ΤΑΞΙΝΟΜΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ

• ΕΛΛΑΣ_1946-10-23_50_1

ΤΙΤΛΟΣ

• ΕΛΛΑΣ

ΤΙΤΛΟΣ ΕΝΤΥΠΟΥ

• ΕΛΛΑΣ

ΑΡΙΘΜΟΣ ΦΥΛΛΟΥ

• 50

ΕΚΔΟΣΗ

• 1

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ (ΑΠΟ)

• 23.10.1946

ΤΟΠΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ

• ΒΑΘΥ ΣΑΜΟΣ

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ

• ΚΩΣΤΑΣ ΠΤΙΝΗΣ

ΓΛΩΣΣΑ

• Ελληνικά

ΕΝΟΤΗΤΑ

• Φύλλα Εφημερίδων - Τεύχη Περιοδικών

ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΩΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

• ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΚΩΣΤΑΣ ΠΤΙΝΗΣ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΑ Λ. ΒΑΘΕΟΣ ΣΑΜΟΥ ΣΑΤΙΥΙΑ ΤΕΤΑΡΤΗ 23 Ἐκτωβρίου 1946 ΕΤΟΣ Α'. ΑΡΙΘ. 50 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΧ. 400 Συνδρωμή τρίμηνος δρχ. 800 ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΣΑΜΙΑΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΑΠΟΡΙΑΙ Συύδομεν, σκύομεν ἐπάνω εἰς τὴν ἄδυσον) τοῦ Σοβιετικοῦ αἰνίγματος. Καὶ δὲν εὑρίσκομεν λόπιν. Διαὶ ἀδικεῖ ἡ Ρωσία πόσον σεσιῶς τήν Ἑλλάδας Διατὶ τῆς δείχνει τόσην ἐχθρότηται Προχὶς πάλινδ κ. Μολύτωφ ἄψωτε τόν σιληή ρὸν λόγον του ὡς ψυχρὰν ἐλπιίδα ἐκ χάλυβος ἐ/ ναντίον τῆς πληγωμένης ἡρωΐδος καὶ πρωτομάρ. τυρος τοῦ πολέμου. Σιγχρόνως ἡ φράσις του εἰς! χεν ἀπαλότητας θωπείας δ ὰ τὴν ἀκάθαρτον ὅαι ! ναν: «Ἂς ἡσυχάσουν αἱ ἀγαπηται Βελγαροι. Ταὶ σύνερά των εν ἀσφαλής. Ὁ λίων τοῦ μύθου ὑτῆρξι χινιτιορονιώστος ρες πεὶς τὸ μικρὸν τρωκτκόν. Ἐνῷ ἐκτῖνο μετν Λἰς ἐκ τῶν σατίρων τοῦ ἐμένη χρήσμων, ἀπολο, διν τὴν εὐιργεσίαν καὶ λύον τὰ δεσμὰ τοῦ δαταιο λέως τῆς ἐρήμου. Ἡ Ἑλλὰς πρεσίφερε τὰς ὑπηρεσίος της 16 τῶν προτέρων. Ἡ ἰξάμηνις μέχη της εἶχε ρο φενὸς τὴν ἀξίαν σχρίνου ὑπερασπίσεως τῆ Ρωνή ἑκῆς μιθρίου. Τὸ πρόβλημα τῆς Ρωσσικῆς α! μόνης, τὸ ὁποῖν καθώρισον ἡ γωγραφία καὶ πι- κλμα της, νὰ καλυστερήσῃ τοὺς Γερμανοὺς ἐξω)δ ἀπὸ τὰ δωτικὰ πέντα της, ἔξω ὅδωας ἀπὸ τὴν Νέμ σχαν καὶ τὴν Πετρούπολων, μέχρι τῆς ἐλεύσεως) τῆς χένας, ἐλύθη προκαταβελικῶς ἐπω τὰς ὁλλι/ μας Ἑλληνιὰς μεραρχίας, ἀπὸ τῆς Τρεμπασίης 6 μέχρι τῆς Κρήτης. Ὁ πρὸς τὴν οὐσίαν τοῦ ἀποταλίσματος, δι, ἔξαι σημασίαν τό γεγρος ἐε ἡ Ἑλλὰς ἠγωνήτες δ᾿ Ἀκντίν, χωρὶς νὰ ἔχῃ δεδεως κατὰ νοῦν τήμ) Κωσσίν. Ἀτό ἀπόψεως δὲ καθαρῶς αἰσθηματι χῆς, εἶνα νωσὸν ὅτ Ἑλληνιὸς λὰς παρηοι λεύθησε τὸν κατοπιν ὑπέρεχον ἀγῶνα τοῦ Ρωσκ. κοῦ ἔδνους, μὲ ἔλην τὴν λαχτάραν τῆς ψυχῆς του, ὡς ἰδικόν του. ΠΑΡΗΤΗΘΗΣΑΝ ΧΘΕΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΑΘΗΝΑ 2. Ὁ Πετῶρις τῆς Κιτιρήσεκως κ. Παλάχει ἐκακίωσεν ὄμιν τι τὰ μόνη τῆς Κυβερνήσεως ἔθισαν εἰς τὴν δάθεσιν του κὰρ παραιτήσις των διὰ νὰ διευκελύνουν τὰς σύνομιμ λας μὰ τὴν ἀντιπολίτευσιν πρὸς σχηματισμὸν κτ ας Κυβερνήσεως. ΤΑ ΣΤΕΝΑ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΝ ΤΟΥΓΚΙΚΑ ΠΑΡΙΣΙΟΙ 2. Ἐδημοσιεύθη χθὲς τὸ κείμο) Α Ε ο εονεκος ΑΠΑτο εἶνε συντεταγμένη σὲ τόνο ψυχρὸ καὶ τονίδεμ ὅτι ἡ Τουρκία θεωρεῖ τὴν συζήτησιν Αnξασήο ἐκτὸς ἐὰν ἡ Ρωσία θέλει νὰ ποραπεμέθῇ τό δη τημα εἰς διοιτησίαν. ρασεμο το0 Ἡ Τουρκία τονίζει ἐπίσης ὅτι δέχεται 1) ν1 ἀναθεωρκθῆ τὸ ἄρθρον 2 τῆς συμβάσεως του) Μονεραὶ διὰ τὴν διάδασι τῶν πλοίων 5) 3 αν. τικατασιωθῆ ἡ ὁράσις Κοινωνία τῶν Ἑδνῶν) διὸ τῆς «Ὀργάνωσις Ἡν. Ἑθνῶν, καὶ 3 νο διαγραφὴ ἡ Ταπωνία ἀπὸ τὰς χώρας ποὺ ὑπέ/ γραψον τὴν αύμβασιν καὶ νὰ προστεθοῦν αὐ Εν. Πολιτεῖαι. Δὲν δέχεται νὰ θεωρηθῇ ὁ τῇ ζεινος Πόντος ὡς κλειστὴ θάλασσα. Ὁ τύκος γράει ὅα 4 Τουρτία ἔλαδε σα14 στάσιν μὲ τὴν συγκατάθεσιν τῶν Συμμάχων. σσον)» Διατὶ ἡ Ρωσσικὴ ἔχθρα; τῆς τῆς δυνάμεως καὶ τῆς στρατιωτικῆς δέξης, γι- ν Εἶνε ἀπάντησις εἰς τὴν ἰδικήν μας; Ἀλλ᾿ ἀ) ἐν καίφρων, ἐκ φύσως, παρουσαάζων ἕν νὸν ὁδο- ν᾿κόμη τώρα ὁ Ἑλληνικὶς λαός, παρ᾿ ὅλας τὰς στω-ιά νήδιν εἰς τὸν κόμον, ἔχει ἀλε λόγον νὰ σαοτῇ- ι)γνὰς ἀδικίας, καὶ τοὺς κολάφους, καὶ τὰ ποδοπα. 2 ιίπτηκτες εἰς τὴν περιοχὴν τῆς δκότος ἠτικῆς γιτήματα, δικιμάζει ζάλην, σύγχυσιν ὅλων τῶν ἐλ θι καὶ διακασύνης, ἐπάνω ἀπὸ εὐνδήπετε ἤρέν καὶ ἐγοσῶν εἰς τὴν σέψιν καὶ τῶν αἰθημάτων εἰς παὶὰ εἰκλστιμν ὑπολογισμόν. Καὶ συγχένως ὰ ν κηστήθη καταπληῖν, πόνον ἐξίτατον, ἀγανάκτησι ν μγαιράσῃ τὴν πίσιν τῆς ἰχύος του εἰς τρόπους ἐισίσως. Ὄχι χρότηται πατικοῦ καὶ φλφροσύνης δὲν ὁπῆρχι ὁἱ ἀ- ) Τστα ἡ ἡτάσις τοῦ ἐγχωρίο τομμονισμοῦ- δολησηλιστέρα «προταγάνδαν ἀπ᾿ αὐτὴν δια νὰ κοῦ ἀμέναντι τῶν Ἑλληνικῶν διαίων, εὐθύς τὰ δγῆς, τς ἐκεῖς πλατὸν τὸν δρόμον πρὸςτὴν καρδίαν τῆς επὰ τοῦ 1942 κίμη, βαῦτα σχὴ καὶ συτημακικ κο, ἀνθεωπότητος. μὴ σενήμντα, κρτορα ἐτή διατακη ἀπορα Διστυχᾶς ἡ Βωσικὴ πελιτικὴ ἠκολούθησε είρευσις ἐναντίον τῶν νομιμωτέρων Ἑλληνικῶν ὁ / τὴν ἰικήν της μιθοδον. Ἕνα βαρὺν καὶ ἀρκετί ὁ νείρων εἶχεν ἐγερθῆ ἐκ τῶν προτέρων. Ὁ Ἑλλη.! θ᾿ ἀομίον θετικισμένο, προσκολλημένον ἀμέσως τνικὸς λαός, χωρὶς τὴν θεμελιώδη αὐτὴν ἀπαγόρευς) υ ἰς πδρακὸν συμφίρον, χωρίς πραγματιν δως, νην καὶ τὰς φυσικὰς συνεπείας της ἐπὶ τῆς ὅπατα ετηκωοὶς διαλιστικὸς φιλαρισείας ἀλλ᾿ οὐτιὰν ρικῆς μας πολιτικῆς, θὰ παρίμενιν ἡνωμένας, καμὶ αὶ ρονιδα περὶ τῆς στοχιδους ὐσταιρίας οη. ἐν δὲν θὰ εἶχε κανένα λόγον νὰ μὴ εὑρίσκεται παρὰ ἀ ράλμων ἢ τοῦ λογικοῦ δάρους, καὶ χρς εἰκιδής ο) τὸ πλευρὸν τῆς Ρωσσίας. ἔπει ρεδὼ τῆς διθνος εὐαιοηίαν. S5e νοῖο σ) Δυστυχῶς προετιμήθη ἐξ ἀρχῆς ἡ Βουλγαρία │ 2 ΒΙCIDBEC. 1) Ἡ Σαβετικὴ πολιτικὴ δὲν εὗρι τίποτε τό ἀκαλοῖ/ α θητον ἢ τὸ ἠθικῶς ἀνώμαλον εἰς τὴν ἐπίρειν τῆς Ἡ ἀπέκρυψς ἢ ἡ συγκάλυψις τῶν πραγματι- πλῆς αὐτῆς τρατωδίας, τὸν ἀναγαλισμῶν ἀνει ιμῶν σκιπῶν κάθε μιγάλης ἐμπιριαλιστικῆς φι- ἰιθινῆς διαιλόγου ἀποσταξεύσης αἶμα ἀτίμων ἐγε) λιὸ ξίας ἀπιτέλει πάντοτε κανόνα τῆς πελιτικηῆς σοὶ λημάτων, τὸ θηριῶδις ποδστάτημα παστὸς καίμ ἡμαῦν μὲ τὴν εὐσχημοσύνην τῶν πρόπων. Φκών- ι ἠροικῆς συμμέχου. Ὅλος ὅμως ὁ ἄλλος νάσιας! ται μως ὅι ἡπολιτικὴ άχη ἔχε ἐκπεστι , μα λη θὰ μὲ τά 7θη, - ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ὅτου ἐ Βενα- ας όσον καὶ ἄν ἀποφεύγῃ τὰς ζωηρὰς ἐκδηλώσεις, δεν τάρτης, ἐντολοδοχος τῆς Γολλικῆς ἐπαναστάσες θὰ κατορθώσῃ ποτὲ νὰ καταπίῃ τὸ ἠθικὶν καὶ λο-/ ρμος, εἶχεν ἀναγάγει τὴν σκηνούσειαν εἰς πάλαντεν ἐνὶγικὸν αὐτὸ τέρας ποὺ ὀνομάζεται πλουσιοπάροχος! ᾿ ἐνώτειον ἀπὸ ἐκεῖνο το Σαίξπηρ εἰς τὸ δέατρον. το ἀμοιβὴ τῆς ἀπεχθοῦς προδότιδος καὶ κακούργου . Ἡ ἐπαάριν τοῦ διαλιστικωτέρου πολέμου των ὴν τῶν Βαλκανίων κατ᾿ ἀντίφεσιν, πρὸς τὴν δρακὸν. ἐνθρωπίνων χρενικῶν εἶν ἐποχὴ τῆς ὡμῆς δυνε- ἡ ἴτειον μεταχείρισιν τῆς Γερμανίας, καὶ ἐνῶ ἡ Ἑλ. μεως, ἀγνούση ἄλλον νμονἀπ τὴν ἀπεξίν τῆς. ο' μάς σφαγάζεται ὡς νέα Ἰφιγένεια τῶν ἰθιῶν. / Καὶ ὅμως ἐλπίζομεν πάντοτε εἰς τὴν Ρωσσίαν. ι) Εἰς μάτην σκύβομεν εἰς τὴν ἄβυσσον τοῦ Σοβιε │ πακδλουνίαν ο «ΕΜΠΡΟΣ» Ἀθηνῶν 1Ἕνας νέας γγαντιαῖος λαός εἰς τὸν κλοφῶναι H. ) ΟΛΟ1 φοβοῦνται τὸν πόλεμο ἐ! ΚΡΑΤΟΣΑ ΠΟΛΙΤΑΙ νῷ ἐγὼ φοβοῦμαι τὴν εἰρήνη. Ἡ ὕπαρξις τῆς ἀτομικῆς! Τοῦ Βουλκυτοῦ 1 Αθηνῶν κ. ΧΡ. ΖΑΛΟΚΩΣΤΑ δόμόας μᾶς ἐξασφαλίζει ὅτι καὶ σινεὶς ἐχθρὸς δὲν θὰ τολμήσῃ νὰ ζ ζουν εἶνε ἡ ἐπ᾿μονη καὶ σταιλ [λιν ἀπὸ μέρους τους, ὅσο δὲν η κτυπήσῃ οὔτε τὴν Ἑλλάδα,ὁ βερὴ προσπάθεια πρὸς ἕνων ν ὀλέπουν τὸ Κράτος νὰ τακτο¬ ςοὔτε πουθενὰ ἀλλοῦ. Ἰσιατλί [σκοπὸ ποὺ θέλει χρόνια νὰμ [ποιῇ τὴ Διοίκησή του, δὲν ἀπο μισια ὅμως ἡ ἀδυναμία τοῦ Σλαυ) πραγματοποιηθῇ φασίζουν νὰ διορθωθοῦν μόνοι ἡκοῦ μπλόκ νὰ κατεδῇ πρὸς τὴ! 4) Κράτος φανταζόμεθα πὼς ἔ-- τους, ἀλλἀπεριμένουν ἐκεῖνο νὰ Μεσόγειο μὲ τὴ δία, θὰ κάμῃ) ηἴχομε, ἐνῷ στὴν πραγματικότη- δώσῃ πρῶτο τὸ παράδειγμα. τοὺς Σλαύους νὰ δοκιμάσουνι νῆτα πρόκειται περὶ παρωδίας Καὶ οἱ πολῖται ἔχουν δίκαιο. τὴν εἰρηνικὴν μέθοδο τῆς 614-1 Καὶ ἐφ᾿ ὅσον δὲν ἀποκτήσωμε Τὰ παραδείγματα δὲν ἐρχον- βρώσεως τῶν Κρατῶν τῆς Μέ │ [πρὶν ἀπ᾿ ὅλα, Κράτος, τίποτε! ται ἀπὸ κάτω. Εἶνε καθῆκον της Ἀνατολῆς ἀπὸ τὴν πέμ./ σβαρὸ δὲν μπορεῖ νὰ γίνη 1 τοῦ πολιτικοῦ κόσμου νὰ δίνη πτη φάλαγγα, ἀπὸ τὰ τοπικὰ1 (Εἰς τὴν ἀνασυγκρότηση ποὺ) [πρῶτος τὸ παράδειγμα. Ὅταν κομμουνιστικὰ κόμματα, ἀπὸ) ) προσπαθοῦμε νὰ ἐπιτύχωμε γιάο αἱ Κυβερνήσεις δὲν μποροῦν ε' τήν ἀναρχία. νὰ ἀνορθωθοῦμε ἀπὸ μία ἀπὸν νὰ βάλουν τάξη καὶ ἀναλάβη ). Δὲν ἐοδοῦμαι τὸν πόλεμο, ἰς μεγα᾿ὕτερες καταστροφὲς » τὸ ἔργον αὐτὸ ὁ λαός, γίνεται νὄχι μόνον ἐπειδὴ μᾶς παρα./ ποὺ ἔπαθε ὁ Ἑλληνισμὸς τόσο ἐ ἐπανάστασις. στέκουν μεγάλοι καὶ ἰσχυρότα- τό Κράτος ὅσο καὶ οἱ πολῖται ἔ ! Ὁ Ἕλληνας εἶνε πολὺ ξυ- ἤτοι, οἱ Ἀγγλοσάξονες, Ἀλλὰ! Δ)χουν τεράστιο ρόλο νὰ παίξουν. 1 πνὸς γιὰ νὰ πειθαρχάσῃ τυὐλὰ καὶ γιατὶ οἱ Ἕλληνες στὸν πό │ Ἀλλὰ ζοῦμε σ᾿ ἕνα Φαῦλοιο [σ᾿ ἕνα Κρατικὸ ὀργανισμὸ ἀνι- ) Λεμό μεγαλουργοῦμε. Εἶνε ἐ- κύκλο ἀπὸ τὸν ὁποῖο δὲν Δαί-ισ ) σόρροπο καὶ μεροληπτικό. Προ [ἵνα φούντωμα ὅ τρα ὺς ἀγδ./ νεται νὰ ὑπάρχῃ διέξοδος. Τὸν )τιμᾷ, ἐψ᾿ ὅσον γίνονται χατή- ας τοῦ πολέμου, ποὺ Α Ἐλ./ Κράτος ἀπαιτεῖ οἱ πολῖται νὰ ρ Δ]ρια καὶ ἀδικίες, αὐτὸς νὰ ὤθε¬ Δπνικὴ ψυχὴ τὸ καταφέρνει η)δουλιψουν περισσότερο, νὰ σταὶ3 α ληθῇ καὶ οἱ ἄλλοι νὰ ἀδικη¬ ὀιθαυμάσια, χιλιάδες χρόνια τώ / [ματήσουν τὴ μαύρη ἀγορά, νὰ θ ιθοῦν. Τέτοιος εἶνε ὁ Ἑλληνι- ρα. Ἐκεῖνο ποὺ δύοκολα πετν/ υ' προστρέχουν προθυμότερα κ ικὸς χαρακτὴρ καὶ δὲν ἀλλάζει. ) καίνουμε εἶνε ἡ πειθαρχία τὸν ν) στὴν πληρωμὴ τῶν φόρων, νὰ)3 Χωρὶς νὰ παραδοξολογῶ νομί- Καιρὸν τῆς εἰρήνης, εἶνε ἡ ὁη-Ι ὑπακούουν τυφλὰ στὶς διατα-ί ζω μάλιστα ὅτι ἔχει δίκαιο. Ἡ μουγία τοῦ Κράτους δικαίου) υ)γές του, νὰ ὑπερνικήσουν τὴν ντετραπερατωσύνη τοῦ Ἑλλη- μητὸ ὁποῖον ὅλοι οἱ πολιτικοὶ ματ/ ςἠθικὴ κρίση ποὺ ἐφερενό Πόλε εἶνα, ὅπως δὲν ἀξίνει νὰ τὸν κο¬ ἐξυμνοῦν χωρὶς νὰ τὸ ἐφαρμό 1 ἷμος καὶ ἡΚατοχή. Οἱ πολῖται πάϊς ἀπροϊδέψῃ νανένα ἄτομο, δὲν ἀ.