ΤΑΞΙΝΟΜΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ

• ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ_1932-01-18_6977_1

ΤΙΤΛΟΣ

• ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

ΤΙΤΛΟΣ ΕΝΤΥΠΟΥ

• ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

ΑΡΙΘΜΟΣ ΦΥΛΛΟΥ

• 6977

ΕΚΔΟΣΗ

• 1

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ (ΑΠΟ)

• 18.01.1932

ΤΟΠΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ

• ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ

• Π. Ξ. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

ΓΛΩΣΣΑ

• Ελληνικά

ΕΝΟΤΗΤΑ

• Φύλλα Εφημερίδων - Τεύχη Περιοδικών

ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΩΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

• ΕΜΑΚΕΔΟΝΙΑΚ ροα Σρ. τια. ποτ αματαν .. αατρικη 209 ΓεΕΡΕΣ ΔΕΥΤΕΡΑ ΑΡ.ΘΥΜΜ. : ΕΤΟΣ23ον 6977 1932 18 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ ΑΝΤΙΗΣ ΚΕΜΑΚΣ / ΑΕΤΟ: Π Σ ΜΕΝΑΤΗ Η ΠΡΩΤΗ ΠΡΩΤΝΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΕΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΗΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΘΕΣΝΙΚΗΣ ΒΓΗΚΕ Η ΜΠΟΜΠΗ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ. δη τὴν ὑποχρέωσιν τῆς ἐν μετανοίᾳ ἀφανείας. Καὶ μίαν ὡ- │ ἀνι Μετὰ τὴν ἀποπομπὴν τοῦ πρώην Δημάρχου εἶχε δη 1τ μιουργηθῇ νέα κατάστασις, ἡ ὁποία εἶχε θύρει καὶ τὴν 1 ν φαίαν πρωΐαν, ὅτε τὰ ὄνειρα περὶ τοῦ νέου Δημάρχου ἡ ἐπνωοποίος ρθατας ποθσα τῶν πάτοσον τν Ἔμοκη εἶναι ἐτσπορίν. Ὁ ἄκτων τῶν παρτισίων ας Μπασως τον απεροσμέτουτον εἶτε μεταβάλει τοῦτον εἰς 1 ς θυμοῦς καὶ δυνήν, ἐν ὀνόματι δῆθεν τῆς πολιτικῆς ἴθεος λογίας τῶν Φιλελευθέρων αὐτοπροχειρισθεῖσα εἰς γορ- σωλεῶν καὶ φρούριον πάσης ἀντιδημοκρατικῆς συγωμοῦ 1). Συνῆλθον ὅμως οἱ Φιλελεύθεροι, πολιτευταί, Λέσχη. ὅτε ἐν ὀνόματι καὶ πρὸς ἐξυπηρέτησιν αὐτοῦ ἔθυε καὶ Ἐκπρόσωπος τοῦ Ἀρχηγοῦ, ἐξήτασαν τὰ παράπονα, ἀπτέλυε, ὅτε ὡς μαινωμενός σαμθοῦχος ἐπεπιτέ κατά τῶν ἄνεῦρον ταῦτα ἀνάξια προσοχῆς καὶ ἐδικαίωσαν τὸν Δή- ) μαρχον, τοῦ ὁποίου ἔπλεξε τὸ ἐγκώμιον καὶ ἡ ἐποπτεύου ραισφρύσει ἐπὶ Πατρικίου, εὑρέθη πρόθυμος εἰς ὕποτα- σα Διοικητική Ἀρχή. Εἰς τὴν σύσκεψιν ταύτην παρέστη ὁ πρῶτος τῇ τάξει Διευθυντὴς τῆς ὁδοῦ Ἑρμοῦ μὲ κα- δημοκρατικὴ, ἐφημερὶς τῆς ὁδοῦ Ἑρμοῦ: νονικὰ διαπιστευτήρια ὅτι διευθύνει τὴν πολιτικὴν τῆς κπί τῆς ἔποσης ἐκείνης. Κάσιν τοῦ Δημάρουν, ὁ ὁποῖοςί ) ἐφημερίδος του. Ἤκουσε καὶ αὐτὸς ὅτι δυαμείφθη. ) ἀνεγνώρισε τὴν ἀναίρεσιν τῶν κατὰ τοῦ Δημάρχου κατη- ἐκφοδοδότει ὡως βοθροκαθαριστήν ἕνα συντάκτην της│ γοριῶν του, παρεδέχθη ὅτι ἡ πολιτεία τοῦ Δημάρχου ονὴν ἑνὸς αὐτοκινήτου, ἐιμώθη ἀντιμέτωπος ὅλων τῶν 1 ὠφελεῖ τὴν ἰδεολογίαν του, συνωμολόγησεν ὅτι ἐπιζημία │ εαν δνον τάσομεμον, ενε ὁ δαπτη τς πρας ΦΛΑΑΕΝΕΝΟΝ. ΗΠΕΛΑΧΤΙΣΕ Ν ΑΡΝΚΕΤΙΚΩΗ ΠΕΡΑΤΟΥΩ, Τα / & εἰς τὰ γραφεῖά της. ΗΠΕΙΛΕΙ τὴν Κυβέρνησιν, διότι ! Παρέστη χθὲς ὁ πόσμος Πρὸ τοῦ ἐλεεινοτέρου θεά- καὶ ἀπεστελλε τὸν ἕτερον διευθυντήν της εἰς Γενεύην │ ν) ματος. Αἱ στῆλαι τῆς ἐφημερίδος τῆς ὁδοῦ Ἑρμοῦ, αἱ . ἐκατέσιντι καί πντας. Ἐοτάπτεται ναά τα τινασηοσιας Ἔδσον εὔπολα ἀναπολεῖ εις τὴν ἱστορίαν τῆς πολιτι-1) κῆς ὀρθοδοξίας τῆς ἐφημερίδος ταύτης. Τὰ ὅσια καὶ ἱερὰ│ ἀ) ἀπ᾿ ἀρχῆς μέχρι τέλους ὑβρίζουν. Ὑβρίζουν χυδαιότατα, / εἶχον ριφθῇ εἰς τόν κάλαθον πρὸ τῆς μισθοδοσίας ἑνός │ συμφέρον τοῦ κόμματως. καὶ ὁ λόγος τῆς τιμῆς ἐσταλη- Ἐπήλθον ὅμως κατέπιν ραγδαῖα τὰ γνωστὰ γεγονύτα. Βαος ποιτοποτος ΟΕις πΑ που Ο ΕλδεπΕ τι Ἡ Κυβέρνησις ἀπεδίωξε μὲ τὸ φραγγέλιον τοὺς ἐπιδρο- ς) ψεως καὶ τῆς πράξεώς της. Τὰ περὶ Εδεολογίας καὶ ἤθι.- μείς καὶ ἐκάλεσα τὸν λαὸν εἰς ἐκλογάς. ΤἩ εὔσπροτος │ ) τὴν Ἐρμειαδα ἄν πίπτει τὸ προσωπεῖον. Ἡ κατηγορία │ στρατόπενον, ὅπου, ἐπέτυχε ν᾿ ἀποφρύψῃ τὰ ράκη τῶν │ ἀνομημάτων της. Καὶ εἶχε κατορθώση νὰ πιστευθή, ὅτι │ 4 Μ αυτή πιτηνον ἀτό εσές τῶν κ πασύπτιταν σις τος εἰσῆλθεν εἰς τό στάδιον τῆς ἐξιλειώσεως. Ἀλλ᾿ αἱ ἀναμνήσεις τῆς ἠθύτητος τοῦ μισθοῦ τοῦ βο- α᾿ ἐντύπου της ἡ πειμελῆς ἑταιρεία τῆς ὁδοῦ Ἑρκοῦ: Ἐν θροκαθαριστοῦ, ἡ κακὴ συνήθεια τοῦ ροκανίσματος σκο- ') σώπων τοῦ οὗτος ἐχειροκρότησε κατὰ τὴν προτελευταίαν ! τεινῶν πονδυλίων, ἡ ἐμμονὴ τῆς ἐπικερδοῦς ὑποστηρί. ὁ 1 νύκτα τὴν πολιτείαν τοῦ Δημάρχου. Δι᾿ ἀτασθαλίας καὶ ! ξεως ἀτάκτων ἐργολαβιῶν. ἀπέβησαν ἰσχυρότερα ἀπὸ νύκ ι) ἐπὶ τοῦ προστατευομένου της τέως Δημάρχου, ἐδοκίμασε -) ἀνικανότητας ; — Τοῦ ἔπλεξε τὸ ἐγκώμιον ἡ ἐποπτεύουσα │ σκληρὰν ἀπογρήτευσιν ὅταν διεπίστωσεν ὅτι ἐπὶ τοῦ Ποῖος ἄλλωστε ἀγνοεῖ ὅτι ὁ σημερινὸς Δήμαρχος ἐπέ- πεσα τής καπτωποτησήν τῶν αὐπονωκικῶν τοῦ Δήμου, τὰ ! εἰς ἀνευθύνους νὰ ἐπεμβαίνουν οὔτε εἰς τὸ ταμεῖον, ἀπογοήμευσις. Ἀλλά μοιρμία. Καί ὅταν ἡ περίφητος Ἤπος ἄγνοα ὅτ οἱ ἕος χθὲς ἀνιθρι καὶ σκοτινοὶ συνοωκικαὶ καὶ συνομίαι τῆς πάλειως δρεύθησαν, ἔτ τὰς πεοστορετια της ὅπως εἰσκοσῆσοι ἔστω καὶ διά τῆς στενοτέρας ὑπῆς εἰς τὸν Δῆμον, συνήντησε παντοῦ τὴν νῶς τὴν ἔκφρασιν τῆς εὐγνωμοσύνης τῶν κατοίκων των πς ποτον σύαι καὶ ἀθινάτη ἄλα α πολμες Ἥπιος ἀγνοεῖ ὅτι ἡ δενδροφύτευσις, ἀφ᾿ ἧς ἀνέλαβε / τὸν Δῆμον ἀπὸ νέας μολύνσεις.. αἴ, τότε πλέον πῶς τὴν Δημαρχίαν ὁ κ. Βαμβακᾶς, διὰ πρώτην φορὰν πα- ἦτο δυνατὸν νὰ κρατηθοῦν οἱ ἄνθρωποις Ὁ λαός. ὁ Φιλελεύθερος λαός, ὁ ὁποῖος ἐπόθησε μίαν χρηστὴν ζη- Ποῖος ἀγνοεῖ ὅτι δὲν ὑπάρχει οὔτε ἐντὸς τῆς πόλεως │ δρουσου παρέεος τῶν κατήλων παίτης ἠθυκής, εἰς ἐπὰα Τθητετῶν ὅπου ἡ σπκαπάνη τῶν ἐξρνατῶν τοῦ Λήμου να μή ! μέλος τῆς ὁποίας ἀπηγόρευσε κατὰ τὴν μεγαλειώδη ἐ- [ἀκούεται, κατασκευάζουσα δρόμους, πλατείας, ἐξωραῖ │ κείνην συγκέντρωσιν τῆς 15 Δεκεμβρίου 193, ἑπομένην τῆς λαϊκῆς νίκης, καὶ νὰ ἐμφανισθῇ ἀκόμη ἀπὸ τοῦ ἐξώ- Ποῖος ἀγνοεῖ ὅτι ὁλόκληρος κόσμος ἐργατῶν, χάρις εἰς │ τὸ ἐπιτευχθὲν ὑπὸ τοῦ Δημάρχου δάνειον ἀποζῆ ἐκ τῶν │ Ἂς εἶναι ὅμως ἥσυχος ὁ λαός. Τὰ ταμεῖα τοῦ Δήμου φρουροῦνται ἀγρύπνως ἀπὸ πᾶσαν ἐπιδρομὴν τοῦ ἀδη- Καί ποῖος τέλος ἀγνοεῖ ὅτι 350 ἄποροι εὑρίσνουν φάγου αὐτοῦ ἐσμοῦ καὶ τὸ προσωπικὸν τοῦ Δήκου, ἅπαξ πόρον ζωῆς δωρεὰν εἰς τὰ ἱδρυθέντα ὑπὸ τοῦ κ. Βαμ- ἐξυκανθὲν ἀπὸ διάφορα ἕλκη, δὲν ὑπάρχει φόβος νὰ μο¬ βακά δημοτικὰ συσσίτια, εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν ὁποίων │ οἱ ποποό τος συν, πρὸ ὅλας τὰς προσπαθείας των. Ὁ κ. Βαμβακᾶς ἐν τούτοις ὀφείλει καὶ ἔχει ὑποχρέω- σιν ἀπέναντι τῶν δημοτῶν του νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἀπόφασιν ὅπως παραιτηθῇ. Οἱ κοασμοὶ τῶν βατράχων Καὶ ὁ λαὸς καὶ ἡ ἐποπτεύουσα ἀρχὴ, ἡ Γενικὴ Διοί- προκαλοῦν μόνον τοὺς καγχασμοῦς τοῦ λαοῦ, τοῦ ὁποίου κησις, ἀναγνώσισαν τὰς κολοσιαίας ὑπηρεσίας τοῦ κ. ἀποσθύνης ἐξεβηλώθησαν καὶ κατά τὴν ἐκλόγην του, ἀλλὰ τοέκρον τῆς ὁδοῦ Ῥοκοῦ ἐχροησίμευσαν αἱ χθεσιναί δη. λώσεις τοῦ συνετοῦ καὶ σωνξωρνος Γενικοῦ Διοικητοῦ. '' Ταί κενονότα καί τά πυάγματα, πασαφανή εἰς πάντα τίμιον ὀφθαλμόν, σωρεύονται κατὰ τῶν ὑπονομευτῶν χου, ἀφ᾿ ἑτέρου δὲ ἐδόθη ἰσχυρότατον ράπισμα ἐπὶ τῶν │ μὲ ὁρμὴν ἀκρατήτου χειμάρου. Καμμία σκοτεινὴ θύνα- ὠκρῶν παρειῶν τῶν πατρώνων τοῦ βοῇ λαοῦ ἐκπεσόν: ( μις, καμμία εἰδεχθὴς ποτατότης, κανεὶς βάναυσος ἐκ- ν) Ἀλλά ποῖαι ἦσαν ἐπί τέλους αἱ πλεπτομερειακαὶ δια- / βισοπος οε μ. . μήντος μ. κοντο. νστς , ὑπολος δά πων νὰ σταθῇ ὁλόρθη κατέναντι τοῦ χειμάρρου αὐτοῦ νΙ τῆς σημερινῆς δημιουργικῆς δημαρχιακῆς περιόδου. καὶ ! συνειθισμένη τὰ ληίζεται καὶ νὰ διευθύνῃ τὸν Δῆμον │ τῆ Τίγίνεται εἰς τὸ Τελωνεῖον [Γράμματα ἀπὸ τὴν Βιέννη = ΣΜΕ ΤΟΝ ΦΑΚΟΝ ΤΗΣ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΤΗΤΟΣ = ΤΡΑΓΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Γ Ο ΑΤΕΛΗΣ ΑΡΑΒΟΣΙΤΟΣ ΗΖΩΗΚΑΙΟΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΟΜΟΙΟΤΗΤΟΣ Β ΚΑΙ Η ΚΑΘΟΔΟΣ ΧΩΡΙΚΩΝ Σ ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΕΤ Ἕνα θέμα εὐθυμία. - Τὰ τία πρότωκπα τοῦ ἔγου - Ἕνα πο- / ΕΝΜΕΤΡΟΝ ΠΟΥ ΕΥΕΡΓΕΤΕΙ λὺ περίεργον ραντεβοῦ. - Αἱ ἐσφαλμέναι ὑποθέσεις τοῦ │ Μερικαὶ δυσχέρειαι Φραγκίσκου καὶ ὁ τραυματισμός. Γραμμένη ὑπὸ «Ι Ρουμανίαν: Δὲν εἶναι τάχα δυνατόν νά / Ποὺ παντὸς πρέπει νὰ ἐξάρωμεν τὸ ἔσμ πο. απο τήν. ου μεοτντενς στήν Ἔργον τῆς Ἀγορανομίας. Τά ὄργανά της Ρ Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν εἰς τὴν Βιέννην, Ὅμι τοῦτο ἐέν εἶναι δινατό περικπλουθοῦν τήν ἐκφόρτωσιν καὶ πώ- / συνέβη ἕνα ἐπεισύδιον, τὸ ὁποῖον, παρ᾿ /1 σχ. Και δέν καίνεται τόσον τδκολον 1 ὅλην την πραγιντηνά των, εἶναι τοῦς Βουλγαρίαν, πού δὲν εἶναι συμβατικὸν / νὰ ἐξφόγη κανεὶς καὶ νὰ ἐξαπατήσῃ τάς !1 χαν ἕνα θεμα ἀνεξαντλήτου νυθυμίας │ σφας. Τὰ ὄγμανα τῆς Ἀγορανομίας. 1 ρισμοὶ τῶν τελωνριακῶν, ἀρχῶν δὲν στέ- και γέλωτος. Ἀλλὰ ἰδού περι τινος πρη- / δτα σατίν καί ἔένωσιν τά μιλίᾶς. Βουλγαρίαν, μέσον Βουμανίας ἐπ᾿ εἶνε / Εἰς ἕνα γορὸν εἶχον μεταβῆ οἱ δύο │ διά νά μάθουν πῶς ἐπώλησιν, εἰς παί / δυνατή, πρῶτον διότι δέν ἐπιρέπει ἤ │ δίνυμαι αὐεέλενι. Ἔρμαν καί. Εμγτ. Ροωμαντα καὶ δεύτερον, διότι αἱ τόσον / Τό τώσκριστον, ὅτι μέχαι σήμερων δέν / ἐελφοί δμοιέτου, μεταξύ των καιαπλη-/ του δὲν συμφέρουν εἰς τὴν Βουλγαρικήν ! παρειηρήθη καμμία ἀνωμαλια καί καμ. / τὴν τοῦ χοροῦ ἔφερον καὶ οἱ δεο τὸ Διὰ νὰ μὴ τὰ πολυλογοῦμεν, ἡ ἄρνη-/ Εἰς τὸ ζήτημα τῆς διατιμήσεως οἱ ἐμ- σις τῆς τελωνεμακῆς Ἀρχῆς, ὑπῆρέε │ πλήρης. Ματαίως οἱ ἐνδιαφερόμεναι │ εἰς βάρος των. Διότι ἐνῷ Μῇ καθωρί- ἄνθρωποι τοῦ Θέκου Δημητρίωυ ἔτρε- άη εὐστηρότατα ἤ πρή 10, δια χον. / χαν ἐπάνω καί κάτω καί ματαίως ἀνέμετ │ να᾿ οἱ χωρικοί νά φορτώσοιν τά κάθνα / εἰς τὸν Βόλον καὶ τὸν Πειρατά ὁ ἄραρω. / Τῶν καί νά κύνουν. Τήν νῦκτα τῆς Πατ / Κπιθώματα τοῦ 1λνεν δπ᾿ ὅπο τά κιγ- / χονθμικῶς καί πρός 2.05 λιανικως. Τό πιστοποιήτικον κατέφθασε τήν ! πρωΐαν τῆς ἑπομένης, τὸ εἶσαν αἱ ἑκ./ τῶν ὁρίων τοῦ Κρότους και παράλογος │ λωνειακαι Ἀρχαὶ καί ἐπίστεδον, ετ: δοποιήσεσαι νά ἐπιτδέωιν την ἐ κ. ἐὲν εἶνε ξένοι αἱ λεένες τοῦ Πόλίου καὶ ροτομητται νά ἐπιτραφουν την ἐξαγω- βαίνει τὸ ἴδιον που συνέξη καὶ εἰς τήν ριστέρας δαπάνας, ὁ ἐκεί πατάπίρους περίπτωσιν αὐτήν, τότε ὀφείλεμεν νά πολθένται παλὸ οἱ ἐκποι Gεουο / παραδεχθωμεν ὅτι δέν ἠμπωρεῖ να ίνη │ ἐναιεθα ποσον νά νέρων να ἔκτος ποτέ σκοστή δυλειά εἰς το Ῥωνατίκο. Κσῶν, τόν ἀν δοσαν κός κανατα) διοτά ὑπά τὴν ἐραφατυμήν δάναῖιν ἄλ . λον πος τῶν συντατην ἐκαστο ροῦς Ἀφα. ο εάνα αί κέώονι τος των ν᾿ ἀλλάουν γραγμήν διά Βόλον ἤ │ κ. Γεντικοῦ Διοικητ ῦ. ὁ ὁποίος, ὡς ἐπ- πρόσωπος τῆς Κυβερνήσεως, δικαιοῦται ! Πειραιά. Ὀρονοῦμεν καὶ ἡμεῖς ὅτι δὲν ἡμπο- κτασιν γίνεται αἰσθητη ἡ εὐεργετική της ροῦν νὰ ἐπάρχουν δόν μέτρα καὶ δύο │ σταθμά. Αἱ διάφοροι τιμαὶ μεταξὺ τῶν │ Μᾶς εἶπαν καὶ ἄλλα διά τήν νοσασια- τρκῶν ). ένωτ, δημιουργούν στενοχω- κρατίαν καὶ τὰς ὥρας ἐργασίας τοῦ Το- καὶ προκαλοῦν εὔλογα καὶ δικαιότατα / λωνείαν καὶ τῆς Ἐλευθέρας Ζύνης. Μᾶς παράπονα, Ἐκεῖνο δὲ ποὺ ζητοῦν εἶνε νὰ ἐπέλ. /1 εἶπαν ὅτι εἶναι τόσον αὐστηρὸν τὸ ὡν / ἤη ἡ ἰοτισία, κατά τῶν ἕνα ἢ τῶν ἄπ. /9 ἡ Δαλεκάτη, δέν ἀρίνουν οἱ σαπλη. τῶν ἔτρων ἀριθμῶν ὅτι οοιν πεντάρα λοι νὰ περάσῃ οὐδὲ ἕν λεπτόν, ἀδιαφο- ἐπὶ πλέον βαρώνει τὸν κατάπλουν τῶν ροῦντες ἐὰν κατὰ τὸ λεπτὸν τοῦτο πρὸ- Καὶ τώρα ἄς ἔλθωμεν εἰς τάς δυσχε. / κεῖται νὰ διεκπεραιωθῇ μιὰ σοβαρωτά- τη ὑπόθεσις. λόνος ποῦ δὲν εὐθύνεται, ὡς διεβεβαίω. σαν πλείστοι ἔμποροι καὶ ἐκτελεύνινται. ( Ἔχωμεν τὴν γνώμην ὅτι, ἄν κατὰ τὰς εἶναι ὁ ρέκτης Διευθυντής τοῦ Τέλω │ περιόδους τῆς πενιχράς ἐργασίας δύνα- νείου κ. Α. Πεπας. Πρόθεμος, τακτ./ ται νὰ συμβαίνῃ τοῦτο, δὲν πρέπει νὰ εός φιλόπωνος δὲν παραμελεί ἐτήν οὐ. / ἐπιρέπεται νὰ συμβαίνη κατά τὰς ἡμέ. / σίαν χάσιν τῶν τύπων, δέν ἐπιτρέπει │ σας τῶν φασαριῶν. Οἱ ὑπάλληλοι, ἀπὸ νὰ δημισυργοῦνται δυσαρέσχειαι, σπεύ. ὅει νὰ δικλίθῃ τὰς παρεξημήσεις. Κοινή ! τοῦ τελώνου καὶ τοῦ ἐλεγκτοῦ μέχρι τοῦ αὐτό ἔνθυμα δηλατὴ σνάτω, καὶ τἱ στες / τελευταίου κλητῆρος, ὀφείλουν νὰ μέ- Θεσσαλονίνης εὗρε τὸν ἀνθρωπόν του. 1 λεθαντο νὰ ξεχωμίσουν τὸν Ἔρμαν ἀπό ! πεονά κάποτε ὀλίγη ὅρα ἀπὸ τὸ ἐξδω- εἶναι ἀλαθὲς ὅτι δέν διεβιβάσθησαν ἀπό │ τὸν Φραγκῖσκον. Ἐπίσης εἰς τὸν χρὸν εἰρίσκτο καὶ ! σόν των Διότι δὲν ἐτοποθετήθησαν ἐν ! τΑ Τκον ἐκαθαρισμέναι Διαταγαί. ) ἡ δεσποινίς Ἄννις Βεαντὲν, φημιζομέ- καί διὰ τὰ μαῦρα μάτια. Ἐτάχθητα- καλίτερον εἶναι ν᾿ ἀναλάθῃ ἐπάνω κεν / νη διὰ τὴν ὡραιότητά της. καὶ Γδιαιτές νὰ ἐευπηρετοῦν τῶν κάσμον. Εἶναι ὅ- εως δι την πλαστικότητα τον γραμμον ἔφγον ὁ ἴόκος ὁ κ. Πέπτας καί αξ 1ν σίνει νά ἐχευγνώμων και δει . ΑΓ. της. Μεταξύ λοιπόν των τοιον ΤΝΕΟν ταλάβουν αὐτό. Καὶ θέλομεν νὰ πιστεύ- ποσάύπων ἐπείχθη ἕνι πρωτότητον ΠΑΟΙ ΕΤΑΝ ΝΕΑΣ και ΑΕΙΑ Ε.. ωμεν ὅτι ὁ κ. Πέπας, ὁ ὁποῖος εὑρί- τοιν ἀφομοιωθή μέ πουι τύπους καιί ἄλλους μέν εἶναι κωμωδία, κατ᾿ ἄλλους σκεται ἐκεῖ ἀπὸ φυλακῆς πρωΐας μέχρι δέν ἠμποροῦν νὰ ἐννοήσουν τήν ὑπωκ. / δὲ τραφῳδία. δαιότητα καὶ τήν ἀξίαν σιάς ταχείας ! νυκτός, θὰ τοὺς κάμῃ νὰ τὸ καταλά- ΕΚΤΛΗΞΕΙΣ ΕΠΙ ΕΚΠΛΗΣΕΩΝ 1 Ἰδού μία ὑπόθεσις. Ὁ ἔμπορος κ. / Ὁ Φραγκῖσκος Ντάγκεφ ἔφθασε σὲ │ Ἀλλὰ διὰ νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ θε- Δημητρίου ἔφερεν ἑκατὸν ἤ ἑκατὸν πε- σημεῖων παράφοφον ἀπὸ τὴν ὑπέροχον να Μὲ τὰς δυσχερείας ποὺ παρεμβάλ- γηνιά δινους ἀραβοπίου ἀπό τὴν │ καλωνὴν τῆς Ἀνίς και ἤρχισς νά τὴν λονται καὶ τὰς στενοχωρίας ποὺ δη- μιουργοῦνται εἰς βάφος τῶν ἐμπόρων Ἀγνίς δὲν ἠδιαφόρησε διὰ τὸ κεραννο- σιωποιητικόν. Ἡ Τιλωνεικακή Ἀργη. βόλον αἴσθημα τοῦ Φραγκίσκου. Ἀπε- καὶ τῶν χωρικῶν. ἐξατίζεται καὶ χάνε- ναντίας τοῦ ἐμειδίασε καὶ αὐτὴ κατὰ ται ἡ εὐεργετικότης τῆς Κυβερνητικῆς την. Α. Δ. Μῇ τό πασιοποητικόν τῆς / τὸν ἴδιον τρώπων καὶ πολὺ συντώμως οἱ ἀποφάσεως. Δὲν νομίζομεν δὲ ὅτι πρέ- δύο νέοι. Λικνιζώμενοι ὑπό τους πτθη ' . Μ. Εεμαν αἱ ἐνακαιρόμενον ες πει νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἐπισκίασις ἑνός τό- τιπούς ΗγουΣ τοῦ ΓΥΚΟΣ ΤΟΕΡΕΝΟΣΝ ναι γνωσιῶν. Ἐν ἐπέκουμεν εἱ ἐμπάρεως / σων καλοῦ ἔργου. Ἐκεῖνα ποὺ πρέπει / τὡς είσρτα ποατα μάτιν, δον. ας. τΤ Ιν. Γνκανίν. Πούς ἔλαι τά Σ ΣΗΤΝΟΜΟΝΟΤΑΟΤΝ νὰ γίνουν εἶναι: Σαοωλάωνειν ὅν σάβουτον διά νά τὸ φλέοτ ἐσυνεχίνθη. Καὶ ἐκεῖνος κα- α) Ἡ ἄρσις πάσης δυσχερείας. τόπιν μερικῶν ἠδονισμῶν ἐζήτηνεν ἕνα τὸν μετράσωμεν εἰς τοὺς χωρικούς ποὺ β) Ἡ ἄνετος ἐξυπηρέτησις τοῦ κ σαντεβοῦ ἀπό ἐκείνην. Ἐπίνη ἐδέχθη Ὁ Ἡνίος ποριτί νά σᾶς παίσῃ, ὅπογ / σμου. προθύμως. ν) Ἡ παράτασις τοῦ οὐεργετικοῦ μέ Αὔριο στὶς ἔξη τὸ ὑπόγε με στὸ Πράτερ- σευμα τὸ ἐφέρατε κατ᾿ ευθεῖαν ἀπὸ τὴν 1 Ἡ 13η Ὀκτωβρίου 193 ὑπῆρξεν ἡ ἐς / Ἔστι ἀπέτυχε ἡ πρής αὐτη τῶν κιτ/ Μετα τήν ἀπηβήβασιν τῆς αὐτικρατείς- μερα ποὺ διά πρώτην πορὰν ἡ Συφία ! λέου σπσεων πούς μεγάλην λόπην τῆς │ ρας Φρειδωρίκου καὶ τῆς πριγκητίσσης Μέρς οντν τρ τα Πραγματικὴ ἱλαροτραγωδία] Σοχίας ἀπολθίτονται, κατὰ σχιρὰν αἱ σρονηπιοθη ἐνθουοσιτικόν. Οἱ χωμικοί │ ) Ἐν τῷ μεταξύ πλησιάζει ἡ στιγμή │ ποια τος Ε. πττ νον Απ. π τ. Κατβλγον ἡ ὡρα Ἀν. Δάναχάρην- νῶν περιξ εἶχαν συφρεύσει εἰς τὴν πόλιν / 1 Προναοθν ἐπτοντι ὁ διαρονος π.κ. Ἐματα καί σήματα διακρίνονται σεν ἀπὸ τὸν χωνόν. Φεύγματα ἄπιος δε / καθ᾿ ὅλην τὴν νύκτα καί ἐξημέρωσαν / κην το) 25 Μπίνωγαν καὶ ἡ ἀκοίου- ) ἐπάνω στά κατάσεις τῆς πλότγεσατες ἔκοινε τὴν ἀγατημένην τῆς δαπουάς εἰς εἰς τήν παραλίαν, ἐντουμενμενος ἀνένας : Ἤτανε ὁ αδελφός τον Ἑφιαν. Μη αν./ νουν ἀπό τό εὐτυχομένο καρίβι ἕως │ τοῦ αὐτέρχου τῆς αὐτουηρητείας βαρῶ- Χρατικές Ἐθνικὲς φορεσιές τους. Μέ τὸ τιητθετσς ὅμος τἴποτε, τόν ἐπλησίασς ! τα τ πον ποί τον πριδυ τός ἐτλησιασε πρόαστιν τως ἀντόρουν ποαν ανωπε ν. Μία πεγάλη δικάκωπος λέμβος ἀπο- τῆς παρικητισυς Χονίας Περαινάς, Περαι στι τῆς ποσοαλοεσκσαι καμεονς, μακμόν ται ἀπό τό πισῖν, διαχίζει γομ./ Μη ξεχάστε. Αὔριο στίς ἔξη τὸ ἀ- π γευμα στό εἰτράτερος '' τα νακα τοῦ ἐπιμελητοῦ κ. Σετενδόρφ. . γα τὴν ἤξμουσαν νάλασσαν και ὁλοέν ἐ ψότεραι θέσκοιναι τῆς Κυρίνθου μὲ πο.1 ἐπακολουροῦ''κς Τό ενικαν ἐελάγη παλν. ἀλλ συν Αντελτις ακαμεσεις ἦτο ἑπόμενον, αἱ Ἐληντικόν Εσπλεσί. ἐλθών ἔτρυψα τὰ χέρια του ἀπό χαρά. ἀτελεύτηται παρου- ὑποθεσας ὅτι ἐπρύκειτο περὶ ἐκκεντρι- δων ανέφεραν μετά σιάσεις κταξὸ τῆς Σύ ἄλλων περιστα- συνοδείας τῆς πριγ- τικόν τῆς ὑποδογῆς κητίσης καὶ τῶν καὶ τὰς θεσποινίδες Ἑλλήνων ἐπισή- Κλιώ Κυσβογιαν- ΕΕΤΗ Π ΜΗΗΗΑ. Ἀλλ᾿ εἰς τὴν ὡ- Ρωσσο ιάννη. Εἰρή ραίαν αὐτήν στιγ- την Ταελεπάκη καί / Ἑλένην Σαφειρίου. μην. κατὰ τῶν δ᾿ παίτην καθς, καί μα- αἱ ὁποῖαι ἦσαν ὡ- σιλεής χαίρουν, Ο ραιότατα ατολιομέ- ναι καὶ ἐκράτουν ΕΥοκττσάμος σγε. ἀνθοδέσμας ἀπὸφυ παίρνει καί τὸν ἐπί σικὰ ἄνθη πολυτι- ΟΜΝΤΟΣ ΚΟΟΝΤΤΑΣ. ματάτας, διὰ νὰ τάς κεῖ ἐλληντστί κατ᾿ προσφέρουν εἰς τὴν σωφές και χωμαντ- ποιγτηπιωσα. άτι εἰΣ τό ΤΕΛΟΟΣΙΗΝ .Ἐπίσης ἡ πρωτι πριγκήπισσαν ἐπί. . ἐν τέταρτον τῆς ὡ- δτά τον Μμαον σα: Ἡ ματρί αὐ- Κα. ΤΝ. Νπτατήν Κωρινθίνες τον τότε τη προαφώνησις δέν πουραζει τήν ἱ ἐιάτρων τόν Δάμος Σφίαν, ἡ ὁποῖα ἀ- τον Δελινιάθτηντις κούει μὲ σεβασμὸν πολλούς Δημάρχους τὸν ἐπίσκοπον τῆς των περιξ χωρίων Κυρίνθον, ἐνῷ ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν λαοῦ. Εἰς τὸ μέρος ἀκριβῶς τῆς ἀποβα- ΕΜΟΣ ΤΔΟΣ ΓΕΟΜΑΝΙΕΣ ΤΑπE E R εὐζωτουτετης άνα- εὐσταλῶν εὐζώνων ΚΤΙΑΙΚΙΣ ΤΡΟΥΡΟΣ: τῆς ἀναπτοφικ ῆ ς νίδες της Κορίντου φεουρᾶς καὶ οἱ μα- θηταὶ τῶν σχολείων εἰς τήν νεαρόν ποιν ῆς Κορίνθου. πίπισσαν και Ενπ. Τέλος τὴν 9 καὶ ὁ βασιλεύς Γεώργιος 30 μὲ μίαν ἔκτα- δίδει τόν Πρακίονα κτον αμαε στριχίαν επάτειραν Φρηδε. ΕΤΕΥΕΙ ΠΡΑΜ σκου, ὁ Διάδοχος ΤΜΕΝΟΣ ΜΕΙ ΑΛΕΣ. Κωνσταντίνος προσ δογος Κωνσταντίνας φέρει τὸν ἰδικόν ἐπω ἡ πότος τα. του εἰς τὴν μνη- │ Δατατιέται διέ ν2 στὴν του καὶ ἡ εὐ- 1 τοὺς ἰδῇ καὶ τοὺς ΤΟΝΕ ΤΗΝ ΠΙ τουΣ τυχῆς πομτὴ κατευ- Κρύφθηκε μπροστά στὸ φακδ. Ὁ Βασιλεὺς καὶ θύνεται πρὸς τὴν / κῆς δεσποινάδας ἡ ὁτοία τὸν ἠγίπησε κνθοστόλιστον ἀπα- ὁ Διάδοχος εἶχαν ἰγκης Γεώργιος ἐν μέσω τῆς Σοφίας καὶ τῆς Ἑλένης : ξωστοιχίαν ποὺ ἀνα- ἐντὸς δευτερολέπτων. Τεμ ανίας εἰς τὴν Πραγκρεύρτην. μένει. Ἐπιβιβάζων. ἰς τήν σ' Ἀπθ. ται καὶ ἡ ἀποξοστοιχία ἀναχωρεῖ διὰ τὸ πλησιάζει πρὺς τὴν ξηράν. Ὅλων τὰ 1 τρίτηνε ἀπο τάς 1 τὴ πραῒ καὶ πρὸ τῆς : ΤΗΝ ΕΠΟΙΜΕΝΗΝ ) Πλά κατὰ προσυληῦνται ἐπί τοῦ κρακοῦ Κ ἀ πομιβάσεως τῆς πριγκηπίσσης καὶ τῆς │ Τὴν ἐπομύνην εἰς τάς ὅ τὸ ἀπόγευμα, Ἡί δελογὴ εἰς τὸ Καλαμόνι ἦτο συνοδείας της ἔσπουσαν νὰ τῆς το 8- σάτενα, τον ὀπίνη τῇ σπυτιό ρμι παντήσινι εἰς τὴν Κρινθον. Καὶ οἱ δύο/ ράτως. Ἄλλα πούς μενάλην τῶν ἀ. Ε ΤΩΝΑ EΕΤ.ΑNAΣ S SENUS Ἡ Βιπιλικὴ συνολεία κατέρχεται εἰς πανάτιμαν διέκοινα τόν με πάλλι την ἀ- NNI O NEPTRS TES TARENE STENONT Ἡσιν εὐλιήθετοι, ἀρηγοῦνται δέ καὶ τη τὴν ἀποβαθραν ὅπου ἀναμένει ὁ πυβερ- ἑξης ἀνέκδστον τοῦ Βασιλέως Γεωργίους διλφὸν Ἔρμαν νά κρστῇ μέ ὕρος ἤ υ- τὰ καπέλλα των εἰς τὸν ἄξον καὶ χαιρε- ΝΟΗ ΕἰΣ ΤΡ ΠΠΡΤΟΣ Π Ν ΤΑΥΙΕΝΤΟ νΝσης τοῦ εποΡης ΑΤΟΘΤΑΟΣ ΣΤΕ Ἔσφεξε ὁμάσως καὶ ἔγτασε τὸ ζευ- κριυγαζε, παιεἰς πίαην γωγίτν Νιακοντι ποία ἐν μέσῳ τῶν συνοδουόντων αὐτὴν Στυώμης. Νωστῆς Καντοπουλοῦ, 1α ι- ΝΤΕΝΗΣ Ο ΠΟΝΙΕΗΣ ΙΕΦΕΝΙΟΣ ΤΗΝ ΠΗΥΟ Αὐτή εἶναι ἡ ἀγάπη σους φώναξε συγενῶν της τῆς, ποτοκοπτοντης τς, δενουσιν τῆς μεθητρίας τοῦ δημοτικος νικολῆς. Βρατονις Μεταξᾶς, Σαχτου- ' ξο συορθτάννης πιτης τς Ἀπτι- πτμν καί πρίν ἀπόκη ἡ λεκθνς φὐδ. συνδιαλέγεται μαζί της ἐκτενῶς. Ἐκείνη μόλις τὴν εἴδε τὰ ἔχασε. Το Ο ΤΣΠΕΣ ΤΕΝ ΔΝΟΔ. ση εἰς τήν ἀκτAN, Νέ ἕνα νεNL τῆς WER - Μί νί συμβαίνει ε ρότησε. Τέλας τὴν ἐρωτᾷ ἄν τὰ κορίτσια θὰ τνκλοιάστου Τ. Ματύλη παραλαμβένει Ἔλλαδος καί τήν διάδοχον μνηστῆρα τήν μαν λικῆν συναδείαν καί τήν μετα- θὰ ἀποβιβάζεται ἡ πριγκήπισσα Σκρία. - Ἀστωνε... Δέν ἐξύρει τί τοῦ γί- ΗΑΤΣΔΟΣΣΩΣ ΣΣΟΣ (φέρει εἰς τὴν θαλαμηγάν α = ΝΑΛΑιη. Μεταλεθτκτα άπεντ Τν πλήθος τάτα ἀκοτᾷ εἰς νέας ζητω- / Ὁ Φραγκῖσκος ἠνόησαν ὅτι ἡ Ἀν- Τήν 12ην καὶ 15 τὰ δύω πλοῖα ση- Η νεαρά μιδασκάλιαατ, ι πουν ενα κώνουν τὴν ἄγκυρα. Ὁ καιρὸς εἶνε εἶ- ΕΠΤΟΤΑΤΣ ΤΑ ΠΑΡΑΟΝ ΑΑΕΑΟΣ ΕΜΑ πάλον. ἱ κετάτνστης δεναθη, τῆς λ. των δὁμοιότητας, ἀλλ᾿ ἐν τῇ συγχώσιν )θαν θεατήν περα ήνο ν αν .μέοι & διος. Προηγεῖται ἡ « Ἀμφιτρίτην ἐπά- του ὑπέθεσεν, ὅτι ὁ ἀδελφός του Ἐρ- ποιπήτασος ἐποιτίζεται νά ἐξελήη' Α. ΕΕΕΩΝΟΝΟΣ Ν ΟΥ' ΤΡΤΕΤΙΑ πο συ πατέρι τῆς ὁποίας πυκνεῖα μαν παρηκολούθησε τὸ εἰδύλλιόν του νοτοατορική περιατική σμαίς και ἐἰ Ἡ Συμία φέραι λευτήν ἐξ ὁλοτηρι- λειξιν διατιγμοῦ, νά ἐπάμνατε πρῶτα εἰς τὸν χορὸν καὶ ἔκανε ὅλη αὐτῆ τὴν πεται εἰς ἀπάστασιν ἑνὸς μιλίου ὁ αΝαῦ- τήν δελοῦται και τὴν ἀσπάζεται. Εἰς ! Ἡ Διδασ ἄλισαι δίδει Σπάραστα τὸ φασαρία γιὰ νὰ τὸν πειράξῃ. τήν γρατην ἀπλόνει ἔπειτα τὸ χοι καὶ 1 αρχος Μιαούλης» Κατεσθύνονται πρὸς σύνθημα εἰς τὰς μικρὰς μαθητρίας καὶ Καί τυφλωθεὶς ἀπὸ τὴν βδργήν του ἐ- ἀν αλλάσει κατί τῆς ἀπτασμῶν ἐν ὑτερ- τὸν Πειραιᾶ, ὁ ὁποῖος μαζὶ μὲ τὴν σαμε τὸ περίστρηφὸν του καὶ ἐποροβῶ- κικαφωνίας. Καὶ πρὶν ἀπόμη τελειῶ- πρωτεύθυσιν τῆς μικράς τόνε Ἑλλέδοι τος Κωνσταντίνος. Καὶ μά τὴν αὐτο. / λησν ἐναντίον τοῦ ἀδελφοῦ του, τον ικώς ἀνάσκατ ὁποῖον - εὐτυχῶς - ἐφαυμότισιν ἔλα / .) Κράτειραν θά ανταλλάσουν διπλοῦν α. Ἐ - Ἂς πιύσουν, λέγει ὁ βασιλεύς. (Αθριων ἡ υινέχεια) 1σπασμὸν ὁ βατιλκὸς καὶ ὁ Ειάδοχος τοῦ ! φούτατα. ! Καλίτερα νὰ μὴν εἰ οὖν τίποτα.