ΤΑΞΙΝΟΜΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ

• ΠΑΤΡΙΣ_1922-07-15_897_1

ΤΙΤΛΟΣ

• ΠΑΤΡΙΣ

ΤΙΤΛΟΣ ΕΝΤΥΠΟΥ

• ΠΑΤΡΙΣ

ΑΡΙΘΜΟΣ ΦΥΛΛΟΥ

• 897

ΕΚΔΟΣΗ

• 1

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ (ΑΠΟ)

• 15.07.1922

ΤΟΠΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ

• ΣΜΥΡΝΗ

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ

• Λ. ΚΟΚΚΙΝΙΔΗΣ
• Δ. ΛΙΓΝΑΔΗΣ

ΓΛΩΣΣΑ

• Ελληνικά

ΕΝΟΤΗΤΑ

• Φύλλα Εφημερίδων - Τεύχη Περιοδικών

ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΩΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

• ΕΣΠΟΧΩΝΗ - ΠΗΑΜΕΑ Α — ΔΙΕΥΟΥΝΤΑ ΠΑΤΡΙΣ Α ΤΙΗΤΗΜΙΕ - ΔΙΤΗΙΗΣ ΠΑΡΑΤΙΕΥΗ Β. ΠΑΣΧΑΛΗΣ 239 ΠΙΝΑΗ : ΡΟΔΩΜ = ΙΟΥΔΙΟΥ 1922 ΜΙΚΡΑΞΙΑΤΑΒ ΕΞΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΣ ΕΞΩΜΕΡΙΣΑ ἄιος Δ.- Δρ.897 Ο ΑΡΘΡΑ ΣΥΝΕΡΓΑΤΑ ἀντέχει νὰ τὸ πυρακολουθήσῃ, νὰ ι ΠΙ ΤΟΥ ΜΕΤήριογ τὸ συγκρατήσῃ. Γιατί ; Μο γιατί ! Η ΕΙΣΤΗΣ ΤΟ ΚΗΜΙΑ ἔτσι τῆς εἶπαν πῶς εἶναι τὸ σωπό, 1 τὸ ἀἰηθινό. Πὼς αὐτὰ μάλιμτι εἶνηι τὸ μέξιμονη τῆς μερφώσείς τη. 1 Αὐόλιης ἀν θά δνιμείρς ἐ1 ! Ἡ Θρασύτης τοῦ Κεμά εἴασι λεκτά τῆς ὅσως νὰ τὴν συγ᾿ / ὁποῖον περιποιοῦνται οἱ προ Η ΕΘΙΗ ΛΟΥΠΝΗΙΣ τίατήστε στὴ ἴδια θέμα, στὴν ἴδια / κορυφουται ολονέν. σταται τοῦ πολιτισμοῦ καὶ ἐ συζήτησι καὶ ἀπασγόλησι. Οταν μά │ ἀυσαρφυνύμενος ἀπὸ τὰς ναντίον τοιούτου ἐχθροῦ οὗ λιατα αὐτὴ ἀπαιταῖ καὶ κάποκα ἐδι- περιαυισεις ἃς καθ᾿ ἑκάστην ΕΠΙΚΡΟΤΕΙ ΗΠΙΟΦΗΙΕΣ ΝΥΘΕΡΝΗΚΩΣ τω προστατευομένον μάχε- , εἴτερη προκοιχή, καί κάτονα ἔξωτε / ἐπιναφικεύουν αυτῷ ἐκεῖνοι ι θικὴ προωπάθεια, τότε δὲν θ᾿ ἀργή ! ται ὁ Ελ. στρατός. σινες ἔπρεπε, ἀν πράγματι / Η ὀρείς ἔρχεται τρώγον- αρ. Δέναι 1. 45. πλ. Αἱ ἐπαρινεί ἐτηες- - Ομ. ί ἀλλόκτα κού μι-! κπουνται της Ασυχίας τῆς τας, Λέγει μιαπαρομία Καὶ αίδες δημασιεσουν νεόν ἀνακοιωθέν τος ΔΝΑς / Ανατολίς, να εἶχον πόη ἐ- τοῦ Κεμαί ἡ Βρασιτῆς κο- !Ετοι, ὅταν, μὲ τὴν εὐκοιρα τῆς ! Ες / τος Α. Ξόνεκης Αρυπνήσαωεν ἐν τῷ ὁποεωι βη ! ξουσετερώσει πασαν ἐνέρ- ρυφοῦται ἐφόσον εὑρίσκει κυβέντας πού σᾶς ἀνέφεια πάρα / γειαν του,νεας καθ᾿ ἑκαστην [πάνω, εἶχα τὴν ἀφέλεα νὰ προῦκη- / 1 ερυφὴν ἡ θρασύτης του │ 5) Σονμένσον πμστωχόμενον κε ης ανακιμεικής , θήσω νά παρασύρω τὴ χίλη μεν / προρακλει αξώσεις καθ᾿ ὅν ) ἐκτικήσες τῆς διεύνούε καταστάσεως, πραί τνν πρὸς τοὺς δρίζοντας τοῦ Δοστογιέῳ │ τρωπον σημιουργεί νεας, δ᾿ Ατοχῶς ὅμως διὰ τὸν Κε- σου καὶ νὰ τῆς πῶ, μῶς ὑπάρχει καί ! ἰσυντωτίζετι κατή ἀλληνεης ὑποθεσες κ ος τν ἑκυτον αναγκας ἡ ευτυχῶς / μα4, μονον ἡ ανειτικοτης ἐ- 1 ἅ λος νύεμεν, καὺ πρέπει νὰ τὴν ς το ΑΤΑ ιΑ ΚΟνΑΕΣΕΑ ἐρωμενη καισιου ἐκατομμον άφοσχο ἤψη καὶ νά ποαλέσῃ τὸ, στω καί αἱ φιλίαι του θεν εἴ ἐνδιαμέρων της, δὲν ἐδίστασε μὲ ὅκη ναι ἱκαναί νά κανονισωσι │ Ἔωρα παάίων δὲν τοῦ ἀρε- τὴν ἐκίμησι πιὸ μοῦ ἔτρεφε νὰ : κ σιπονυμιαίων κεπρωπέζει τά ΕΝτλΑΔΝΑν ΘΕταν τά φητήματα της Ανατοκις μοῦ πῇ να σαομοτήτω κιά. γιατίκ. σει το Δεικος. Δὲν θέλει νὰ / ί ματα των Επεισθέντων φομωλογικωι νομοσχτάς συμφωνα μέ τας βλέψεις καί ; Νά μέ καταλόβ άνει ννῃ κεί Ἡ Συνδιασκεψις. α᾿ ἔν λια δεκιουται, στ α τνως, κανταραι τας επισυμιας του. Μητοκίσεε νὼ. πρόνειται περὶ Πιρυειμ τὴν Νικομαθειαν. κοριτσμοῦ πι ὗ δεν ἐπῆγα σιό σχο- Ιπερινω πασης φιλίας. Λεῖο. Ισα ἴκα. Ἐχεί κύπδιο ἀνώπερο Διατι,; ἀγνωστον. ) ) - Η ΝΕΑ ΔΙΑ ΣΚΕΝΤΙΣ ΤΟΥΛΟΝΑΙΝΟΥ παντος ὑποδογισμοῦ, παν- ἱ δίπλωμα τῆς Σμύρνης, ξαίρει πουὺ Αι προψασεις ἃς ἀντιτάσ τός συμφέροντος, πασης θε- - ς τῆς Λοκπίνου ἀνταλλετεα, ὅτα εἰς την πρωστκή τᾶς Καλλῶ καί ἀἈγίκι καὶ ἀπὸ9 σειεῖναι αυτυχρημα κωμι- Αήσεως εἶναι ἡ τοῦ ἐκλίστρα νο ποκιμο ύ η εἶναι κατηρισμένη : ν᾿ ατοῶθι Διάακεψεν θα εέναι απαροίτητας πνατεκο και. Μάλιον γρωνοῦμεν ὅτε τούδοτις δὲν ἐννοεῖ ουδεμέ │ πληρέστκτα. Τί συμβαίνει ὅμως : 3) τ συμλορσνων υεγοηρι ίνων επετμν τως το κάμει από γιαρεσκειαν / Ἀπλούσταις. Τὸ παιῖμα κ eνaλ- αν θυσιαν τῶν ἐθνικῶν συμ ! καὶ διά νὰ δόκημασῃ τον σμοῦ φαίνεται ὅτι δέν ἐπάτητε ἀκά / φερόντων καὶ ὅστις ἔχει τὴν ! κ᾿ ΑΤαλίς 5η συμφωναε δις τον πρσδακοιν,: μη τὸ κατῶρλι τῆς γυναικείας δια- ρωθμον των αρος αυτων άξ- / συναμιν νὰ ἐπιτύχῃ σ,τι θε- / νοήσεως στὸν τόπο μας. Ετσι τὸ κνων των σεμμαχων. Λει. Ας γίνῃ ἡ συνάντηασις ὅ │ μάτι τῶν κεριτσιῶν μας διστάζει ΕΙΚΑΛΙΚΗ ΑΝΤΙΡΟΧΩΘΕΙΑ Δαι ενῷ τοιαυτής ἀπολαμ που θέλει ὁ Λεμάλ. Εἴτε εἰς ! ν᾿ ἀντιρύσῃ τὴν πραγματικότητα, μὲ τὴν ὠνότητα, τὴν σχληρότημα βανει ενοιας παρ᾿ εκεινων τὸ Βεῖκός, εἴτε εἰς τὴν Νίκο │ ἤ Εξακοlονéσθου εἰσέα Ιατινή ὑπονργική χρίσις καθ καί τῇ χυμνότητά της. Τράμει μερο ἐναντιον των ὁποιων τοσα μήθειαν, εἴτε εἰς τὴν Αγκο-/ 3, ἁβιβαία τὴν ἀνειπροσώπευσιν τῆς Γταδίας ἐν τῇ ἐιασκέγαι. σιά σ᾿ ὅδι λέγται ζεή πικρή θλί : ἔχει διαπραξει, θὲν Απομο- ραν αὐτὴν ἀκόμη. Δ' ἤ- ψι, στενοχόρια, ἀπελπισίο, ἀνάγκη, κει καί τὰς ἀρχαίας του φι- μᾶς εναι ἀδναφορον. Πμεῖς │ εἰκονομικήὴ κάλη ! Ολα οὐτὶ τὰ κρά ! 1ας. Συνεννρεῖσαι αναφαν- τόει τὲ ἀπόσεωσι. Αν ζητή στε νά │ θὰ ἐπιτύχωμεν στι θέλομεν / τά φέρενε τανιά τους, φίρνετε τή δον μέ τοὺς Μποκσερικους καὶ παρὰ τὴν θέλησιν τοῦ σύγχησι, τὸν τρόμο, τὴν πατιε- καί συνάπτει μετ᾿ αυτων συν- Κεμάι καὶ παρὰ τοὺς πό- Θκας καὶ ἐκτελῶν ἐπιταγὰς Φους καί εὡς εὐχὰς τῶν γε / 1Ὦ θαυμεστὰ τὰ ἔργα σοῦ ἐκποι- ἂς λαμβάνει κατ ευθεῖαν ἀ- δευτιχόν μως οὐντημέ 1 ; Ἀαὰ θὰ τὸ ἐπιτύχωμεν διά ! τό το Ννεοτουρκικον κομι- ΘΕΟΑ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ τάτον, ὅπερ ὡς γνωστόν, κα τι εἴμεθα οἱ νακπταὶ κατ᾿ ἄν │ τοικοεύρευει εν Βερολινῳ. εἴθεωιν πρὸς τον Κεμαλ ὁ ὁ- ΕΡΓΑΤΙΚΑ Αυτη ειναιή μονη κ πράγ ποῖος εἶναι πττημενως κα... ματικη ακησεια. συαί τοίς ἑττημένοις. Αντος εἶναι ὁ Κεμαὶ τὸν Σύγκρουσις ἀποργῶν ΙΙ. ΚΑΨΗΣ Εἰς νὸ ὀρυχεῖον τῆς Σοῦθεον 1λλι. νόα Κομπαν ἔλαθε χώραν αἱματηρο- ΚΡΙΜΟΓΡΑΦΗΜΑΙΑ τατη σύγκρουσις μεταξὺ τῶν απεργῶν ἐνθρακωμύχων καί τῶν εἰς αὐτό ἔεγα Η ΕΛΓΗΝΗ Δὲν ὑπάρχει πανεὶς ἀπὸ σᾶς νὰ μαζώσῃ : Οἱ ἀπεργοί, ἐξωργισμένοι διότι αἱ πάλιν τούς ανόμωυς, ποῦ θέτωυν τοσα ὑμπό- 1 Λοιπόν, 1φο τοῦ φυικαπώρου θα ἔχου καταλαβό τος τὰς θέσεις των εἰς τό ΑΝ. Ε Σ δια εἰς τόν δρομον τῆς χαριτωμένης κορης, / ὀφυχεῖον ἦταν οἱ αλεῖστοι ἀναργάων : καὶ νὰ τοθς καίσῃ ἐε νέν, ἂν ὄχι σὲ σκί τοι ἀργάται, ἐκτὸς συνδικάτων, ἑπιτέ- │ και, δατι αὐτὸ ἴπως α τυχίζῃ παρισόέε θησεν κατ᾿αὐτῶν μετά πρωτοφανοῦς ! ρο, ἀλλὰ τοὐλάχιστον ὁ δν. . . ναικεῖο κε ἐγριότητος. Ο ἔριθμες τῶν νεκρῶν & φαλι ποῦ στοιχίζει ὀλιγώτεροι νέρχιται εἰς 100 καὶ πλέον, ἐνῷ ὁ & │ Τί ν τά πό, ἐματί ἔχω τόσην φρα / Μ. ΠΑΡΘΕΝΗΣ ριθμος τῶν τραυματιῶν εἶναι τήμαν- τάληψιν μὰ αὐτην τὴν εὐκογημένην κυριαν αρήνην, τὴν ὁποιαν εἶνε αμήνεια ὅτι καναις ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ 44 Ἀπαργίαι τῆς Δμερικῆς ρωμιδε δὲν γνωρίζει, ἀφοῦ ὅλοι οἱ ρωμεοὶ Προτνοία. 1. Βέσιτον. ἐγί έχον. .. Πάθεραν εις τό σκητι τους, ωστε α │ Ο ΜΠΑΜΠΟΥΛΑΣ 1 λουν ὅτι ὀκτάωρος συζήτησις γενεμέ δνατῶ ἕν καὶ τό ἐπινυμω, νὰ πιστεύσω γῶν μεταξὺ τῶν ἀντιπροσώπων τῶν Εἶχι δώσει σὲ μιὰ κοπέλλα τῆς ! ἀποργῶν μεταλλωρόχων μετα τῶν ἀν- καί τά γατί. Ταιθέτω ὅτι ὁ Αἴαλος, ὁ / παρδώπων τῆς Κυδιρνήσεως Βε. κε Σμιρτης να διωβασῃ ἐνα βιβλιο. │ Μός τῶν κάμων, ἐγατακαμεν ἰς την το- «Τυ ἔγκημα καί ἡ τιμωρων τοῦ / τέλοξεν εἰς οὐδὲν ἀποτέλισμα. λην ἔνω ἔν σακαι, μενα εἰ, τὸ ὁποιον απὸ │ Δυστυγωγάκυ. Οσωιος ἐσμβασε τό Δὲν ἐξευρέθῃ ἐκόμη μέσον τι πρὸς χειατῶς ετων τωράς εἶμε χαλιναγωγησῇ / διευμύ μεγαλούργημα τοῦ μωσου : ἱκανοποίησιν τῶν ἀξιώσεων τῶν ἀπερί τα σισενταατά ἐκικα στν χεια, τα ὁπνιά │ το κατακῶς α ἄνς, ὁ πατηρ τοίων τε / συγγραφια θέ μενωμεῖ νὰ μην ἐστα- τῶν καὶ λήξεως τῆς ἀποργίας. Ο ἀρι νη δυμβωμενος ἀπό τή καμψα τῆς ! ὅμος τῶν ἐργαζομένων εἰς τά μεταλ. ατόρων τον, και τὸ δαυματουργον αὐτο σακ Μωγικῆς του. Δεν μπυρεί να μὴν ! κ., δι. μον. ἀπα τν πισιν ανωτατης ὅιας λεῖα ἀνέρχεται μόλις τὰς 180 χιλ. ἐ- ἡ σθανση το βαρυς τῶν συκεγισμων ! νὰ οἱ ἀπεργοὶ συμποσοῦνται εἰς 610 σγῆμεν Αλευθεραν τῆν ἐξ ὅν εις ὅκους τοὺς του καὶ νὰ κην ἀπατρωσε ἀπο τήν άνομυνε, οι οπνίοι καί επενόνησαν εις προ- τραγικότητα τῶν ακηνων και των : 7αι, χαιρανικίας ακατανωμαίου, διαιοτητος δικόνων ποῦ γομίζουν τό βιβλιο │ ταυίιν Μεπακοσόμαιον καὶ φαριστικοῦ κτρα Χηλισμου. ΑΘΛΗΤΙΚΑ Λοικόν, ἀφοῦ τὸ ἐδιάβασε ἡ κο-: Κα ἐπιτα; Μέσα εἰς τὴν ἄίνην τῶν ἀλ │ πέλια τό βιβίο αὐτο και την ἐγῶ- ληλουγαρωυυμένων ανέμων και ή καποσυρ / Αγωνες Μιπανιωνέου. τησα πυα ἐντύχωσι της ἄφησο, μοῦ τη Δοτη σιρηγῆ, ἔχασι χυριωκατκως τόν │ Ο «llaνἄνιος» Γυμν. Σύλλογος Ει ᾿ μπυνσυλάν και αδυταταί να χαραξη μιαν │ - Οὐφ, ποὺ βαρύ, ἀκαιανόητο ωργανωσεν ἀθλητικούς ἀγῶνας ματοξύ ταθῶρεν καί ὡρισματης ατονόντε' πρᾶγμα. Δέσνα σέ δνω τόμωνι, ὁ ὁ τον μελῶν του εἵτινες θὰ τελεσθῶσιν Κιέτσι, ἐπακακουσαι νά παιίεται μέσα εις τας 17 καὶ 24 προχοντος - κλήρυις να με φ. γις το εγκλημ στο ἄποιρο τὸ μεγακωτερο δρᾶμα τῶν αἰώ- : 4 Επιφυλλίδες «Πατρέδοφν Φνιλολογικὲς 4│ Ὅθει ἰἀάθηταί το εέδει καὶ καί και για την τιμωρια εἶναι κυ.θ νων. δες ἐκτος ἐλαχίστων ἀνδρῶν λόγῳ τῆς πημετικό, ανυκοψυμύ. Α8ι υε ευχω 4 ειρηνή, χωριται ντρωπαλὰ καὶ αὐστη- στρατευσίως. Δνω τῶν πεντήκοντα Σ. θὰ, ἤκης, απατρέφωμενη τὰ ἔματι καὶ ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΓΡΓΗΜ: ΤΟΥ ΖΟΛΑ Ἔγομα γω παραδαγμα τή συνο χουν προετοιμασθῇ καθ ὅλην τὴν διαρ τα χορν των πεαράίων, αμ ἐπατον κειαν τῆς αὐλητικῆς πιριδοω, εὐρόν τι Μανα τι διαμεις τη, κετραν μικια μου αύτη μέ τηώμερναια,δια ΤΟΛΙΜΑΣ τες ὑκαιρίαν πρός τελδιοτέραν προπό νυυμένη κοψί, γνα να σά, καιέσω 14 Δατηρία τη. - περιαοί μετιδή εἰς │ νησιν, τοὺς αγῶνας αβλητικῆς ἐργασί καί εά, ν. υπεφθυιμα μαζί κατα / ερις αἱ ἀπρχαν τρατολωγια μετωτη / κα άγροντα τναι κάσκοκη, ορματι μ πόσο η αρμωσιεκα αύή των κυφι. / ας εὡς ἐπί τούτῳ εἶχεν ὀργανώνη ὁ & τη κατου στά γιμς ὅριτο καμων, τα τιῶν μως μκυμεῖ να βραί γιατρικό. Το ἐρόγραμμα τῶν ἀγώνων συμπα Πρωκεῖται περι τῆς αδυνωμίας των / να φανημα ὥρα ἀρχήτερα καὶ να φέρῃ / Μολας ὁ Ελμπερ ἐτελαίωσε, ἐρθασε, σιλαμβανει ὅλα τὰ ἀγωνισματα δρε- τὴν γαλήμην καὶ ἡσυχιάν. Ναί, ἄλλα οἱ ν- 5 Κλέριαν. Καθησε στην μέση. Φαινο / τό δυβρομ. ἔνος βίβλιου μέ κροῦ : /μαν, ἀματων, ρίψεων κλπ. σαλογισμοί σπανιως πραγματοποιοῦνται ὅ- │ χή, με ὕψεξι να τυ χυγεώσουν, μέ │ Κατα τοὺς ἀγῶνας αὐτοὺς μᾶς παρά Ὁ Δι. ἔχρω ἐν ετα ἡ ὀναρθης / τι τήν πεωτΤΗ δπλησι κι βγάλουν ἀπ᾿ αὐτο κάτωια ἔχεται ἡ εὐκαιρία νὰ παρακολουθήσω. κα κείο πού κα τάς κῶ, τωμε. κ μεν τοιούτους (χάντι κάκ) θ᾿ εὕς κο- τη ποταπάσαν ἐκατῶν τοῦ δπως Λη α ἔνκμο δαν καγκατ. συμπερασμανον, μια ἀποκανθήκωτα λύς λόγις γίνεται ἐν Εὐρώπῃ καὶ Α. ταιώτον, ἤρπασι τὴν ἀρανῆς καὶ τὴν ἐμιρ κότη, 5υο καί ἡ πραγματικατης ὄνειρο. / μαρικῆ, καθὅτι οἱ πρωταθληταὶ τοῦ πουκῆ, τά ἀκαφαδια τῆς γωρικοῦ. 1 ματρος, πυλο μακρυά, ἄγον οὔτε τα ἴχνη Βρενηκα στό ἔριμα ποῦ διεχιζει / Συλλογου ἀπαφορτίσθησαν νὰ χαρίσουν συς, τίς εὐφιυλυγικὸς σκηνὲς καὶ της δέν φαίνονται κειαί ὅλον τόν κόημο. Τα ποδια μου γας- / ὡρισμένας ἀποστασεις εἰς τοὺς διαφό σην ἀτελεωτή ψωμαντική λιμα. Ἐπειδη ὅμως ἢ ὅια πατὶ δὲν ἔχι καλὰ 4 σους άλλους αθλητάς. κατίια. ν ναι σι μκτα, με θε εικαιέματι, θραραι ὅνι εἱ ὅκιως τν Αψήστε τύ κυψιτσίους να διωράζῃ ! 1 Εκαστος φανταζιται μετὰ πόσου παί νει, ἰς καταδιωξιν τοῦ Κόίατος. 6ό κοπκινόνερο, Χώριζε τὸ διῆμο σε σμετος νὰ ἀνεχθν τε διάτορα ἄγω τουργήματα καὶ θα νὰ ἰδημέ να λή ἡ Τὸν ἀρῆκν; Δὲν τόν ὅρηκα ; ἕως αὐτὴν νό καταφέρατες τ νάσματα πρὸς ἐξασφάλισιν τῆς νίκης. σμωνήσει και ὕπνο και φαί καὶ πο- τὴν ὁρὰν εὲν νπάρχει ἐξακριβωμένη εἴσην Ἀκολιύτησα τὸν περισστερ κόσμο. !Τοὺς ἀγῶνας προσεκλήθητιν νὰ τι¬ νεκατύ ακομα. Τίκυτά μπροστα │ »ΣΣ»α: Εἴχανε σχήματισοι μικρὰς παρέες καί μήσουν διὰα τῆς παροοσίας των ὁ Αν. ΜΑΝΜΣΣΑΙ στήν εὔλοκη συγκίνησι καὶ στην Κροφομιλουσανε. Καταλαβα, ὅπως θα Στρ. Διοικητῆς ὑπο τράτιγος Πλα- των χειρῆ κατάκτησι τοῦ σαγηνουτ- σρινή τα γνατηριάδες σπημαιον μέσα εἰς δητε ὅταν προχωρήσω, πὸ, ἡ ζωη δ- τῆν, ὁ ὑποστρ. κ. Βαλίτες, τά προσ- τὸ ὁποίον ἔαρυψε τὴν αιρήνην, ὁ ἀπαισιος λοκληση περνοῦσε μαροσιά μα. Κυερώζεται να χροσέξῃ. Νά ἀγω ! ὄρεια τῶν Γυμν. Συλλ. «Ἀπόλλωνος» ἀκδιαστής; Εδά, κατέρας αφαζανα κα κερίνσια Ἀκανωσιαμν καὶ τοῦ ΑΜάλου, κρ- 1 Αεκοπορό και ἐλαι. κοδή. Να παλέψῃ. Να κυκιώωμ. τους γιατί εἴχανε ὑποσχθει το αίμα Να καὶ τὰ τὴν στμὴν νὰ Ειαχωνῆς ἐιὰ Δυκαία την Δυκή. μιᾶς πατυκας τους σε κάτοια κτηνωδη διότητα. Ἐς σλεψεως καὶ ἀφίνει το τελος. Δεν │ τας άμαρτιας μας : ξανθα κοφαλακια σκνδανα κατω ἀπὸ στάσεως ἀπὸ τῆς ἀπόφεως τῶν ΕΠΙΚΑΙΡΑ ἀκαθέσεων τῆς Δεπλωμάτιας. 'FO BETON κωυ Ελἰγνικοῦ στό (ΓΙΡ Σ τὸν ἀφθρογράφον τοῦ λου εἰς τὰ πρὸς τὸν Κὔξανον «Κόσμου» θά πάμωμεν μαν , παφάλια τῆς κεκαλοκρατουμένς ὁφλωσιν πρὶν ἀπατήσωμεν ἐπὶ χώρας, φαίνειαι ὅτι ἀπόβη εἰς Κ. τῆς οὐσίας κοῦ χθεσκοῦ του ἀς ροῦ κααποφάρον καὶ ἀποκαὶο- ὅρου. Δαθήματα πειθωρχίας νὰ σκαικός. Τά διάφορα αλοιάρια, κό προσπεθ νὰ δωσῃ εἰς δματ. μὰ τοὺς ἀδιαφόροσεν ὀποβάνας /2α τά κατάδεη ὅπα τῶν ἐκνιάν καὶ τὰ εὐ άφορο» ἐμπορούπατα, τοῦ. Εκτὰς ἐὰν ἐντοεῖ νὰ ἔξανο τὰ ὁποῖα ἐκ τῆς Κων) όλδως 6- λουθήση τὴν τακτικὴν τῆς ἀχί πάρον πρὸς ἀνίσχυαιν τατικὰς ὑνῆς μὲ τοὺς ὑπούλους ὑπαιτιγ- τοῦ Μουσταφᾶ Κεμὰλ, τώρα 6ν πλέουν. ὀγρυποεῖ εἰς τό σέλα- )Διὰ τὴν οὐσίαν τοῦ ἄρθρου ἀ- θας ὁ καύτης, ὁ ὁποῖος δὲν ἐρναῖ τὰ ἀρήσῃ τον σφαγὰς τῶν Χριστι 1) Δὲν ἐσυνηθώσαμεν νὰ φευ- δώμαθα ἀπόναντα τοῦ ἀσοῦ, εὔτε ται ἐκαρκῶς καί ἀνετερισίως. νὰ κλασιογραφῶμεν τὰ αἰοθῆμα Καὶ τὰ μελλωντικὰ ἀποκσκέσμανα τά τον. Σήμερον δι ζήτῆμα ὑπάρ αὐτῆς τῆς ἐπιβλέψεως ὡς ἀναμά χει. Τό τῆς Αθιονομίας. Συνε νωμῶν τά τὰ ἐιοικον. πῶς, ἐφ᾿ ὅσον καὶ ἡ ἐλαγίστη ἐ2 παὶς πρὸς προσάρησιν δὲν ἀτα 6) 1 ΗΤΟ ὀδοκαίον νά τοθῇ 1 φωώκειαι εἰς τὸν ὁρίζοντο, πὼς Ἡ ματρον εἰς τὸ ἀχαλάνωτον ἡμεῖς θὰ θέσωμεν ὑπὸ συζήτη στομα αθηναϊκής φινλαδκς, ἢ ὁ ποια ὅιαν τό ἀνοιγη δόν ξαιρωῶ 2) Τὸν ράϊον τοῦ Μινοασιαπ- τί γράφει ἐναντίον συμφάχου δο κοῦ λαοῦ ὅδι τὸν καθωρίσομεν θαες 22 κ. ΣοοΣ. Βιβιωι, ὅαν φάνως ἀπορτηθᾳ κιαότταςς κε κάθε ὁκομὸν μὰ τὴν λογικήν, σδν Λογωριάζεται εἰς τόν πολάικον τό Ελενουρον οθακ. κ. 11 κόσμον. Τοῦεο ὅμως δθν ἀπαλλά Τρ. δημοσιεύυνται τα ἑξης. Π να σει τὰς ἀρχὰς ἀπὸ τοῦ νὰ μεριμνή σος των κυβερνητικῶν προθέοε σαων ὅια τὴν ἀξιοπρακῇ ἐν ἀρθ ων εἶναι, ὅτι ἡ διαιώπωσις κοῦ Μοκαϊκεία στέγασιν δρυ. Αν ἡ γάθοσα τῆς «Κάθημαρς καιαι νὰ προέκθῃ ἐξ φύτου τοῦ σξτν δά᾿ ἀφήσωμαν νέ ὁκίο.. πληθνσμοῦ δι᾿ ὁμοσόμου ἀποφά τά ἀλλγνικά Εα ήμαια, τότε εἡ σεως του, ὅπως αὐτοἀκοικησῇ, καίνει, ὅτε ἡ ὀρημασις θύία ἀἴνωα Χειμαφοτούμενοι ἐξ Δθηγνῶν. Τά Δόνα ὀραγίεν καί τα ἐχρενικαν ὑπεφάτω καὶ νόμων καὶ δόνι-οῦ συμφόμοντος. καὶ τὸ «διέμμαν καὶ ψεΠολιαια» : ΠΑΝΑΤΗ ην αἰκροσέρον Ἡ) Ὀνδικοια δεφορονήσαμεν : ἱ ἡ πάστης ὁ ποσωσοι μέων τάς Φυσίας τοῦ Δλαυθσρου Δρα- σακως ὐπον. ἐόν νειατρων τους διά τήν ἀποκαιάσιαιε τῆς │ Μικρασίας. Ἡ ὁ ὑπομνησις των 5 ἀσωσαρμοσμος τη Δ. ἀ. δὲν προέρχεται ἀπό τὴν αὐτὴν Ἡ Δακάκωσιν. Ἡ πάρουοια κέ τάσεν από την ὁποιάν πηγάζαι σαν ἰσχυρνῦ καὶ ἀρμαιων σερα καὶ τὸ περὶ πειθαρχία, πήσυγμα, τοῦ εἰς να Μικρασιανίκα ούνος ἀάς τούς πειόει ἄραγε δα. ὁλος Μίοτα εἶαι Βαοι κα . . Σόθερις ἐπι τῆς Δασιας συηρείον και αἱ θπὸ τῆς Κυβαρνήσεως καμ 4) Τόλος ἔχομεν νὰ τονίσωμαν : ἡ βανόμεναι ἀποφασας -Αξ᾿ ὁ ιουρώσκος νόσος ἐφας και δονευ'. Υποσημιένμεν, στι / ' Ἀσοσπάσι κο. προνσχίρ. ς τ. Δνοαφιύσεως τῶν Δούμωνς ἀασθ ἀπό τὴν ἀξάντρησιν τοῦ κά Οπαρμοί άόαφος προιοβουλιας μολικοῦ σιραιοῦ καὶ την ὀδουσας Ὀχὸν τοῦ Δηματικοῦ ἀσιάρου. 60 και αυιαιοργειάς όα μόχους της │ Μικρανίας. Ἀπό νῆς προιασεως / Δά νοῦιο ἀοχωλεῖιας μά νας ΒΤ Ταυχ. δκάρχεα ἡ διαφωνία ματ. Δηνικάς ἀποφωσαις. Ατά ὑρακείια ἀπτασε και βεηος- τικής τένος ἀνουχυσως. τ- ὡ5 ΑΡΧΗ, ἡ ὁποῖα ἔγαια μὰ τὴν Ἐ ἔκθυσιν τῆς «Τραγωδίας τῆς Κακάδως τοῦ Δικατόρου. Δπ. το Γικασιῶν τοῦ Ννου της Μλαηκ. κῆ Μικρασιαικῆς Αμύνης, πρῶσα νὰ συναμοθῦ, μ ἄφει, μὲ δόρνων ΤΗΝ 1ην Αογούσωου (κ.4)) μ ποθυς και νεῦρα. Νὰ διόνωμον ὁ ὁ Γαμος Αμασυσουργος κ. / Σκα βάλι, νὰ παθουσήμων καί Ποναιπο, ό προκιιαι να σωναι- ἄλαι ἄκθυσις, αἱ ὁκοῖαι ν᾿ ἀποτῶ- ηθῇ μοια τοῦ Αγγλου συναδος. Αάσωυν την Φυλαιαστικήν Μιαύρην Βί φου δου κα νά ωοζητήσουν καὶ ὅλον τῶν Ἑλλήνων Δλυσφωρων τῆς παλιν τά ἀκορεμῇ ἐγιήμαται. Δ8ν Μικρᾶς Δσιως, διὰ κατασκιχθὴ εἰς ὑπαρχεί καγμαιά ὅκουε καὶ τήν φο πνος τήν ποληνικῶν Κενων σαν αύιητ, δ. θα πασαληξωυν οἱ ὁύο σμοθυπουργοι σές ὁχιστε. ἄπομων ὅτι φύση ἡ σηριωδα καὶ τας ἀποφάσαις. Κ. ἀγγαιαομόνη │ Μκταστροφη τῆς γαλάκης πααια. πος καόμος Σ σε ὅνων αφοιέ το Δναικικόν Ἀπαρ. τεν Δευακωύν της ταμος Επτηκω, μά κμαιά ἀσιρικάσες τήν ὑυπόσερσν, και τα δκοία δαηρς κού. Διόυμένου σ καί ἀιλοια κ. σνι ἐκω - Εά κελικοῶς σημοιώνς δια νά τραφῇ ἀντιός- / κον λαῶν, να κληθυν ὄνα γ᾿ ἀνο- τον κατοθθυσιν ἀμόσως. Δμβουτ όκ νέου την διοικησιν τῆς Ἐν τῷ μεταξὸ ἡ ἀτακιοκὴ πολ- '' Ασιαφ. .. ακή κρισις σὰν ἐκφέαν ὥστε νὰ Δαπλοωμεν, όι θα δυνησῇ ταχε./ Εξ40ΔΙΕ Μάκς ἡμῶν, ἐνς ω σἱ να κάρῃ μέρος εἰς τας συζηνή σος καὶ ὁ τριος συμμαχικὸς κα- ΑΔΟΝ Να ΜτΟι ο ΔΕΣΑΔΟΣ φαγων. Αμα, σὐν εὐγκοκώμεθα ἐκικτωμανός, πανλυμβανῶωμ η λο παφοίου του νάματος θής πατα-/ Ὑνόοκων τῆς Μιρκοιατιους ΑὐΑ κόκιν ἐχγνη στὴν ἄμμο, λέγανε στὸ Η τή ἔπιν, ἔανε ἀπαταπαια. Λαδ'. ὁ δασιληᾶς πόρασα δώ. τά σκλαγχνα της οίχανε πεια χορ- Οἱ παπαδας πνίγανε τα θύματα, σκύφταντας ὕπτερα στα ἀντιγμενα / Πτόχυνα τὸ θῆμα μὴ ὑποράφωντας σκλαγχνα τους νομίζανε πῶς διαθαζ. / ἀπό τό ναμα δέ κατὶ νέ σρόετα να στούς ζωντατούς ἀνόμα παλμεύς τά / ποῦ ξανοιγα, τὸν ἴδιο μαῦρο ὄρομο ἔ- κωτακά τοῦ οὐρκνου. Και. κες 15 / ὅλακα το βυακί τ᾿ ἀκολουθοῦσα χρίνα ράτα τους κρύβανε ακονισμένα σπαθια / ται πῶς ὁνηγοῦσι τὸ ματωμενο Μήμα Μετάφρασις « Πατρίδος. καὶ κηρύτανε τα ἀγαθὰ τοῦ πολόμου, 1 θ᾿ ἀνωστης αελασεα. . τὸ μαχαῖρι, ὠχφαίνοντας στὸ φιλὶ τοῦ κἄθι ἑνας στὸ ὄνομα τοῦ δικοῦ του / Ὅπως προχωριῶσα, ἡ γότι σὰν νὰ Θιού. Ο κόσμος στή φωνή τους, ἀφη │ Ἐλαέασιτα σιγα. Ἕῶρα εἶγα γύως ν τη, ἐφν σα του κνέρματε τ A17/ 1ειο μαχρνά, ἐρωτευμένει παθαίναν : Ετρια, ἐπολητική. Οἱ καγμαί πῶν δάν νο ὁ ἑνας στην ἔγκαλια τοῦ ἀλλου. Λοσφας μο, ἀξυμνώντας ταν κοινὸ Πια φον σχιζοιατα. Βραχοι χωρίζον τὰ Ελαινη, αρού μάτοια άκλαψα για νά / ἄσοις εκού, σημειζοντας ἐφεύς Ἡ ἀνθρωπότης ἀλόκληρη ἤτανε μ. μαλακωση την καρδιά τοῦ δραστή της, / ἐγράσκωψανς κετος κ᾿ ἀκνα δεψιχοῦσι στήν ὄχθη τοῦ ποταμοῦ μέ θυσμέ η, χτυποῦσι τοφλα καὶ κυλιώ. Λαγχολικε, κοιλοδις. Οἱ λογοι φηλώ το ὄλιμμα προσηλωμέν στέ κοκής / τανα στη ματωμένη λασπη. Μέ κλει / νανα και ἡ κοιλαδος ἀαθαίιανα. & τά Σῶμα τον. Αλλή, μασοκοτωμνη τῆν / σμένα μετια δρατώντας δίωπα μα- τφα γινοιαιε θουνο κι᾿ ἡ μικρή σχ. ἀγγαλια τοῦ ἐραστή της, πηθοῦσε στό / χαιρια, ἀσφαζι ακατάπαντα. Ἀκίδ. κανδμο χωντκν. . ἐ λαιμο του, καὶ τῶν ὅνο ἡ ψυχὰς κε / Υγρὸ ἀέρι στέγνων, τὸν Ιδρῶτα τοῦ Τιπούα ἐκι προσινία ἄρωνι ρά- τούτανε στὴν αἰωνιαλησμονια. κόσμου, ποῦ χανστανε στὸ δάθος μέσο Και κ απριωμένο καραμί ὑπὸ τὸν ἤμο Παί μαάρνα ἐκα, ειγασμένοι & / σά ποκινωκὸ σύννεφο. Ετρέχανε γελα / και με ποδία φαγωμενα ἀπο το σεια. πά τα δασανα καί τάς δυσταχμες, στιλ/ σμένοι ἀπὸ τὸν πρόσκαιρο ἐνθουσιασμὸ / Ὁ ἔρομος σιωπήμω κερνοῦου στη μερ. νατε τίς μυχάς τους νὰ ὁρεῦνι σἱ καλ. καὶ ὀργιάζανε μὲ τὸν αἰσχρότεμο πρό / Τόμα θ. ἀκικές δρέπ. 10 λιτερο κοσμο τὴν εὐτυχία τοῦ ἀνικα │ πο φαναζοντας μέ μανία. Τσκλακα / κααόνα ποναμο κκο. 18 ζητηρανε στή γή, τούσανε κείνους τοῦ πάρτανε καί γ.- Δκλο Ἡμαντοῦ τά πονια τῶν ἐπτιλέων ἀ- - ρεωανε ἀπὸ κάθε πληγη καὶ τὴ τελου / μήνει μανωμένα χνη στη γή. Αάτος / ταια κόκινη σταγόνα κοῦ μποροῦσα │ να διαθέση. Λαχανιασμνο, Δλακης / τα· κεῖνος στὸ αἷμα τοῦ κατὸ τοῦ- 6 │ Υπόθνος ΔΗΜ. ΛΙΓΝΑΔΗΣ μούσανε τὰ πτώματα, ὅεαν ἔρευγε κι᾿ ! ἀλλος στο αἷμα τοῦ Θιοῦ κον. Τα ! ὁ ταλευταῖος σταναγμός, ΤΓ ΤΛΗΝΙΟΟ ΝΑΡΑΣΝΗΣ