ΤΑΞΙΝΟΜΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ

• ΦΕΙΔΩΝ_1973-05-20_161_1

ΤΙΤΛΟΣ

• ΦΕΙΔΩΝ

ΤΙΤΛΟΣ ΕΝΤΥΠΟΥ

• ΦΕΙΔΩΝ

ΑΡΙΘΜΟΣ ΦΥΛΛΟΥ

• 161

ΕΚΔΟΣΗ

• 1

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ (ΑΠΟ)

• 20.05.1973

ΤΟΠΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ

• ΑΡΓΟΣ

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ

• ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ Δ. ΕΞΑΔΑΚΤΥΛΟΥ

ΓΛΩΣΣΑ

• Ελληνικά

ΕΝΟΤΗΤΑ

• Φύλλα Εφημερίδων - Τεύχη Περιοδικών

ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΩΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

• ΟΡΒΙΔΩΩΝ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΝ ΑΡΓΕΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΤΗΣ ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ Ἰδιοκτήτης - Ἐκδότης Διευθυντής ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Η. ΕΞΑΔΑΚΙΥΛΟΙ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ Δ. ΕΞΑΔΑΚΤΥΛΟΥ Τριπόλεως (τέρμα) Τριπόλεως (τέρμα) Διευθυντής Συντάξεως Γραφεῖα - Τυπογραφεῖα ΚΥΡΙΑΚΗ 20 ΜΑΪΟΥ 1973 ΕΤΟΣ 4ον Βασ. Σοφίας 2' Τηλ. 28.723/ ΔΗ. ΕΞΑΔΑΚΤΥΛΟΣ + ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ Ἀριθ. Φύλλου 161 Τιμή Φύλλου δραχ. 2 Τριπόλεως (τέρμα) ΚΑΙ ΜΕΤΗΛΙΚΕΣ ΤΗΣ Α.Ι.Ε. Μία ἐκδήλωσις τοῦ ΓΑΛΛΙΚΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ τῆς πόλεώς μας Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΠΙ Ἡ Ἀγροτική Τράπεζα/σ τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν προ- 1ε εἰς ἀξίαν μὲ τν χορηγούμενον , ποσὸν αὐτῶν καὶ νὰ μὴ εἶναι! σπάθειαν της διὰ τὴν περαι-, τέρω προώθησιν καὶ τήν ἐ-/ ηὐξημένη ὡς μέχρι τοῦδε, 1 / ν σχυεν εἰς τὰς περιπτώσεις│ ξασφάλισιν τῶν καλλιτέρων │1 καθ᾿ ἃς δέν ἦτο δυνατή ἡ ἐκ/ δυνατῶν ὅρων πρὸς ἐπίτευ- ξιν τῶν στόχων τοῦ Κυβερνη│ 1 ) μέρους τῶν δανειζομένων συμ/ μετοχὴν εἰς τὸ ἔργον. τικοῦ Γεωργικοῦ Προγράμμα- τος, ἀπεφάσισε καὶ τὰ ἑξῆς: 3) Ὑπὸ ὡρισμένας προϋ-) 1) Ἡ καθορισμένη ἐξ 200)0│ πιθέσεις ἀφορῶσας κυρίως│ συμμετοχὴ εἰς τὸ κόστος ἔρ / εἰς τήν συναλλοκτικὴν τάξιν γων πού ἀφοροῦν εἰς μονά-/ τῶν δονειοδοτουμένων καὶ ἐφ/ ὅσον οὗτοι δὲν εἶναι γεωτεχνί δας κτηνοτροφικὰς πάσης μορ/ κοί Ἐπιστήμονες ἀλλά παρέ- φῆς, ἀνθοκομικὰς, ἐκτός ἐπο- χῆς κηπευτικῶν καὶ λυκίσκου χουν τά ἐχέγγυα ἐπιτυχοῦς │ δέν εἶναι ὑποχρεωτική ὅταν│ ν) ἐξελίξεως τοῦ ἔργου, παρέχε- φρεῖς αὐτῶν εἶναι γεωτεχνι- ται ἡ εὐχέρεια νὰ μὴ τροκα-/ ταθέτουν εἰς τήν ΑΤΕ, τό πο/ 1 κοὶ Ἐπιστήμονες (Ζωοτέχναι, ) Γεωπόνοι, Κτινίατροι). Διά │ σὸν τῆς εἰς μετρητὰ συμμετα/ τοῦ τρόπου αὐτοῦ οἱ ἔχον-/ χῆς των εἰς τὰς δαπάνας του / τες ἐπιστημονικὴν κατάρτισν/ ν᾿ ἔργου ἐφ᾿ ὅσον τοῦτο πρὸ (1 καὶ κατά συνέπειαν οἱ πλέον) κειται νά προκαλέση, δυσχε-/ ἱκανοὶ δι᾿ ἐν πλήρως ἐπιτυχές! ς ρείας εἰς αὐτούς. !Σχετικαὶ ὁδηγίαι ἐπὶ τῶν ἀποτέλεσμα, δύνανται νά δα᾿! νειοδοτηθοῦν κατὰ ποσοστόν / ἀνωτέρω καὶ τικων ἄλλων / 100)ο ἐφ᾿ ὅσον ἀποφασί./ δευτερευούσης σημασίας δι-/ σουν νὰ ἀσχοληθοῦν μέ ἐν ἐκ) │ ευκολύνσεων, παρεσχέθησαν/│ τῶν ἀνωτέρω ἔργων. (εἰς τὰ Ὑποκαταστήματα τῆς) 2) Ἡ ἐμπράγματος κάλυ- Τραπέζης πρός ἐφαρμογήν│ ψις τῶν δανείων τῶν παρεχο- καὶ ἐνημέρωσιν τῶν ἐνδιαφε- μένων εἰς γεωτεχνικούς ἐπιιρομένων. καρτερία καὶ ἐπιμονή. Η ΜΗΤΕΡΑ Ὑπὸ τῆς Κας Γιούλας Παν. Βύρλου/1 καθηγ. Οἰκ. Οἰκονομίας) Μητέρα ὅλη μου ἡ ζωὴ γεμάτη εἶναι ἀπὸ ᾿σένα Κρατῶ μέσα στό βλέμμα μου τήν πρώτη σου ματιά ἕνα φιλὶ σου, μιά ματιά, ἕνα χάδι σου ξεκουράζει │ 1 Ὤ! νὰ μποροῦσα, σὰν καὶ ᾿σὲ, κι᾿ ἐγὼ νά σ᾿ ἀγαπῶ! ! Οἱ τρεῖς μεγάλοι Ἰεράρ-/ Μεγάλη καί ἀντικατάστα-! τη εἶναι ἡ ἀποστολή τῆς μη │; ) χαι ἔλεγον ὅτι τὰ πάντα τά │ ὤφειλον εἰς τήν καθοδήγησιν / τέρας ἀφοῦ αὐτὴ ἐξέλεξεν καὶ τῶν μητέρων τους, καί πράγ/ ὁ Θεός ὡς ὄργανον διὰ τὴν ματι ὑπὸ τὴν ὀρθήν αὐτήν│ σωτηρίαν τοῦ ἀνθρωπίνου 1 καθοδήγησιν ἔγιναν οἱ φω- γένους. στῆρες τῆς τρισηλίου Θεότη- Ὁ μεγάλος παιδαγωγι-/ κός ρόλος τῆς μητέρας ἀνε-/ Ἡ ὁμαλή ἐξέλιξις τοῦ παι-/ γνωρίσθηκε ἀπὸ αἰώνων ὑπὸ/ διοῦ, πόσον βασικόν στοι│ τῶν ἀνθρώπων τοῦ πνεύμα- ἀ) χεῖον εἶναι γιά τὴν μετέπειτα 1 τος καὶ τῆς ἐπιστήμης, ἀλλὰ καὶ ὑπό τῶν ἁπλῶν ἀνθρώ- ζωήν του καὶ διὰ νὰ ἐπιτύχη! α) χρειόζεται κάτι περισσότερον. πων τούς ὁποίους ἡ μητέρα Αὐτό τὸ κάτι εἶναι οἱ δεσμοί! ὡδήγησεν εἰς βίον ὁμαλόν, δη! │ τρυφερότητος, οἱ δεσμοί ἀ-/ μιουργικὸν, ἀξιοπρεπῆ ποτι- φοσιώσεως, οἱ ψυχικοὶ γενι- σμένον ἀπὸ τὴν πίστιν πρὸς ) κῶς δεσμοί, οἱ ὁποῖοι τὸ ἐνώ │ τὴν Θρησκείαν καὶ ἀπό τόν νουν μέ τήν μητέρα του. σεβασμὸν πρὸς τούς νόμους. Δυστυχῶς ὅμως σήμερον Αὐτός ὁ παιδαγωγικός│ οἱ μητέρες εἶναι ὑποχρεωμέ │ι ρόλος της ἐπιτυγχάνεται διό /1 τι στηρίζεται καί ἐκδηλώνε-/ 1 νες νὰ ἐργάζωνται μακρυά ἀ-/ │ πό τό σπίτι τους καί ἔτσι│ ται διά τῆς πλέον μεγαλυτέ- 1 δέν μποροῦν νά ἐκπληρώσουν / ρας καὶ εὐλογημένης συναι-/ εἰς ὅλην τους τήν ἔκτασιν│ σθηματικῆς ὑφῆς τῆς ἀγά-│ τὰ καθήκοντά τους ἀπέναντι 6 πης, τῆς μητρικῆς ἀγάπης. τῶν παιδιῶν τους. Ἡ μητέρα δημιούργημα! Ἔχει διαπιστωθῆ ὅτι τά τοῦ πόνου καί πόνου καὶ τῆς ! παιδιὰ αὐτὰ ὑποφέρουν ψυχι/ χαρᾶς δώρων τῆς μητρότη- κῶς ἀπό τήν ἔλλειψιν αὐτήν │ τος, εἶναι γεμάτη δυναμικό. » ποὺ πολλὲς φορὲς καθυστερεῖ│ τητα, ὑπομονήν, αὐτοθυσίαν »ἤ ἀνακόπτεται ἡ ψυχικὴ καὶ 1 ἄπειρον στοργὴν καὶ ἑτοιμὸ- ν πνευματικὴ ἐξέλιξις αὐτῶν. τητα εἰς τό να θυσιάζη τόν ») Δι᾿ αὐτὸν ἀπαραίτητον εἶναι│ 1 ἑαυτόν της εἰς τήν δημιουρ- νὰ ὑπάρχη κάποια ἀγαπητή / γίαν νέων ἀνθρώπων συνεχι- συγγενής στὸ σπίτι, κατά στῶν τῆς ζωῆς καί τοῦ πολι-1- τάς ὥρας ἀπουσίας τῆς μητέ - τισμοῦ. Αὐτή θὰ ἐμφυτεύση│ ρ Διά νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ/ εἰς τίς ψυχές τῶν παδῶν│ πνευματικὴ ὑγεία τοῦ παιδ.- ἐ της τὶς ἀρετὲς οἱ ὁποῖες δια- 5) οὗ πρέπει καθημερινῶς νὰ ἐ-/ κρίνουν τὸν ἄνθρωπον ἀπὸ / ) νισχύεται μέσα του, τό συ- 1 τὰ κατώτερα ὄντα. Αὐτὴ θά ναίσθημα ὅτι εὑρίσκεται ἐν ἐ διδάξη τήν ὑπακοήν, τὴν ἀ / ν ἀσφαλεία ὅτι ἡ μητέρα του │1 γάπην, τὸν σεβασμόν, τήν │ τό ἀγαπᾶ πραγματικά καί εὐσέβειαν καὶ τήν πίστιν πρός Ἰὅτι τὸ δέχεται κον ἀ της πάν! τὸν Θεὸν. λία τοῦ Ἀκαδημαϊκοῦ κ. Ι. Ν. ΘΕΟΔΩΡΑΚΟΠΟΥΛΙ (κεφάλαιο ποὺ λέγεται Ἑλλάς. ροῦν νὰ ἔχουν ἐμπιστοσύνη σιασμὸς. Δέν ἐννοῶ τὸν πα-/ 2ον ᾳ) Τί ἔχει αὐτὸ τὸ κεφάλαιο; Τὰ ) ράφορο ἐνθουσιασμό, ἀλλά μεταξύ τους. Ὁ Λόγος εἶναι │ 3 ἔχει ὅλα καὶ ποῦ εἶναι ἡ ἱστο- Τό παιδὶ δέν τόν ἔλλογο, τόν μετρημένο│ 1 τῶν Ἑλλήνων ὁ πρῶτος Θεὸς. ) ρία αὐτὴ ὅπως εἶναι, τέλος Εἶνοι τῶν Ἑλλήνων τό πρῶς 1 εἶναι μιά ἄγραφη πινακίδα, ἐνθουσιασμό. Πρέπει νά τόν 1 │ πάντων κακογραμμένη στά ν' ἔχη ὁ δάσκαλος. Ἀλλοιῶς δέν │ 1 ὅπου ὁ δάσκαλος θὰ γράψη / η) το δημιούργημα. Αὐτοὶ τόν │ βιβλία, ποὺ ὁ δάσκαλος πρὲ¬ ἔφεραν εἰς φῶς. Πρίν ἀπὸ τόν/ ' παραδίδει καί δέν μεταδίδει, 1 ἐπάνω τὰ γράμματα ποὺ θὰ │ ) πει νὰ τὴ μεταδώση. Θὰ κου Λόγο ὑπῆρχαν λόγια, ὑπῆρ- ἀλλὰ ἁπλᾶς μετακινεῖ τὰ ραστῆ πολύ γιὰ νὰ δώση κά- τοῦ μάθη, τὴ γνῶσι, ποὺ θὰ│ χαν παραμύθια, ὑπῆρχαν παν/ ) τι περισσότερο ἀπὸ αὐτὰ ποὺ τοῦ μάθη, τό παιδί εἶναι ψυ- τός εἴδους ὁμίχλες καί μυθεύ- Θυμᾶμαι τήν πρώτη, φορά/ γράφουν τά βιβλία, τὰ περί¬ χή καίὶ πνεῦμα. Εἶναι ἄνθρω- ματα. Λόγος ὅμως δὲν ὑπῆρ-/ πού πῆγα στό σχολεῖο, στήν│ φημα. Διδακτικά Βιβλία, τὰ πος, ὄχι ἄγραφη πινακίδα. πρώτη τοῦ Δημοτικοῦ. Αὐτό │ Τί εἶναι αὐτό πού ἐνώνει/ ) ὁποῖα εἶναι κακογραμμένα, Μέ τόν Λόγο ὁ δάσκαλος / ! │ ἤταν τό μεγαλύτερο γεγονός│ τόν δάσκαλο μὲ τό παιδί; Ἡ │ ὡς ἐπί τό πλεῖστον. Εἶναι πό λοιπὸν, θὰ φέρη στὸ παιδὶ τῆς ἡλικίας οὐτῆς. Πῶς ἤ πρώτη ἀφετηρία τῆς σχέσεώς │ ε) λὺ ἄσχημα τὰ βιβλία αὐτά ) μάννα μου μὲ περιποιήθηκε│) ) τὴ γνῶσι. Τὸ ἀγαθὸ τῆς γνώ], │ του μέ τούς νέους πρέπει νά / 1) καί βέβαια κουράζεται ὁ δά- [σεως. Αὐτὸ ποὺ θέλει νὰ τοῦ ) μοῦ φόρεσε τά καλά μου, καί ! εἶναι, ὅπως εἴπαμε ἡ ἀγάπη │ 1) σκαλος πάρα πολύ κουράζον- προσφέρη. Διὰ τοῦ λόγου θὰ ; │ μέ ἔστειλε στό σχολεῖο. Χαρά /- ἡ στοργή. Δὲν ἔχει ἐδῶ ἄλλο ! ται οἱ γονεῖς, φυσικὰ, ἀντι- τοῦ φέρη ὅλο τό θησαυρό δ/ μεγάλη, ἐνθουσιασμός. Καὶ/ τρόπο, δὲν ἔχει διαταγή, δέν│ στοίχως. Ὁ δάσκαλος ὅμως ὁποῖος σιγά-σιγὰ θὰ τούς 1 ς ὅταν ὁ Δάσκαλος, ἀπό τὴν / πρέπει νὰ βρῆ τίς φλέβες καὶ │ ἑνώση. Βέβαια, μέ τρόπο, μέ ! ἔχει προστάγματα, δέν ἔχει ! ἐ! πρώτη ἡμέρα, μὲ πόση ἀγά-/ ἐκεῖ θὰ ὁδηγήσῃ τὰ πα διὰ ) μέθοδο. Ἀλλά, ἀπὸ τὴν ἀρχή, ἡ, πη μᾶς δέχτηκε, πρώτη τὰξ 1 ΤΠποτα. Δέν γίνεται Παιδεία / 1 τὰ μικρὰ. Τὰ μικρὰ ἤθελαν ! ) θὰ ρχίση μὲ τὸν Λόγο. Καὶ νά πιοῦν, ἀπό τίς φλέβες τίς ἄν δέν ἀγαπᾶς, δεί γίνεται │ γιά τά πολύ μκρά παιδιά μέ ! μέ μεγαλύτετη προστασία ἀπό/ Παιδεία ἄν προστάξεις. ἄν/ Θα ἑνώση τὰ πάντα, ὁ¬ τόν Λόγο θά ἀρχίση. Δὲν ὑ- τὰ ἄλλα ποὺ ἦταν μαθημένα. / διατάζης. Άλλα πράγματα πως εἶπα. Θὰ ἑνώση τὸ πνεῦ- πάρχει ἄλλο μέσο, δὲν ὑπάρ- 3 Καὶ πᾶς σιγά - σιγά, μέρα μέ ος) τὴ μέρα, ἄρχισε νὰ μᾶς δείχ- 1 ν) γίνονται μὲ διαταγές, σὲ ἄλ-/ [μα καὶ τὴ φύση καὶ θὰ μπο¬ χει ἄ λος τρόπος. Ὁ Λόγος │- λους τομεῖ. Στήν Πασιδεία δέν ρέση νὰ μεταδώσῃ στὰ παι¬ ') Λοιπόν εἶναι τό ὄργανο μέ τό ὁ) νει τά γράμματα τοῦ Ἑλλη-/ διὰ μὲ τὸ λὸγο πάντοτε καί δ ὁποῖο δουλεύει ὁ δάσκαλο. 1 γίνεται αὐτό. Χρειάζεται ἀπό / νικοῦ Ἀλφαβήτου, τά ὁποῖα │ ἐ μὲ τὸν ἐνθουσιασμὸ του καὶ .) ἦσαν μέσα σ᾿ ἕνα ἀναλόγι. 1) Καὶ ὁ Λόγος εἶναι, βεβαίως, 1 λυτη ἐμπιστοσύνη στό παιδί)) μέ τήν ἀγάπη του. Γι᾿ αὐτὸ τό ὄργανο μέ τό ὁποῖο ὁ μα-/ │ Καί τά μικρά καὶ τά κεφαλαία. /1 α) πρέπει νά πεισθοῦν τὰ παιδιά Τό πρῶτο λοιπόν εἶναι θητής ἀπαυτᾶ στόν δάσκαλο. 1 ) Καὶ κάθε φορὰ πού ἔβγαλε ἕνα! α│ ὁπωσδήποτε, ὅταν τὸν ἀκοῦν αὐτό τό δεύτερο εἶναι ὁ Λό-/ │ Δέν φτάνει ὅμως αὐτό. γρᾶμμα, τό ζούσαμε σά νά │ Ι ἀλλοιῶς δὲν γίνεται τίποτα. ) Δέν φτάνει οὔτε ἡ ἀγάπη, ἐ )) ἐρχότανε στὸ φῶς ἕνα θαῦμα. γος. Ὁ Λόγος ὁ ὁποίος ἔνως│ ) Εἶναι χομένος ὁ κόπος. Καὶ οὔτε ὁ Λόγος γιὰ νά εἶναι ) Τὰ Ἑλληνικά γράμματα ἔχου- /1 ι τούς ἀνθρώπους. Εἶναι ! (τό παιδὶ θὰ φύγῃ πολύ ἑνω- ) κανείς δάσκαλος. Χρειάζεται κ│ νε πρόσωπο. Εἶναι προσωπ.-17 αὐτός μέ τὸ ὁποῖον ἐπικοι- ρίς, γιατὶ δὲν ἔχει σημασία καί κάτι ἄλλο ποὺ θὰ τὸ πῶ! 3) κότητες καὶ τὰ ἀγαπάει κα-᾿ᾗ [νωνοῦν οἱ ἄνθρωποι, τὸν ὁ- (ὅτι θὰ πηγαίνη στὴν τάξι. 1μὲ μιά λέξι: Χειάζεται Ἐνθου / [νείς γιά τὸ σχῆμα τους, γιά/ ἐ ποῖον σέβονται γιά νά μπο-1 Ἔχει φυγε, πιά, τόχει χά- ) τὴ μορφὴ τους. Γι᾿ αὐτὸ ποῦ! [σει ὁδάσκαλος τὸ παιδὶ. εἶναι. Γιατί εἶναι μοναδικά│ = Γ/ ΚΡΙΛΜΗΙ ΤΗΙ 'ΗΜΙΡΑΣ ΙΗΣ ΜΠΙΡΑΙ, I HΗ OIHAMIL C Σήμερα, ὅπως εἶπα, ἐν ἀρ¬ στὸν κόσμο. Αὐτὰ τά ζούσα- χῆ, ὅλοι ζητοῦν Παιδεία. Ὅ. με, τά ζούσαμε ὡς ἄνθη ἀπι-│ λοι οἱ ἄνθρωποι, εἰς ὅλα τὰ ) θάνου ὀμορφιᾶς, πού ἐρχότα / Ἰδιαλέξεων τοῦ Συλλόγου ὁ Δα/ Ὅπως κάθε χρόνο ἔτσι κι᾿ 1δι τ! πλάτη, εἰς ὅλα τά μήκη, ζη¬ νε ἀπ᾿ τὴν αἰωνιότητα. Ἕνα! γ) ναὸς, μετὰ τὸ πέρας τῆς δ. /1 ἐφέτος τὸ Λύκειον τῶν Ἑλληνίν ε) τοῦν Παιδεία. Δηλαδή, ἕνα ἀ- ἕνα, καθώς τἄβγαλε, ἤτανε! ποίας προσεφέρθησαν άναμνη-/ νίδων τῆς πόλεως μας, τῆ συ- γαθό τὸ ὁποῖο δημιουργήθη- στικὰ καὶ γλυκίσματα. │ καὶ μιά πρωτάκουστη χαρά. νεργασίᾳ τῆς Χριστιανικῆς Ἐ-/L Τά γράμματα. Ἀποκάλύψι ἐ- ) κε ἐδῶ, σ᾿ αὐτό τὸν τὸπο. Τήν Κυριακήν 13)5, μέ δο-/ στίας καί τοῦ Σ.Ε.Ο. ἐώρτα- / Δημιουργήθηκε σὲ μιὰ ἐποχή νός μυστηρίου. σεν τήν ἑορτήν τῆς Μητέρας, ξ ξολογία χοροστατοῦντος τοῦ '' ποὺ δὲν ὑπῆρχε πουθενὰ ἀλ᾿ Βέβαια, σιγά - σιγά, κα- μὲ μενάλη ἐπιτυχία. Σεβασμ. Μητρ. Ἀργολίδος κ. θώς προχωροῦσαν τά χρόνια, Τὸ Σάββατο 15)5, μὲ ὡ- κ. Χρυσοστόμου, παρουσία/ │ τότε ἔπερναν τά γράμματα! (Συνεχίζεται) ραιστάτη ὁμιλία τῆς κ. Θεοδ.) τῶν τοπικῶν Ἀρχῶν καὶ πλῆ! / ἄλλο νόημα, τὸ νόημά τους, Δασκολᾶ, φιλολόγου καθη-/ ἐρχόταν μέσα ὅλη ἡ Ἑλλάδο. 9ος κόσμου. γητρίας, εἰς τήν αἴθουσαν/ ὅλη ἡ ἱστορία τοῦ τόπου. Ὁ Δάσκαλος, λοιπὸν, ἔχει! 1, καὶ ὅτι τοῦ ἀπαντᾶ ἤ μητέ-1 τοτε μὲ χαρὰ. Πόσο δὲ ὀδυνη, Λόγῳ πληθώρας ὕλης ὡς ἔργο ὅλο αὐτὸ ποὺ λέγε έ/ ρα του εἶναι ἀπό αὐτὸ δε-│ [ρό εἶναι ὅταν μέσα του γεννίέ│ / ἀναβάλλεται διὰ μίαν ἐβδο ται ἱστορία τοῦ τόπου, νά│ ) κτὸν προτιμότερον ἢ μητὲρα] ται ἡ ἀγωνία ὁ φόβος καὶ πι/ τό φέρη στήν ψυχή τοῦ παι-), μάδα τὸ κοινωνικόν μυθι- νὰ τοῦ ἀπαντᾶ «Δέν μπορεῖς │ ἐ στεύει ὅτι δὲν τὸ ἀγαποῦν. διοῦ, νὰ τοῦ τὸ γνωρίση, νά │ στόρημα τῆς Κας Μαρίας │ ἀκόμη νά καταλάβης αὐτά! ! Ὅλες οἱ μητέρες πρέπει τοῦ τό ἀποκαλύψη. Ὅλο αὐ │ Κονάκα — Βοϊνὰ. │ διότι εἶσαι μικρὸς» παρά οἱ │ νὰ τὸ γνωρίζουν ὅτι ὅταν εἰ 8 τό πού ἀποτελεῖ τό μεγάλο / / ἀπαντήσεις της νὰ εἶναι γε-/ ναι εὐχάριστες γελαστὲς καὶ Ε κωνακας Κωνα Κουλκαί Κούκος Κον 401 Κουα1Κ0ν0α ς λοῖες, ἀνδητες ἤ μὴ σοβαρές │ εὐδιάθετες διευκολύνουν τήν Ὅταν ὑπάρχη ἐνδιαφέρον καλήν ἀνάπτυξιν τοῦ παιδιοῦ τοῦ παιδιοῦ διά κάτι πού ἐ- τους καὶ ἰδίως κατὰ τά πρῶ- ΟΙΑΤΡΟΣ ρωτᾶ ἤ παρατηρεῖ, ἡ γνῶσις Ξ τα 5 ἔτη τῆς ζωῆς του. τὴν ὁποίαν ἀπαντά μένει 1.)1 Ἀκόμη πρέπει νὰ γνωρὶ- σχυρὴ εἰς τὴν μνήμην του. / Σ ζουν ὅτι τὸ παιδὶ ἔχει ἀστά Ὅσον ἀφορά τήν παιδικήν ! Σ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΣΚΛΗΡΗΣ θεια εἰς τούς προσανατολι- ἀπειθαρχίαν διὰ τήν ὁποίαν1 / σμούς του, εἶναι ἀπερίσκε- │1 πολλές φορές οἱ μητέρες πα-/ Ὑ │ πτον λησμονεῖ ἐκεῖνο πού/ ραπονοῦνται πρέπει νά γνω-│ 4 ν│ πρέπει νὰ κάνη ἤ καί βαρυέ- │1 - ρίζουν ὅτι τό παιδὶ ἔχει ἔσω- │ 3 1) ται μὲ ὅτι κάνει. Παραδίδε- ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΘΕΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΩΜΗ ΚΛΙΝΙΚΗ 1) τερικές ὠθήσεις καὶ ἰσχυρά│ ται εὔκολα εἰς τά καπρίτσια/ ἔνστικτα καὶ ζῆ συνεχῶς ὑ 7 του ἢ σὲ μιὰ περαστική ἰδέα│ ΚΕΡΑΜΙΔΑ ΟΔΟΣ ΒΑΣ. ΣΟΦΙΑΣ πό τήν κυριορχίαν τους ││ ) Ὅταν ὁμιλῆ κάτι πηδᾶ, ὅ-/ Καὶ ἐδῶ χρειάζεται ὅλη ἡ│ Σ │ ταν πηγαίνη εἰς τὸν δρόμον/ ΤΗΛ. 26-310 γλυκύτης τῆς μητρικῆς στος│ 3 δέν πηγαίνει κατευθείαν εἰς! τι γῆς διὰ νὰ ἠρεμήση τό παιδὶ) 3 │ τὸν προορισμόν του, ἀλλά! καί νά ὑποταγθῆ, ὥστε νά│ δ [σταματᾶ διὰ νὰ ἰδῆ κάτι πού│ ΔΕΧΕΤΑΙ 8-1ΚΑΙ 4-7 μήν ἀντιδρᾶ μέ πείσματα│ Σ ) τοῦ γεννᾶ περισσότερον ἐν- κραυγές καὶ δάκρυα. 3 │ Ἡ ἀντίληψίς του δυσκο │ Ὤ! πόσο πανευτυχῆ εἶναι│ Συμβεβλημένος μὲ τὸ Ταμεῖον Δημοσίων λεύεται νὰ διακρίνη τό οὐσῶ!, ) τά παιδιά πού εὐτύχησαν│ 3 ν δες ἀπὸ τό περιττὸν. Δι᾿ αὐ│ ὑπαλλήλων καὶ λοιπῶν ἀσφαλ. Ταμείων ) νὰ ἔχουν εἰς τὴν ζωήν τους 1 ) τό ἀπευθύνει ἀδιάκοπα τά│ ) μητέρα. Μητέρα στοργκή &│ () ἀπῶς καὶ γιατί». Τό πᾶν δι᾿ καὶ ἀφοσιωμένη σὲ αὐτά. ν᾿ αὐτὸ εἶναι πρόβλημα. Ἀλλὰ!