀστινομικὸς ὑπάλληλος καὶ σταυρωτὴς καὶ τὸ ἀπέδειξαν μάλιστα οἱ ἄνθρωποι διὰ τοῦ βούρδουλα καὶ τῆς μαγκούρας κατὰ τῆς ράχεως παντὸς πολίτου. Ἂν ἦτο ὁ Ἀριστοφάνης δικαστὴς θὰ κατεδίκαζεν ὄχι τοὺς ξυλοκοποῦντας, ἀλλὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅστις παρέχει τοιαύτας προστασίας, εἰς ἑκατὸν μαστιγώσεις, τὰς ὁποίας νὰ λάβῃ παρὰ τῶν μαστιγωθέντων καὶ εἰς κάθε ἀπει- λὴν τοῦ Ὑπουργοῦ νὰ λέγουν οὗτοι «δὲν ἔχομεν φόβον ἐπειδὴ τυγχάνομεν τῆς ὑψηλῆς προστασίας τοῦ κ. πρωθυ- Ππουργοῦ....» Φαίνεται ὅμως ὅτι τὸ ἔχει τὸ κλίμα καὶ ἡ ἀτμόσφαιρα τῆς πατρίδος μας, ὅποιος λάβει μίαν ἀρχὴν νὰ τὴν μετα¬ χειρίζεται διὰ τὸ στομάχι του, διὰ τὴν τσέπην του καὶ διὰ νὰ ἐκδικῆται τοὺς ἐχθρούς του· καὶ διὰ τοῦτο ἰδοὺ καὶ ὁ κ. Συλυβριώτης ὅσεις μὲ τὸ δικαίωμα τῆς δημοτικοπα- ρεδρίας του κοντεύει νὰ μᾶς ἀφήσῃ χωρὶς νερὸ, διότι τὸ θέλει ὅλον διὰ τὸν ἑαυτόν του, ἐλπὶς ὅμως ὑπάρχει, ὅτι ἀπὸ τὸ πολὺ πιέ, πιὲ θὰ σκάσῃ ἐπὶ τέλους καὶ τοιουτο¬ τρόπως σωζόμεθα καὶ ἡμεῖς ἀπὸ τὴν δίψαν. Μὴ σᾶς φαί¬ 1ον Ὁ ἀστυνόμος τοῦ ἔκτου εἰσήγαγεν ἐν τῇ ἀστυνο- μικῇ ὑπηρεσίᾳ νέον καὶ πρωτοφανὲς εἶδος ἐκτελέσεως τῶν καθηκόντων του, ὅπερ εἴδομεν ἰδίοις ὀφθαλμοῖς τὴν πρωΐαν ΑΙ ΚΥΡΙΑΙ ΜΑΣ τῆς παρελθ. πέμπτης. Πλανόδιος τις ὀπωροπώλης πωλῶν σταφυλὰς συνελήφθη κάτωθεν τοῦ Ὡδείου ὑπὸ τοῦ ἰδίου κ. Φιλιππίδου καὶ ἐ- Ἔχομεν καὶ ἓν καλὸν πρᾶγμα νὰ γράψωμεν διὰ τὰς στάλη εἰς τὸ κρατητήριον τοῦ Ἕκτου, ὅπου ἀπὸ περιέρ- γειαν μεταβάντες ἴδομεν καὶ ἄλλον ὅμοιον φυλακισμένον, τὸ δὲ φορτηγόν του ἐλαφρυνόμενον ἐκ τῶν ὀπωρῶν του ὑπὸ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων. Εἰς τὰ τοιαῦτα ἀνεφωνήσαμεν πρὸς τὸν ἀστυνομικὸν ἀκόμη ὅτι ἡ μόδα ἀπέρασε διότι δὲν λαμβάνουν τὸ Cour- κλητῆρα κ. Μακρυγιάννην, «ἐὲν ἐντρέπονται, δὲν ἐντρέ- nal des Modes. Ἦτο καὶ αὐτὸ δὰ ἓν εἶδος τρέλλας τὸ [πονται νὰ συλλαμβάνουν τοὺς πτωχοὺς μανάβηδες.» ὁποῖον διήγειρε τὴν ὄρεξιν νὰ δώσῃ τις ἕν πήδημα καὶ νὰ καθήσῃ ἐπάνω. Η Μ 2ον Ὁ ἀστυνόμος τοῦ πέμπτου, ἔχων υἱὸν μετερχόμε- Στὴ φωτιὰ παραριγμένα νον τὸν κρεοπώλην, ἐννοεῖ νὰ καταδιώκῃ, ἀστυνομικῷ τῷ πρέπει στάκτη νὰ γενοῦν τρόπῳ ἐννοεῖται, πάντα δανειστὴν τοῦ υἱοῦ του, ὅστις τυ- παρακόλια φουσκωμένα χὸν ἤθελε τολμήσει νὰ ζητήσῃ τὰ χρήματά του. τώρα πλέον δὲν περνοῦν. Δὲν σᾶς φαίνεται λαμτρὰ ἡ ἐπίνεια ; Τὸ τοιοῦτον μᾶς τὸ εἶπεν ὁ υἱός. % Ἄλλαις μόδαις βασιλεύουν ἄλλα λούσια πιὸ γερὰ Καὶ ἡμεῖς τὰ λέγομεν τοῦ κ. Διευθυντοῦ διὰ νὰ κρίνῃ δι᾿ αὐτὰ δεν ἐξοδεύουν περὶ τῶν ὀργάνων του. ᾑ Κυρίαις τὸν παρᾶ.